Se ſeptimo

tare. Uerbi grā: ſi quis iam vellet vendere equū vnū ꝓ dece florenis ꝓmptiset ſi ꝓpter dilatōem ad dimidiū annumdat eū ꝓ. xi. florenis: tūc tenet̉ vndecimū florenū reſtituere. qꝛ vſuram ꝯmiſitSed ſi aliqͥ dicant: nō poſſumus vēdere merces noſtras ſine dilatiōe? Rn̄deocū dilatōe licet vēdere. ſꝫ ꝓpter dilatōeꝫnon licet precium augmetare. qꝛ ſi vendūt res ſuas longe carius ꝓpter dilationē ſolutionis qͣꝫ ſi eis in cōtinenti ſoluerent̉: ꝯmittunt vſuram. vt patꝫ extra devſuris. c. Conſuluit ¶ Quarti ſunt quialiud oſtendūt ⁊ aliud vendūt. Et ſuntilli qͥ occultāt malū ſub bono ⁊ ſuperiꝰponunt illud bonū qd̓ ſit in aſpectu hominū. ſed in medio illud qd̓ deteriꝰ eſt.et dicūt ꝙ totum ſit ſicut ſuꝑius apparꝫet ſic mētiendo ꝓximos decipiūt. Exeplum in dialogo Ceſarij. Matrona q̄dam venit in qͣdrageſima confiteri peccata ſua. Flectēs itaqꝫ corā ꝯfeſſore genua ſua: qͥcquid boni ſe meminerit commiſiſſe cepit enumerare ⁊ cū phariſeo ineuāgelio ſe iuſtificare dicēs. Domīe totſextis ferijs ſoleo in pane ⁊ in aqua ieiunare: ⁊ tales elemoſynas dare: eccleſiaꝫfrequētare: ⁊ multa in hunc modū facere. Cui ſacerdos ait. ad quid dn̄a veniſtis: nūquid ꝓ iſtis operibꝰ vultis recipere penitetiam? quare nō dicitis pcc̄a veſtra? Reſpōdit illa. Nihil mihi conſciaſum. Ait ſacerdos. Cuius officij eſtis?Reſpōdit mulier. Ferrū vendere ſoleo.Ad qd̓ ille. Soletis aliqn̄ minores ꝑticulas in ligaturis maioribꝰ intermiſcerevt ſic totū vendatis? Dicente illa: ſoleo.Reſpōdit. Ecce hoc criminale peccatūeſt: quia dolus ⁊ fraus. Scd̓o interrogauit. Soletis aliqn̄ mentiri iurare ⁊ ꝑiurare Reſpōdit illa: qꝛ in talibꝰ ſepe excedo. Tertio q̄ſiuit Soletis emulis veſtris aliquādo maledicere ⁊ alijs plꝰ vēdentibus inuidere. Illa rn̄dit. In hisſepe deliqui. Et plebanꝰ. Et iſta om̄iapeccata mortalia ſunt. ⁊ niſi penitētiam

egeritis cōdignam citius ibitis in gehēnam Territa illa in verbis eius pecaſſeſe cognouit. ⁊ quid de cetero ꝯfiteri debuit didicit ¶ Quinti mercatores ſuntqͥ vilius ⁊ remiſſius ſolent emere rem qͣꝫvaleat. vt ꝯtingit in neceſſitate cū quiseſt coactus: ⁊ neceſſitate vrgente oportꝫeū cum damno ſuo bona ſua vendere. ⁊talis ſic emēs ⁊ multo minus ꝓ eiſdē rebus dans qͣꝫ valeant tenet̉ recompēſare damnū ꝓximi. Hoc iſti nō aduertūtqui quādoqꝫ ſi poſſent libeter emerentꝑ vno floreno qd̓ valeret duos. Et dehoc nullam ſibi ꝯſcientiā volunt formare. cuꝫ tn̄ ſciant ꝙ talis res ꝯmuniter ſicnon vendatur. ſed ille ex mera neceſſitate ſic vēdere cogitur. Exemplū de vnoqui emit ꝑpetuos redditus ⁊ certos ſcꝫvnum florenū ꝓ. xiiij. ſꝫ venditor ex ncc̄itate coactus ſic vēdidit. ⁊ alter cū damnatōe ſui ⁊ ſuoꝝ ſic emit. Item alius qͥvni equū vnū pro. xl. florenis vendiditqͥ vix decē florenos valuit. ⁊ ſuꝑ hoc eicōceſſit quinqꝫ florenos ꝑ annū. ⁊ inſuꝑeodē anno talis bis ꝯmunicauit. Et talibus peccata nō dimittunt̉ niſi reſtituant ⁊ recōpenſent damnū ꝓximis. Etquod dictū eſt de venditōe: intelligēdūeſt etiam ex ꝑte emptoris. Unde quando venditor crederet rem ſua minus p̄cioſam eſſe qͣꝫ ſit. vtputa vendit aurumꝓximo ꝓ minori p̄cio qꝛ credit eſſe auricalcum. aut animal ſanū qd̓ putat eē infirmum. ⁊ ſic de alijs Nā emptor ſi hoccognoſcit ⁊ minus dat qͣꝫ valeat: iniuſteemit ⁊ ad reſtitutōem tenetur ¶ Sextiſunt qui vicioſum ⁊ defectuoſum vēdūtꝓ bono. Circa quod qͣritur vtrū vēditor teneat̉ dicere viciū rei vendēde. Reſpōdeo ẜm Thomā ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxvijUēditor qͥ rem vicioſam vedendā exponit ex hoc ip̄e dat emptori damni vel ꝑiculi occaſionem. Damni qͥdem ſi ꝓpterhmōi viciū res ſit minoris precij ⁊ ip̄e nihil de p̄cio minuit. Periculi aūt: puta ſiꝓpter hmōi viciū vſus rei reddat̉ impe