faceret in vinculis mācipatn̄ ꝓ eo ꝙ dona quidā eiuſdem domus que furtiue ſubtraxerat reſtituere detractabat ꝓpter qd̓ eciā ab eodemep̄o fuerat excōmuīcacionisvinculo īnodatus ⁊ ſupradictus decanus cp̄m monūiſſet vt ei reſtitueret vel ſalteꝫ retraderet meōratum pͥſbiterum que ad iuriſdictionem ſuaꝫ firmiter ſpectareaſſerebat ep̄s meoratꝰ metuens ne decanus aliqd̓ ī ſuum preiudiciū attēptaret ſeet ſuos ſtatiꝫ eccleſie ac ciuitatis ꝓtectionē metropol̓.ſuppones ad euis au̓. appellauit. decanus poſt modicūtempus interdictum huiōiꝓmulgauit vr ep̄o in ciuitate preſente a diuīs ī altiſiodoren. eccl̓ia ceſſaret̉ poſtmodum vero cuꝫ dīe appellacōm prefixo cōparuiſſentpartes coraꝫ officiali curie ſenon̄. decanus allegās ꝙ appellacōi ab eodē interpoſiteIdeo non duxerat deferenduꝫ qui preſbiter ſupradictus adhuc ī vnicul̓ tenebatur ad nos uocem appellac̓emiſit. Officialis autem iudicauit irritum interdictuꝫa decano poſt appellacioneꝫepiſcopi promulgatam etinfra quia vero ideꝫ epiſco
pus diuerſos modos expreſſit ẜm quos decanus paratus fuit ſuper capcione preſbiteri iuſticiam exhiberi admetropol̓ ſe. appellans decanus non potuit pꝰ h̓ ferroſentenciam interdicti ⁊ ideoſentenciam ipſaꝫ ab eo poſtappellacionem legittime ꝓmulgatam irritam decremmus ⁊ inane̓m. non obſtāte ꝙ decanus ad excuſacōeꝫſuam quaſi variando propoſuit ꝙ priuſqͣꝫ epiſcopꝰappellaſſet ſentenciam tulerat cuuis effectum ad tempus duxerat ſuſpendenduꝫcum interim app. interpoſita procedere nō debuerit adſentenciam exequendam. ¶Officialis tn̄ proceſſum quipoſt appͥ. huiuſmodi ſenteciam interdicti irricam ⁊ mnanem decreuit temerariuꝫ iudicantes cū appͣ. ad nos interpoſita nihil debuerit īnouari. ¶ Preterea licet exconmunicacionis ſentenciam īdecanum per epiſcopum ꝓmulgata rite lata prima facie videretur cum per dictuꝫofficialem eſſet prohibituꝫne ſeruaretur in eccleſia int̓dictū ⁊ decaꝰ ne celebraret̉ī eccl̓a ꝓhibedo diuinū vid̓ret̉ offi ꝑturbare qꝛ tn̄ ꝑap. nuꝑ interpoſita ad nos
ree potiſt drchiepūs in terponere partes ſuas ⁊ etiā ꝯgnoſcerexirgicito ne illa ⁊ ip̄ſum abſoluere.t. Sed quatē iudex nō poqugnoſte re de ap ab eodem facta ficut ꝯgnoſcit anſua ſit iurit.qo. ut. ff. de iud̓ ſi quis ex aſiena. et. ff. ſi quis inius vo. nō ierit. i.atꝫ ac qī paltideo nō poleſt ꝯgnoſcere de aꝑ. nā ſi cā ꝓbabilis ēexpoſita in apiā eſtexemnptus a iuriſoaope lius ⁊ eſt cirem ſuſpedue. ut. s.cad h̓. ⁊ ij. c. ꝓpohiii ⁊ ctiā ſit ꝓ eodempreſiptio ꝙ ſempelpellet udicate ꝓ ſuꝫiuriſ dictione. et eaeſi duſa quarenoſcūt arbitri de ſuſpitione ⁊ nō iutjoſe ſed cū dubitade iuriſdicione tucm̄ ſecus eſt. nam dehoc ipſo ut⁊ͣ ſit iuvi agit̉ nā ſimꝑfumitur ꝓ iuriſdictienē ꝙͣdii in cōtrariūnō oſtēditur exquctm̄ apparet deletio ul̓ extraord̓. ꝯ8no. .ut. sͣ. de r̄ptis ſiper litteris in fi. Sivero notoriū. queꝫal̓ nō habet iuriſdictionē. ſi crimen ē notoriū habet. ut. sͣ e.