Fi
de recuſatoris aſſenſu perſone ydonee conmittat negocium recuſatus vel adſuperiorem tranſmittat vtin eo ipſe procedat ſecundum ꝙ fuit procedendum¶ Porro cōmonito ad apobſtaculum cōuolante ſieius exceſſus euidencia reivel ipſius confeſſione autalio modo legittimo fueritmanifeſtus cum ap. remedium non ſit ad defenſioneiniquitatum ſed ad preſidium innocencie inſtitutūnō eſt prouocacioni hm̄oīdeferendum exceſſu quoqꝫdubio exiſtente ne friuoleap. diffugio appellans iudicis proceſſum impedīatcoram cōtem probabilemcauſam ap. exponat taleꝫuidelicet que ſi foret ꝓhata deberet legittima reputari et tunc ſi habuerit aduer
ſarium infra terminum ſꝫlocorum diſtanciam et tēporis qualitatem et naturam negocij ab eodeꝫ iudice moderandum ap. cauſaꝫꝓſequat̉ quaꝫ ſi proſequinon qurauerit extunc ipſeiudex ap. nō obſtante procedat nullo autem aduerſario conparente tunc iudexex ſuo procedat officō apcauſa coram ſuperiore probata ſuperior ſue iuriſdictiom̄s officium exequaturSed ſi appellans in eiusprobacionē defecerit ad eūa quo ipſum malicioſe appellaſſe conſtiterit remittatur. Ceterum has duasconſtituciones premiſſasnolumus ad regulares extendi contra ſuas obẜuācias ſpeciales ¶ Hono. iij. decano. cacell̓. ⁊. cātorivm caꝫ que Iincol̓
ap. ut. jͣ. de bap. maiores que dicantur maiores cauſe no. sͣ. de offi. legati. c.Vm ceſſante ꝯminando. videtur gͣ ꝙ ſi uidexqd̓ tranſlacionem jominator verba ꝓferat parti ꝙ ex hͦ poſſit appellari niſi de h̓ ſatiſfaciat uidex ꝙ tamen non eſt veꝝ nam ex ſuo officio dꝫ ꝯmimari ut. ff. de iud̓.in ꝑemptorio ⁊ sͣ. de reſto. in int̓. tam ex lr̄is in fine nec enim qͥs dꝫ ſtatimmoueri ꝓpter aſperitatem verborum ut. sͣ. de r̓p̄t̓. ſi qn̄. Sꝫqualiter poteſt uidey mutareconcilium in alterius miuriaꝫcontra illam regul̓. ff. de regulis. iur̓. nemo ſed certe eo modo quo appellans p̄t mutareconalium ut. ij. q. vi. ſi quislibellos ſic ⁊ uidex ⁊ intellige ſi appelians nondum fecitſumptus ad ꝓband̓ appellaqonē ut. ff. de ꝯdi. ob cauſam fipecuniam in prin. ſed ſi veltetreſtituere ſumptus ad h̓ pōt⁊euocare grauamē quia iamintereſt illius ut. jͣ. e. in terpoſit a §ij. Sꝫ nunqͥd iudex poſr. dies mutare poteſt ſm̄amint̓locutoriam ⁊ videt̉ ꝙ nonqꝛ poſtea tranſit inrem iud̓.ſicut diffinitiua ut .sͣ. de elee.e. cum dil̓. ⁊ sͣ. de ceſti. ſignauerūt ad fi. ar. qͣ. ff. de iud̓. quiiuſſit poteſt dici ꝙ licet tranſeat in reni iud̓. quo ad h̓ ꝙpoſt. x. dies non poſſit appellari non tamen quo ad uudcem quin poſſit reuocare ſuaꝫmllocutor. nam appellās pz. dies renunciare poſſꝫ apnam ipſo facto renunciat eoipſo ꝙ non ꝓſequat̉ eam utgͣ. e. ꝑſonas aduertat tamenqualiter corrigat ſm̄am ſuaꝫſiue errorem nam ſi ira dicatego reuoco ſm̄am meam fiueerrigo meum errorem ſic fatetur ſe erraſſe ⁊ ſic ille cāmꝓbabilem habuit appellandi⁊ ſic videtur ꝙ iuriſdictio abilla ſit tranſlata ⁊ ſic iſte canon non poſſꝫ ſibi iuriſdictionem reddere cum fateatur iuriſdictionē a ſe tranſlatam cautē g̓ dicat non credo te grauaſſe ſed ſi grauam te in aliquo illud reuoco ar. colligit̉ ex iſta docre. ꝙ inter locutoria tranſeat in rem iud̓. tamen veꝝ eſt ꝙ non tranſeat utdicitum eſt quin iudeꝫ iuam reuocare valeat re integra ſed quantū ad illumcontra quem lata eſt n̄ non appellat infra. x. dies bene tranſit ⁊ ſibi imputꝫꝙ non appellauit quia videtur ſentencie acquicuiſſe ut. sͣ. in. ti. ꝓx. ꝙͣ ad cōluſtacionē jtem eſt hic ar. ꝙ actio ſemel extincta reiuuiſcit ut. ar. ff. de bonorum poſ. ſ. ta. in. l. pl̓. in Fqui reuiuiſcit contra id de. ꝯ. di. iiij. queris ⁊. ff. d̓ſol̓. qui reſ. in Faream ſed iſtud ē bn̄ficio iſtuis ꝯſtitucōis ⁊ quia licitum ecorrigere ꝙ miinꝰ legitime fit̉ ut. jͣ. de accuſa. qualiter ⁊ qn̄ ⁊ eciā alia pluVm īpeciali ꝓhibicione quā tu hēs. jͣ. d̓ ſen. ra iura iſtud dicunt jo¶ xx. ſacro. Conpetenti. iudelicet trina ut. xvi. q. vij. omnes decime ⁊. x.vij. q. iiij. de pb̓roꝝ ⁊. xxiiij. q. iij. de illicita. ¶ Coram eodem. ut. sͣ. e. ij. ¶Suſpicionis. quid ſi dubitatur vtrum ſit iuſta qꝛ non eſt in iure exp̄ſſa ⁊dubitetur ℟. arbitri clecti de h̓ cognoſcant pͥmo an ſit iuſta qꝛ omīa quead iſtum articulum punent ad arbitros ꝑ̄tinent ut. sͣ. de offi. del. ſuſpicōnis¶ Cum iudex iſtud intellige quando iudex ordinarius ꝓcedit ꝙͣ aliqueꝫ exſuo officio ad famam vel ad clamorem ut. j. de accuſa. qualit̓ ſic cm̄ loquit̉iſta conſtitucio ut bene declarant ſequēcia aliter autem non poteſt intel.lig⁊ ita tam in ordinario iudō ꝙͣ in extraordinario inquirendo iuidex recuſaripoteſt. Uercium. ſub iſta forma non poſſꝫ in duos ⁊ ꝓmitti ut ſi diſſenciāteligant tercium ue. sͣ. de arbi. innotuit ⁊. ff. de arbi. jtem ſi vnꝰ. Fſi in duosſed ſi in duos ſimul ⁊ ꝓmittatur pretor dꝫ cogere eos ut ꝯcordent velterdūſibi aſſumant ut. ff. de arbi. jtem ſumꝰ in. § principalit̓ ⁊ sͣ. de offi. del̓. ſuſpicionis. Fi. jtem ar. ꝙ arbiter quantū ad iſtum caſum poſſꝫ tranſgredi fines iniunctos qd̓ eſt veꝝ auct. iſtius ꝯſtitucōis al̓ non pōt ut. sͣ. de arbi. cum dil̓.⁊. ff. de arbi. nō diſtinguemꝰ ¶ Precept̓. ⁊ ſic videt̉ ꝙ idem faceret p̄ceptuꝫcaij. ꝙ facit̉ p̄ceptū iſtiꝰ ꝯſti. iud̓. ut bn̄fie̓ iſtiꝰ beneāt̉ ꝯcordae̓ l̓ aliū eligē ſꝫ
