Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Einzelbild herunterladen
 

II

ex parte decam cui eciā officialis duxerat deferend̓ apoſtolos ꝯcedendo nō ſolū prīcipale negocium ſed eciā acceſſorium ad noſtrū referebatur examen cand̓ ſentenciaꝫ poſt app. huuiſmodi ꝓmulgata decreuimꝰ viribꝰcariuſſe. verum licet archiepiſcopus poſt app. predictam de qua ſibi per official̓litteras īnotuerat decanumdenūciau̓at euitandū ſenon̄canonicos qui ſamori ducti ꝯſilio ꝯmunicauerit eidemvt app. ad nos interpoſitemagis qͣꝫ denūnciacioni abarchiep̄o facte deferrent inculpabiles iudicamꝰ. IdT noſtrum ꝓdeat deltu dei indiciū ⁊ mnfra. Iudicibus dedimus inmandatis vt ſi poſt ſecund̓mandatum per quod tociꝰcongnicionē negocij ad noſtrum reuocamus uidiciuꝫtradicōeꝫ ſigilli dicto ha tecognoſcerent eſſe factaꝫ eādecernerent irritam ⁊ manēInhibentes illi ne quomodolibet eo vti p̄ſumeret cuꝫplus ſit ro. pon. ad ſe. aliqd̓euocare negociū qͣꝫ ꝙ ad eūſuper aliquo negoco prouocare. Idem.Glate nobis ueſtre littere continebāt ꝙ cuꝫ

quidam iudices quibuscauſa que inter ſambr̄ ⁊ riuotor plebes vertebatur fuerat ab ap. ſe. ꝯmiſſa ꝓ plebe ſambr. ſentenciaꝫ protuliſſent et a procuratore plebis de riuotor ad nos fueritſine termino appellatuꝫ necdelatū ap. fuiſſet nec ad perſecucionem ipſius terminꝰa iudicibus ꝑtibus aſſignatus. plebanus de ſamb̓rſuper obſeruacione predicte ſentencie ſicut racionabiliter prolata erat noſtras advos litteras ⁊ alia pars alias ꝯmiſſionis litteras a nobis ſuper infirmanda eadeꝫpoſt modum ad alios iudices impetrauit nulla in poſterioribus litteris de prioribus habita mencione vn̄ īdubitacōe reuocato an poſteriores iudices vel vos deilla debeatis ꝯgnoſcere nosſuper hoc ꝯſulere uoluiſtiset infra Licet ergo appellāti legittime a ſentencia īdulgeatur annꝰ a lege a̓ ex iuſta cā hiēmū ad ap. interpoſitam proſe quendam qꝛ tn̄huiuſmodi termīꝰ poteſt reſtringi non ſolū a prouocāte verum etiā a iudice a cuiꝰſentencia prouocatur cū īd̓oſit conſtitutū nō vt termīꝰipſe preueniri non poſſit ſed

ſicut effectus acceptilacionis ſuſpenditur licet̉ non ipſa acceptilacio ūt. ff.de donaci. inter viꝝ ⁊ vxorem cū hic ſtatus. Fſi autem vnde ſi relaxamꝰ interdictum ad tempus ipſum tamen manet nec eſt opus ut reuocetur ut xxviq. vi. qui recedunt ⁊. c. de cur̓. furt̓. cum alijs ⁊ in caſu iſto ſi appellaret̉ nonſuſpenditur interdictum ut dictum eſt. sͣ. e. ad hoc qm̄ Sed littera ſequenscum interim ⁊cͣ. qͣdicit exp̄ſe vn de ſi tempore ſuſpenſionis appelletur non debet poſte a ſequi interdictum ut hicdicit dummodo ap ſit l̓ima qͣrium tamen dixerunt vnice.et lauren. ⁊. B. ut dictum ēsͣ. e. ad hoc qm̄ ſed iſta litteraobſtat eis ſed quod hic dicitur intelligitur quando interpoſitum fuit in diem vel ſubcondicione b. effectus vero etconniuncacōnis ſuſpendi nōpoteſt quia ꝙͣcito exꝯmunicatus eſt quis membrum dyaboli eſt ⁊ eſt priuatus a ſacramentis ⁊ ꝯmunione fidelium vnde ad hoc ut efficiat̉inembrum dei neceſſaria eſtabſolucio xj. q. ijj. excellentiſſimus Papa tamen poſſꝫeffectum eius ſuſpendere utjͣ. de ſen. ex. ſi vero quia de nl̓la ſentencia facit aliquā iijq. vi. hoc quippe maius eſt ēnim aliquid de nichilo facere ꝙͣ de aliquo aliquid vel inchil de ꝯ. di. ij. reuera verſusfinem in v̓. ſermo xp̄i qui potuit facere aliquid ex nichiloquod non erat ⁊cͣ. jo. de materia iſta tu habes. sͣ. c. ad hͨqm̄ exequenda quia appellacione interpoſita nichil eſt īnouandum ij. q. vi. appellacione ⁊. ff. nichil mno. ap. peden. l. vna ex hoc patet ꝙ uidex poſt ap. diffinitiuam ſentenciam execucioni mandare non debet alioquin reſtituit poſſꝫſio appellanti poſt appellacionem anteꝙͣ de āp. ꝯgnoſcatur ut. sͣ. de iureiurando venientes ⁊ idem dicit h̓inferuis ut ap. interpoſita inchil debet innouare Perturbare qui turbat diuinumofficium ſine pena exͣꝯmuncacionis poteſt eici de eccleſiaut. jͣ. de ſen. ex. vemiens ⁊. c. cūvoluntate ⁊. F ſi quis vero. Deferendum primo nōdetulit ſed denunciauit interdictum nullum vt. sͣ. diciturpoſtea detiuit quo ad ꝓceſſum principalis cāe ⁊ apl̓osconceſſit ut hic dicitur. t.Principale capcio preſbiteli fuit negocium principale acceſſoria fuerunt interdictum ⁊ euis obſeruacio ⁊ ſic patet ꝙ idem iuris debet eē in. acceſſorio ⁊ in principali ut. sͣ. deoffi. del̓. preterea ⁊. c. prudenciam ad finem ⁊. ff. de iuriſdic. oī. iudi. l. ij. etff. de regilis iuris cum principal̓. sͣ. ti. ꝓxi. v̓. nos igitur Poſt ap. hꝰ modi ap. dicit l̓imam cum factum decam fuit minus legittiniū ſic jͣ. de ꝯceſ. p̄.conſtitutus ꝙͣtum ad partem deciſam ⁊ ſic videtur ꝙ ap. nimus l̓ima impediat effectum exꝯmunicacionis hoc ſatis potuit eſſe ut factum decam eſſꝫ minus legittimum ⁊ tamen potuit decanus ex alia cauſa poſtea l̓ime appellae̓ Quam denūnciacōnem hic enim videtur ꝙ in dubio magis ſtetur ap.ꝙͣ denunciacioni exꝯmuncacionis ⁊ ꝙͣ ipſi ſentencie cum tam pocius preſumendū ſit ꝓ ſentencia ꝙͣ ꝓ appellacione nam appellans tenetur ꝓbare ſentenciam minſtam vt. sͣ. e. c. cum eccleſia ⁊ ſic eciam eſt. sͣ. de minori: minor

