BI
vna ⁊ vv. camerarium detangar̓. ex altera ſuper qͦdāmanerio coraꝫ iudice ordīario queſtio verteret̉ ⁊ idē camerarius ad nr̄aꝫ au̓. appellauit ap. termini non prefigens. dictꝰ iudex qͥ cauſā illius videbat̉ foue̓ ꝓeo ꝙ q̄dā clericus cōmenſalis ſuusdicti camerarij in cadē cauſafuerat aduocatus hunc t̓minū. ap. p̄fixit ut ad feſtū purificacionis ut̓raqꝫ ꝑs eſſetab appellacionis ꝓſecuciōereuerſa. licet nobis nō potuerit legem imponere ut eāteneremur ifra dictū t̓minūexpedire ¶ Cū eciā ſecūdumlegittimas ſanctiōes lis q̄in cōſiſtorio principis ſeperat̉ īferri abſqꝫ damno moe̓intacta ꝑmaneat donec ipſam faciat ītroduci et a ꝓceribus dirimī iuxta morem.Interim autē nūciꝰ camerarij preueniēs nunciū eorūdeꝫnec ipſo uſqꝫ ad terminuꝫlegittimū exſpectato impetrauit litteras et r̓ceſſit qꝛvero fraus et dolꝰ alicui patrocinari nō debent. M. q. ſieſt ita partibus conuocatisaudīatis cauſam ⁊cͣ. ¶ Itērofen̄ et londen̄. epiſcopis.¶D One memorie. O. decamera perſona eccleſie defan̄. nā viam vniuerſe
carnis mgr̄ eſſo abbas ſancti auguſtini cant̓ eiuſdemeccl̓e quā ad ſe ꝑtinere aſſerit primo per quoſdam monachos ſecūdo ꝑ ſe ipſumpoſſeſſionē īgreſſus ad nosvocē pluries ap. emiſit. nequis eū ſuper poſſeſſiōe ipſius eccl̓e preſumeret moleſtare cumqꝫ aliquam diup̄dictam eccleſiā pacifice poſſediſſet. quidā layci cant̓ dīoceẜ ipſum abbatem ⁊ monachos de poſſeſſiōe ipſiꝰ eccleſie per violentiam deiecerunt. ⁊ īfra ꝓcurator archidya. propoſuit ex aduerſoꝙ d̓functa perſona eccleſiearchid̓ tantū dat̉ eiuſdē cuſtodia ymo archidy. qͥ fuerunt pro tꝑe tā d̓ iure ꝯmuin qͣꝫ de generali ꝯſuetudīe.tam in illa eecleſia qͣꝫ ī alijsvniuerſis eiuſdē dyoceẜ hͦuire ſemper vſi fuerunt. ¶Preterea prefatus O. noīearchid̓ eccleſiaꝫ poſſedit eādem utputa qui ei vnā procuracōeꝫ ⁊. v. ſol̓. noīe eiuſdem eccl̓e annis ſingul̓ exſoluebat. et infra. Premiſſisigitur diligenter inſpectisp̄dictos abbatē ⁊ moachoſin eū ſtatū in quo temporeappellacōnis facte ex veriſimilibus et ꝓbabilibus cauſis ad nos l̓ime interpoſite
am̄ de illo n̄ potēſt intēlligi. nā ſi quis nō ꝓſequit̉ ſuā ap. uſqͣꝫ ad annū poſica vero nō poteſt ꝓſequi qꝛ tunc ratā manet lm̄a vel etiā iudex in negocioprincipali ꝓcedet ut. sͣ. e. cū ſit romana. et ſic̄ eſt neceſ ſe ut intelligatur de t̓mino ſtatuto a iudice ut intelligamus ꝙ uſqꝫ ad feſtū purificatiōis altera ꝑs exſpectare debeat̉ nec etiā antea debeat litteras impetrare. qd̓ cū nō fecerit nōvalent littere ante illū terminū impetrate ut hic dicit. ⁊ sͣc. ſepe ⁊ ſic iſte ternimus ſtatutus fuit ad ſe preſentandūiudici litet alia