xbire

inſinuet. dicēdo ſibi. Hoc mihi videturad ſalutem tuā ⁊ ad bonū tuū ꝑtinere. ꝑcas mihi quia pro melioratione tua fecio ꝙ ſalutem tuam deſidero ſincerit̓ tanqͣꝫ propriamEqͥtur de remedijs cōtra iramꝓpriam. Quoꝝ pͥmum eſt conſideratio dn̄ice paſſionis xp̄i. vn̄Gregꝰ. Si paſſio dn̄i ad memoriaꝫ reuocetur. nihil adeo durum qd̓ nō equoanimo toleret̉. quod remedium in libroNumeri. c. xxi. nobis inſinuatuꝫ eſt vbilegit̉ ꝙ filij iſrahel reſpiciētes ſerpentemeneuꝫ a morſu ſerpentū ignitoꝝ ſanabātur. vnus de ſerpentibꝰ ignitis eſt ira. aqua quis ſanatur ſi diligenter attenditqͥd chriſtus in cruce ꝓ eo ſuſtinuit Tūcem̄ patiēter ſuſtinebit qͥcquid oportebitcum ꝓ amore chriſti pati. Quia cū xp̄sle tractaretur nō aperuit os ſuum. Un̄ad illud exemplū noſtris cordibus impͥmendum hortatur ſponſus in canticis.Pone me ſicut ſignaculum ſuꝑ cor tuuꝫquia reuera qͥcunqꝫ illud ſignaculum etexemplar patientie cordi ſuo ꝑfecte imp̄ſſerūt: oēm ire impetum facil̓r edomabit. ¶ Scd̓m remedium contra irā ꝓpriam eſt ſilentium Un̄ ſuꝑ illud ꝓuer.xij. Fatuus ſtatim vindicat iram ſuamDicit glo. Natura ire eſt vt ꝓlata magis ferueat. occultata lāgueſcat. Et ꝓuerb̓. xvi. Qui īponit ſtulto ſilētiū irasmitigat. Stultꝰ eſt hō ſuꝑbus. p̄cipueſi iracūdus ſit homo ille. Ad illud ſcd̓mremediuꝫ videt̉ ꝑtinere illud pͣs. Poſuicuſtodiam ori meo cū ꝯſiſteret pctōr aduerſum me ¶ Tertiū remediū eſt ꝯſiderare vtilitatē quā hꝫ tribulatio q̄ toleratur patiēter tā in pn̄ti qͣꝫ in futuro Hācvtilitatem inſinuat nobis Dauid cū d̓tde ꝑſecutoribꝰ. Circundederūt me ſicutapes Apes aculeo pungūt. ſed ex alia ꝑte mel tribuūt. Sic ꝑſecutores vtiqꝫ pūgunt cū tribulatōem inferūt. tn̄ amandiſunt. qꝛ mel celeſtis dulcedinis quodā-

modo ꝯferunt. materiā em̄ corone eterne hoī mīſtrant. Un̄ psͣ. Suꝑ dorſuꝫmeū fabricauerunt pctōres .ſ. coronamvite eterne ¶ Quartū remediū eſt ꝓpriorum defectuū ꝯſideratio Faciliꝰ em̄ ſupportat aliqͥs defectus alioꝝ: qn̄ ipſe defectus ſuos ꝯgnoſcit: qͦs oportꝫ ab alijsſupportari. vn̄ Salomō ꝓuer. xix. Hōindigēs miſericors eſt ¶ Quintū remedium ire eſt ꝙ iracūdus ꝯſideret ꝙ nonp̄t nocere alij: niſi ip̄e ſibi antea maximūnocumentū inferat. ſcꝫ aīam ꝓpriam occidendo. Quia qn̄ iracūdus vult ledere.ꝓximum in rebꝰ vel in fama vel in corꝑehoc nō poteſt ꝑficere niſi oporteat eū antea aīam ſuā ꝓpriā mortificare.Equit̉ de tribꝰ remedijs contrairam alienam Primū eſt mollisreſpōſio. vn̄ Salomō ꝓuer. xv.malediceret̉ nō maledicebat. ⁊ cum ma Mollis reſponſio frangit iram. ſermodurus ſuſcitat furorem. hō iratus eſt olla bulliēs Prouer. xv. Os fatuoꝝ ebullit ſtulticiam Ideo aqua frigida mollisrn̄ſionis fundenda eſt. Eccī. xviij. Nōne ardorē refrigerabit ros. Dulce ꝟbūē velut ros refrigerās ardore ire ¶ Secūdum remediū contra alienā iram eſtſilētium. vn̄ Salomon ꝓuer. xxvi. Cūdefecerint ligna extinguet̉ ignis. velutligna ſe habent verba q̄ reſpondent̉ homini iracundo vnde ignis ire nutrit̉. vn̄Eccī. viij. Ne litiges cū hoīe linguatoet ne ſtruas ligna in ignem ipſius. Securius em̄ eēt etiā om̄ino recede̓ ab irato. ſicut aliqͥs recedit ab igne qͥ nō vultꝯburi. nec calefieri ab eo Un̄ ad Rho.xij. Nō voſmetip̄os defendētes chariſſimi. ſꝫ date locū ire. ¶ Tertium remedium eſt ꝯtra iram alienam bn̄facere hoīirato. Un̄ ꝓuer .xxv. Si eſurierit inimicus tuꝰ: ciba illū. ſi ſitierit potū ei da.et ꝯgregabis carbones ignitos ſuꝑ caput eius. Bn̄ficia que inimico exhibentur ſunt velut prune accendentes inimicos eorū ad amorē. Un̄ exemplū legit̉.de hoc in vitaſpatrum. ꝙ quidam ſenex