Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
47v
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Dubitauerūt ⁊ dubitāt multi fratruꝫ an liceat ipſis de bonisīgredientiū ꝗcqͣꝫ reciꝑe ſi donet̉: ⁊ ſi ad dandū ꝑſonis ⁊ ꝯuētibpoſſint eos īducere ſine culpa: ſi ēt ad diſponēdum de diſtributione reꝝ talium debeāt ipſi miniſtri ſeu fratres dare cōſiliū vbad ꝯſulēdum alij qͣꝫ ex ipſis ad quos ingreſſuri mittant̉: poſſintidonei īueniri. Nos aūt ꝯſiderātes attēte intendiſſe ſanctuꝫFranciſcum ſue regule profeſſores quos fundauerat ī maximapaupertate ab effectu tꝑaliū reꝝ ipſoꝝ aīuꝫ īgrediētiū ꝑ dcā v̓baſpāliter ⁊ totaliter elōgare: vt quātū eſt ex parte fratrū ipſoꝝ receptio ad ordineꝫ ſancta ⁊ puriſſima appareret: ⁊ ne aliquo mōoculum viderent̉ hr̄e ad bona eoꝝ tꝑalia: ſed ad ipſos tm̄ diuino ſeruitio mācipandos. dicimus oīno debere taꝫ miniſtros qͣfrēs ceteros a dictis inductionibus ad ſibi dandum ⁊ ſuaſionibꝰnecnō ⁊ adādis circa diſtributionē ꝯſilijs abſtinere: cū ꝑ hoc adtimētes deū ſtatus alterius mitti debeant nō ad fr̄es vt vere cūctis pateāt eſſe tā ſalubris īſtituti paterni ſtudioſi zelatores ſeduli ⁊ ꝑfecti. Cum vero facere de rebꝰ ſuis ꝙ dn̄s īſpirabit: ⁊ ipſaꝫregulaꝫ īgrediētibus liberū velit eē: nō vr̄ ꝗn liceat eis recipere.cōſideratis .ſ. eoꝝ neceſſitatibꝰ ⁊ moderaminibus declarationisiam dcē: ſi ꝗd de bonis ſuis intrant ſicut ⁊ ceteris pauperibꝰ permoduꝫ elemoſyne libere velit dare. Cauere tn̄ in acceptione oblatoꝝ talium decet frēs: ne ex receptoꝝ quātitate notabili p̄ſumipoſſit ſiniſter oculus ꝯtra ipſos. Preterea cū dicatur in regulaꝙ illi ꝗ iā ꝓmiſerūt obediētiā hēant unā tunicā cū caputio ⁊ aliāſine caputio ꝗ hr̄e voluerīt. Itē ꝙ fratres oēs veſtimētis vilibꝰinduant̉. Noſqꝫ p̄dcā verba declaramus eꝗpollere preceptis:volētes hic determinari pleniꝰ dicimus quātū ad numeꝝ tunicarū ꝙ pluribꝰ vti nō licet niſi ī neceſſitatibꝰ q̄ hr̄i pn̄t ex regula: ẜꝫꝙ hunc paſſuꝫ memoratꝰ p̄deceſſor nr̄ pleniꝰ declarauit: Uilitatē aūt veſtiū tā habitꝰ qͣꝫ īterioꝝ tunicaꝝ illā ītelligi debere dicimus q̄ ẜm cōſuetudinē vel ꝯditionē pr̄ie debeat quātū ad colorē pāni ⁊ p̄ciū vilitas merito reputari: nō eī quo ad regiōes oēspōt determīatꝰ vnꝰ modus ī talibꝰ aſſignari. Hmōi ēt vilitatisiudiciū miniſtris ⁊ cuſtodibꝰ ſeu guardianis duximus cōmittendum: eoꝝ ſuꝑ hoc ꝯſcīas onerātes: ita tn̄ ꝙ ſeruēt in veſtibus vilitateꝫ. Quorū ēt miniſtroꝝ cuſtodū ⁊ guardianoꝝ iudicio eodēmō relinꝗmus: ꝓ qua neceſſitate poſſint ip̄i frēs calciamēta portare. Deinde cū duobus tꝑibꝰ annotatis in regula .ſ. a feſto oīuꝫſcōꝝ vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i ⁊ maxime qͣdrageſima in ꝗbꝰ ieiunare tenent̉ inſerat̉ in eadē regula. Alijs aūt tꝑibus nō teneant̉ niſiſexta feria ieiunare: ⁊ ex hoc voluerunt aliꝗ dicere: ꝙ dicti ordīsfrēs nō tenent̉ niſi ex cōdecētia ad alia ieiunia qͣꝫ ad iſta. declaramus debere ītelligi eos nō teneri ad ieiunium alijs tꝑibus preterqͣꝫ in ieiunijs ab eccleſia ꝯſtitutis: nō eſt .n. veriſil̓e ꝙ vel īſtitutorregule