fuiſſet ītentioſtatuentis ipſū terminū. et ſicqꝛ non poterat ſtatuere terminum illuꝫ valeat ꝙ ſtatuerepotuit. nā ſi nō v̓alet ut agovaleat tn̄ ut ualere poteſt. utC. ut plus valere qd̓ agitur. l.j. ⁊ ꝑ totū. ⁊ ꝙ aūt de tali t̓mino intelligatur patet ex ſittera ubi dicit interim aūt. ⁊cͣ.qͣſi ante terminū ſtatutū aleodem iudice vnde nō valentlittere ¶ Nudias cauſam utſi de hijs ꝯſtiterit tunc litterecameratij nō valebūt ut. sͣ. c.ſepe. ⁊ ſic iſte ẜm iuris ordinēin cā ꝓcedet alioquin partesremittent̉ ad iudices camerarij ⁊ punientur in expenſis.ut. sͣ. de r̓pt̓. ceteꝝ. et. sͣ. de dol⁊ ꝯtu. ex litteris. jͣo.¶ Une īgreſſus. ⁊ videt̉ꝙ male ut. jͣ. de p̓uil̓ paſtoralis. qd̓ tn̄ veꝝ ē niſi iſtud ſpecialiter ꝯceſſū eſſet ut in dec̄.paſtoralis. ul̓ etiā niſi clericꝰpremortius eoꝝ noīe poſſediſſer. ut. sͣ. de reſti. ſpo. cū veninſſent. ¶ De iure ꝯmuni hͦetiā videt̉ ad eū ſpectare deiure ꝯmuni. lxxxiij. di. ſi ī plebibus et. jͣ. de inſlō cū voniſſētimmo pocius ad arcp̄m ut ībideꝫ dicit. nā ⁊ archid̓. iſtd̓habebat .ſ. ex donacōe ar̓ep̄ij. ¶ Noīe ardy. et ita inteltigebat ardi. ꝑ aliū poſſidere.nā qͣ ꝑ aliū poſſidet tn̄ ꝑ aliūintelligit̉ poſſidere. ut inſti. deiur̓d̓. Fpoſſidere. ⁊ sͣ. de reſtōſpol̓. cū veniſſet. ⁊ sͣ. de pͥſ. ſidiligenti ¶ Procuracōꝫ iſtarō n̄ fuit ſufficiēs. nā ſoluliopenſioīs nec dn̄iū nec poſſeſſionē ꝓbat nec etiā p̓uat alium ſua poſ. ut. sͣ. de fide inſtr̄.inter dil̓. ad fi. ⁊ sͣ. in ti ꝓx. cūbertoldus. et. ff. de acqͥ. poſ.ꝙͣuis. ¶ In eū ſtatū vide. ic̄ꝫcū abbas ⁊ monachi ſpolatifuiſſent per laicos illos et nōꝑ archid̓. qūo ꝯpetit cis interdictū vnde vi. qͣ archid̓. necetiā videt̉ feciſſe qͣ monachorū ap. ⁊ ſic ē qͣ. sͣ. de reſ. ſpo. cū ad ſedē ī fi. pōt dicī ꝙ moāchi reſtituūtur nōex vi interdicti. ȳmo ex iudic̓ officō. ut at. ij. q. i. in pͥmis ubi etiā reindueturtercius q̄ iā defunctus ſucceſſit. ⁊ forte ꝯſtitit dn̄o pape ꝙ abbas poſſidebatcū ap. fuit ab eo interpoſita ul̓ etiā forte iſta fūerūt facte ꝑ laicos mādate ipſo archid̓. ul̓ etiaꝫ ratuꝫ hn̄te. vn̄ tenet̉ vnde vi. ut. ff. de vi ⁊ vi ar. l. j. Fdeieciſſe. ⁊ i. Fſꝫ ⁊ ſi qͥs. ⁊ sͣ. de reſ. ſpo. c. ad ſedē. uel etiā qꝛ ſcient̓ arehid̓ rē recepit qͣ monachi fuerūt ſpol̓ vnde ſucceſſit ī viciū ut. sͣ. de reſ ſpol̓. c. ſepe. etsͣ. de iudi. qꝛ. vo. ⁊ iſtud verius puto. vnde tenent̓ ad̓ ipſā reſtituendā cū fructibus medio tꝑe ꝑceptis ut ḣ dicit. et n̄ ſoiū p̄ceptis p̄mo qͥ potuerūt ꝑcipi. utsͣ. de reſ. ſpol̓. grauis. et qꝛ etiā poſt ap. rem recepit ab illis laycis vnde oīa reftituūtur in pͥſtinū ſtatuꝫ a tꝑe ap. facte. ¶ Ex vi ſimil̓ ſūfficit gͦ ꝙ ſit eā ꝓbabilis ap. lꝫ. nō ſit pera l̓ etiā n̄cceſſaria cal̓ videlꝫ cā q̄ ſi eſſꝫ ꝓbata legit tima
