Liber
Dubitauerūt ⁊ dubitāt multi fratruꝫ an liceat ipſis de bonisīgredientiū ꝗcqͣꝫ reciꝑe ſi donet̉: ⁊ ſi ad dandū ꝑſonis ⁊ ꝯuētibpoſſint eos īducere ſine culpa: ſi ēt ad diſponēdum de diſtributione reꝝ talium debeāt ipſi miniſtri ſeu fratres dare cōſiliū vbad ꝯſulēdum alij qͣꝫ ex ipſis ad quos ingreſſuri mittant̉: poſſintidonei īueniri. ¶ Nos aūt ꝯſiderātes attēte intendiſſe ſanctuꝫFranciſcum ſue regule profeſſores quos fundauerat ī maximapaupertate ab effectu tꝑaliū reꝝ ipſoꝝ aīuꝫ īgrediētiū ꝑ dcā v̓baſpāliter ⁊ totaliter elōgare: vt quātū eſt ex parte fratrū ipſoꝝ receptio ad ordineꝫ ſancta ⁊ puriſſima appareret: ⁊ ne aliquo mōoculum viderent̉ hr̄e ad bona eoꝝ tꝑalia: ſed ad ipſos tm̄ diuino ſeruitio mācipandos. dicimus oīno debere taꝫ miniſtros qͣfrēs ceteros a dictis inductionibus ad ſibi dandum ⁊ ſuaſionibꝰnecnō ⁊ adādis circa diſtributionē ꝯſilijs abſtinere: cū ꝑ hoc adtimētes deū ſtatus alterius mitti debeant nō ad fr̄es vt vere cūctis pateāt eſſe tā ſalubris īſtituti paterni ſtudioſi zelatores ſeduli ⁊ ꝑfecti. Cum vero facere de rebꝰ ſuis ꝙ dn̄s īſpirabit: ⁊ ipſaꝫregulaꝫ īgrediētibus liberū velit eē: nō vr̄ ꝗn liceat eis recipere.cōſideratis .ſ. eoꝝ neceſſitatibꝰ ⁊ moderaminibus declarationisiam dcē: ſi ꝗd de bonis ſuis intrant ſicut ⁊ ceteris pauperibꝰ permoduꝫ elemoſyne libere velit dare. Cauere tn̄ in acceptione oblatoꝝ talium decet frēs: ne ex receptoꝝ quātitate notabili p̄ſumipoſſit ſiniſter oculus ꝯtra ipſos. Preterea cū dicatur in regulaꝙ illi ꝗ iā ꝓmiſerūt obediētiā hēant unā tunicā cū caputio ⁊ aliāſine caputio ꝗ hr̄e voluerīt. Itē ꝙ fratres oēs veſtimētis vilibꝰinduant̉. Noſqꝫ p̄dcā verba declaramus eꝗpollere preceptis:volētes hic determinari pleniꝰ dicimus quātū ad numeꝝ tunicarū ꝙ pluribꝰ vti nō licet niſi ī neceſſitatibꝰ q̄ hr̄i pn̄t ex regula: ẜꝫꝙ hunc paſſuꝫ memoratꝰ p̄deceſſor nr̄ pleniꝰ declarauit: Uilitatē aūt veſtiū tā habitꝰ qͣꝫ īterioꝝ tunicaꝝ illā ītelligi debere dicimus q̄ ẜm cōſuetudinē vel ꝯditionē pr̄ie debeat quātū ad colorē pāni ⁊ p̄ciū vilitas merito reputari: nō eī quo ad regiōes oēspōt determīatꝰ vnꝰ modus ī talibꝰ aſſignari. Hmōi ēt vilitatisiudiciū miniſtris ⁊ cuſtodibꝰ ſeu guardianis duximus cōmittendum: eoꝝ ſuꝑ hoc ꝯſcīas onerātes: ita tn̄ ꝙ ſeruēt in veſtibus vilitateꝫ. Quorū ēt miniſtroꝝ cuſtodū ⁊ guardianoꝝ iudicio eodēmō relinꝗmus: ꝓ qua neceſſitate poſſint ip̄i frēs calciamēta portare. Deinde cū duobus tꝑibꝰ annotatis in regula .