XX IX
¶ Dn̄ica. iij. poſt octauas Epiphanię Ser. xxix. de tēptatiōibꝰOtus magnfactꝰ ē in mari ita vt ⁊cͣ Mat.lIviij. Mar. iiij Lucꝭ. viij. Ubiſciendū ꝙ ꝑ mare intelligit̉ pn̄s mundus⁊ ꝑ motū magnum qui factus eſt in marigrandis temptatio quā ſuſtinēt qn̄qꝫ boni homines. Vnde in p̨̄ſenti ſermone triaſunt dicenda. Primo quō aliqui ab intra. aliqui ab extra tribulāt̉ ⁊ quę ſūt acerbiſſimę tribulatiōes. Secūdo ꝙ tales homines habent ſex defectus. Tertio qͣre deꝰpermittit ſuper bonos tales acerbiſſimastemptationes ¶ Quantum ad primūſciendū. ꝙ aliqui tribulant̉ ab extra in corpore ⁊ ī rebus. ſicut martyres qui paſſi ſūt⁊ adhuc plures hoīes tribulatiōes patiū/tur .ſ. in pauꝑtate. in infirmitate. ⁊ in ꝑſecutione. Un̄ apl̓s. ij. ad Timoth̓. iij. Oēsqui volunt pie viuere in chriſto Ieſu. ꝑſecutionē patiant̉. Aliqui tribulant̉ ab intra. ⁊ hoc diu̓ſimode. Psͣ. Multę tribulationes iuſtorum. Contingit enī qn̄qꝫ ꝙhomo incidit ī indiſcretā triſticiā. ſic ꝙ nihil boni libet eū facere. ⁊ tamē neſcit vn̄ ſibi illud ⁊ qͥd ſibi deficiat. etiam ſi int̓rogaretur. Et hanc triſticiam Dauid expertuseſt qn̄ ad ſeipſum dixit: Quare triſtis esaīa mea ⁊ quare cōturbas me. Et iſta triſticia indiſcreta eſt valde nociua qn̄ hoīeꝫſuperat. nam multos retraxit ſępius a bono opere inchoato. faſtidit enī talis hō immoderate triſtis ad omne bonum. Verbigratia. Tedet eum de mane ſurgere ⁊ diuinis intereſſe. legere ⁊ cantare ⁊ bona operari. Tedet eū etiaꝫ qn̄qꝫ bona audire velbona loqui. vel meditari bonū. ita ꝙ eoruꝫetiam bonoꝝ quę ſine graui labore ꝑficerepoſſet: vnde ſeruꝰ chriſti debet amouere talem indiſcretam triſticiam a ſe inqͣꝫtum poteſt. Nam qui viriliter pertranſire vult duros laqueos ꝓprioꝝ defectuū. neceſſe ē habere bonam ⁊ lętam mentem. Psͣ. Uiriliter age ⁊ confortetur ⁊cͣ. Quid enī eſt hoīgraue in hoc mūdo. qui lętā mentē hꝫ abintra. imo mens lęta valde hoīem confor
tat. qꝛ ẜm ph̓m. Delectatio conſeruat operantē in oꝑe. Un̄ apl̓s dixit: Oīa poſſumin eo qui me confortat. Et qͥd poteſt ab extra hoīem lętificare. qui ab intra ſemꝑ eſttriſtis. imo talis indiſcreta triſticia nocettam corpori qͣꝫ aīę. Unde Prouerb̓. xvij.Spūs triſtis exiccat oſſa. Un̄ diligēt̓ aduertendū eſt qd̓ legit̉ de quodā prędicatore qui ſic triſtis effectus fuit ꝙ nihil libuiteum oꝑari. nec legere. nec orare. ⁊ cū ſic triſtis ſederet. chriſtꝰ apparuit ei dicēs. cur ſictabeſcis. ſurge ⁊ memorare paſſionē meaꝫ⁊ liberaberis. qd̓ ⁊ factū eſt. ¶ Item ſciēdum ꝙ acerbiſſime temptatiōes ⁊ tribulationes ab intra vident̉ eſſe illę .ſ. hęſitatioin fide catholica. deſperatio de dei mīa. etſpūs blaſphemie contra deū ⁊ ſanctos eiꝰ⁊ temptatio ſibimet̉ inijciēdi manꝰ ⁊ ſeipſūꝑimendi. ⁊ quędaꝫ perplexitas queruloſęconſcientię. Quęrit̉ vn̄ oritur ꝙ quis incipit dubitare de mīa dei. ꝙ nunqͣꝫ poſſitſaluari. Rn̄deo ꝙ ex tribꝰ. Primo ex eoꝙ nō poteſt ponderare quid deus in ſe pſoeſt. Secūdo qͥd pct̄m̄. Tertio qͥd ꝯtritio.Quantum ad pͥmū ſciendū. ꝙ deꝰ ſummū bonū eſt ⁊ infinitū. ⁊ tam mīcors ⁊ paratus peccatorem ad gratiam recipere ⁊ etpeccata indulgere. ꝙ fidelis mater nunqͣꝫvnico filio ſuo quem in vtero ſuo portauit ita prompta eſſet porrigere manū. ſi videret filiū in ignē cecidiſſe. ſicut chriſtꝰ paratꝰ ē ꝯtritū hoīeꝫ ad gr̄aꝫ reciꝑe ⁊ ei pctāindulgere. ⁊ ſi poſſibile eēt ꝙ vnꝰ oīuꝫ hominū pctōꝝ pctā hr̄et. ⁊ oī die milleſies illa ꝑpetraſſet. adhuc mīa dei ⁊ bonitas maior eſt. Un̄ Bern̄. Sic̄ enī ſcintilla ī medio maris. ſic oīs malicia hoīuꝫ ad mīamdei comꝑata. Sꝫ diceres vn̄ venit ꝙ deuſmultꝭ peccatoribꝰ ⁊ tam peſſimis ⁊ prauismiſericors eſt. an ꝓpter merita eorum hocfacit. Reſpondeo ꝙ non ſed ex mera ſuabonitate hͦ facit. Un̄ pͣs. Confitemī dn̄oqm̄ bonꝰ qm̄ in ⁊cͣ. Cū enī pctōres cogitarēt bonitatē dei. ꝙ ad nulla noſtri indigetſed ex ſua infinita bonitate nr̄i miſereturtunc cor peccatoris neceſſario liquefieretquia cognoſceret ꝙ deo nunqͣꝫ ad plenuꝫregratiari poterit ⁊ tūc peccator qn̄qꝫ magꝭ
N
O