XXIX

vel ſaltem nituntur ſe cuſtodire ẜm poſſeipſorum. vt deum non offendant. ⁊ qn̄qꝫetiam iuuenibꝰ hoībꝰ qui non grauit̓ peccauerunt accidit talis temptatio ⁊ tribulatio. quare mīcors deus talem tribulationem ſuper tales bonos homines permittitquia cōmuniter loquendo. tunc nulla palſio corporalis poſſit eis accidere qn̄ potiusſuſtinerent qͣꝫ illam tribulationem. Reſpōdeo ꝙ deus permittit hoc ex ſua bonitate.⁊ pro eoꝝ vtilitate. Nam deus cognoſcitquid eſt in homīe. ⁊ quid prodeſt vel obeſthomini. modo aliqui ſunt ex natura elatementis ⁊ illi per aliquod occultum donuꝫdei vix citius poſſunt induci ad humilitatem quę eſt initium ⁊ fundamentū omniūvirtutum. qͣꝫ per talia iuconſueta incidentia. quia timent tunc conſequenter poſt talia inconſueta incidentia. ibi eſſe incōſueta ⁊ inaudita peccata. Sed hoc non eſt. qꝛhomo ī vna cōplacentia ſuiipſiꝰ poſſet deum plus offendere. ⁊ plus deformis coraꝫdeo fieri. qͣꝫ ſi centuꝫ milia peſſima incidētia vna die ſibi inciderent contra ſuaꝫ voluntatem. Et hoc manifeſtum eſt in ſupremo angelo. ſcilicet lucifero. qui ꝓpter elationem a cęlo eiectꝰ eſt. Sic cōtingit qn̄qꝫꝙ homo non vult ſeipſuꝫ cognoſcere ꝓptelationem mentis. qui tamem poſtmoduꝫſic deducit̉ in cognitionē ſuiipſius. vt quiante alios contempſit. poſtmodū cognoſcit ſe dignū eſſe contemni. modo quid poteſt homini magis pręꝑare viam ad ſalutēqͣꝫ illud. quia impoſſibile eſt ꝙ vnqͣꝫ verushumilis damnet̉. Item ſciendum. ꝙ homines ſimplices qui non habent ex ſcientia nec ex vitę experiētia. opinantur ꝙ talis ariditas ⁊ tribulatio ſemper ꝓueniatex demerito peccati. Et hoc non eſt verumquia prout continue cernimus ⁊ in ſcripturis reperimus. tūc multotiens ſancti ⁊ deuoti homines his tribulationibꝰ tribulantur. ⁊ ſępe luxurioſi. auari. ſuperbi. guloſi.⁊ vſurarij. ⁊ alij multi homines his ſupportati ſunt. Etiam qn̄qꝫ aliquibꝰ accidit tribulatio talis in iuuentute. cum adhuc modicū ⁊ non grauiter peccauerūt. Si auteꝫhęc tribulatio ⁊ ariditas ẜm tuam eſtima-

tionem vel ẜm veritatem tibi veniſſet proculpa tua. in hͦ deus laudandus eſſet. quiainter oīa ẜm ſcripturam maximā oſtendithmōi charitatē qn̄ eū ꝓ culpa ſua tali graui punitiōe punit. Secūdo hę tribulationes ⁊ ariditates ⁊ paſſiones p̨̄ſeruāt a ruina peccatoꝝ. qꝛ ipſi intantum occupanturcū iſtis ꝙ obliniſcunt̉ ſuperbię. luxurię. gulę. ⁊ adeo etiam ꝙ nec diuitias nec honores appetant. Vnde dicit dn̄s ꝑ ꝓphetamSepiam viam tuam ſpinis. Tertio promouent ad ꝟtutes ⁊ ad ꝓfectum ſpūalemqꝛ cū intantū p̨̄munt̉ anxietate ꝙ non poſſunt habere requiē. tunc ſemꝑ quęrūt auxiliū ⁊ ſubleuationē a deo ꝑ exercitia virtutum. ⁊ tūc deus ex ſua bonitate ꝑmittiteos ſic ſtare aliqͣꝫdiu. vt cumulent ꝟtutes⁊ efficiantur vas plenū grarum ⁊ ꝟtutumQuarto miuuūt purgatoriū. nam ſi peccaſti tūc deus ex ſua bonitate vult te purgareper illas tribulatiōes in ꝑnti. vt in futuronō puniarꝭ. Un̄ dicit̉ in decre. Deus nondimittit peccata impunita. de pe. diſ. j.Quē pęnitet. Et multo faciliꝰ eſt hic pati⁊ ſatiſfacere qͣꝫ in futuro. Un̄ dr̄ in decre.Igni in purgatorio nulla tꝑalis pęna eſtcomꝑabilis. diſ. xxv. Qui in aliud. Quinto tales tribulatiōes p̨̄miū in cęlo augmētant ſi patient̓ ſufferunt̉. naꝫ taleſ eſtimātſe peccatores malos ⁊ magnos. ⁊ ſūt qn̄qꝫmartyreſ corā deo. quia plus lędit ſic continue puniri qͣꝫ ſemel decapitari. Modoconſiderandū eſt ꝙ bene deus oīa diſponit. vt vnde hoīes timeant ſe demereri magnū ſuppliciū. inde habeant aliqn̄ magnūpręmiū. Vn̄ ẜm ſacraꝫ ſcripturā eſt ſignūmagnę gratię in p̨̄ſenti. ⁊ glorię in futuroquę euenient talibus vt ſperandū eſt. Ergo non ſolum patienter ſed ⁊ lętanter ſuſtinendę ſunt tales tribulatiōes. quia chriſtus illam amaritudinē vult vertere in ęt̓nam dulcedinē. ſicut contigit cuidam virgini moniali. quę ex permiſſione dīna perlongum tempus in ariditate ⁊ amaritudine ſuę mentis ſtetit. ⁊ poſtmodū chriſtꝰ eāliberauit. ⁊ ei magnam dulcedinē tribuit.¶ Ultimo notandū eſt. quoddam exēplum qd̓ legitur in vitaſpatrū. li. ij. ꝙ qͥdā

g 2

I