in generali
bonū irremuneratū. Et hec eſt vna cauſa quare peccatores ꝓſperant̉ in hac vita. qꝛ hic remunerāt̉ ꝓ ſuis oꝑbꝰ: ⁊ id̓ocarebūt futura remuneratōe. Un̄ Gre.Magnꝰ affluxꝰ tꝑaliū: eſt et̓ne dānationis inditiū. Ergo multū timendū eſtcuilibet: qͥ ſcient̓ ſtat in pcc̄o mortali cūꝓſperat̉ in hac vita: ſic ꝙ ꝯtinue ē ſanꝰletus diues. ⁊ oīa q̄ deſiderat ei ꝓſpereadueniūt. qꝛ ẜm Gregꝭ Mali florētes īpn̄ti bonis tꝑalibꝰ tanqͣꝫ ꝑ amena prata ducunt̉ ad interitū. Itē pͥuat̉ pcc̄orꝑticipatione oīm bonorū que fiūt in eccl̓ia ab oībus fidelibꝰ. De qua participatōe dicit. psͣ. Particeps ego ſuꝫ oīmtimentiū te. ⁊ cuſtodientiū mādata tua.Bonꝰ exn̄s in gr̄a hꝫ participatōeꝫ omniū bonorū ſcꝫ miſſarū. or̄onū. ieiunioꝝ:⁊ ſic de alijs que fiunt in eccl̓ia. Et hͦ excharitate euenit. qꝛ ſumꝰ inuicē mēbravnius corꝑis. ⁊ oīa bona fluunt de vnoin aliū. ſicut pꝫ in ſtomacho hoīs. qͥ imꝑtitur alijs mēbris que hꝫ. Sed pcc̄oreſt membrū abſciſum. gͦ non viuificat̉.nec ꝑticipatōem recipit de alijs mēbrisItē pͥuatur bonis tꝑalibꝰ: qꝛ indignuserit vti bonis tꝑalibꝰ qui ante pcc̄m̄ dignus erat celo ⁊ celeſtibꝰ bonis. poſt peccatū non eſt dignus pane quo veſcitur.Ergo moderatiꝰ vti eo deberet qͣntumcunqꝫ poſſet. Unde Ezechi. 4: Panētuū in pondere comedes ⁊ aquam tuaꝫin menſura bibas: īmo indignior eſt oībus creaturꝭ irratōnabilibꝰ. qꝛ tales nūquā deū ſuum offenderunt: ſꝫ tu multotiens deū offendiſti ⁊ ad iracundiā eumcontra te concitaſti. Un̄ ariſto. 7. ethi.Prauus hō deterior eſt beſtia. Idē pͥmo politi. Sicut optimuꝫ aīaliū eſt hōfruens lege ⁊ iuſticia. ſic peſſimū eſt hō alege ⁊ iuſticia ſeꝑatus. gͦ ſi indignior eſtoībus creaturis irrationabilibꝰ: tūc conſequent̓ ſequit̉: ꝙ non eſt dignꝰ vti creaturis. Ergo pcc̄m fecit hoīem tā miſeꝝꝙ nulliꝰ boni nec ſpūalis nec tꝑalis ē dignus. nec eſt dignꝰ terrā calcare. nec lu-
men celi videre. ⁊ ſic de alijs. qꝛ indignior eſt oībꝰ creaturis corꝑalibꝰ. igit̉ ſeqt̉.non eſt dignus vſu creaturarū dei. Exgo miſeria pcc̄oris tam magna eſt ⁊ periculoſa: ꝙ ſi oēs creature deflerēt miſeriam peccatoris. ſcꝫ oīa ligna. om̄s lapides: ⁊ oīa aīalia terre. ⁊ oēs aues celi. ⁊oēs hoīes viuentes: non tamē cōdignedamnū peccatoris in qd̓ ꝑ vnū peccatūmortale incidit deflerent. Sed heu quidam pcc̄ores centū mortalia pcc̄a vl̓ etꝭplura cōmiſerunt: nec vnam gutā flent:Rō huius eſt. qꝛ non cognoſcunt qͣntabona ꝑdiderunt: ⁊ in quot mala inciderunt. Si hec veracit̓ cognoſcerēt ⁊ ꝑpēderent. non ſolum plorandū eſſet eis: ſꝫetiam vlulandū. Quia nihil tam maluꝫhomini qͣꝫ pcc̄m mortale. meliꝰ eſſet homini: ꝙ decem milia demonia in ſe hr̄etvel cum gladijs oībus qui fabricati ſūttranſfigeretur. vl̓ in om̄i igne cōbureret̉qꝫ ꝙ cum vno pcc̄o mortali deū ſcientervel voluntarie offenderet. Quia p̄cc̄mcū ꝯſummatū fuerit: gn̄at mortē ſcꝫ ipſius anime. que mors magiſ timenda eſtqͣꝫ mors corporis. Un̄ gregoriꝰ in moralibꝰ. Morte corporis oīs hō potiꝰ deberet mori qͣꝫ cū vno pcc̄o mortali deuꝫoffenderet Unde ariſto. 4. eth̓. Melius eſt mori qͣꝫ facere ꝯͣ virtutē ſcꝫ bonuꝫvirtutis.¶ Sequit̉ videre: qūopcc̄m nocet homini in morte. ⁊ hoc ē nocumentū ꝙ aīa videt tunc oīa pcc̄a ſuaqn̄ em̄ ip̄a egredi debet d̓ corꝑe. tūc augmentat̉ dolor. qͥ an̄ in cor hoīs illiꝰ nōaſcendit. vn̄ tūc ꝑdit ſenſus ſuos. nō cogitat aīa ammō de corꝑe nutriēdo: ſꝫ virtutes ſuas naturales ꝑ mēbra diffuſasad ſe trahet. ⁊ tūc videt oīa pcc̄a ſua ſuꝑ caput ſuū. Un̄ p̄sͣ. Torrētes iniqͥtatis ꝯturbauer̄t me: ⁊ tūc cū videt ſe ſeperari a d̓o ꝓpt̓ pcc̄a ſua p̄t dicere illd̓ psͣ.Circūdeder̄t me laquei mortis .i. pcca.Tūc aīa miſeri pcc̄oris vidit demonescircūſtātes. ⁊ eā p̄occupates. ⁊ eā ad inferuū trahētes. Un̄ Iob .xx UadentM