Se peccato
in crucifixo vel diuina imagīe depingētqͣꝫ qͥ malis verb̓ iacularet̉.Equit̉ declaratio illius: qūo ſeVira occultat ſub ſpecie virtutumCirca qd̓ ſciendū: ꝙ illd̓ vitiumſub triplici ſpecie ꝟtutū ſe occultat. Primo mō ſub ſpē zeli iuſtitie. Un̄ Gregꝭ32. li. moraliū. Plerūqꝫ ī vlciſcēdis viciis crudelitas agit̉ ⁊ iuſticia putat̉: atqꝫīmoderata ira zelꝰ iuſticie ⁊ meritū creditur. Remediū ꝯͣ hāc occultatōeꝫ ire docet Gregꝰ. j. li. moral̓. Et ē hͦ ꝙ nunqͣꝫſeuiat qͣꝫdiu cōmotio ire mētē occupat ⁊mētis īpetū an̄qͣꝫ ad vindictā ꝓperet vīcere ſtudeat vt eo fiat iuſtior vltor alienꝰqͦ liberior exiſtat victor ſuꝰ. Qūo āt cognoſci debeat: an ira ex zelo iuſticie. velex īpatiētia ꝓcedat. hͦ inde p̄t cognoſci.ꝙ qn̄ ex zelo rō p̄cedit mētis cognitōemſꝫ qͣſi tranqͥlla manet. qd̓ pꝫ ꝑ caſſiodoꝝqͥ d̓t. Sepiꝰ minabamur innoxij. iraſcebamur placati. ⁊ ne factis poſſemꝰ ledēterrorē verbis videbamur īgerere. Hocetiam patet ex eo ꝙ in correctiōe ⁊ poſtillum quē quis corrigit: plus diligit. qͦrū oppoſitū ꝯtingit in ira q̄ ꝓcedit ex impatientia. Scd̓o ſe occultat ſub ſpeciecharitatis ꝓximi ⁊ vtilitatis eius. q̄ maxime in illis apparet qui dicūt ſe non iraſci ꝓximo: niſi ꝓ tāto ꝙ res ꝑ ip̄m geſtaeſt ꝯͣ ſalutē facientis. Sed in hoc plerūqꝫ homines decipiunt̉. ꝙ talis indignatio multotiēs procedit ex odij fomite q̄ex charitate vel vtilitate ꝓximi credit̉ emanare. Nec mirū ſi in hoc homīes decipiant̉. qꝛ ſicut imago in aqua turbidanō apparet: ſic in mente dum ira turbata fuerit veritas nō relucet. Hanc aūt ꝑturbationē mētis callide ꝓcurat inimicus. Quia facit ſicut piſcator aſtutus qͥideo turbat aquā: vt piſces faciliꝰ capiat. ſic ⁊ ip̄e turbat oculū rōnis vt hominem poſſit caꝑe laqueis peccatoꝝ. Remedium cōtra hanc occultationeꝫ eſt ꝙhomo diſcretionis oculo dulciter penſetſi ip̄e hoc ageret qd̓ in alio reprehendit
an ſibi videat̉ ꝙ hoc poſſit ſine ſue ſalutis diſpēdio. ⁊ ſi adhuc de tali facto turbet̉ in alio certus ſit ꝙ talis turbatio naſcitur ex fomite odij: ⁊ nō ex appetitu ſalutis ꝓximi Quod viciū potiſſime ex eocurari pōt. ꝙ homo ſit ſollicitus de conſciētia ꝓpria: ⁊ non temere iudicet factaaliorum. qꝛ ſicut dicit Tulliꝰ in li. de tuſculanis queſtionibꝰ. Propͥum eſt ſtulticie vicia cernere aliena ⁊ ſic obliuiſci propria. Sed hec ſtulticia ex curioſitate naſcitur. qꝛ ſicut Augꝰ. dicit. xi. ꝯfeſſionūCurioſuꝫ eſt genus humanū ad cognoſcendā vitā alienā. ⁊ deſidioſum ad cognoſcendā ꝓpriaꝫ. Tales rep̄hēdit dn̄sLuc̄. viij. Quid vides feſtucā in oculofratrꝭ tui. ⁊ trabē in oculo tuo nō ꝯſideras. Et ab illo defectu multū retraheredebet. qd̓ legit̉ de ſancto Ioh̓e elemoſynario qͥ hanc ꝯditōem habuit ꝙ nunqͣꝫaliquē ꝓ ſuis defectibꝰ iudicauit. ſꝫ potius alios iudicātes rep̄hendit dicēs: peccatis. Primo ꝯtra mādatū xp̄i dicētis.Nolite iudicare vt nō in. Scd̓o. qꝛ neſcitꝭ qͣlis modo ſit quē antea peccare ſciuiſtis. ¶ Tertio ira ſe occultat ſub colore māſuetudinis ⁊ patiētie. qd̓ in illismaxīe cōtingit qͥ ſe grauius vlciſcunt̉ tacendo ⁊ nihil loquēdo. qꝛ delectant̉ forte ex hoc. vel ītendūt magis animū ꝓximi cōmouere. vel intendūt ſibi vtileꝫ veritatem ſubtrahere. vel vindicte tp̄s etlocū expectare. vt ex hoc ꝓximo grauiꝰpoſſint inferre nocumentū Primū ē malum. ſcd̓m deterius. tertium peſſimumeſt. Remedium ꝯtra hanc occultatōeꝫeſt ꝙ homo diligenter caueat ne taceatrōne indignatōis. vel etiā prouocatōisſed taceat ſolū rōne māſuetudinis. Itēintendat ne ex tali taciturnitate ꝓximꝰmagis ꝯmoueat̉. ⁊ conſideret vtrū poſſit aīm proximi magis lenire tacēdo: tūcexpectet quouſqꝫ tam ip̄e qͣꝫ ille ad manſuetudinem redeant. Si vero poteſt eūlenire loquēdo. tūc cum charitate ⁊ modo dulciori quo poteſt mentem ſuā ſibi