II.
inter abbatem et frat̓res devalle ſancti īohannis ex ꝑte vna et priorem et canonicos de nouo loco ex altera ſuꝑ eccleſia de holiſe vertitur. R. ſancti angl̓i diac̓card̓. conmiſimus audiendāet nnfra ¶ Procurator predictorum prioīs et canonicorum propoſuit ꝙ cum coraſubdelegatis iudicuꝫ delegatorum inducias ad proponēdum excepciones dilatoriaspecijſſet quia aduocatus ipſius ductus erroe̓ reſponditꝙ eccleſia de nouo loco eccleſiam de qua erat queſtioper. xl. annos et ampliꝰ pacifice poſſederat licet ipſe eadem die aduocati erroreꝫ corriges ipſius reſponſioneꝫ q̄ſue peticioni cōtradicere videbatur ne per eaꝫ aliquodſibi preuidicium generaripoſſet pro eo ꝙ ante lit̓. ꝯt̓.
ſunt excepcōnes dilatorie ꝓponende coram eiſdem indicibꝰ reuocauit. Iudices tamen per hiuuſmodi reſponſionem erroneā aduocati lit̓cont̓ fore credentes ad recepcionem teſtium partis alterius proceſſerunt et infra¶ MAandamꝰ quatenꝰ ſi dictus prior ⁊ canonia legittīeprobauerint ꝙ per procuratorem ipſorum eadeꝫ die aduocati reſponſio extiterit reuocata quia ſic per ꝯſequēslis deteſt. non fuit vel ꝙͣ delegati teſtes receptos a ſb̓del̓.ſubdelegatoruꝫ ſuorum approbauerit cum noniſi delegatus a principe cauſaꝫ alijvaleat delegare quicqͥd abipſis poſt ap. eorum factuꝫeſt dūmodo hoc in app. ipſaexp̄ſſa fuerūt nūcietis irrituꝫ⁊ mane ¶ Idē decano theſaurario ⁊ p. pet̓ canoīco amor
eniuuiperū i lptrrn vel anittrede altnſi fecititaſtrapin it vidū ē ⁊ iſta debermmatio de aſſenſi recuſatoris dexxun ſ̓ vibū amitrat. ¶ Cōfeſſiōe. ⁊ ſic patet ꝙ nō adinitxap. qͦ ꝯſel fonem. vel ſi exceſſus mamfeſtus ſit euidentia reixiio nedo ſiqitmo utputa pſm̄am iſſius tribus modis dicit̉cadū noloriū ul. jͣ.cbi. clc. ⁊ muc.p⁊fellꝰ n̄ dudil appeiins. il. j. j. vr aq̓ia ꝯſicut cmn̄ didqafalſio ſola nō inepit ī tiuliqn poſr appellari. ut. jj. qvj. in Fdiffinitius īv̓. ſunt̉ quoꝝ. in dſi ſi pellet ꝓbare eirorē bene audit̉ ut.fi de Iſelicū frdtmiſū. ⁊. s. & jfel.vltinio. ibi de hoc. jnō admnitūt̉ hica correctione nō appellat̉ extra ordinagt̓hic. ¶ Terminū nō. ꝙ triplex ē teminus. ut no. s. eſonas ⁊ ibi illud videas. ¶ Procedatad petitionē aduerſarij ut differat a ſecaſu qn̄ iud̓ex ſuo officō ꝓcedit¶ Corā ſuꝑiore.liter ꝓcedet ſupiqn̄ epūs ex ſuo officio ꝓcedit dic. nunquid tunc vocabiturep̄s. credo ꝙ ſit vocādus ut ſuū ꝓceſſū d̓fendat ſi voluerit ſicut ſi aduocaret̉ aduerſarius in alio caſu cū eſt ibi actor ⁊reus nec tūc necēſſeeſt iudicē eē pn̄temqui tunt lm̄aꝫ qꝛ eiꝰius nō ledit̉ ut. ij. cvi. h̓ etiā ¶ Defecerit et ſic videtur ꝙͣ appellās tencatur ꝓbate ſe velle appellauiſſe qd̓ ē veꝝ ſi euis ap. admictit̉ al̓ nō. ut. jͣ. e interpoſita⁊ ſic p̄ſumit̉ ꝓ ſm̄a iudicis. ut. sͣ. de renū. in pn̄tia. ar. qͣ. sͣ. de ꝓba. c.qm̄ ſꝫ dic̄ ꝙ p̄ſumit̉ ꝓ ſm̄a exquo apparet de actis tn̄ de ꝓceſſu nō p̄itur ſi de ipſo dubitet̉ mn̄ qͣtenus ꝯſtiterit in ꝯſtōne illa. qm̄ qͣ.