ſ. a feſto oīuꝫſcōꝝ vſqꝫ ad natiuitatē dn̄i ⁊ maxime qͣdrageſima in ꝗbꝰ ieiunare tenent̉ inſerat̉ in eadē regula. Alijs aūt tꝑibus nō teneant̉ niſiſexta feria ieiunare: ⁊ ex hoc voluerunt aliꝗ dicere: ꝙ dicti ordīsfrēs nō tenent̉ niſi ex cōdecētia ad alia ieiunia qͣꝫ ad iſta. declaramus debere ītelligi eos nō teneri ad ieiunium alijs tꝑibus preterqͣꝫ in ieiunijs ab eccleſia ꝯſtitutis: nō eſt .n. veriſil̓e ꝙ vel īſtitutorregule vel ēt ꝯfirmator abſoluere ipſos ītēderit a ſeruādis illisieiunijs ad q̄ de cōi ſtatuto eccleſie obligant̉ ceteri xp̄ani. Porrocum dictus ſcūs volens frēs ſuos ſuper oīa a denarijs ſeu pecunia eſſe totaliter alienos: p̄cepit firmiter fr̄ibus vniuerſis ut nullo modo denarios vel pecuniā recipiāt ꝑ ſe vel ꝑ īterpoſitā perſonā iſtūqꝫ articulū declarans ideꝫ p̄deceſſor nr̄ caſus ⁊ modospoſuerit: ꝗbꝰ ẜuatis a fr̄ibꝰ nō poſſint dici nec dn̄t ꝑ ſe vel ꝑ aliuꝫpecunie receptores cōtra regulā vel ſui ordinis puritatē: dicimꝰfrēs teneri cauere ſumoꝑe ꝙ ꝓ alijs cauſis ⁊ ſub modis alijs qͣꝫponat dicti predeceſſoris nr̄i declaratio ad dantes pecunias ſiuedeputatos nūcios nō recurrāt: ne ſi ſecus ab ipſis attentatū fuerit tranſgreſſores p̄cepti ⁊ regule merito poſſint dici. Nam vbialiꝗd alicui generaliter ꝓhibet̉ qd̓ expreſſe nō cōcedit̉: ītelligiturdenegatū. Quo circa q̄ſtus oīs pecūie ac obligationū pecuniarūreceptio in eccleſia vel alibi cippi ſeu trūci ordinati ad offerentiūſeu donātiū pecunias reponēdas: necnō ⁊ ꝗcūqꝫ recurſus aliusad pecunias ſeu hn̄tes ipſas ꝗ ꝑ declarationē p̄dictā non ꝯcedit̉Hec inquā oīa ſunt eis ſimpl̓r īterdcā. Cum ēt recurſus ad amicos ſpāles exp̄ſſe tm̄ in duobꝰ caſibus ẜm regulā concedat̉ vꝫ ꝓneceſſitatibꝰ īfirmoꝝ ⁊ fr̄ibus īduēdis idqꝫ pie ⁊ rōnabiliter cōſiderata neceſſitate vite ad alias neceſſitates fr̄um ꝓ tꝑe occurrentes ceſſantibꝰ elemoſynis ſeu ēt ingruentes ſepedictus p̄deceſſorduxerit extēdēdū. Attēdāt frēs p̄fati ꝙ ꝓ nullis cāis alijs qͣꝫ pͥdictis vel ſil̓ibꝰ in via uel alibi recurrere lꝫ eis ad amicos hmōi ſiue ſint dātes pecunias ſeu deputati ꝑ ipſos: ſiue nuncij vel depoſitarij ſeu alio quouis noīe appellent̉: ⁊ ſi cōceſſi ꝑ eādem declarationē modi circa pecuniā ītegre ſeruarent̉. Deniqꝫ cum idem
