Quintus.De verbo. ſigniſic
4 7
Lutolies De vxxporum ſigifegrione.¶ Lemens. v. in concilio vienenſi.Ziui de paradiſo: dixi rigabo hortū plantationū: at ille celeſtis agricola ꝗ vere fons ſapiētie verbum dei a pr̄e in pr̄e manēs genitūab eterno: nouiſſime diebꝰ iſtis fabricāte ſancto ſpiritu in vtero virginis caro factū exiuithomo ad opus arduū redemptionis humani generis peragenduꝫ: exemplar ſe dando celeſtis vite prebens hominibus ſemetipſum. ¶ Uerū qꝛ plerūqꝫ mortalis vite ſollicitudinibus preſſus homo mentis aſpectu ab exēplarijs huiuſmodi ītuitu diuertebat: uerus noſter Salomon in ſoliomilitātis eccleſie ortum voluptatis īter ceteros quedaꝫ fecit a ꝓcelloſis mūdi fluctibꝰ elongatuꝫ: in quo ꝗetius ac ſecurius vacaret̉ cōtemplandis ſeruandiſqꝫ hmōi operibusexēplarijs in hūc modū ītroiuit ip̄e: ut rigaret ip̄m fecūdisaquis ſpūalis gratie ⁊ doctrine. ¶ Hic ortus ſiquidem eſtfratrum minoꝝ ſancta religio: que muris regularis obſeruantie firmiter vndiqꝫ circūcluſa: ītra ſe ſolo contenta deoadornat̉ abūde nouellis plātationibꝰ filioꝝ. ¶ Ad hūc veniens dilectꝰ dei filius mortificātis pn̄ie q̄ myrrham metitcum aromatibꝰ: q̄ ſuauitate mira vniuerſis odorem attrahētis ſanctimonie circūfundūt. ¶ Hec eſt illa celeſtis viteforma ⁊ regula quā deſcripſit ille confeſſor xp̄i eximius ſanctus Frāciſcus: ac ſeruandā a ſuis filijs verbo docuit pariter ⁊ exēplo. ¶ Quia uero dicte ſancte regule ꝓfeſſores acemulatores deuoti: ut alūni ⁊ veri filij tanti pr̄is affectabātſicut ⁊ feruenter affectāt ad puꝝ ⁊ ad plenū pͥmiſſam regulam firmiter obſeruare. ¶ Attēdentes q̄dam q̄ dubiū poterant afferre ſenſum in ipſius regule ſerie ꝯtineri ꝓ ipſorūdelaratione hn̄da recurrerūt prudēter olī ad apicē apoſtolice dignitatis: vt certificati ꝑ ip̄am cuiꝰ pedibꝰ ēt ꝑ ip̄aꝫ regulā ſunt ſubiecti: poſſent dn̄o pulſis cunctis dubijs cū plena charitate cōſcīe deſeruire. ¶ Hoꝝ aūt pijs ac iuſtis ſuꝑplicationibꝰ plures predeceſſores noſtri romani pōtificesſucceſſiue ſicut dignū erat applicātes aures ⁊ aīuꝫ declarauerūt ea q̄ dubia videbant̉. ediderūt nōnulla ⁊ aliqua cōceſſerūt: ſicut expedire videbāt fratrū ꝯſciētijs: ac pure obſeruātie ſtatꝰ. Ueꝝ qꝛ plerūqꝫ vbi culpa nō eſt eaꝫ timere ſolētꝯſcīe timorate: q̄ in via dei quodcūqꝫ deuiū expaueſcūt nōſunt ad plenum ex dictis declarationibꝰ dictoꝝ oīuꝫ fratrūcōſcīe ꝗetate: ꝗn circa aliqua ad regulam ipſorūqꝫ ſtatū ꝑtinētia dubitationū in ipſis fluctꝰ aliꝗ generent̉ ⁊ oriant̉ ſicutad aures nr̄as pluries ⁊ de qͣꝫ pluribꝰ in publicis ⁊ priuatiscōſiſtorijs ē ꝑlatū. Quaꝑꝑ ꝑ ipſos frēs nobis extitit humiliter ſupplicatuꝫ: qͣtenꝰ p̄dictis duobꝰ q̄ occurrerūt: ⁊ q̄ pn̄toccurrere in futurū adhibere oportuna declarationis remedia: de benignitate ſedis apl̓ice curaremus. ¶ Nos igiturcuius aīus ab etate tenera pia deuotione efferbuit ad hmōiꝓfeſſores regule ⁊ ad ordinē ip̄m totū: nūc aūt ex cōmunicā paſtoralis regiminis: quaꝫ īmeriti ſuſtinemus ad ipſosfouēdos