II
fuiſſe noſcūtur ꝓp̓ etatis ꝑti vtrilibet ſaluo iure decreuimus reducendos ac fructus medij tꝑis cenſuimusparit̓ aſſignandos ¶ Idemſancti auguſti et ſancti gregorij prioribus.Il̓ fil̓. I. 7. H. prīoris ⁊ monachoꝝ cant̓eccleſie nūcij retulerūt ꝙ cūpro cauſa que inter dictospriorem ⁊ monachos ⁊ cāt̓archiep̄m ſuper capella de lameheie vertebatur ab ipſisad ſe: ap. mitterent̓ idem aīchiepiſcopus poſt īter arreptum in eos excōmunicacionis ſentenciā promulgauitcum autē plus ſit ad ſe. apfacto prouocare qͣꝫ verbo etipſis ꝓpt̓ dictaꝫ cāꝫ ac roec uenientibus intelligaturad ſe. ap. prouocatū. mandamus quatenꝰ ſi ē ita dictos. I. 4. H. denuncietis exꝯniunicacōis vinculo non teneri. Idem ep̄o elien̄.AAſtoralis officij diligēcia ⁊ infra q̄ſiuiſtivtꝝ qͣndo inhibet̉ app̄. in reſcripto fruſtratoria. tantuꝫinhabita videatur. Nos ergo attendentes ꝙ per app.fruſtratoriam ecia ſi non fuiſſet inhībita negociū nondebeat impediri. Reſpondemus ꝙ quelibet prouocacō
intelligitur remoueri que aiure non indulgētur exp̄ſſe. Sed ſi appellans fueritgrauatus iniuſte. grauam̄huiuſmodi ꝑ ſuꝑīoreꝫ poterit emendari ¶ verum quiamultociens quis ad tempꝰper app. legittimaꝫ a iudicisſui quo ad aliquem certumarticulum eximitur poteſtate conſuluiſti autem nosvtrum ſi quis excōmunicacionis ſentēcia īnodatus ante denunciacōeꝫ ipſius ab eatanꝙͣ minus racōnabiliterpromulgata in eo caſu ī qͦante ſentenciam appellacioꝟires optinuiſſet curaueritprouocare eo ꝙ per app. interpoſitam excōmunicacionis ſentenciā videtur interdicto dormitaſſe ipſe denūciare poſſit eundē ⁊ ad tēpꝰeccleſiaſticis beneficijs clericos ſpoliare. Nos itaqꝫ Reſpondemus ꝙ cūm execucionem excōmuīcacio tuncſecum trahat et excōmuīcatus per denūciācioneꝫ amplius non ligetur ipſū excommunicatū potes denunciarevt ab alijs euitetur ⁊ illi ꝓuentꝰ eccleſiaſtici merito ſb̓trahunt̉ cui eccleſie ꝯmuniodenegatur. ¶ Idē ep̄o pīſien̄Ollīcitudine paſtoralis officij et īfra. ſane
qgorali expreſſe no. at. ꝙ omnia intelliguntūt prohibitaaue non nuemuntur i iure ꝯceſſa ut. sͣ. de tranſla. inter coriiūa nſ de hoc expreſſe mdulgetur a papa eciam ſi remota ſit ainam lſepto ſi udex denegat reſtitucōnem ſpoliato. sͣ. de reſtitu.xar cramueſtione Iem ſi non vult admnittere recuſacionē ꝯſangiumtatis ut. sͣ. e. poſiremo Itm ſi nonfacit exprimi res xtitas in libello ut. ⁊c figinficantibus ſteId̓tat partes ad loam non tutū ut. s. fputū Iym ficēqͣt partes litigarecoram iudice ſubdelegato fuſpecto ut. sͣ.de offi. dl̓. c. ſuꝑ quſtionum in fi. multaexempla tu poſſes alſignare in quibusrecipitur appellacioliceꝫ ſit remot̓a in reſcripto vbicumqͣꝫ īpmitūt appellare ſecundū antiqua iurabene admittebaturappellacio licet̉ in uire non ē xprimereummodo non eſſetnamfeſte fruſtratoiia ex quā intelligequod dicit. v̓. antecedenti ꝙ per fruſtratꝭriam eciam ſi non fuiſſꝫ mamfeſte fruſtratoria al̓ aūt ſi haberet qualemcūqꝫ exciſacionem poterat appellare dumodo nōconſtiterit eam fruſtratoriam ut ij. q.vi. ad romanam ⁊npluribus alijs ibidem .s. e. ꝑſonas ⁊c. puenit ⁊. c. cum ſithodie vero ſiue ſit remota ap. ſiue nō in℟pto non poteſtappellari nſi cauſaꝓbabilis fuerit aliegata tal̓ que ſi foret⁊cͣ. Item ſiue ſit ī iure cauſa expreſſa fiue non cauſa ꝓptequā appellatur dummodo ſit ꝓbabilistunc bene tenet aput. jͣ. e. ut debitus etſta conſtitucio illaaddit huc dec re. qſi cauſa ꝓbabilis.ter quā appellaturſan ſit expreſſa ẜmſam palet ap ſecundum iſtam decre. quid autem hodie remō. aperefetur dicitur. j. e. ut debitus ⁊ sͣ. de iureiuran. venientes ¶ Xmēdeni non em̄debut appellanti