xxv. an. in fi. jo. credo ꝙ cum dubitatur an teneat ap. vitandus eqpocius ꝙͣ in dubio eidem ꝯmunicandum vt ar. jͣ. de cleri. ex. miniſtrāꝘ noſtꝝ iſta decre. eſt pars illius quā te illud johanneshabes. jͣ. ut ec. be. ut noſtꝝ ⁊ per illam intellige iſtam Scuocamus ⁊ ita quicquid poſtea factum fuit non tenuit ⁊ ita tradicio ſigilli poſtca facta non valuit tanꝙͣ a non ſuo iudiceſic. sͣ. ut lite penden.ē. eccleſia ſancte matie ⁊ sͣ de offi. del̓. ſi.cet ⁊ de poſtul̓. bone Cum plus ipſo facto quis negatclericatum ut. jͣ. deſen. ex. contingit ⁊ jͣde vita ⁊ honeſ. clericoꝝ c. vlti. plus eīeſt ad ſe negociumreuocare ꝙͣ ſit appellare ſed poſt ap. inchil eſt innouandūut. sͣ. e. c. ꝓximo ⁊. cbone ergo inultoforcius poſtꝙͣ ſuperiorad ſe negociumreuocat inferior inchil facere poteſt utij. q. i. nouum ⁊ ſidicat iudex ſe vellenegocium referre ſuperiori ſtatim tenet̉partibus acta tradore ut. jͣ. e. mumaſti.ſi partes iſtud aꝓpbauerunt ut. C. de relaci. l. ij. ſic. sͣ. e. dilecta vbi de hoc jo.Biate bieninCum. sͣ. e. cū ſitromana ⁊. c. conſtitutus Prorogari niſi ex iuſta cauſaut. sͣ. e. ex racōne ⁊. ccum ſit romana ⁊hic Tacita veritate ſic. sͣ. c. ſepe Impetrauerit videlicetante trienmum ⁊ idem eſt de appellante ut. sͣ. e. ex inſinuacione et. sͣ. e. ſe pe.Pars appellata ꝑsautem appellata nōpoteſt preuenire tetminum l̓imum ⁊ logalem ẜm quod h̓dicitur ⁊ ij. q. vj. appellatore terminum.pero ſtatutum ab honime neutra pars p̄uenire poteſt ut. sͣ. eſepe pars autem appellans infra terminum legalem quandocumqꝫ poteſt ⁊ vult poteſtinpet rare litteras cuꝫ in eius fauorem annus concedatur eidem ut.de confir. bone Item ⁊ illud ſcias ꝙ infra terminum legalem dēbet cauſa ap. eſſe terminata nec enim poteſt vltra pretendi ut ij. qvi. ei qui appellat ⁊. C. de tempori. ap. l. vlti. m. F vltimo ⁊ .l. nemoniſi ex iuſta cauſa prorogetur ut. sͣ. e. cum ſit ⁊. c. conſtitutus ⁊ hicPrecurrat ⁊ ſic nemo dꝫ preuenire diligenciam alterius capcioſeſimil̓. xvj. q. iij. placuit ⁊. ff. tcull̓. l. ij. m. §. ſi matet ⁊. F. ij. Eumuidelicet appellantem Proſe q̄ eciā altera ꝑte abſente ea tamenprius citata ut patet hic ⁊ ij. q. vj. apellatore ⁊ sͣ. de ſen. ⁊ re iudi.bertoldus ⁊ C. de tempori. apꝑ. l. ultima m. F illud ⁊ eſt expreſſum.j. c. ꝓximo Periculū ne eccleſia in temporat̓ vel ſpiri tualib