precepto
ꝙ nullus verbis tuis fidem adhibeat:niſi hoc quod loquaris ei cum iuramento affirmes. Et iterum dicis. nulli creditur amplius niſi iuret. nec aliqͥs poteſtiam vēdere vel emere niſi iurauerit. Reſpondeo. nō eſt vniuerſaliter verū. quiaplures boni viri emūt ⁊ vendūt: ⁊ tamēnullo modo iurant: etiam in magnis etarduis emptiōibus. ſed ſimplici verboaffirmant vel negāt ẜm dictū chriſti quidicit. Sit ſermo veſter eſt eſt: non non.Unde exemplū legitur in dialogo Ceſarij ꝙ duo ciues colonienſes inter cetera peccata ſua confeſſi ſunt duoꝝ peccatorū genera: que quideꝫ in ſe ſunt valdemagna: licet ꝓpter vſum mercatoribushis diebus parua videant̉ ⁊ quaſi nulla. videlicet mendaciū ⁊ ꝑiurium. Domine inqͥunt pene nihil poſſumus emere vel vendere quin oporteat nos mētiri iurare ⁊ ſepe ꝑiurare. Quibꝰ cum diceret plebauus: peccata iſta valde ſuntgrauia ⁊ a ſaluatore prohibita ip̄o dicēte. Sit ſermo veſter eſt eſt: nō non. Reſponderūt: nos non poſſumus hoc preceptum in negociatōibus noſtris cuſtodire. Ait ſacerdos. vtamini cōſilio meoet bene cedet vobis. Et nolite mentirineqꝫ iurare. ſed ſicut mercatū veſtrū vultis dare ſic eū laudate. Et promiſeruntei ꝙ temptare vellent vno anno. hoc em̄ſacerdos petiuit ab eis Impedienti igitur eos ſathana: qui ſemꝑ ſaluti humano aduerſatur pene nihil illo anno vēdere potuerūt. Reuerſiqꝫ anno reuolutoad ſuū plebanum dixerunt. Obediētiahuius anni fuit nobis multū damnoſahomines a nobis defluūt nec aliquid ſine iuramēto vēdere poſſumus. Tuncſacerdos Nolite timere quia temptatioeſt ⁊ fixum tenete in corde veſtro ꝙ nulla aduerſitas nulla pauꝑtas vos a taliꝓpoſito auertet. ⁊ dominus vobis bn̄dicet. Qui ex verbis ſuis compūcti promiſerūt ꝙ cuſtodire vellent eius conſilium diuinūqꝫ preceptum per omnes di-
es vite ſue: etiam ſi oporteret eos mēdicare Mira res: ſtatim dominus immiſſam compeſcuit temptationem. ⁊ ceperunt om̄es homines eos pluſqͣꝫ ceterosmercatores frequentare: ⁊ facti ſunt inbreui diuites ita vt mirarent̉. Et reuerſi ad ſuū confeſſorem gratias egerūt. eoꝙ per eius ſalubre conſilium a tam grauibus peccatis fuerūt exonerati. ⁊ inſuper in rebus ditati. ¶ P¶ Secūdimercatores ſunt qui in ſtatera delīquūtet hoc fit tripliciter. Primo cū quis habet diuerſa pondera ſic ꝙ vēdit ad minus ⁊ emit ad maius Secūdo cum habet menſuram iuſtam ⁊ pondus iuſtuꝫ.ſed ſcienter male mēſurat. vt cauponesqͥ replent menſuram cū ſpūma ⁊ etiaꝫ q̄digitum libre ſuꝑponūt. Similiter panicide qͥ cū pollice vlnam retrahūt. ⁊ ſicde alijs. Tertio quādo quis habet iuſtam libram ⁊ mēſuram. ſed facit vt responderoſior ſit tꝑe vēditionis. vt qͥ lanāaſꝑgit aqͣ vel piꝑ ad cellare portat Et vinū qd̓ vēdūt cū aqͣ limphāt. ⁊ ſic d̓ alijsDuplex damnū hēbūt tales Primū tēporale. vn̄ Deut̓. xxv. Nō habeb̓ in ſacͣco tuo diuerſa pondera. Et poſt. vt viuas lōgo tꝑe. Sic ꝑ oppoſitū cito moriunt̉ ꝯͣriū faciētes. Et etiā res male acqͥſite cito ꝑdunt̉. Scd̓m eſt ſpūale dānuqꝛ cū ſcriptū ſit. ꝑ q̄ hō peccat ꝑ hec ⁊ puniet̉ Qui igit̉ in ſtatera peccat merito inſtatera michaelis puniet̉. vbi tunc mala eoꝝ in magno pōdere: bona vero eorū nulliꝰ pōderis eſſe videbunt̉ ¶ O¶ Tecij mercatores ſtꝭ qͥ ꝓpter dilatione tꝑis res vendūt maiori p̄cio qͣꝫ valētvel vale̓ pn̄t. niſi dubiū ſit ꝙ merces vēdite tꝑe ſolutōis debeāt plus vel minꝰvalere. qꝛ tūc licite pn̄t vendi in tāto plꝰqͣnto eſtimat̉ ꝙ debeāt valere tꝑe ſolutionis Et hͦ intelligeſi iſte veditor iā nolebat vēde̓ merces ſuas: ſꝫ intēdebat ẜuare vſqꝫ ad illd̓ tꝑs ⁊ tūc a pͥmo vēde̓ Cūem̄ veditor ſtatuat in corde ꝓ qͣnto velitrē ſuā dae̓. n̄ p̄t ꝓpt̓ dilatōeꝫ p̄ciū augmē