obeſſe ꝙ non fuit ſue ap. delatuꝫ cūtras eppellaao iuſta fiat ut ij. q. vi. appellacione ⁊. pͣ. e. ſepe hod icAl ꝰ non ſiamus huc ſed ei qd̓ dicit. jͣ. e. ut debitus ut vīdelicet teſeat̉ eppelaca ſue grauamen ſit expreſſum in iure ſiue nō dum tanennt ꝓbibit ¶Ad tempus qui em̄ a iudice ordinario appellatre allqua caſa ad empus tantum exemptus eſt ab eo ꝙͣtum adram arucilum ſion hijs remanet iudex ⁊ tamen pendente cauroeeſt cum ſi poluentmn alia cauſa tanꝙͣ ſuſpectum recuſare ut. s̓re rec ⁊ in. c. ꝓpoluit ⁊. c. cum teneamur ¶ In eo caſu iſtud em̄raper cimina nocoria in quibus nō admittitur ap. ut. sͣ. c. cū
ſit ⁊ r. ꝯſuluit ¶ Dormitaſſe videlicēt ne viteruis ſit ꝓcedendum nam appellacione interpoſita ſuſpenditur p̄monicō ut. ff. ad tur. l. i. in fi. Fxecucionem iſta racio non eſt ſufficiens quare non appellatur a ſen. ex. nam cum aliquis abſoluitur ab impeticione alicuius huuiſmodi ſentencia ſecum trahitſuam ēxecucionem ⁊ tamen ab eadem appeltatur ut. sͣ. de excep. ſignificauorunt ⁊ eciam ab executore ſimodum excedat appellat̉ ūtij. q. vi. i § ab executore etsͣ in ti. ꝓximo quod ad ꝯſul̓Item ſentencia furti trahitſecum ſuam infamiam ut. ff.de fur. non poteſt ⁊. ff. de hij.qui notan. infames .l. furti.que eſt ergo cauſa vel racō. j.hij ſpanus dixit ꝙ deus ligat ⁊ non homo xi. q. iij. n.mo ubi de hoc ⁊ eciam a prīcipe̓ non appellatur ⁊ illa v̓idetur inelior racio ut homocreſcat̉ per meritum parendoeciam inique ſentencie ut arviij. q. i. ſciendum et xi. q. iij.quid ergo ⁊ ūt magis tineatur diſcipima ec. jo. dixit ꝙconſtitucio ec. iſtud facit utinagis timeatur ſicut enim ꝯſtitucio can̄. facit ꝙ ſentenciaque cito ligat quo ad eiuseffectum tardius liget ut. ij.q. vi. anterioꝝ ⁊ xi. q. iij. cumap ud jo. ſed v̓idetur ꝙ nonſit differencia inter ſentenciam exꝯ municacionis ⁊ aliasſentencias ymnio idem ut. vtdetur grā cum dico exꝯmumcote ſtatim es exꝯmunicatꝰit̓ a ꝙ non eſt neceſſe aliuddicere idem eſt eciam vt cūdico ꝯdemno te ut ſolū as illi. x. ꝙ ſtatini es ꝯdemnatuset ſi appelletur ab iſta ſeutencia tunc condemnacio nō remouetur ꝑ ap. ymmo eciamtu remanes ꝯdemnatus ꝙͣtūcumqꝫ appelles n̄cut̉ ille remanet exꝯmunicatus quipꝰexomuncacionem āppellatquod tamen per ſentenciamap. patet in qua dicitur ꝯfirmo vel caſſo primam ſentenciam et ſic ſentencia ſemperdurat̉ m utroqꝫ caſu ſo. in alijs ſentencijs retardat apid quod nondū extat videtcet ſolucionem rei vel eciamquia ꝯdemnacio eſt facta pertradicionem quia veꝝ eſtſtum eē ꝯdemnatum ſed noneſt veꝝ iſtum adhuc ſoliuſſeet ſi ſtatim ꝯdemnatus ſoluerit ⁊ poſtea appellaret nichilomnius releuaret talis apniſi ineuentu cauſe aꝑ. ut. ffde ap̄. cum ex cauſa in exonuincacōe inchil eſt quod poſſit ap. retardāre nāverus effectus ſentencieſt ut ꝯdemnatum ſoluatur nam ibidem ad hoc cogitur ⁊ finis exꝯmunicacionis eſt ut ſi exꝯmunicatus ⁊ in ipſa prolacioneſentencie ſtatim ad iſtum finem ꝑuenitur ſed in alijs ſentencijs condemnacionis non ſtatini per ſentenciam ꝯſequitur finem .i. iudicatum ⁊ app. ſolāexecucionem impedit nam adhuc eſt opus facto li cēt ꝯdemnacio ſit factatamen inſentencia exꝯmunicacioiis non eſt opus facto quo ad ſuum effectum niſi tantum ut pūblicetur ¶ Secum trahat ex hoc enim patet ꝙ exmunicacionis ſentencia vel ſtatim ligat vel ſtaumi eſt nulla Sed quid ſi qͥsexdinunicatur poſt ap. ꝓbabilem aūt iſte eſt exdinumcatus aut non ꝓbacōꝙ non eſt exꝯmunicatus quia epꝯmuncatus eſt poſt appellacōem ꝓbabilemque eſt legittima ergo n̄ eſt exomūicatus vt. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas ⁊. jͣ. e. dilectꝰ