Sermo
non poſſunt aliquo mō appetitui ſatiſfacere et ſic poſſet eſſe ꝑiculū fętus ¶ Circahoc iteꝝ q̨̄rit̉: vtꝝ mulieres q̨̄ ſūt fortes⁊ bene ieiunare p̄n̄t. ꝓpter ꝓhibitiōeꝫ maritorum debeāt ieiunia dimittere. Rn̄deoẜm Inno. Licet dimittere debeāt voluntarie ſuſcepta ꝓpter ꝓhibitionē viroꝝ. nōtn̄ ieiunia ab eccleſia p̨̄cepta. Iteꝫ q̨̄rit̓ qͥdde infirmis ⁊ debilibus et ſenibus. Rn̄det̉ẜm Guilhel. ꝙ excuſāt̉ ſꝫ ꝓ quāta debilitate arbitrio boni viri ſtādū eſt. Ratio huiꝰeſt. quia in ęgrotantibꝰ natura debilis eſt.⁊ ideo ſi daret̉ eis vna vice totum inſimulqd̓ eſt neceſſariū cōuenienti ſuſtentationiſuę naturę. grauaret̉ forte ſua natura. ſedſi dat̉ pluribꝰ vicibꝰ cōfortat̉ ⁊ vigoratur.Sil̓r in ſenibus eſt virtus debilis: vnde ſitotus cibus que eoꝝ natura requirit ꝓ dienaturali ab eis vna vice ſumeret̉ nimiumgrauaret̉ in eis calor naturalis et nō poſſetcibū digerere cōueniēter. ¶ Item q̨̄rit̉de ꝑegrinantibꝰ aut multū laborantibusan teneāt̉ ad ieiunia. Rn̄detur ẜm ſanctūTho. Si peregrinatio ⁊ labor ꝯgrue poſſunt differri aūt diminui abſqꝫ detrimento. tūc eccl̓ię ieiunia nō ſunt p̨̄termittēdaſi aūt imminet neceſſitas ſtatim ꝑegrinādi⁊ magnas dietas faciendi vel etiā multuꝫlaborādi. tūc non obligat̉ ad ieiunādum.videt̉ tn̄ in talibꝰ recurrēdum eſſe ad ſuperioꝝ diſpenſationē niſi forte vbi nō ē conſuetum. qꝛ p̨̄lati diſſimulantes vidēt̉ annuere. Ex his iam dictis pōt elici. ꝙ hͦ cōmune ꝓuerbiū ſęculariū vbi dr̄. ꝙ nulli laboratori indictū eſt ieiuniū. nō eſt vniuerſaliter verum. vnde ſi quis eſt diues. ſic ꝙhabet bonū ſufficienſqꝫ emolimentū. ita ꝙpōt ſe ſine magno labore nutrire. tunc illodie quo ieiunandū eſt. debet eo minus laborare. vt ⁊ cū hoc labore poſſit ieiunare ⁊p̨̄cepto eccl̓ię ſatiſfacere. Sed ſi eſt pauꝑ⁊ neceſſitas cogit eum ad grauiter laborādum. qꝛ alias non poſſet habere cū vxoreet pueris neceſſaria. et ſi tunc qn̄qꝫ ex iſtomagno ⁊ graui labore exhauſtꝰ ⁊ eneruatus comedit in diebꝰ ieiunioꝝ. ꝓpterea nōpeccat mortaliter. ſignāter cum hoc ſtat in
animo ſuo ꝙ libēter vellet obedire p̨̄ceptoeccl̓ię. ⁊ ieiunare ſi poſſet. Itē ſciendum ꝙaliqui ſūt qͥ qn̄qꝫ ī quadrageſima hebdomadatim vix vnū diē volūt ieiunare. allegantes labores ſuos. ⁊ ꝙ eis eſt durū ieiunare. Rn̄deri pōt illis. ꝙ merituꝫ ipſoꝝ ꝑhoc augmētat̉ qn̄ ieiunāt et laborāt. quiadeꝰ ẜm laborē ⁊ charitatē vult remunerare ieiunia ⁊ oꝑa. Iteꝫ qͥlibet ẜm poſſe ſuūieiunare debet. Et qn̄ non pōt ex cauſis iādictis. tūc debet illud ieiuniū recōpenſareꝑ alia bona oꝑa. ſcꝫ ꝙ debet pauperibusprādiū vel alias aliqͥd ꝓpter deū. vel aliqͣalia bona oꝑa faciat in ſignū bonę volūtatꝭ. ꝙ libēter vellet ieiunare ſi poſſet. Vn̄Augꝰ. Si ieiunare nō potes. magis paſceeū cuiꝰ ſaturitate tibi venia ꝯcedat̉. Vltimo quęritur de pauꝑibꝰ et mendicātibꝰvtꝝ etiaꝫ teneātur ad ieiunia. Rn̄det̉ ẜmſanctum Tho. ſcd̓a. ij. q. cxlvij. Si poſſūhabere intātum ſimul d̓ elemoſynis recollectis vl̓ alias repoſitis ꝙ ſufficeret eis advnū prandium nō excuſant̉ a ieiunio. Siautē nō pn̄t habere intantū ꝙ ſufficiet eisꝓ comeſtione totiꝰ diei. nō tenēt̉. vl̓ qn̄ exp̨̄cedenti inedia debilitati ieiunio ſatiſfacere nō pn̄t excuſāt. ¶ Modo dicēdūeſt q̄ reqͥrūtur ad hͦ ꝙ īeiuniū fiat deo acceptum et nobis fructuoſum. Rn̄detur ꝙquinqꝫ. Primo ꝙ an̄ prandiū hō nec dꝫcomedere nec bibere. Cōtra hͦ faciūt illi qͥde mane vadūt ad medoneꝫ. ⁊ tabernasintrant. ⁊ replent ſe cū vino p̄cioſo. Itemaliqͥ diu dormiūt nec corpꝰ īter vigilādūgͣuet̉ a ieiunio. ⁊ tales iam dicti minuuntſibi p̄ciū ieiunij. gͦ nullus debet quicqͣꝫ comedere vel bibere de mane. niſi ꝓpt̓ debilitatem capitꝭ qͥs vnū hauſtū biberet ul̓ cinciber vel muſcatuꝫ ſiue gariophilū ad osſuū recipiet ꝓpt̓ ꝯfortationē cerebri. Scd̓ꝫqd̓ reqͥritur ad ieiuniū ē ꝙ ieiunās non dꝫp̨̄uenire tꝑūs vel horā prādij debitā. qꝛ q̄an̄ veſꝑas ī qͣdrageſima comederet gͣuit̉peccaret. Un̄ dr̄ ī decre. In ieiunio horameridiana ē ſeruāda de ꝯſe. diſ. v. Nō dico. ⁊. lxxxij. diſ. p̄ſbyt̉. Sed qͣre illo tꝑe demanę dicunt̉ veſꝑe. Rn̄det̉ ꝙ antiqͣtus
ꝯ
O
Q