confeſſor ſumme affectauerit ſue regule ꝓfeſſores totalitereſſe abſtractos ab effectu ⁊ deſiderio terrenoruꝫ ⁊ ſpāliter apecunia ⁊ eiꝰ vſu totaliter inexꝑtos: ſicut ꝓbat ꝓhibitio derecipiēda pecunia in regula ſepius repetita: curare frēs vigilanter neceſſe ē: ꝙ cū ex cauſis p̄dictis ⁊ modis habentespecunias deputatas ꝓ ipſoꝝ neceſſitatibus recurrere oportebit ad tenētes ipſas ꝗcūqꝫ hi fuerint pͥncipales vel nuncijin oībus ſic ſe gerāt ꝙ ſe cūctis on̄dant in dictis pecunijs ſicut nec hn̄t penitus nil hr̄e. Quapropter p̄cipere ꝙ ⁊ qualiter pecunia expendat̉: cōputūqꝫ exigere de expēſa: eā quoqꝫ repetere ſiue deponere aut deponi facere capſulaꝫ pecunie vel eiꝰ clauē deferre: hos actꝰ ⁊ ꝯſil̓es ſibi frēs. illicitoseſſe ſciāt. ¶ Predicta .n. facere ad ſolos dn̄os ꝑtinet ꝗ dederūt ⁊ eos quos ipſi deputauerūt ad hoc ip̄m. ¶ Proīde cū vir ſcūs pauꝑtatis p̄miſſe in regula modū expͥmensdixerit in eadē: frēs nihil ſibi approprient nec domum neclocū nec aliquā rē: ſed tanqͣꝫ ꝑegrini ⁊ aduene in hoc ſeculoin pauꝑtate ⁊ humilitate dn̄o famulantes vadāt ꝓ elemoſyna ꝯfidēter. Sicqꝫ declaratū extitit ꝑ nōnullos p̄deceſſores nr̄os romanos pōtifices hāc approbationē ītelligi debere tā in ſpāli qͣꝫ ēt in cōi: ꝑꝑ qd̓ ⁊ reꝝ oīum ꝯceſſarū oblataꝝ ⁊ donataꝝ fr̄ibus qͣs ⁊ quaꝝ vſuꝫ facti .ſ. ordini vel ipſis fr̄ibus lꝫ hr̄e ꝓprietatē ⁊ dn̄ium in ſe ⁊ ro. ec. receperuntdimiſſio ipſis fr̄ibꝰ ī eis tātūmō vſuꝫ facti fimplicis: ad noſtrū fuerūt deducta examē q̄ in ordine fieri dicebant̉ ⁊ videbant̉ p̄dcō uoto ⁊ puritati ordinis repugnare: vꝫ ut ea ꝓſequamur ex ipſis q̄ remedio credimꝰ īdigere: ꝙ ſe īſtitui heredes nō ſolū ſuſtinēt ſed ꝓcurāt. Itē ꝙ redditus annuosrecipiūt īterdū in tā notabili quātitate ꝙ ꝯuētus hn̄tes totaliter inde viuūt. Itē ꝙ cū ipſoꝝ negocia ēt ꝓ rebꝰ tꝑalibꝰ īcurijs agitant̉ aſſiſtūt aduocatis ⁊ ꝓcuratoribꝰ: ⁊ ad īſtigādum eoſdem ſe ibidē ꝑſonal̓r repn̄tant. Itē ꝙ cū executiones vltīaꝝ ſuſcipiūt uolūtatū ⁊ gerūt: ſeqꝫ ītromittāt qn̄qꝫde vſuraꝝ vel male ablatoꝝ diſpōnibꝰ ſeu reſtōnibꝰ faciēdis. Itē ꝙ alicubi nō ſolum exceſſiuos ortos ſed ēt vineasmagnas hn̄t de ꝗbꝰ tā de oleribꝰ qͣꝫ de vino multū colligitur ad vendēdū. Itē ꝙ tꝑibus meſſiū uel vindemiaꝝ ſic copioſe granum ⁊ vinū mēdicādo vel aliūde emēdo colligūtur a fr̄ibus ⁊ in celarijs ⁊ granarijs recōdunt̉ ꝙ ꝑ anni reſiduū ⁊ abſqꝫ eoꝝ mēdicatione pn̄t trāſigere vitā ſuā. itemꝙ eccleſias vel alia edificia faciūt vel ꝓcurant fieri in quātitate ⁊ curioſitate figure ac forme ac ſumptuoſitate notabil̓rexceſſiua: ſic ꝙ nō vident̉ habitacula pauperū ſed magnatū. Paramēta ēt eccleſiaſtica in pleriſqꝫ locis tā multa hn̄t⁊ tā notabl̓r p̄cioſa ꝙ excedunt in his magnas eccleſias cathedrales. Equos īſuꝑ ⁊ arma eis oblata in funeralibꝰ recipiūt īdiſtincte: tn̄ cōitas fratꝝ ⁊ ſpāl̓r rectores ipſiꝰ ordinisaſſerebāt ꝙ p̄dcā ſeu plura ex ipſis in ordine nō fiebant ꝙ⁊ ſi ꝗ reperiunt̉ rei in talibꝰ rigide puniunt̉ necnō ꝯtra taliane fiāt ſunt fcā pluries ab antiquo ſtatuta in ordine multuꝫſtricta. ¶ Cupiētes igit̉ nos ipſoꝝ fratꝝ ꝓuidere ꝯſciētijs⁊ cūcta dubia quātū poſſibile nobis eſt de ipſoꝝ pectoribusremouere: ad predcā mō ꝗ ſcꝗt̉ rn̄demus. ¶ Qū .n. ad veritatē vite ꝑtineat: vt id ꝙ exteriꝰ agit̉ īteriorē mētis diſpoſitioneꝫ ⁊ habitū repn̄tet: neceſſe hn̄t fr̄es ꝗ ſe expropriatione tāta a tꝑalibꝰ abſtraxerūt: ab oī eo ꝙ dicte expropriationi eſſet vel poſſet videri cōtrariū abſtinere. Quia igit̉ ī ſucceſſiōibꝰ trāſit nō ſolū vſus rei: ſed ⁊ dominiū ſuo tꝑe in heredes. ¶ Frēs aūt p̄fati nihil ſibi ī ſpāli acꝗrere uel eoꝝ ordini pn̄t ēt in cōi. Declarādo dicimꝰ ꝙ ſucceſſionū hmōi q̄ēt ex ſua natura īdifferēter ad pecuniā ⁊ ēt ad alia mobilia⁊ īmobilia ſe extendūt: cōſiderata ſui puritate voti nullatenus ſunt capaces nec lꝫ eis valorē hereditatū taliū vel tātāeaꝝ partē ꝙ p̄ſumi poſſet hoc in fraudē fieri: quaſi ſub mō⁊ forma legati dimitti ſibi facere uel ſic dimiſſa recipere: ꝗnpotiꝰ iſta ſic fieri ab ipſis ſimpl̓r ꝓhibemus. ¶ Cūqꝫ anniredditus ītra īmobilia cenſeant̉ a iure: ac hmoi redditꝰ obtinere paupertati ⁊ mēdicitati repugnet: nulla dubitatio ēꝙ p̄dictis fratribus redditus quoſcūqꝫ ſicut ⁊ poſſeſſionesvel eoꝝ ēt vſum: cū eis nō reperiat̉ cōceſſus reciꝑe vel habere cōditione ꝯſiderata ipſoꝝ nō lꝫ amplius cum nō ſolū