¶ Conſtōm. videlꝫ pn̄tem ⁊ illā. jͣ. de ſen. ex. ſacro. ¶ Regul̓. ut. sͣ.Vm cam ad ꝓponēdū. qd̓ iu e. rcp̄henſibil̓. ⁊ sͣ. c. c iij. jo.der ex ſuo officio debet facere. ut. sͣ. ti. ꝓ. int̓ mōaſteriū. ⁊ sͣ. d̓cx. tͣ. paſtoralis. nte lit̓ ꝯteſ. qd̓ ē veꝝ ut. iij. q. vj. Fexcepcō. ⁊. sͣin ti. ꝓx. inter moaſteriū ⁊. C. de excep. ſi qͥs aduocatus. ¶ Iudicesdl̓. ¶Teſtiū qͥbus receptis iudices ſubdel̓ examinacōꝫ quoꝝdaꝫfeſtiū ꝯmiſerūt qͥbuſdā qͥ vices ſuas alijs ꝯmiſerūt et illi quoſdaꝫfeſtes receperūt. ⁊ pͥmi iudices dol̓ aꝓpbauerūt recepcōm illorū teſnū cū de uure recepcō tal̓ nō valuit ꝓpter qͥ gͣuamīa extitit appellani. ¶ Aduocati. ſꝫ nūquid ē iſtd̓ neceſſariū ut cad̓ die reuocare debeat vel qͥndqꝫ ante ſm̄am ut. sͣ. de ꝯfeſ. c. ul. et. C. de iur̓ et fa. 1g. erro̓ral. ⁊. jͣ. de cem olim. ubi de hͦ vel ſalteꝫ ad ttiduū. ut. C. de crro. adno l. iij. in ciſuiſto videt̉ ꝙ eadeꝫ dic reuocari debeat vel ſalteꝫ ancꝙ nat aliqud in cā ꝑ qd̓ videatur aꝓprobare iſtā ꝯſtōni. utput aneſles ꝓduarētur vel eti ā aliqͥd aliud qd̓ tm̄ poſt lit̓ ꝯteſ. debet fier ueas fultg̓ videtur ꝙ ſi nō ꝓhabit ꝙ ꝯfeſſio eadeꝫ die reuocta ſuerit̉ prſiquēs lis ꝯteſ. fuit. ⁊ ſic ꝑ indirectā ꝯfeſſiōni aduoan nit ſit̓ z. ili. s. de do. ⁊ ꝯtu. ꝓut. ar. §ͣ. sͣ. de elec. dudū. et. sͣ. de lit̓.a t. pnō ubi d̓t ꝙ ꝑnarrationē et rn̄ſionē fit lit̓ ꝯ ¶ Del̓. a prīcipeſt c. de iudi. a iudiæ. x. sͣ. de offi. del̓. ſuꝑ q̄onū in Fn̄ vero. ꝑ hͦ em̄vecet̉ ꝙ e te ꝓbata llloꝝ opinio q̄ dicūt ꝙ ſubdel̓ poſt lit̓ ꝯteſ. pōtiꝰ ꝑices fuas fub̓delegaē adinſtar ꝓcuratoris vnde p̄t poſtea dae̓mū puuratoiē ut. c. de ꝓdi. nulla. x. l. neqꝫ. et ſic volūt inhelligero
illā deerē. sͣ. ti. ꝓx. cū bertoldus. que qͣdicit expreſſe huic̄. ſed illa nō ꝯt̓net iusꝙͣtū ad hoc. nec eciā fuit obiectū. et ita ꝑ pacientiā toleratur. ut. jͣ. d̓ p̄ben. cūiā dudū in fi qd̓ ius n̄ ꝯtinet ut patet ꝑ hͦ qd̓ dicit hic. nō niſi del̓ a principealij pōt cām delegare nō diſtinguēdo an̄ litem ꝯteſ. vel poſt. ⁊ ita ibideꝫ nōpotuit delegari de uire eſt ergo tenēdū ꝙͣ ſubdel̓ nō poteſt alij ſubdelegarenā ſic ⁊ iſte poſſꝫ iteꝝ ſb̓delegare. qd̓ nō debet eē. ⁊ ē ſi.excoīcationi q̄ non tranſit ī terci. ā ꝑſonā. ⁊ ꝙ dicitur del̓ abalio ꝙͣ a prīcipe nō poteſt alijdelegare. inteuige de eo qͣ eſtdel̓ ab alio ad vnā cauſ ā.nāſi eſſꝫdel̓ ad vniuerſit̓ cāꝝ bene poſſꝫ alij cāꝫ vnā delegareut. ff. de iud̓. jteꝫ cū pretor. Fi.al̓ nō p̄t ut. ff. de offi. ꝓcon.