ꝑueni. ¶ Exiſterhic em̄ mnuit ſoluiſecūde queſtionis. q̄fuit utꝝ archiepūstū denūtiare debeatabſolutū ſi inuenerit eum iuſte appellaiuſſe. et dicit ꝙ ſi notoriū fuiſſet mandatum ep̄i indiſtinctumpel miuſtū bene pōtid facere. ¶ Decrare. ſed nūquidteſt pronūtiare ſententiā ep̄i iniuuſtatvel eti ā denūtiare uūū nō ligati. ⁊ videtur ꝙ ſic cū notū ſiteidem ep̄m deliqſe. ſed non credoſi ꝓnuntiaret æpſtam fuiſſe ⁊ ſic fuperioris officiū vfurparet. ſi aūt vellet d̓nuntiari ſue ap. tūcarchiepūs ꝓnūtre poſſꝫ ſn̄ſtam. ymo ꝓnuntre ſm̄am nullā fuiſſeſꝫ denūtioret iliū abelut qma preaſſit aꝑꝑ. ut. sͣ. de offi. del̓. cū ꝯtingat. ¶ Cū auteꝫſeco dat peram ſolutionē prime qͥdis que fuit utꝝ metropol̓ ꝯgnoſcere valeat de hmōi qōne quā facit iſſe appellās corā eodemTotra ep̄n queſtionē ⁊ ita magiſtratus bn̄ poteſt iniutiam ſubdidub̓ ff. ap l. acqul̓ quēadmodū in Emagiſtratus. et. ff. ꝙ me. caubh ¶ Fenūcaluſſi tacite. ſic. C. de iureiur̄. ſi quis. et. sͣ. de offi. del̓gͣratū. ct j. de bija q̄ fi. j ma. ꝑ. c. ex ore ubi de hͦ. et. jͣ. de p̓uil̓. accepenaeue. ⁊. p de ure do. impe. l. ij. ¶ Tanꝙͣ aduerſa. nota ꝙ nondudit̉ ꝓponens adueīſa. ut. xxiij. q. vij. qd̓ aūt. ⁊ xiij. q. ij. quā preporeꝝ. et s. de p̄ſup lris. x. lxxiiij. di. geſta. C. de num̄. priō. l. ꝓfeſſioer. qr. 9 j. de regul̓. njcut. ff. de moffi. t. pemp̄. in. § ſed nec impubeſo ⁊ s de pſcrip. alius. ⁊ eſt hic ar ꝙ aliquis ꝯteſtat̉ litem. uicꝫ
dicat illa verba falus lit̓. ꝯteſ. nichilonimꝰ facta eſt litis ꝯteſ. ar. sͣ. de ꝯſtō. cuꝫM. ar. qͣ. ix. q. iij. ſaluo. ⁊. ff. quibus modis pig. vel ÿpo. ſol. ſi debitor. in. § fiinvenditione. et. ff. ad ſill̓. heres. ⁊. ff. de acqui. here. .i. ꝓ herede. et. vij. q. i. ponMl. detineri. faceret in iſto caſu nō incidit in canonē latē lm̄e. jͣ. depoī. gͦuifices. ⁊ sͣ. de elec. cumana. ubi de iſta proteſtatione. jo.ius. ⁊. j. do ſen. ex. ut fame. ſednunquid licet laÿco taliter d̓tinere dictū adminiſtracōemhabentem ipſius. ar. ꝙ ſic̄. jͣ.ne cle. vel mo. c. ij. quod noncredo. ⁊ expone ibidem deprohenduntur ī fraude de verbovidelicet de r̓ddendo rationēadminiſtrationis eccleſie iluiſem̄ qui taliter deprehondunt̉in fraude nō