inuidieviiij
na eſt. ergo deberēt gaudere de bono etnō de malo. ſꝫ hoc accidit qꝛ malicia eſtquodāmodo eis in natura cōuerſa. ⁊ iōde malicia gaudent inuidi Inuidi vidētur peiores porcis. porcus em̄ porco qͥocciditur compatit̉. ſꝫ inuidi oppoſitumfaciūt. ¶ Quarta filia eſt triſticia in ꝓſperis ꝓximi. ⁊ hoc vtiqꝫ malū eſt. ⁊ taliseſt infeliciſſimus hoīm. qd̓ ptꝫ ex hoc ꝙinuidus excecat̉ vbi deberet illuminariIob. v. Per diē incurrēt tenebras Gregoriꝰ. Mens inuidi cū de alieno bonoaffligit̉ de radio lucis excecat̉. Inuidiadeo ſunt infelices ꝙ ip̄i amittunt qͥcqͥdalij lucrant̉. qꝛ ipſi de ſanitate alioꝝ infirmant̉. ⁊ de vita moriunt̉. Sicut deū diligentibꝰ oīa cooꝑantur in bonū. ita ecōuerſo īuidis oīa cooꝑantur in malū queaudiūt vel vidēt. qꝛ ſi bona vl̓ ꝓſꝑa ꝯtīgāt tūc affligūt̉ ꝓpterea. ſi aūt mala ⁊ triſtia tūc letant̉. ⁊ hoc ſꝑ cedit eis in periculū. vn̄ Seneca. Utinā inuidi in om̄ibus ciuitatibus aures ⁊ oculos haberent: vt de ſingulis ꝓſperitatibꝰ hominum torqueretur. ¶ Quinta filia inuidie eſt detractio. Qualiter āt detractiodeteſtāda eſt. ⁊ quot modis fiat detractio. ⁊ de his qͥ libēter audiunt detractionem: hoc totum habetur in quinto pzecepto. P. 2. Q.Eqͥtur quarto videre qūo inuidia occultat ſe ſub triplici ſpecievirtutū. ¶ Primo ſub falſa ſpēzeli ⁊ rectitudinis. ⁊ hoc maxīe cōtingitin illis qͥ ſe dicunt odire vicia hoīm. ⁊ cūſe diligeter reſumerent inuenirēt ſe nonodiſſe vicia ſꝫ naturā. Et inde eſt ꝙ iſtietiā frequēter dicūt ſolū ſe rep̄hende̓ vicia aliorū ex zelo rectitudinis. cū tamenhoc plerū ꝙ faciant ex fomite odij. qꝛ inuident alijs ex hoc ꝙ ſibi parificant̉ velꝙ ip̄os excellant in his qͥbus ſingularit̓appetūt apparere. Et iſta occultatio ẜmGrego. eſt nimis ꝑiculoſa. qꝛ vt ip̄e dicit eſt difficil̓ ad cognoſcendū ⁊ etiaꝫ adrepellendum. Nā vt ibidē dicit Gregꝰ
xxxij. li. moral̓. Error dū virtus credit̉difficile emendat̉. qꝛ ſepe dū homo credit ſe exercere ꝟtutis actum: exercet potius vicioſum. Et exinde vlterius ꝯtingit ꝙ homo quādoqꝫ ſuos ꝓprios defectus defendit ⁊ occultat ſub ſpē virtutꝭaut amoris aut exercitij ꝟtuoſi. Remediū cōtra pōt eſſe illud. Nam qͥ ſcire deſiderat an ip̄m hoīem vel potius ipſiusviciū odiat. hoc ex eo ſcire poterit. ꝙ homo ſeip̄m ꝑſcrutetur ⁊ diligenter attendat. vtrū ſincero corde ⁊ dulciter ad illūafficiat̉ cuius viciū ꝑſeqͥtur. Et ſi inuenit ꝙ illū hoīem dulci corde amplectit̉.ſignū eſt ꝙ ſolū ipſius viciū deteſtatur.vn̄ Grego. in moral̓. Affectꝰ interne dilectōis excludit amaritudinem odioſi liuoris. Si erga illū aliquaꝫ amaritudinem ſui cordis dep̄hendit: nouerit ſe nōip̄m viciū ſꝫ naturā ſub ſpē virtutis deteſtari. Et huius inuidie Gregꝰ triplexſignū oſtendit. Primū eſt ꝙ facies hoīsex eo palleſcit qn̄ ip̄m cui inuidet intuet̉Scd̓m ꝙ oculos ſuos depͥmit nec ip̄mdelectabil̓r valet ītueri. Tertiū ſignumꝙ ſepemiēs hoīs ꝑ īuidiam tantū amaricatur ꝙ pre interna amaritudine dentes ꝗdam ꝯpreſſione ſtrident. ⁊ mēbraexteriora frigeſcunt. Item ſcd̓m remedium ꝯtra hoc eſt ꝙ hō diſcretiōis oculo dulciter penſet ꝙ ꝓſperitas proximiſui bona ſua in nullo diminuit. Et ideoſibi ꝯgaudere debet de bonis ſibi diuinitus ꝯceſſis: nec de ipſis bonis liuorisaculeo ſauciari. Gregꝰ. Diminutioliuoris eſt affectus interne dulcedinis ¶ Secūdo īuidia ſe occultat ſub falſa affectōefraterne charitatis. et maxime apparetin illis qui ſunt ex ſpeciali affectu ad aliquas ꝑſonas vel ad ordinem aliquē inclinati. qꝛ moleſte ferunt ſi alijs ordinibus aliquid cōmodi prouenit aut honoris. Et iſti frequenter extenuant bonum quod relucet in perſonis aliorumordinum ſiue in ꝯuerſatione ſiue in doctrina ſalutari. Quod exinde contingit