De oratione
Equitur. Sicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Hoc ſignāter addit̉. qꝛ alias nō fierꝫ remiſſio peccatorum: ſicut clare in euangeliopatet vbi chriſtus dicit. Cum ſtabitisad orandum: dimittite ſi quid habetisaduerſus aliquem. vt pater veſter celeſtis dimittat vobis peccata veſtra. Unde beatus Bernardus. Si vis vt tibi peccata dimittantur. omnis rancor ⁊indignatio a corde tuo euellatur ¶ Sciendum ꝙ ſcd̓m Henricum de firmariain leſione qua quis leditur ab aliquoeſt duo conſiderare. videlicet ip̄am culpam que ex leſione incurritur: ⁊ illam ſolus deus remittit. Et etiam rancoremquem quis concipit contra illum qui ipſum leſit. ⁊ illum tenemur dimittere ſivelimus nobis a deo dimitti. Quia alias quis peteret contra ſeip̄m. ſcilicet ꝙdeus ſibi non ignoſceret: ſicut ipſe alijsnon vult ignoſcere. Unde Cyprianꝰ dicit. Nulla eſt tibi accuſatio in die iudicijcum ſcd̓m tuam propriam ſententiamiudiceris: ⁊ hoc quod alijs feceris: tibiipſi patiaris K ¶ Queritur vtruꝫpeccatores poſſunt vel debent hoc dicere: ſicut ⁊ nos dimittimus debitoribusnoſtris: cum tamen adhuc ſtant in rancore contra proximum. nec ſibi indulſerunt: nec indulgere intendunt Uideturꝙ non: quia mentiuntur: et mentiendopeccant. ergo non debent dicere illa verba. ſicut ⁊ nos dimittimus debi .n. ī dominica oratione. Dicendum ꝙ peccatores dicere debent. nec mētiuntur. qꝛ hecoratio eſt cōmunis. Et licꝫ non habeatveritatem ex ꝑte eoꝝ: tn̄ habꝫ veritatemex ꝑte eccl̓ie ī ꝑſona cuiꝰ dicitur. Unded̓t btūs Thomas ſcd̓a ſcd̓e. q. 83. Dicere nō ceſſent īmo plꝰ valet dicere qͣꝫ obmittere.¶ Sexta petitio.neꝫ. Hec eſt ſexta petitio in quapętimꝰ p̄ſeruari a futuris malis
⁊ a peccatis. ſicut antea ī qͥnta petitiōepetiuimꝰ indulgeri nobis prēterita mala ⁊ peccata: ſic hic in ſexta petimꝰ preſeruari a futuris malis ⁊ peccatis. Sciendum āt. ꝙ in hac petitione nō petimusvt ſimpl̓r nō tēptemur: ſꝫ ne inducamurin temptationē. Ille eī īducit̉ ī tēptationeꝫ qui ſuꝑat̉ ⁊ capit̉: ſicut piſcis in reti.Chriſtꝰ em̄ fuit tēptatꝰ. ſꝫ nō ī tēptationem ductus. Unde beatꝰ Thomas d̓aquino. Nō eī petimꝰ: vt nō tēptemurquia temptari nō eſt malū. ſꝫ magis ē advirtutis exercitium qn̄ viriliter reſiſtiturUn̄ etꝭ Augꝰ. Tēptatio cui reſiſtit̉ nōeſt peccatū. ſꝫ magis cauſa exercēde virtutis. L ¶ Sciēdū etiā ꝙ neceſſariūeſt ꝙ tēptamur. qꝛ magna ꝑs me̓itoruꝫnr̄orum ꝯſiſtit ī ſuſtinēdo tribulationes⁊ in vincēdo tēptatōes. qꝛ alias opera ⁊exercitia bona modica ſunt. Un̄ AugꝰNullꝰ hoīm eſt tāta iuſticia p̄ditus: cuinon ſit neceſſaria tribulationis temptatio ad ꝓficiendū Un̄ Bern̄. Quotiensreſtiteris: totiens coronaberis. Permittunt̉ em̄ ſuꝑ nos temptationes a d̓o: vttemptati reſiſtamus. reſiſtēdo vincamꝰvincendo mereamur vitam et̓nam Un̄Hyeron̄. ī epl̓a. Quis ſctōꝝ ſine certamine coronatus ē. Un̄ Augꝰ Si nullꝰeſſet hoſtis: nulla eēt pugna. Si nullapugna: nulla victoria. Si nulla victoria nulla corona. qꝛ ẜm apl̓m Nullꝰ corōnabit̉ niſi qͥ legittime certauerit.¶ Septima petitio.Ed libera nos a malo Hec eſtꝯſeptima petitio ⁊ vltima illiꝰ noſtre dn̄ice orationis. in qua petimus ab omni pn̄ti malo liberari Ut ergo Cyprianus dicit. hoc petimus vt abomni malo imminenti liberemur. ⁊ merito. qꝛ totus mūdus eſt plenus periculis. Et nos vudiqꝫ ſumꝰ circūdati multiplicibꝰ laqueis. qꝛ ſupra habemꝰ timoT nenos īducas in temptatio rem inordīatū: ab infra amorē īordīatūab ante volūtatē ꝑuerſam. a retro peccatoꝝ p̄teritoꝝ delectationem. a dextrꝭ ex