viiijinuidie
cūdo: qūo in pn̄ti vita eſt homo vas ſtercorum. Un̄ Michee. vi. Humiliatioin medio tui eſt. Quod patꝫ. qꝛ omīa q̄exeunt de corꝑe humano tam abhominabilia ſunt ꝙ generāt nauſeā ipſi hoī.¶ Quītum eſt exemplum humilitatisxp̄i. quia remediū tumoris ē humilitasxp̄i Erubeſcat homo eſſe ſuꝑbus. quiahumil̓ factꝰ eſt deꝰ. Intolerabil̓ em̄ eſtilla ſuꝑbia ꝙ miles ſedeat ſuꝑ ſcamnuꝫcū rex ſedeat iuxta eū ſuꝑ terram. Bernardus Solus eſt magiſter vere humilitatis xp̄s. qui ⁊ humilitatem ꝟbo docuit. Math̓. xi. Diſcite a me quia miteſum ⁊ humilis corde. Et inſuꝑ oꝑe mōſtrauit ſe vſqꝫ ad morte exprobratiſſimāinclinādo Et ꝑ hoc tantū ſe humiliauitquantū ſe humiliare potuit. qꝛ cū dominaret̉ angelis immortalibꝰ: dignatus ēſeruire mortalibꝰ. mori ꝓ mortalibus. ⁊etiā occidi pro mortalibus Augꝰ. Queſuꝑbia ſanari pōt. ſi humilitate dei nonſanatur. ¶ Sextum remedium eſt conſideratio illius diſtricti iudicij: quod ſpecial̓r erit ad humiliandum ſuꝑbos. vbidn̄s abūdanter retribuet facientibꝰ ſuꝑbiam. Eſaie. ij. Dies dn̄i ſuꝑ omnē ſuꝑbum ⁊ arrogātem. Un̄ Eſaie. xxviij.Pedibꝰ conculcabitur corona ſuperbieEt nō ſolum ſuꝑbus humiliabit̉ in futuro: ſed etiā quādoqꝫ humiliat̉ in p̄ſenti vita. Unde legitur exemplū. ꝙ qͥdaꝫaduocatus diues ⁊ potens ꝓpter nimiam ſuꝑbiam noluit hoībus pauperibꝰloqui: qͥ iuſto dei iudicio poſtmodū īfirmatus dixit ſe eſſe cattū. ⁊ ſic ſe ſub ſcāno locauit. vel ſe ſub lecto abſcōdit. Etquādo reqͥſitus fuit ab amicis vel cognatis ſuis. cur hoc faceret. Reſponditqꝛ cattus ſum. ⁊ ad moduꝫ catti operorEt quando monitus fuit ob ſalutē anime ſue de ꝑceptiōne facramentorum. ſꝑreſpōdit: cattus ſum. ⁊ ſic miſerabiliterſine omni contritiōe ⁊ confeſſione. ⁊ ſineſacramentis obijt. quia ẜm dictū chriſtiQui ſe exaltat humiliabitur.
De inuidia.Ecundo videndū eſt de inuidia. que ẜm Grego. ideo ex ſuꝑbia naſcitur. qꝛ ſuꝑbus inuidet ꝙ aliꝰ ſibi coequat̉. Et d̓inuidia hic dicēdo pͥmo ponemus ea q̄poſſunt valere ad deteſtatōem huiꝰ peccati. Scd̓o qn̄ ſit pctm̄ veniale vel mortale. Tertio tangemus aliqͥd de ſpeciebus eius. Quarto qūo ſe occultat ſubtriplici ſpē virtutū. Quīto remedia contra illud viciū A ¶ Quantū ad pͥmū ſciendū. ꝙ inuidia ẜm Augꝰ. eſt dolor aliene felicitatis. Et d̓r ab inuidēdoqꝛ ſcꝫ nō pōt videre bona alioꝝ. Ioh̓esaūt damaſcenꝰ. li. ij. ca. xiiij. dicit. Omnis īuidia eſt triſticia de alienis bonis.Ad deteſtatōnem vero huius vicij ẜmGuil. lugdunen̄. pͥmo facit hoc. ꝙ hocviciū eſt peccatū in ſpm̄ſanctū ẜm vnaꝫacceptōem. quia eſt contra bonitatē deique ſpūiſancto appropͥatur. ⁊ ſic oē peccatum quod ex certa malicia ꝓuenit. eſtpeccatum in ſpm̄ſanctum. Un̄ inuidiacum ſit ex certa malicia: peccatum eſt inſpm̄ſanctum. Sic ergo manifeſtū eſt ꝙīuidia eſt valde magnū peccatū. ¶ Secūdo facit ad deteſtatiōem huius vicijhoc ꝙ ip̄m eſt oppoſitum charitati Un̄ſicut charitas excellentiſſima eſt ꝟtutū.ſic īuidia peſſimū viciū erit. Peior em̄ ē.inuidia qͣꝫ auaricia. Auarus em̄ etſi nōvnit ꝯmunicare bona ſua. tamē vult ꝙalij ea cōmunicēt. Inuidus ꝟo nō vultꝯmunicare bona ſua. nec vult ꝙ aliꝰ eacōmunicet. immo inuidus eſt peior om̄icreatura. vn̄ Gregꝰ. ſuꝑ Gen̄. Indiciūmaxime diuine bonitatis eſt: ꝙ quelibꝫres cogitur dare ſeip̄am. Ab hac libertate degenerat īuidus diuidens ſe a d̓oet a creaturis. ſocians ſe diabolo qui bonis om̄ibus īuidet. ¶ Tertio facit addeteſtatōem huius pctī. ꝙ hoc viciū pure ⁊ totum malum eſt. Alia em̄ pctā ha