dulciꝰ ⁊ attētius gratioſis fauoribꝰ ꝓſequēdos tāto ꝓuocamus ardētius quāto frequētiꝰ intēta mēte reuoluimus fructus vberes: quos ex eoꝝ exēplari vita ⁊ ſalutaridoctrina toti vl̓i eccleſie cōtinue cernimus ꝓuenire: taꝫ piaſupplicātiū intētiōe cōmoti ad ꝑagēdū diligēter ꝙ petit̉ ſtudia nr̄a duximꝰ ꝯuertēda: ip̄aqꝫ dubia ꝑ pl̓res archiep̄os⁊ ep̄os ⁊ ī theologia magr̄os ⁊ alios lr̄atos ꝓuidos diſcretos exaīari fecimꝰ diligēter. ¶ Cū igit̉ in pͥmis ex eo ꝙ ī dicte regule pͥncipio habet̉. Regūla ⁊ vita fratruꝫ mīoꝝ: heceſt .ſ. dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ſanctū euāgeliū obſeruare in obediētiaviuēdo ſine ꝓpͥo ⁊ ī caſtitate. Itē īfra. Finito vero anno ꝓbationis recipiant̉ ad obediētiā ꝓmittētes vitā iſtā ſꝑ ⁊ regulā obſeruare. Itē circa finē regule pauꝑtatē ⁊ humilitatē ⁊ ſanctū euāgeliuꝫ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i: ꝙ firmiter ꝓmiſimusobſeruemus. Fuit heſitatum an frēs eiuſdē ordinis ad oīatā p̄cepta qͣꝫ cōſilia euāgelij ex ꝓfeſſione ſue regule teneantur. Quibuſdā dicentibꝰ ꝙ ad oīa: alijs autē aſſerentibꝰ ꝙad ſola illa tria conſilia: vꝫ viuere in obedientia in caſtitate
⁊ ſine ꝓprio: ⁊ ad ea q̄ ſub verbis obligatorijs ponunt̉ in regulaobligant̉. ¶ Nos circa hūc articulū p̄deceſſoꝝ nr̄oꝝ veſtigijs īherētes: ipſumqͣꝫ articulū quo ad aliꝗd clarius ꝓſequētes: dicteheſitationi duximus rn̄dēduꝫ ꝙ cū votū determinatū cuiuſlibethēat cadere ſub certo: uouēs regulā nō pōt dici teneri ex vi votihmōi ad ea cōſilia euāgelica q̄ in regula nō ponunt̉. ¶ Et ꝗdeꝫbeati Frāciſci ꝯditoris regule hec ꝓbat̉ fuiſſe ītentio: ex hoc ꝙ q̄dam euangelica ꝯſilia in regula poſuit alijs p̄termiſſis. ¶ Si eīꝑ illud verbū regula ⁊ vita fr̄uꝫ minoꝝ hec ē ⁊c̄. ītēdiſſet eos adoīa ꝯſilia euangelica obligare: ſuꝑflue ⁊ nugatorie q̄dā eoꝝ ſuppreſſis ceteris ī regula exp̄ſſiſſet. ¶ Cū aūt natura termini reſtrictiui hoc hēat: ꝙ ſic excludit ab ipſo extranea: ꝙ cūcta ad ipſumꝑtinētia cōcludit. Declaramꝰ ⁊ dicimꝰ ꝙ dicti frēs nō ſolū ad illa tria vota vn̄ abſolute accepta ex ꝓfeſſiōe ſue regule obligant̉ſꝫ ēt tenent̉ ad ea oīa īplēda q̄ ſunt ꝑtinētia ad hec tria p̄dcā: q̄ regula ipſa ponit. Nā ſi ad hec tria p̄dcā tm̄ p̄ciſe ⁊ nude ꝓmittentes ſe ẜuare regulā viuēdo in obediētia caſtitate ⁊ ſine ꝓpͥo: ⁊ nōēt ad oīa cōtēta in regula q̄ hec tria modificāt artarent̉: ꝓ nihilo⁊ vane ꝓferent̉ hec vba: promitto ſꝑ hanc regulā obſeruare: exquo ex his verbis nulla obligatio naſceret̉. Nec tn̄ putanduꝫ eſtꝙ. b. franciſcus ꝓfeſſores huiꝰ regule quātū ad oīa ꝯtēta in regula modificātia tria vota: ſeu ad alia in ipſa exp̄ſſa ītēderit eqͣlitereſſe obligatos: ꝗn potius aꝑte diſſeruit: ꝙ quo ad q̄dā ipſoꝝ exvi verbi irāſgreſſio ē mortalis: ⁊ quo ad q̄dam alia nō. Cuꝫ adquedā ipſoꝝ verbū appōat p̄cepti vel eꝗpollētis eidē ⁊ quo adaliqua verbis alijs ſit cōtētus. Itē qꝛ p̄ter ea q̄ exp̄ſſe verbo p̄cepti ac exhortatiōis ſeu monitiōis ponunt̉ in regula: nōnulla