deſſꝫ tunc enim valet appellatio ut. jͣ. e. ut debitus. io.Il̓ appellare. qm̄ plus ē demōſtrare factis ꝙ dicere v̓bis. ut. ftde edil̓ edi. ſi cū Fei qui. ⁊. ff. de. i. de qͥbus in fi. ct. §ͣ. e. ad aud̓. ec. ij. cut noſtꝝ. et ſic facto renūtiat qͥs iuri ſuo ut̓. j. & hijs q̄ fi. a m. p.c.ex ore. et. sͣ. de offi. del̓ gͣū ⁊ etiā factis mētimur. ut xxvij. q. v. caueet factis quis ꝯſentieut. jͣ. de ꝯ. ap. ꝑ tuas⁊ etiā ipſo facto q̄sꝯſentit malo ut xliijdi. ſit rector. ubi d̓rquid aliud ē ꝙͣ vertēdo terga p̄buiſſe factis qͥs incōtinēs ꝓbatur. ut xxviij. di pͥuſꝙͣ. et xij. q. ij. quatuor. factis etiā ratūhēmus. ut. ff. rē raha l. iij. m. §. falſus ⁊etiā factis negaꝰ deum. ut xi. q. iij. extiāuit ⁊ ita ſicut nō tenet excōīcacō poſt it̓arreptū ad papā. ſꝫnō eſt ita in arep̄o.nā pp vocatus eſt inplenitud̓ ptātis ſedalij in ꝑtē ſollicitudut. ij q. vi. q̄ ſe ſcit. etsͣ. de yſu pallij ad honorē ⁊ ita dicit ſedcorrigitur in fi. jo. dicit aliā rationē qꝛ r̄itur ad archiep̄m ꝑq̄rimoniā. ſꝫ iſtud eſtfalſū ut. jͣ. ex ſollicitud̓. ⁊. ff. de offi. orad repͥmendā tn̄ videtur ꝙ iter arreptūnō ſufficiat ꝑ ap inuuditio niſi iuſta cāallegetur tal̓ vidolꝫq̄ ſi eſſ ꝓbata. ⁊cͣ.ut. jͣ. e. ut debitus cūtn̄ alit̓ nō vꝫ ap. ſedpoſt ſm̄am diffinitiuā nō ſufficit iter arreptū niſi vna voceappelletur qꝛ ibidemopus ē facto. ut ar. jͣ.de ſen ex. a nobis v̓etiā nō ꝓbat iter arreptū in ꝑte dec ſaet etiā inſcriptis eſtappellandū ut. ij. ꝙvj. de forma. et. j. ccordi. et. ff. de app.ſm̄a in Fult̓. al̓ aūtiter arreptum nichitoꝑatur niſi incōtineti quis appellet et aliud eſt ante ſententiam quia excomumcatur poſt iter aīrptum. et ita tunc perinde habetur ac ſi exconiumcaretur poſt appellationem ut hic. preterea archiepiſcopus non poterat eſſe iudex ī cauſa propria cum inter eum et capitul̓ eboracenſe contro uerſia eſſetſuper iſta capella ut. jͣ. de noui operis nuntiatione capitulo ſecundo.pro qua controuerſia iſti monachi ad curiam ibant. vnde excōmunicatio non tenuit poſt appelllationem. id eſt poſt iter ꝯrreptum. etſic non obſtat quod dicitur iter arreptum. non enim ſufficit pro ajpellatione in iuditio. quia hic non erat iudex archiepiſcopus ut dri. et ſic etiam credo idem eſſe ſi capi tulum cauſam habeat cum epiſcopo ut ſi capitulum mittat ad archiepiſcopum pro cauſa illa. etep̄us exꝯmunicat nūcium poſt iter arreptū ꝙ non tenet ſententiachiep̄s in iſto caſu ſit iudex ep̄i vel dic ꝙ ſecus ē ī arep̄o ut̓ dictū ē. j.