⁊ le. legatus. ¶ Dummō. s.nā qͣſi ordinarius videtur. ſꝫnūquid in vna cā aliā ꝓponepoſſꝫ cām quā exp̄ſſit in appelland̓. et videtur ꝙ ſic ut. sͣ. cꝯſtitutis. jtem ⁊ noua cā pōtopponi cū cā app. ⁊ noua īſtra⁊ noue allegacōes. ut. sͣ. de fide inſtrū. cū jo. ⁊. ff. de app. ſeo. ⁊. sͣ. de teſti. frat̓ntat̉. ⁊. Cde tempo. app. in. l. ꝑ hāc. ⁊ sͣut lit̓ nō ꝯteſ. accedens. ſꝫ qͣ videtur expreſſū ut. sͣ. e. ut debitus. ubi dicitur qͥ appellat cāꝫapp. ꝓpter quā appellat debetcorā uidice alſegare. ⁊ hͨ ideꝫexp̄ſſe dicit iſta littera dūnrōhic in ap. cā exp̄ſſa fuerat. ⁊. jͣc. ꝓx. Item hͦ ita diſtingue. a̓appellatur a grauamīe āte ſōtentiā diffinitiuam aut a lm̄adiffinitiua. ſi a grauamīe ante ſm̄aꝫ tunc neceſſe eſt coraꝫiudice app. allegare cām ſui gͣuamīs talis etiā q̄ ſi eſſꝫ ꝓbata legittima eſſꝫ. vel etiā q̄ eſſꝫin iure exp̄ſſa. et tunc in cā apnō poteſt aliā allegare. ut dicitur hic. et. sͣ. c. ut debitus.⁊eſt rō qꝛ nō appellatur niſi agrauamme. ſed ꝑ iſtā cauſamquā de nouo ꝓponēre vūlt corā iudice app̄. nō gͣuabatur. nec etiā ꝓpt̓ hͦ appellauit. nec iudex vero app. tm̄ debet ꝯgnoſcere ſuꝑ eo ꝓ quo appellauit. ⁊ dn̄spapa ſemꝑ ita ſcribit in ap. ante ſm̄am ſi ita eſt. ſi vero aliqͥs appellar a diffinitiua tunc nō eſt neceſſe aliquā cauſaꝫ allegare cū appellat. ſꝫ tm̄ ſufficit dicere appello ab iniqua ſm̄a ⁊ tunc in cauſa ap. opponere poteſt nouā cauſaꝫ ⁊tnoua inſtr̓a. ⁊ ſic loqͥtur. sͣ. de fide inſtru. cū jo. et. l. ſcio. ec ꝑ iſtā decre ilia. sͣ. eꝯſtitutus. ītelligitur ſpēaliter etiā cauſa electioīs ut ibideꝫ dicitur. ⁊ illā decreaccedens intellige ut dicitur ibi. jtem alijs āp. extra iudiciū faciendū expͥmēda ē cauſa ꝓpter quā appellatur ut. jͣ. de hijs q̄ fi. a ma. ꝑ. c. c. i. ⁊ sͣ. c. bone. ⁊. sͣde elec. a nob̓. ⁊ sͣ. e. dilecti. ⁊ etiā in ſcriptis ē ꝓponēda al̓ reputabitur non¶ Dem̄ patet ꝙ cauſa ꝓpter quā appellatur corā iudice ꝓponēda a qͦ appelIlecto fuiſſe ꝓpoſitas. ſic jappellās ut in dec̓. innoc̄. iiij. cordi. e. ti. jo.latur. et ſic fuit iſtā cauſa l̓ima qꝛ nō ē veriſimil̓ ꝙ dn̄s papa ex certa ſcīa mādauiſſꝫ illū recipi ꝙͣ iuramēta canonicoꝝ. ȳmo videtur papa circūuentus ut āde r̓pt̓. ꝯſtitutus in ꝑte deciſa. ⁊ idem ius eſſꝫ et ſi ſtatutū canonicoꝝ fuiſſꝫ ꝯfumatum ſolūmodo ꝑ ſedem apo. etiā ſine iuramento. ut. sͣ. de ꝯſti. cū acceſſiſſētet ar. jͣ. de pr̓iuil̓. ex parte. et. sͣ. de t̓ptis cum ordinem. jtem patet hic ꝙ licet̉ exceptio etiā legittima ꝓpoſita non admittatur etiā ſi appellatum non ſit ꝓpcam licet ſit appellatū non debet retractari pretertu illius crcep. ꝙ factum eſtquia ſententiā lata contra ius litigatoris bene tenet a qua non eſt appellatūlicet non teneat ꝙͣ ius ꝯſtitutionis. ut. sͣ. ti. ꝓximo. cum inter nos. ⁊. ij. q. vi. jFdiffinitiua. v̓. jtem ſi ſm̄a. ⁊. C. quando non eſt neceſ. prouo. l. ij. et. ff. qͥ ſen.ſine ap. reſ. l. j. Fi. jtem ex hoc patet ꝙ ſi quis appellet a grauamīe non tamēexprimit cauſam illam in app. propter quam appellauit ſed aliam. ¶ Proſequi non poteſt. quia propter illam non appellauit. de hoc autem dictum eſts. titulo proximo. jͣtem videtūr ꝙ in cauſa appellationis ſufficiat probare cauſam probabilem fuiſſe ꝓpoſitam coram iudice a quo appellauit ⁊ n̄ admiſſam iſtud intelligendū eſt ẜm ꝙ dicitur. jͣ. e. interpoſita. jo