verbo īꝑatiui modi negatiue vel affirmatiue appoſito īſerunt̉: hactenus extitit dubitatū: an tenerent̉ ad iſta vt ad hn̄tia viꝫ p̄cepti.Et qꝛ vt ītelleximꝰ nō minuit̉ hoc dubiū: ſed auget̉: ex eo ꝙ felicis recordationis. Nico. papa. iiij. p̄deceſſor noſter noſcit̉ declaraſſe: ꝙ frēs ipſi ex ꝓfeſſiōe ſue regule ſūt aſtricti ad ea ꝯſilia euāgelica: q̄ in ipſa regula p̄ceptorie uel īhibitorie ſeu ſub verbis eꝗpollētibꝰ expͥmunt̉: ⁊ nihilominꝰ ad eoꝝ oīuꝫ obẜuātiaꝫ q̄ ipſis īeadē regula ſub verbis obligatorijs īducunt̉: ſupplicauerūt p̄dicti frēs vt ad ipſoꝝ ꝯſcīas ſeruādas declarare: q̄ hoꝝ cenſeri debeāt p̄ceptis eꝗpollētia ac obligatoria dignaremur. Nos itaqꝫꝗ ī ſynceris hoꝝ ꝯſciētijs d̓lectamur: attēdētes ꝙ ī his q̄ aīe ſalutē reſpiciūt ad vitādos graues remorſus ꝯſcīe pars ſecurior ē tenēda: dicimꝰ ꝙ lꝫ frēs nō ad oīum q̄ ſub verbis īꝑatiui modi ponunt̉ ī regula ſicut ad p̄ceptoꝝ ſeu p̄ceptis eꝗpollentiū obẜuātiāteneant̉. Expedit tn̄ ipſis fr̄ibꝰ ad obẜuādā puritatē regule ⁊ rigorē: ꝙ ad ea ſicut ad eꝗpollētia p̄ceptis ſe nouerint obligatos:q̄ hic īferiꝰ annotant̉. Ut aūt hec q̄ videri pn̄t eꝗpollētia p̄ceptisex vi verbi: vel ſaltē rōne materie de qͣ agit̉: ſeu ex utroqꝫ ſub cōpēdio hēant̉: declaramꝰ ꝙ illud qd̓ ponit̉ in regula de nō hn̄doplures tunicas qͣꝫ vnā cū caputio ⁊ aliā ſine caputio. Itē de nonportādis calciamētis: ⁊ nō eꝗtādo extra caſum neceſſitatis. Itēꝙ frēs vilibꝰ induant̉. Item ꝙ ieiunare a feſto oīum ſcōꝝ vſqꝫad natale dn̄i ⁊ in ſextis ferijs teneant̉. Itē ꝙ clerici faciant diuinū offm̄ ẜm ordinē ro. ec. Itē ꝙ miniſtri ⁊ cuſtodes ꝓ neceſſitatibus īfirmoꝝ ⁊ fr̄ibus īduēdis ſollicitā curā gerant. Iteꝫ qd̓ ſi ꝗsfratrū in īfirmitatē ceciderit: alij frēs dn̄t ei ſeruire. Item ꝙ frēsnō p̄dicent in ep̄atu alicuiꝰ ep̄i: cū ab eo illis fuerit cōtradictum.Itē ꝙ nullus audeat penitꝰ ppl̓o predicare: niſi a generali miniſtro vel alijs ꝗbꝰ ẜm declarationē p̄dcāꝫ id ꝯpetit fuerit examīatus approbatus ⁊ ad hec īſtitutus. Itē ꝙ frēs qui cognoſcerēt ſenō poſſe p̄miſſaꝫ regulā ſpāliter obſeruare: debeāt ⁊ poſſint adſuos miniſtros recurrere. Itē ꝙ oīa q̄ ponunt̉ in regula ad formam habitꝰ tā nouitioꝝ qͣꝫ ēt ꝓfeſſoꝝ: necnō ad receptiōis modū ac ꝓfeſſionē ſpectātia niſi recipiētibus quo ad habitū nouitiorū. ſicut dicit regula ẜm deū aliter videat̉. Hec inquaꝫ oīa ſunt afratribꝰ tanqͣꝫ obligatoria obſeruāda. Itē ordo cōiter ſenſit: tenet ⁊ tenuit ab antiquo: ꝙ vbicūqꝫ ponit̉ in regula hoc vocabuluꝫ teneant̉ obtinet vim p̄cepti: ⁊ obſeruari dꝫ a fr̄ibus ſicut tale.Ceteꝝ qꝛ xp̄i ꝯfeſſor p̄dictꝰ: agendoꝝ ac ſeruādoꝝ circa recipiēdos ad ordinē miniſtris ⁊ fr̄ibꝰ modū p̄bēs: dixit in regula ꝙ caueāt fratres ⁊ eoꝝ miniſtri: ne ſint ſolliciti de rebus ſuis tēporalibus: vt libere faciāt de eis ꝗcꝗd ipſis a dn̄o fuerit inſpiratum: licentiā tn̄ habeant ipſi miniſtri mittēdi eos ad aliquos deū timētes ſi cōſiliū reꝗͥrat̉. quoꝝ cōſilio ſua bona pauperibus errogeni
G