accidiexvi
eſt res mobilis. Ex iſtis elicitur ꝙ accidioſus eſt vilior oībus alijs animalibꝰ.Tertio diſplicet accidia deo: qꝛ mundiamatores plus laborant ꝓ perituris etmomentaneis rebꝰ qͣꝫ illi qui dicūt ſe eēẜuos chriſti pro eternis. ſi em̄ conſideremus que ⁊ quāta ſuſtinent hoīes ꝓ tēporalibus. ⁊ quātum laborant homīesſuperbi ad ornādū ſe huic mundo. poſſemus merito confundi in nobiſip̄is. ꝙadeo pigri ſumus laborare pro regnoeterno ad complacēdum d̓o. Un̄ augꝰO ſi poſſemus excitare homīes ⁊ cū ipſis pariter excitari: vt tales eſſemꝰ amatores vite ꝑmanentis: quales ſūt homines amatores vite fugientis. Und̓ merito diſplicet deo. ꝙ md̓i amatores plꝰſuſtinent: ⁊ plura faciunt ⁊ grauiora exercitia exhibent mūdo ⁊ diabolo qͣꝫ ẜuixp̄i ip̄i d̓o. ⁊ maiorē ſollicitudīeꝫ hn̄t ornare corꝑa ſua cum ornatis veſtibꝰ qͣꝫ ſerui chriſti ornare aīas ſuas cū virtutibꝰ etmeritis. Unde abbas pābo vidēs mulierem ornatā in alexandria fleuit. ⁊ int̓rogantibꝰ cauſaꝫ ſui fletus ait. Due resme mouent. vnū de illius ꝑditione Alid̓qꝛ nō habeo tale ſtudiū placēdi d̓o. quale hꝫ iſta qūo placet hoībꝰ. B ¶ Secundo vitanda eſt accidia qꝛ multū placet diabolo. Primo qꝛ diabolꝰ accidioſos poſſidet quiete ⁊ pacifice Nam accidioſi non cognoſcunt diabolū in ſe qͥeſcere: ideo nō curant eū expellere Ꝙꝭ aūtdiabolus habitat ⁊ quieſcit in accidioſis ad hoc pōt valere illud Mat̉. 12. Deimmūdo ſpū qui veniēs domū inueniteā vacātē: vadit ⁊ aſſumit ſeptē ſpūs nequiores ſe. ⁊ ingreſſi habitant ibi. Secundo placet illud vitium diabolo: qꝛ p̄ſtat diabolo fiduciā temptandi hoīeꝫ d̓alijs peccatis ⁊ eū fortiter aggrediendi.De multis em̄ vicijs temptat diabolꝰhoīem tepidum ⁊ accidioſum: de quibꝰnon aude̓t hominē temptare feruentē.Und̓ dicit autoritas Olle feruenti mu
quaſi receptaculum oīm viciorū. Bern̄de conſideratione. Oīm cogitationummalarum ⁊ temptationū incenſiuū ē ocium. Nanqͣꝫ ergo ſit ocioſus ẜuus dei.Auguſtinꝰ. Ocioſitas ſine dei timoremagiſtra nequiciarum eſt. Sic ergo pꝫꝙ accidia ⁊ ocium eſt origo oīm viciorū.Accidia em̄ precipue ſolꝫ eſſe occaſio luxurie. Exemplū de dauid ⁊ ſalomone ⁊de zodomitis. Etiam ſolet eſſe occaſioſuperbie. psͣ: In labore hoīm non ſunt⁊ poſtea. ideo tenuit eos ſuꝑbia. etiā ſolet eſſe occaſio auaritie. quia non vult laborae̓: id̓o deſiderat ml̓ta habere ſine labore. Nolite ergo locum dare diabolo.Semꝑ aliquid bōi facito: nec te diabolus ocioſum inueniat. Unde exempluꝫin li. vitaſpatrū dixit quidā ſenex ꝙ hōexiſtens in occupatione bona hꝫ vnumdiabolū eum temptātem. ſꝫ hō ocioſusinfinitos demones hꝫ eum ad malumincitātes. vnde ꝓprius locus ocioſi eſt īfernus: ſicut ⁊ diaboli. qd̓ ſic p̄t oſtendi.C ¶ Conſtat em̄ ꝙ ocioſus in celuꝫnon recipitur qꝛ celum eſt merces operarioꝝ. Und̓ Matt̉. 20. dicit Uoca operarios ⁊ redde illis mercedē. vbi notanter ſpecificat oꝑarios. ⁊ non ocioſos.Neqꝫ in paradiſo recipiunt̉. Gen̄. ſcd̓oTulit deus hoīem ⁊ poſuit eū in paradiſum vt oꝑaretur. neqꝫ in purgatorio.Und̓ psͣ. In laboribꝰ hoīm non ſunt.⁊cͣ. Et ideo cum hoībus nō flagellabūtur. neqꝫ in mundo. Und̓ Luc̄. 13. dicitur de ficulnea: ſuccide eam vt quid t̓rāoccupat: igitur locus eiꝰ nō erit alibi niſi in inferno. Tertio placet accidia diabolo. qꝛ hoc vicio tunc maxime homīesinfeſtat ⁊ impugnat quādo ſunt in ſeruicio dei. vnd̓ ꝑteꝫ dei nititur eis auferre.nec parum deteriorat ſeruitium dei. qꝛfacit vt pſalteriū cum faſtidio lectum minus ſit deo gratum. qͣꝫ pſalmus vnꝰ cuꝫdeuotione ⁊ hilaritate. vnde Hieron̄.Mallem pſalmū vnum cū deuotiōe etſce non inſident. Accidioſus em̄ ſe facit hilaritate mentis decātare qͣꝫ totū pſal-