quia iſte canori n̄on imponit pēniam recuſatus iudex ꝯpellat cotō⁊ cis penā imponat ſi non ꝯcordat ut. sͣ. de offi. del̓. fuſpicōis in fine q̄ n̄t pote ſtas iſtoꝝ arbitroꝝ d̓r. sͣ. e. ſuſpicōis ¶ Terminū. abipſo uid̓. p̄figendum infra quem arbitri negmͣ ſuſpicōis temimare ꝓcurent ut. jͣ. c. n. legittinia in ꝯci. lugd̓. qd̓ corrigit illaꝫ decſu ſpicōis nichil nā⁊ merito iudex r̓cuſatus t̓minū arbitsp̄figere debet infraquem cām ſuſpicōisdet̓minent ſic̄ iudeꝫa quo appellat̉ pōtet dꝫ p̄figere immūappelianti infra quēcam ap. ꝓ ſequaturalioqͥn in cā ꝓcedetut. jͣ. m. §. ſe. ⁊. gͣ. e. ſepe. ⁊ eciā̓ eadē racioē in vtroqꝫ cāu videlicet ne p̄textu friuole ap. vel r̓cu ſaciōisnegm̄ ꝓroget̉ ⁊ ieilla dec̄. ſuſpicionisquantū ad iſtuꝫ articulum corrigit̉.Recuſatoris. notagͦ ꝙ iſta ꝯſiltucō ioquit̉ in ordinario ꝙex eo ꝓbat̉ qꝛ iudeyrcuſatus ꝯmittit aiijnegm̄ illud qd̓ tamͥnon p̄t facere del̓.ut. sͣ. e. ij. p̄mo ſtatīeuaneſcit poteſtasipſius ut ibidem dictum eſt que loquit̉tantum in del̓. ut. sͣde fo. ꝯpe. ſi quis cōtra clericuꝫ ⁊ xi. q. jꝑuenit ⁊. gͣ. c. ad hͦi. et ita vbi ordinatits recuſatus ꝯmīſit alij cām ꝓbatapͥmo ſuſpicione ẜmtrnorem iſtiꝰ ꝯſtitucionis ſed qͣ. sͣ. d̓ foro ꝯpe. licet vbi ordinariꝰ recuſatus n̄ ꝯmittit negm̄ ymmo ibi r̓currit̉ ad alium iudicem. So. illa loquitur ẜm ꝯſuetu. loci cū vacat imperiū nec ꝯtinetius ꝯmune ⁊ ſic patet ex iſta ꝯſtōne ꝙ ordniariꝰ r̓cuſari p̄t et cauſa fuſpicionis ꝓbanda ē coram arbitris ⁊ ſcd̓m det̓mīacionē imliꝰintelligo iura p̄dicta que loquūtur de r̓cuſaciōe ordinarij ⁊ notaꝙ iſta clauſula de r̓cuſatoris aſſenſu ſcd̓m jo. ſi det̓minat totalemdiſiunctiuā ꝯmittat negm̄ vel eciam ad ſuꝑiorem r̓mittit in opcione recuſatoris eſt an velit negm̄ ꝯmitti ad ſuꝑiorem referre ⁊ dicit jo. ꝙ iſte intellectus ē ꝓbabil̓ ſi det̓minat pͥmā parte tantumtūt lr̄a vult ꝙ ſcd̓m voluntatem r̓cuſatoris ē eligēda ꝑſona cui cōmittat negni dūmodo non ſit ſuſpecta iſte inteucctꝰ videtur in ꝓbabil̓ iniquū enim eſſꝫ ꝙ actor ad voluntatem ipſiꝰ rei ipſū due inat nam ꝓ modica cauſa qn̄qꝫ rū ad pp̄am tͣheret ut illū fatigarꝫ l.boribꝰ ⁊ expen̄. ſie em̄ poſſꝫ ſepe ꝯtingere ꝙ pocius r̓nunciaret litꝙͣ vellet taliter laborare ſed poſſꝫ eligere talem licet iſtum n̄ poſſꝫrecuſare qui ſuā cauſam male tractaret vnde dicas. ꝙ de r̓cuſatoraſſenſu ⁊ ociam de aſſenſi actoris ut de vrtiuſqꝫ ꝑtis aſſenſū negocium r̓cuſatus ꝯmittat ꝙ ꝓbatur. sͣ. c. ad h̓ ⁊. j. vbi dicit te friſiſtente iudicem eligant ipſe ꝑtes ꝑtes eī de ꝯmum ꝯſenſu iudicescligere dn̄t cū ordinariꝰ recuſatur ut. xj. q. i. ꝑuenit ſi autem ꝑtesnon r̓cordauerint tūc iudex ꝯmittat aliqui ꝑſone neut̓ri ꝑti luſpēcte ⁊ ꝙ dicit de r̓cuſatoris aſſenſu p̄cipue eciam intellige requifdus ē aſſenſus r̄cuſatoris ne iteꝝ recuſet illū ex quo ꝯſenſit in cuꝫut. sͣ. de offl. del̓. c. inſinuāte ⁊. c. ſuꝑ queſtionū. Ęnos ⁊. F. veꝝ ⁊iiij. q. iij. offeratur ⁊ ſil̓r ꝯſenſus actor eſt requirendꝰ ne eum poſtea recuſet nā licet ſit actor poſſꝫ tamen eum recuſare ut. s. de ldro ꝯpe. ſi quis ꝙͣ. nunꝙͣ tam̄ fuit intencio domini pp̄e ꝙ poteſtas ꝯmittendi reſideret penes r̓cuſatorem ⁊ cciam in ptate iudic. eſt