euchariſtievxvi
ꝑficiunt talis cōfeſſio nō ꝓficit ad ſalutēHoc pꝫ ex eo. qꝛ eſt vnus caſus de quatuor caſibꝰ: in qͥbus iterāda eſt cōfeſſio.hoc quere. 4. P. T¶ Decimi ſūtqui vero penitent. ⁊ quoꝝ pnīa eſt ſalubris ⁊ ꝓficua. ⁊ ſunt illi qui dolent d̓ oībus pcc̄is ſuis ⁊ cōfitent̉ om̄ia pcc̄a ſuapure ⁊ integre in quibꝰ recognoſcūt ſe deliquiſſe. ⁊ habent firmū ꝓpoſitū ampliꝰnunqͣꝫ velle peccare: ⁊ parati ſunt ſatiſfacere ẜm cōſilium ſui cōfeſſoris ẜm ſuampoſſibilitatē. Et qui iſta habent illi remiſſionē pcc̄oꝝ ſuoꝝ conſequunt̉ etſi totpcc̄a cōmiſiſſent ꝙ ſunt gutte ī mari. qꝛmiſcd̓ia dei ſuꝑ oīa oꝑa eiꝰ. ExempluꝫNobilis quidā peccauit cū filia ꝓpria. ⁊cōpūctus in quodā ẜmōe acceſſit ad archiep̄m quendā in frācia. ⁊ cōfeſſus eſtcū magna cōtritōe. ⁊ queſiuit ab epiſcopovtrū poſſibile eſſet adhuc gratiā ⁊ miſericordiam poſſe conſequi a deo. Reſpondit epiſcopus ꝙ ſic. ſi ſalteꝫ ſatiſfacere vellet. quia dei miſericordia eſt infinita. Et ille dixit ſe paratum eſſe ad ſatiſfactionem ẜm poſſibilitatem. Et ipſeīinxit ſibi ſeptennē penitentiaꝫ. Qui nobilis gemens. exintima compunctionepetiuit ſibi iniungi maiorem penitentiam dicens. ꝙ ſi vſqꝫ ad nouiſſimum dic̄peniteret: non eſſet ſibi nimium pro tantis peccatis. Tunc ep̄s videns ſuaꝫ intimam cordis contritionem diminuit ſibiillos ſeptem annos. ⁊ iniunxit ſibi ſoluꝫtres dies in pane ⁊ ī aqua. Et ille iterūplus gemens dixit. domine: quid facitꝭEgo petiui penitentiam maiorē. ⁊ vosimponitis mihi minorem. ⁊ etiam quaſi nullam ꝓ tam magnis peccatis q̄ cōtra deum commiſi. Tunc ep̄s cernes ſuam maximam contritionem cordis īiunxit ei niſi vnum pat̓ noſter. Tūc ille maxime gemens: ⁊ ſic gemendo expirauit.Et credendum eſt: ꝙ iſta intima cordis contritio deleuit ſibi penam ⁊ culpā⁊ ꝙ ſtatim ſine purgatorio ad celū euolauit.
¶ De ſacramentoeuchariſtie.Aro mea vere eſt cibus. et ſanguis meus vere eſt potus. In qͦbus verbis fit mentio de ſacramēto euchariſtie. qd̓ eſt quartū ſacr̄m inordine. Unde hic querit̉: qualit̓ xp̄s ſitin hoc ſacr̄o. Rn̄deo ẜm Tho. ī. 4. di.x. Xp̄s idē qui de ꝟgine natꝰ ⁊ ꝓ nob̓paſſus continet̉ in hoc ſacramēto. Iteꝫquerit̉ quot modis hoc ſacr̄m ſumitur.Reſpondeo ꝙ triplicit̓ ſumitur Primoſpiritualit̓ tm̄ vt qui accipiunt reꝫ ſacramenti .i. gr̄am ⁊ non ſacramentū. Und̓Augꝰ. Crede ⁊ manducaſti. Sed querit̉ qui iſti ſunt qui iſtud ſacramentū ſicſpūalit̓ accipiunt. Reſpondeo ꝙ ſūt qͣtuor genera hoīm. ¶ Primi qui ī īfirmitate cōſtituti ſunt ſic ꝙ non retinēt cibū:⁊ tamen ex toto corde deſiderant hoc ſacramētum. ⁊ tamen ꝓpt̓ infirmitatem etvomitū nō preſumūt ſumere. Et iſti māducāt ſpūalit̓ .i. gr̄am ſacr̄i ꝑcipiūt ꝑ deſiderium qd̓ habet ad ſacr̄m. ⁊ tales nl̓lo mō debent ſumere ſacr̄m qui ſic infirmi ſunt. ꝙ cibū nullo modo retinere poſſunt. quia ſufficit eis illa ſpūalis māducatio. Un̄ exemplū. Quidā btūs deuotōem magnā in ſacr̄o altaris hn̄s oī dieſi aliqͦmō potuit integrā miſſaꝫ audiuitCū mori deberet. ⁊ ꝓpt̓ vomitū cōicarenō poſſet. ⁊ de hͦ multū dolēs petijt ſibilatꝰ ſuū lauari. ⁊ in pāno mūdiſſimo corpus xp̄i ſuꝑponit Quo fctō. pannꝰ paulatim corꝑi xp̄i ceſſit: ⁊ mox vt corpꝰ chr̄inudā carne illiꝰ hoīs tetigit vſqꝫ ad corcūctis videntibꝰ penetrauit. ¶ Scd̓i ſtꝭqͥ preꝑauerūt ſe ad hoc ſacr̄m ẜm ſuumpoſſe ⁊ ſacerdos denegat eis. ⁊ etiaꝫ ip̄ihumilit̓ petūt ⁊ deſiderāt hͦ ſacr̄m. ⁊ ſicex obediētia ſacͣdotꝭ abſtinet a ſacramētali ꝑceptōe iſtiꝰ ſacr̄i. Iſti etiā vt putoſpūalit̓ ſumūt. Ergo patient̓ ferre dn̄ttales ſi hoc ſacr̄m eis non ad libitū porrigit̉. ¶ Tertij ſūt qui in agone conſtituti libent̓ vellent ꝯfiteri ⁊ cōicare: ⁊ ſacer-
Bb 2