xꝝ

ſua in magna pace ⁊ ſanctitate. ⁊ illa ſimiliter cū eo. īmiſit aūt diabolus temptationes in eos vt ſuſpēderēt ſe. vt ſic euaderētp̨̄ſentes miſerias. Cū ergo vtrimqꝫ ex hacimproba ⁊ importuna temptatione triſtesefficerent̉. vt nec ſomnū caꝑent. nec comederent. quęſiuit alter de altero cauſas tantę triſticię. Rn̄dit vir ꝙ ſuꝑ oīa hr̄et voluntatē magnā ſuſpēdēdi ſe. mulier reſpōdit illud cōſimile eſſe deſideriū ſuū. conſentientes aūt ambo in idipſum. laqueos parant vt ſe ſuſpēderēt: tūc mulier dixit viroſuo. O dn̄e cōſulerē ꝙ priꝰ biberemꝰ amorem Iohannis mutuo de illo optimo vino nr̄o. qd̓ p̄cioſum ſeruauimꝰ de illa vinea nr̄a de qua nōdum guſtauimꝰ. nec ſcimus quale adhuc ſit vt potati leuius moriamur. Placuit viro. vinū affert. qd̓ cuꝫvellet bibere ſicut cōſueuerat ſignauit vinū cum ſigno crucis. dicēs: in nomīe Ieſuchriſti bibamꝰ. ⁊ bibit deditqꝫ mulieri. cuꝫaūt bibiſſent vinū cruce ſignatū ita fugitdiabolus ꝙ oīs temptatio de tota menteeoꝝ tolleretur. vt hoc qd̓ facere cogitauerunt noluerūt poſtea adimplere. ſed cōtriti ad confeſſionē confugerūt ⁊ vitam ī bono finierūt. ¶ Item exempluꝫ aliud denoīe Ieſu. fuit quidaꝫ homo pius qͥ hancconſuetudinē habuit. ꝙ quotiēſcūqꝫ ſibidiabolus ingerebat aliquā temptationē.iuit ad locū or̄onis ⁊ inuocauit deū dicēsO Ieſu dulcis miſerere mei ⁊ adiuua me.⁊ cōtinue diabolus receſſit ab eo. Et ſemelaudiuit vnus ſanctꝰ pater. ꝙ dęmon dicebat. ꝙ ipſi diaboli maxime repellerent̉ abhoc noīe Ieſus.¶ In eodē feſto Sermoxx. ꝙ iuuenes debent aiuuentute deo ſeruire.Oſtquam coſūmati ſūt dies octo ⁊cͣ. Lucꝭlij. ¶ Sciendū. ꝙ chriſtusdie octaua circūciſus ē. ⁊ ſanguinē ſuū fudit. ⁊ hͦ ad noſtrā inſtructionē. vt in pueritia ei ſeruire inchoemꝰ. Qd̓ facere debemꝰpͥncipalit̓ ſex de cauſis. ſiue ꝓpt̓ ſex fructusqui inde ꝓueniūt illis qͥ a iuuētute deo ſer

uire incipiūt. Primꝰ eſt qꝛ bonitas ꝑfundius infigit̉ ipſi iuueni. eo ꝙ inuenit ſubiectū magꝭ tenerū. Un̄ Ariſto. iij. de aīa.Aīa pueri ē ſicut tabula raſa in qͣ nihil eſtdepictū. ⁊ hͦ in pͥncipio ſuę infuſiōis. Iteꝫaīa pueri ē ſicut ꝑgamenū bn̄ pręꝑatū. etquicqͥd ī eo ſcribit̉. vix delet̉. ⁊ ſi delet̉ adhuc manēt ibi aliqͣ veſtigia: Sicē de iuuene qͥcqͥd ſibi pͥmitꝰ impͥmit̉. ad hͦ ſꝑ īclinatur ſiue ſit bonū ſiue malū. Itē puer ē ſicutvirgula quę faciliter flecti pōt ad dexteraꝫſiue ad ſiniſtram. ⁊ quocunqꝫ flectitur illuc ⁊ creſcit. Sed trabs iaꝫ deſiccata ſi curua eſt. impoſſibile eſt eam ad rectitudinemduci. Vnde Holgot ſuper li. Sap̄. Omne peccatum incurabilius eſt in ſene qͣꝫ iniuuene. Un̄ Ecd. vij. Filij ſi tibi ſint. erudi illos a pueritia ſua. Secundus fructus qꝛ iocūdum eſt viuere hoī tali qui inpͥncipio deo ſeruire ſtuduit. Sap̄. Optīaforma viuendi eligēda eſt quā iocūdā reddet conſuetudo. ¶ Quęritur hic quibus in hac vita melius ſit. Rn̄deo ꝙ illisqui puro corde ⁊ pura conſciētia deo ſeruiūt. Prou̓. xv. Mēs ſecura qͣſi iuge conuiuiū. Hoc ſic patꝫ. Nam ſi ſupͣ videt ⁊cͣquęre ſupra ſer. ix. R. ibi. Quinta ē cōſciētia. Item ſciendū ꝙ aliqui mali infernummaiori labore ſibi acquirūt qͣꝫ aliqui boniregnū celeſte. Quod duobꝰ modis intelligitur. Primo qͣꝫtum ad interiorē remorſum conſcientię. Un̄ Amb̓. in. li. de offi.Quę pęna grauior eſt qͣꝫ interioris vulnꝰcōſciētię: nonne hoc magꝭ fugienduꝫ eſt. qͣꝫmors. qͣꝫ diſpēdiū. qͣꝫ exiliū. qͣꝫ debilitatisdolor? Un̄ Iſido. de ſum. bo. Oīa fuge̓ potuit hō pręt̓ cor ſuū. Nō eniꝫ pōt a ſe qͥſqͣꝫrecedere. vbicūqꝫ enī abierit reatꝰ ſui cōſcientia illū nō derelīquit. Secūdo mō intelligitur quo ad exteriora exercitia. VndeHolgot. Via pctōꝝ ē multomagꝭ laborioſa qͣꝫ viā ſctōꝝ. Famulꝰ enī qͣꝫto pluribus dn̄is habet ſeruire. tanto cum maiorilabore. Sed peccator vult ſeruire mundodiabolo ⁊ carni ſuę. ⁊ ideo neceſſe eſt eummultipliciter laborare. Hiere. ix. Ut inique agerent laborauerunt. Nam durioraſeruitia qn̄qꝫ habent ſerui diaboli qͣꝫ ſerui

H

E