vel ēt ꝯfirmator abſoluere ipſos ītēderit a ſeruādis illisieiunijs ad q̄ de cōi ſtatuto eccleſie obligant̉ ceteri xp̄ani. Porrocum dictus ſcūs volens frēs ſuos ſuper oīa a denarijs ſeu pecunia eſſe totaliter alienos: p̄cepit firmiter fr̄ibus vniuerſis ut nullo modo denarios vel pecuniā recipiāt ꝑ ſe vel ꝑ īterpoſitā perſonā iſtūqꝫ articulū declarans ideꝫ p̄deceſſor nr̄ caſus ⁊ modospoſuerit: ꝗbꝰ ẜuatis a fr̄ibꝰ nō poſſint dici nec dn̄t ꝑ ſe vel ꝑ aliuꝫpecunie receptores cōtra regulā vel ſui ordinis puritatē: dicimꝰfrēs teneri cauere ſumoꝑe ꝙ ꝓ alijs cauſis ⁊ ſub modis alijs qͣꝫponat dicti predeceſſoris nr̄i declaratio ad dantes pecunias ſiuedeputatos nūcios nō recurrāt: ne ſi ſecus ab ipſis attentatū fuerit tranſgreſſores p̄cepti ⁊ regule merito poſſint dici. Nam vbialiꝗd alicui generaliter ꝓhibet̉ qd̓ expreſſe nō cōcedit̉: ītelligiturdenegatū. Quo circa q̄ſtus oīs pecūie ac obligationū pecuniarūreceptio in eccleſia vel alibi cippi ſeu trūci ordinati ad offerentiūſeu donātiū pecunias reponēdas: necnō ⁊ ꝗcūqꝫ recurſus aliusad pecunias ſeu hn̄tes ipſas ꝗ ꝑ declarationē p̄dictā non ꝯcedit̉Hec inquā oīa ſunt eis ſimpl̓r īterdcā. Cum ēt recurſus ad amicos ſpāles exp̄ſſe tm̄ in duobꝰ caſibus ẜm regulā concedat̉ vꝫ ꝓneceſſitatibꝰ īfirmoꝝ ⁊ fr̄ibus īduēdis idqꝫ pie ⁊ rōnabiliter cōſiderata neceſſitate vite ad alias neceſſitates fr̄um ꝓ tꝑe occurrentes ceſſantibꝰ elemoſynis ſeu ēt ingruentes ſepedictus p̄deceſſorduxerit extēdēdū. Attēdāt frēs p̄fati ꝙ ꝓ nullis cāis alijs qͣꝫ pͥdictis vel ſil̓ibꝰ in via uel alibi recurrere lꝫ eis ad amicos hmōi ſiue ſint dātes pecunias ſeu deputati ꝑ ipſos: ſiue nuncij vel depoſitarij ſeu alio quouis noīe appellent̉: ⁊ ſi cōceſſi ꝑ eādem declarationē modi circa pecuniā ītegre ſeruarent̉. Deniqꝫ cum idem

confeſſor ſumme affectauerit ſue regule ꝓfeſſores totalitereſſe abſtractos ab effectu ⁊ deſiderio terrenoruꝫ ⁊ ſpāliter apecunia ⁊ eiꝰ vſu totaliter inexꝑtos: ſicut ꝓbat ꝓhibitio derecipiēda pecunia in regula ſepius repetita: curare frēs vigilanter neceſſe ē: ꝙ cū ex cauſis p̄dictis ⁊ modis habentespecunias deputatas ꝓ ipſoꝝ neceſſitatibus recurrere oportebit ad tenētes ipſas ꝗcūqꝫ hi fuerint pͥncipales vel nuncijin oībus ſic ſe gerāt ꝙ ſe cūctis on̄dant in dictis pecunijs ſicut nec hn̄t penitus nil hr̄e. Quapropter p̄cipere ꝙ ⁊ qualiter pecunia expendat̉: cōputūqꝫ exigere de expēſa: eā quoqꝫ repetere ſiue deponere aut deponi facere capſulaꝫ pecunie vel eiꝰ clauē deferre: hos actꝰ ⁊ ꝯſil̓es ſibi frēs. illicitoseſſe ſciāt. Predicta .n. facere ad ſolos dn̄os ꝑtinet ꝗ dederūt ⁊ eos quos ipſi deputauerūt ad hoc ip̄m. Proīde cū vir ſcūs pauꝑtatis p̄miſſe in regula modū expͥmensdixerit in eadē: frēs nihil ſibi approprient nec domum neclocū nec aliquā rē: ſed tanqͣꝫ ꝑegrini ⁊ aduene in hoc ſeculoin pauꝑtate ⁊ humilitate dn̄o famulantes vadāt ꝓ elemoſyna ꝯfidēter. Sicqꝫ declaratū extitit ꝑ nōnullos p̄deceſſores nr̄os romanos pōtifices hāc approbationē ītelligi debere tā in ſpāli qͣꝫ ēt in cōi: ꝑꝑ qd̓ ⁊ reꝝ oīum ꝯceſſarū oblataꝝ ⁊ donataꝝ fr̄ibus qͣs ⁊ quaꝝ vſuꝫ facti .