Druckschrift 
De eruditione christifideliu[m]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De peccato

Matth̓. Qui pecunie ẜuit p̄ſentibꝰpedibꝰ ꝯſtringit̉ futuris. Quinto ſiquis oſtendit ſanctitatē ficta in ip̄a fictōe delectat̉ alias nullū malū pretēdit. de quo d̓t Ariſto 3. ethi. tal̓ magis videt̉ vanꝰ qͣꝫ malus. Tūc ẜm her.de ſchilditꝫ p̄t eſſe pcc̄m veniale Sextoſi quis ſimulat ſanctitatē quā libent̓ haberet: credo non peccet mortaliter:Septimo: ſi quis ſimulat ſanctitatemoccultādo ſuū peccatum ne alij ſcandalizent̉. ẜm tho. ſcd̓a ſcd̓e. p̄t fieri laudabilit̉: vt aliquis occultet pcc̄m ſuum: nealij ex hoc ſcandalizent̉. qꝛ ve hoī quēfit ſcandalū. Octauo quis ad honoreꝫ dei ꝓximoꝝ edificatōeꝫ ſimulat ſāctitatē. vt qn̄ aliqͥs bonꝰ religioſus maiorē cōpoſitōem on̄dit corā extraneis vtip̄i magis edificent̉: iſte peccat ſꝫ meretur. Unde Math̓. 5. Sic luceat luxvr̄a corā hoībus: vt videāt oꝑa vr̄a bona gl. ⁊c̄. De pertinacia.Ertinacia etiā eſt filia ſuꝑbiequa videndū eſt qūo ſit peccatuꝫmortale. Rn̄deo ẜm richarduꝫQꝭ ꝑtinacia nihil eſt niſi in nr̄a ſentetia ꝯͣ ꝯſilia alioꝝ imprudent̓ ꝑſiſtimus.Hoc āt ẜm Her. de ſchilditꝫ p̄t ꝯtingidupl̓r. Primo in defenſionē pcc̄i vel erroris. ſi talis error ſit pcc̄m mortale:eſt dubiū qͥn ꝑtinacia hoc defendēs ſitmortale pcc̄m̄ Scd̓o ſit ꝑtinacia ī volendo alios vincere. qꝛ ſicut dicit Iſidorꝰ. in li. 4. ethimo. ꝑtinax d̓r eo ī ꝓpoſito ſuo vſqꝫ ad victoriā ꝑſeueret. Und̓pꝫ ꝑtinacia ſꝑ ē pcc̄m mortale ex gn̄eſuo. ſꝫ ſentētia tn̄ in vincere vellet poſſꝫeſſe non mala vel vere ſimilis tūc poſſꝫ ſine pcc̄o mortali. Si em̄ bōa eſſꝫ ſentētia vl̓ certa: tūc eēt ꝑtinacia: ſꝫ ꝑſeuerātia. Si āt dubia ſi falſa vl̓ veriſimilis: ꝯͣ ſentētias tn̄ alioꝝ imprudent̓ſiſtere in ea vicioſum eſt. De diſcordia. A yIſcordia opponit̉ ꝯcordie que acharitate cauſat̉. Diſcordia aūt

eſt pcc̄m inqͣntū hmōi ꝯcordie ꝯtrariat̉Pot aūt ip̄a ꝯcordia tolli diſcordiamdupl̓r. Uno ſe ſcꝫ qn̄ ſcient̓ ex ītentōe aliqͥs diſſentit a bono diuino vela bono ꝓximi in quo tenet̉ ꝯſentire. hoceſt pcc̄m mortale ex ſuo gn̄e ꝓpt̓ ꝯtrarietatē ad charitatē. Un̄ d̓t Bern̄. Sic̄in pace factꝰ eſt locꝰ dn̄i: ſic in diſcordialocū fieri diabolo manifeſtū eſt. Diabolo āt ſit locꝰ. niſi mortale peccatuꝫAlio accn̄s p̄t tolli ꝯcordia Und̓ intētio aliquoꝝ eſt ad aliqd̓ bonū qd̓ꝑtinet ad honore vl̓ ad vtilitatē ꝓximi. in hoc fixi ſunt vterqꝫ bn̄ intendit:pn̄t ꝯcurrere plura media ad bonūſequendū. vt vnꝰ illoꝝ eſtimat mediuꝫmeliꝰ. vel hāc viā. Aliꝰ āt aliud mediū aliā viā. tūc diſcordia eſt p̄ter intention eſt accn̄s. qꝛ ambo ad bonū finēintendunt: non eſt peccatum. quia repugnat caritati. qꝛ diuerſitas opinionū diſſoluit charitatem directe: Sciendū tn̄ diſcordia qn̄qꝫ eſt depcc̄o vniꝰ ip̄oꝝ diſcordāt alius vultvere bonū cui alter ſcient̓ reſiſtit. et cumhoc male intēdit. Qn̄qꝫ aūt ex pcc̄o vtriuſqꝫ: puta vterqꝫ diſſentit a bono alterius. vterqꝫ inordinate diligit bonūproprium. De p̄ſumptōe nouitatū. aaReſumptio nouitatū eſt etiaꝫ filia inanis gl̓ie. orit̉ ex ſuꝑbiaqꝛ iſte vult honorē ab homībꝰinuenit modū nouū ſingularē raruꝫ:in quo hoīes pn̄t mirari. Uerbi gratiaſicut in cantādo. in chorizādo. in veſtituin ſuꝑbe incedēdo. ſic de alijs. Queritur vtrū p̄ſumptio nouitatuꝫ ſit pcc̄mmortale?Rn̄deo ẜm Hermannum deſchilditꝫ: p̄ſumptio nouitatū p̄t eſſe īindebita p̄ſumptōe vſurpatōe aliqͦrū ſunt in veſtitu. vel in ornatū. vel ī chorizando vel fraudem ꝓximo faciendo.ſic de alijs. Et quādo talia aſcendūt adꝑniciem. ad malū exemplū ī moribusbonis ſunt magna pcc̄a mortalia. Sic̄