accidiexvi
vel cum faſtidio recogitantis: eſt peccatum mortale. Tum ex eo ꝙ rō ⁊ voluntas cum triſticia feruntur in bonū de qͦgaudendum eſſet ꝙ directe cōtrariaturcharitati. Tum etiam quia tale tediuꝫredundat in omiſſionē eorum que neceſſaria ſūt ſaluti. ſcꝫ diligere verum bonuꝫ⁊ declinare a malo. Si aūt tedium illd̓ex omiſſione bōi ⁊ difficultate aggrediēdi bonū ducit in deſperationem: tunc iāaccedit ad peccatū in ſpiritūſanctū. Etſi tediū ita creſcit. ꝙ inijciat ſibi manustūc iam ſimilis erit iude. qui laqueo ſe ſuſpendit. ergo magna mala oriri poſſuntex tedio ⁊ ex accidia. niſi ei reſiſtat̉.Tcidia palliat ſe ſub triplici ſpēꝟtutuꝫ. Et pͥmo ſub ficta ſpeciediſcretōis. quod maxime apparet in illis qui dicūt ꝙ libenter exerceretſe in operibꝰ ſtrennuis: niſi in hoc metādiſcretionis ⁊ naturalis virtutis excedere ſetimerent. Remedium contra illudeſt ꝙ multi debiliores eo magis arduaꝑ cooperatōem diuine gratie operāt̉ qͣꝫſint illa ad que ꝑ diuinum īſtinctum aliquotiens ip̄i inclinātur. Et ꝙ firmiterſperet in adiutorio diuino qui ip̄m perſuam gratiam in bonis actibꝰ poterit vigorare. vt etiam cōfidenter dicat cū apoſtolo. Omnia poſſum in eo qui me confortat. Certa igitur cauſa eſt: quare pauci ſunt feruentes in exercitio virtuoſo. rari ſunt qui plene deo confidunt: ꝙ poſſiteos confortare. Secūdo occultat ſe ſubſpecie humilitatis. Sicut qui dicūt: ꝙlibenter feruētius orarent: ⁊ crebriꝰ elemoſynis ⁊ operibꝰ pietatis infiſterent.ſi ex hoc fauorē humane laudis ⁊ ꝓpriācōplacētiā incidere nō timerēt ne meliores apud homīes reputarentur: qͣꝫ ſuntcoram deo. Remedium contra hoc: ꝙqn̄ homo timet ꝙ de virtutꝭ exercitio aliquid incidat cōplacentie ꝓprie vl̓ humane: tūc ꝓpter timoreꝫ complacētie debetdiligenter pēſare. vtꝝ ad talia oꝑa exercēda in publico aſtringat̉ ex neceſſitate
vel ex charitate. Et ſi ex ncc̄itate aſtringatur. puta ꝙ ꝑtinet ad veritatem viteſicut doctori incumbit veritatꝭ doctrinain publico. vel etiam audire miſſam. dare elemoſynā. audire ſermoneꝫ. ordinetpͥmam intentōem in deum. ⁊ ſi occurritreſiſtat. Et tunc ꝓpter timorem cōplacētie incidēde non dimittat in publico frequentare. quia ſi illabitur de hoc cōplacētia: ille reſiſtat ⁊ dicat cū Bern̄. Propter te non incepi: nec ꝓpter te dimittamSi autem aſtringatur ad illa ex charitate vel volūtatis arbitrio: tunc debꝫ eātam diu frequentae̓ in priuato donec exfrequentia actuum effectus eius tm̄ firmetur in bono virtutis ⁊ in amore diuino. ꝙ poſſit illos actus etiam in publicoſine periculo cōplacētie exercere: ¶ Tertio occultat ſe ſub ſpecie deuotōis ⁊ ſpiritual̓ feruoris: Quod apparet in his qͦdicunt ſe ideo p̄termittere q̄rundā ꝟtutum exercitia (ad q̄ reqͥritur exterior occupatio) vt intime ꝯtemplatiōi ⁊ feruori deuotōis amplius ad deum inardeſcant. Et tales in illum errorem incidūtꝙ dicūt: ꝙ exiſtentes in ſtatu ꝑfectioniset contemplatōis in eleuatiōe corporischriſti nō debent aſſurgere nec ei reuerētiam exhibere: dicētes hoc eē imꝑfectionis ſi a puritate ⁊ altitudīe ꝯtemplationis tantū deſcenderēt. ꝙ circa ſacramentū xp̄i aūt humanitatē ⁊ paſſionem xp̄ialiqͥd cogitarent. Sꝫ illud eſt nimis errōneū. qꝛ nulla pōt eſſe tāta deuotio. dūtamē homo nō rapiatur ſupra ſeip̄m. eta ſenſibus extrahat̉. q̄ hoīem poſſit abſoluere ab obligatōe que tenet̉ preceptꝭdei ⁊ ſtatutis eccīe qͥbus homo aſtringitur ad deo grās referendū de bn̄ficio incarnatōis ⁊ paſſiōis xp̄i ⁊ eius ſacramētis: Et ideo nulla p̄t eſſe tā feruens deuotio qͥn hō teneat̉ in eleuatōe corporisxp̄i (q̄ paſſionē dominicā repn̄tat) flectere genua. ⁊ reuerētiam deo exhibere.Exemplū. erat q̄daꝫ q̄ ſe valde reputabat eē deuotā. que vna vice īfra miſſaꝫ
R 3