ſ. ordini vel ipſis fr̄ibus lꝫ hr̄e ꝓprietatē ⁊ dn̄ium in ſe ⁊ ro. ec. receperuntdimiſſio ipſis fr̄ibꝰ ī eis tātūmō vſuꝫ facti fimplicis: ad noſtrū fuerūt deducta examē q̄ in ordine fieri dicebant̉ ⁊ videbant̉ p̄dcō uoto ⁊ puritati ordinis repugnare: vꝫ ut ea ꝓſequamur ex ipſis q̄ remedio credimꝰ īdigere: ꝙ ſe īſtitui heredes nō ſolū ſuſtinēt ſed ꝓcurāt. Itē ꝙ redditus annuosrecipiūt īterdū in tā notabili quātitate ꝙ ꝯuētus hn̄tes totaliter inde viuūt. Itē ꝙ cū ipſoꝝ negocia ēt ꝓ rebꝰ tꝑalibꝰ īcurijs agitant̉ aſſiſtūt aduocatis ⁊ ꝓcuratoribꝰ: ⁊ ad īſtigādum eoſdem ſe ibidē ꝑſonal̓r repn̄tant. Itē ꝙ cū executiones vltīaꝝ ſuſcipiūt uolūtatū ⁊ gerūt: ſeqꝫ ītromittāt qn̄qꝫde vſuraꝝ vel male ablatoꝝ diſpōnibꝰ ſeu reſtōnibꝰ faciēdis. Itē ꝙ alicubi nō ſolum exceſſiuos ortos ſed ēt vineasmagnas hn̄t de ꝗbꝰ tā de oleribꝰ qͣꝫ de vino multū colligitur ad vendēdū. Itē ꝙ tꝑibus meſſiū uel vindemiaꝝ ſic copioſe granum ⁊ vinū mēdicādo vel aliūde emēdo colligūtur a fr̄ibus ⁊ in celarijs ⁊ granarijs recōdunt̉ ꝙ ꝑ anni reſiduū ⁊ abſqꝫ eoꝝ mēdicatione pn̄t trāſigere vitā ſuā. itemꝙ eccleſias vel alia edificia faciūt vel ꝓcurant fieri in quātitate ⁊ curioſitate figure ac forme ac ſumptuoſitate notabil̓rexceſſiua: ſic ꝙ nō vident̉ habitacula pauperū ſed magnatū. Paramēta ēt eccleſiaſtica in pleriſqꝫ locis tā multa hn̄t⁊ tā notabl̓r p̄cioſa ꝙ excedunt in his magnas eccleſias cathedrales. Equos īſuꝑ ⁊ arma eis oblata in funeralibꝰ recipiūt īdiſtincte: tn̄ cōitas fratꝝ ⁊ ſpāl̓r rectores ipſiꝰ ordinisaſſerebāt ꝙ p̄dcā ſeu plura ex ipſis in ordine nō fiebant ꝙ⁊ ſi ꝗ reperiunt̉ rei in talibꝰ rigide puniunt̉ necnō ꝯtra taliane fiāt ſunt fcā pluries ab antiquo ſtatuta in ordine multuꝫſtricta. Cupiētes igit̉ nos ipſoꝝ fratꝝ ꝓuidere ꝯſciētijs⁊ cūcta dubia quātū poſſibile nobis eſt de ipſoꝝ pectoribusremouere: ad predcā mō ꝗ ſcꝗt̉ rn̄demus. Qū .n. ad veritatē vite ꝑtineat: vt id ꝙ exteriꝰ agit̉ īteriorē mētis diſpoſitioneꝫ ⁊ habitū repn̄tet: neceſſe hn̄t fr̄es ꝗ ſe expropriatione tāta a tꝑalibꝰ abſtraxerūt: ab oī eo ꝙ dicte expropriationi eſſet vel poſſet videri cōtrariū abſtinere. Quia igit̉ ī ſucceſſiōibꝰ trāſit nō ſolū vſus rei: ſed ⁊ dominiū ſuo tꝑe in heredes. Frēs aūt p̄fati nihil ſibi ī ſpāli acꝗrere uel eoꝝ ordini pn̄t ēt in cōi. Declarādo dicimꝰ ꝙ ſucceſſionū hmōi q̄ēt ex ſua natura īdifferēter ad pecuniā ⁊ ēt ad alia mobilia⁊ īmobilia ſe extendūt: cōſiderata ſui puritate voti nullatenus ſunt capaces nec lꝫ eis valorē hereditatū taliū vel tātāeaꝝ partē ꝙ p̄ſumi poſſet hoc in fraudē fieri: quaſi ſub mō⁊ forma legati dimitti ſibi facere uel ſic dimiſſa recipere: ꝗnpotiꝰ iſta ſic fieri ab ipſis ſimpl̓r ꝓhibemus. Cūqꝫ anniredditus ītra īmobilia cenſeant̉ a iure: ac hmoi redditꝰ obtinere paupertati ⁊ mēdicitati repugnet: nulla dubitatio ēꝙ p̄dictis fratribus redditus quoſcūqꝫ ſicut ⁊ poſſeſſionesvel eoꝝ ēt vſum: cū eis nō reperiat̉ cōceſſus reciꝑe vel habere cōditione ꝯſiderata ipſoꝝ nō lꝫ amplius cum nō ſolū