De peccato
Ex quo em̄ aliquis litem inceperit habere cum ꝓpria vxore: non habebit requiē neqꝫ in pn̄ti. neqꝫ in futuro. ꝓuer.19. Tecta ꝑſtillātia ⁊ mulier litigioſa cōparatur. Qui in domo perſtilante eſt:qn̄ vult declinare ſtillicidiū in vno loco īuenit illud in alio: ita ꝙ non inuenit ibiqͥ⁊tem: ſic vir ⁊ vxor quietem nō inueniūtex quo incipiunt eſſe litigioſi: ⁊ valde male eſt eis. Primo quātum ad corpus. qͣꝫuis em̄ magnas diuitias habeāt tamēſunt triſtes: ⁊ cū gaudio nō pn̄t vti: qꝛ ſibi mutuo inuident. Unde ꝓuerb̓i. 17.Melior eſt buccella panis ficca cū gaudio: qͣꝫ plena domus victimis cū iurgiōScd̓o quātum ad aīam. qꝛ tales ī mr̄imonio diſcordātes multa peccata mortalia inter ſe committūt in periculuꝫ animarum ſuarum. ſcꝫ maledicendo. blaſphemādo. ſeinuicem ꝑcutiēdo. ⁊ ſibijpſis malū optādo. Et hoc totū fit ex īſtinctu diaboli qui cū talibꝰ morat̉ Quia ſicut illi qui ſunt ſimul pacifici ⁊ ꝯcordeshn̄t deum ſecum morātem. Un̄ Mat̓18. Ubi duo vel tres fuerint congregati in noīe meo: in medio eorum ego ſuꝫ.ſic diſcordes hn̄t diabolum ſecum morātem: qui ad tales diſcordias eos inſtigat. Quarto non eſt litigādum de re q̄hoīeꝫ non moleſtat. Und̓ Ecc̄i. xi. Deilla re que te non moleſtat ne certaueris.Contra hoc faciunt qui oīa expedie̓ volunt. ⁊ tales ſibijp̄is faciunt īquietudīeꝫmentis ⁊ impedimentum ꝓfectus ſui.Contētio ẜm Hermā. de ſchilditꝫ ē impugnatio veritatis cū ꝯfidētia clamorꝭ.⁊ vt ſic ſemꝑ eſt mortale peccatum. quiarepugnat veritati ⁊ paci q̄ eſt effectꝰ charitatis: īmo ſine qua charitas haberi n̄poteſt. Quia ẜm Augꝭ. in libro paſtoral̓. Superbia parit diſſentōem. charitas vnitatem. Ex hoc eſt ꝙ cōtentioſusper ſacros canones ꝓhibetur ordinari.vt. xlvi. di. c. i. Quod non fieret: niſi contentio eſſet pcc̄m mortale. Si tn̄ aliqͥsimpugnaret falſitatem. vl̓ defenderꝫ ve
ritatem cū inordinato clamore: poſſꝫ eēveniale pcc̄m: niſi forſitā eſſet tata inordinatio ꝙ eſſet magnū de hoc ſcādaluꝫtunc qn̄qꝫ etꝭ poſſet in hoc cōmitti peccatū mortale maxime qn̄ īpugnatio falſitatis vel defenſio ꝟitatis non ꝑtinet adconſeruatōem fidei vel veritatē vite. Siaūt ꝑtineret ad aliquod iſtorū nō credoꝙ faciliter poſſet ex hoc qͥs incidere peccatum mortale.De ipocriſi.Ipocriſis eſt pcc̄ni valde deteſtādū. Primo qꝛ hypocrita ē ſymea diaboli volens imitari filios dei: ⁊ quod filij dei faciunt ad ſui decorem: ip̄e facit ad ſui iugulatōem. ſicutde qͣdā ſymea refertur quā diues quidam enutriebat. Iuxta quem in ꝓxīoquidā pauper ſutor preparauit calceosEt qͥndo incidit coreum ad calceos: tūcſymea ex oppoſito in domo ſui dn̄i obẜuabat eum. ⁊ qͣꝫcito ſurrexit. ⁊ cultelluꝫde manu poſuit: tā cito accurrit: ⁊ etiamcoreum ſibi preſcidit. volens facere ſicuta ſutore vidit. Et ſic deſtruxit paupericoreum. quod ille pauper diuiti ſepe cōqueſtus fuit. queꝫ ip̄e non curauit Tūcvna vice accepit ſutor nouaculuꝫ ad manū. ⁊ raſit ſibi barbā ſub collo ſuo ⁊ gutture. qd̓ cernēs ſymea etꝭ pꝰ receſſū ſuūaduenit. ⁊ cultellū recepit: ⁊ ſic ſil̓e ſibi facere voluit. ⁊ ſic ſeip̄am occidit Sic hypocrite faciunt ſibi ad ꝑniciē qd̓ boni ſibi faciūt ad ſaluteꝫ. Scd̓o p̄t valere addeteſtatōem huiꝰ peccati pena quā ſcriptura ip̄is minat̉. Et vna pena ē ꝙ nūqꝫ videbūt faciē dei niſi cōuertant̉. Un̄Iob. 13. Non venit in conſpectu eiꝰ oīshypocrita. nec miꝝ ꝙ deus nō ſit an̄ cōſpectū hypocrite. Oīa eī oꝑa ſua fac̄ vtab hoībꝰ videat̉. hoc eſt vnū qd̓ multuꝫplacet deo ꝙ homo cor ſuum ⁊ intētōeꝫſuā ſepe erigat ad deū. Un̄ ſuꝑ illd̓ pͣs.Firmabo ſuper te ocl̓os meos d̓t gloſain perſona dn̄i. Non auferā oculos meos a te. qꝛ tu ſemper leuas oculos tuos