dominica
tellētiā in ꝓſꝑis. a ſiniſtris impatientiaꝫin aduerſis Sic ergo quocunqꝫ nos ꝟtimꝰ diabolum inſidiantē nob̓ habemꝰ.Ergo merito dicere ⁊ clamae̓ deberemꝰlibera nos a malo. M ¶ Itē in hacpetitōe petimꝰ liberari a malo pene īferni. ⁊ merito. qꝛ hec pena eſt gͣuis nimisoc pꝫ. qꝛ minor pēa īferni excedit oēꝫpenā mūdi. Uū cū quereret̉ a qͦdaꝫ heremita: cur ſe taꝫ dure affligeret. Rn̄ditTotꝰ labor vite mee nō ē comꝑabil̓ advnam diē tormentoꝝ q̄ peccatoribꝰ ī futuro ſeculo reſeruant̉. Un̄ Augꝰ etꝭ deverbis apl̓i. ẜmone. 8 8 Quecunqꝫ ſūtī igne et̓ nō minora tormēta: peiora vtiqꝫſūt qͣꝫ que formidas ī hoc ſeculo. Iſidorus ī ſynonimis Intēde aīo qͦſcūqꝫ tormētoꝝ dolores: qͥſcūqꝫ doloꝝ acerbitates: cōpara hoc totū gehene: ⁊ leue ē oēqd̓ paterꝭ. Itē illa pena n̄ ſolū ē acerbiſſima: ſꝫ etiam et̓naͣ: Und̓ Math̓. .xxv.Ibunt hi ī ſuppliciū et̓nū. Un̄ etiā Hugo d̓ ſctō vic. li. i. d̓ aīa. Quis putas tūcmeror erit: q̄ triſticia: cum ſeꝑabunt̉ impij a cōſortio ſctōrum ⁊ a viſione dei Ettraditi in poteſtatē demonū ibūt cū ipſis ī ignē. ibiqꝫ ſemꝑ erunt ſine fine in luctu ⁊ gemitu.¶ Cōcluſio or̄onis dn̄ice.Men. Pro quo nota ẜꝫ Hēricū de firmaria. Ip̄e chriſtus ſignanter concludit iſtā or̄oem ꝑhoc vocabulū. Amē. In quo verbo optat̉ adimpletio oīm petitionū p̄dictarūQue quidē dictio ẜm Augꝭ. nec ē grecanec latina. ſꝫ hebrayca. Et idē ſignat ꝙfiat. Fiat aūt hec dictio hꝫ triplice efficaciā ⁊ ꝟtutē. nā ꝯcludit or̄oem. Ideo ẜmHieron̄. dicit̉ ſignaculū or̄onis eo ꝙ ipſam claudat ⁊ ꝯcludat. Scd̓o recolligitorātis intentōem. qꝛ cū dicimꝰ amē: intentio noſtra ſummatim fertur ſuꝑ oīap̄cedentia. ⁊ ſi aliqͥd ex humana fragilitate per deſtructōeꝫ mētis abſqꝫ actualiintētōe ī tota or̄one eēt ꝑtrāſitū: ad illd̓implicite reddit intētio dicēdo. Amen.
vxi¶ Tertio īpetrat exauditōeꝫ. eſt eī amēīpetratōis nota. Unde Rabanꝰ dicitPer hoc ꝙ dicit dn̄s amē: ſignat indubitanter nobis a dn̄o conferri omnia q̄rite poſtulamus. Et in hoc terminaturexpoſitio huius ſanctiſſime or̄onis chr̄iore prolate: cui eſt honor ⁊ gloria ī ſeculorum ſecula.¶ Expoſitio ſuꝑ angelicāſalutatōem incipit.Ue Maria gratia plena Sciendum ꝙ iſta ſalutatio angelica eſt marie virgini valde gratioſa. Cum em̄ ſalutat̉ hocvalde gratioſe ⁊ letanterrecipit. qꝛ tale gaudium habet ex ſalutatione iſta deuote dicta quale habuit qn̄fuit ab angeloſalutata. Nec mirum. qꝛibi recitant̉ ſex maxīa pͥuilegia virginismarie. N ¶ Primū ē: ꝙ ip̄a fuit ſpeculū totiꝰ mūdicie. qd̓ notat̉ ꝑ hͦ qd̓ ibidicitur aue .i. ſine ve alicuius culpe ſiuemacule. Fuit eī ſine macula in corpoe̓. ⁊ſine culpa in mente. Ip̄a eī habuit pulchritudinem mentis ⁊ corꝑis. Cantiē̄.4. Tota pulchra es amica mea. Ipſaem̄ fuit pulchra. qꝛ omnes virtutes in ſehabuit: ideo merito dicit̉ tota pulchra:Augꝰ. Si oēs ſanctos int̓rogareꝫ. ⁊c̄.Itē Augꝰ. ī. 12. li. de ci. dei. Uirgo pulcherrima inquit ꝟgo decora corpore aīafulgida. fide perſpicua. mēte clara. Hieroni. Dei genitrix ſpecioſa p̄dicatur velut colūba. pulchra: vt luna: electa vt ſolEt in hac dictione petendum eſt ab ea.vt te iuuet: vt hic peniteas. ⁊ vt in agōeſine macula mortalis criminis inueniaris. Quia ẜm psͣ. Mors pcc̄oruꝫ peſſima. ¶ Scd̓m priuilegium quia ip̄a eſtlucerna ciuitatis ſuꝑne qd̓ notat̉ in hacdictione maria. qd̓ interp̄tat̉ illuminatrix. Bernardus. Marie p̄ſentia totiꝰilluminat̉ orb̓ a d̓o vt ⁊ ip̄a ſuꝑna ciui
L 2