ſubuenitur. nampoſt ꝓhibitionē eccleſie ind̓fecerūt ut ibidem dicitur. ſic ctiā volebat capere criſtum inverbo. ut de pe. di. vi. c. i. v̓. hijcm̄ a deo. ff. de p̄ig. ac. l. uſtiā¶ Interdictū. iſtud facere potuit decano ex conſuetud̓ ſpeciali ut ciuitatem vel eccleſiammaiorē ſupponeret ec. interdicto. nam de iure ꝯmum ſecus ējͣ. de hijs que fi. a ma. ꝑ. e. quefiuit. ¶ Cenebatur. qꝛ dumquis manet in crimine ſuperquo appellat nō eſt audierdus. ut. sͣ. e. ꝯſuluit. ⁊. c. cumſit romana. in fi. ¶ Iudica iuxirritū qd̓ facere non debuit eramen ep̄i interdictū nō tenebāt ꝓpter. ep̄i ap. qꝛ qui facitquod ad ipſum nō pertinet etiam ſi bonum ſit improbat̉.ut xxvi. di. bene quidem. ¶Diuerſos modos. qͥ fueruntilli non dicitur hic. forte dixitep̄us ꝙ erat ꝑatus dimittereſacerdotem cautione preſtitade reſtituēd̓ rebus eccleſie velde ꝯſeruando eccleſiā īdemnēvel ſi decanus oſtenderet illāeccleſiā ⁊ ſacerdotē ad ſe ꝑtinere: ⁊ ita fuit ap. iuſta vndeꝑ iſtos l̓ ꝯſimil̓ modos volebat̉ eid̓ facere iuſticiā ⁊ ideon̄ tenuit interdictū qꝛ nō eratnotorium captionē pb̓ri eē īiurioſam vnde. sͣ. e. ꝯſuluit ¶Poſt ap. no. ꝙ vocat ap. legittimā ꝓpt̓ cas ꝓbabiles qͣsappellans exp̄ſſit qd̓ ſemꝑ debet facere qui appellat. ut. jͣe. ut debitus. ⁊. c. cū ſpecialiin. Fi. ⁊ sͣ. c. bone ¶ Variando vnde n̄ debuit audiri. ut sͣe. c. ꝓx. ī fi. et. iiij. q. iij. §. qͥ fal̓ſo. ⁊. lxxiiij. di. geſta. et xxiij.q. vij. qd̓ āt. et. jͣ. de pe. ſuꝑ hiſet. jͣ. ut ec. bn̄. ut noſtꝝ ¶ Sūſpendond̓. tn̄ nō videt̉ ꝙ ſm̄a interdicti poſſꝫ ſuſpēdi cū em̄ interdictū et excoīcatio pari paſſu ābulent. ut. ar. sͣ. e. ad h̓. ⁊ excoīcatio n̄ poſſꝫ ſuſpēdi. ut sͣ. e.paſtoral̓. gͦ nec interdictū. ſm̄a em̄ ſtatim ꝯſequit̉ ſuum effectū. nā facti qͥd̓ q̄oin arbitrio iudic̄. ⁊cͣ. ut. ij. q. iij. Fnotandū. nec etiā uidex pōt facere qͥn ꝯdemnatū d̓ furto ſequat̉ īfamia. ut. ff. de furt̓. nō poteſt. ad hͦ em̄ tu dicas ꝙ ſententia int̓dicti quā tulit decanꝰ iuſta n̄ fuit ſub ꝯdōne u̓l̓ etiā in diē ꝓlata ut ꝙſuſpēdid̉ eccl̓aꝫ qn̄cūqꝫ eſſꝫ pn̄s ep̄s ut. ff. deher̄. īſti. qͦciēs. m. §. ſi qͥs ita. ⁊talis ſm̄a bn̄ p̄t ſuſpēdi ꝑ ap. ut. sͣ. e. pͣ. ⁊ iō cū ap. fuit int̓poſita an̄ diē ꝯditoms. ymo cū ap. ſm̄am p̄ceſſit n̄debuit̉ poſtea nec etiā potuit exeqͥ ſm̄aꝫ nit̓dicti. pōt tn̄ dici ꝙ ꝙͣtūcūqꝫ puꝝ ſit int̓dictū poteſt ſuſpēdi ut ī ḣ differat abexcōic. ſicut effectus original̓ peccati ſuſpēdit̉ tꝫ ip̄m peccatū origīal̓ maneatde ꝯ. di. iiij. c. ij. ſic̄ etiā execūcō aliquiꝰ dignitatis ſuſpēdit̉ xv. q. viij. ſi qͥs pb̓ꝫ