Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
25r
Einzelbild herunterladen
 

TertiusDe rebus eccleſie non alie.

1 5

cōferri: autª recipiendo ſibi preſentiᵇ collatum ipſum ex hoc acceptare ⁊ collationem taliter ſibi factamvalere cenſemus. Ceterumᶜ vttam diuenis vacationibus quamfraudibus ⁊ litibus occurratur pridicte vacationis noticiam impetrātem interpretamur habere: ex quoipſa vacatio in locoᵈ uel eccleſiaᵉ huiuſmodi beneficij publice notaᶠ eritimputet quideꝫ ſibi ſi hoc caſu quode ipſius cōmodo agitur: id quodper ſe vel per alium ſcireᵍ potueritignorauit.Rubrica de rebꝰ eccl̓ie n̄ alienādis Lemens. v. in conci. vienenſi Religioſus qui concedit alicuad uitam vel certuꝫ tēpus iura redditus: vel poſſeſſiōes: adminiſtrationis cui preeſt: ſuſpenſus eſt ab officio: niſi duo cōcurrant: nec valetconceſſio: duos caſus excipit. h. dicit. Ioannes an.Onaſteriorum ⁊ aliaruꝫadminiſtrationum regularium diſpendijs occurrere cupiētes: perpetuoˡ

ꝓhibemusⁱ edicto: ne quis religioſusᵏ monaſterio prioratui eccleſieſeu adminiſtrationi cuiusˡ preſidēsiura redditꝰᵐ aut poſſeſſionesⁿ eiuſdem alicuiᵈ ad vitam eiusᵖ ſeu alid̓certum tempus pecuniaq etiam inde recepta quouisʸ modo cōcedat:niſi neceſſitas autᵍ vtilitasᵗ monaſterij prioratus eccleſie aut adminiſtrationis huiuſmodi hoc expoſcatconuentus ſui: aut ſi conuentumnonʸ habeat: prelati proprijˣ aſſenſu ad hoc nihilominusʸ accedente. Siquis autem contra hoc fecerit penamᶻ ſuſpenſionis ab officioᵉeo ipſo incurrat: nec ex conceſſioneipſius recipienti ius aliquod acquiraturꝰ. Uerum premiſſa ad locationesᵏ vel etiam reddituum autfructuumª venditiones ad tempusmodicumᵇ faciendas declaramusvllatenus non extendi.T Dem. Epiſcopus vnire poteſt eccleſiam alteri vel loco religioſo donare etiam non vocato rectore uel defenſore. h. d. Io. an.

erecutoris preſentiam cum alias de acceptatione non apparet: acceptatramen ſine pn̄tia executoris fieri poteſt: dūmodo de illa fides fieri poſſit:vt no. eo. ti. qꝛ cunctis ad finem. li. vi. quod etiā ibi placet.i0. ⁊ hoſtien̄.archi. ⁊ gͣuil. in ſpe. de acti. ⁊ peti. §. penul. v̓ſi. Iteꝫ no. ad idē: lꝫ compovideatur velle contrarim de reſcum. in glo. magna circa fin.verſi. quid ſi littere.a Aut. no. alternatiuāſufficit ergo alterum.b Preſenti. idem̄ in ꝓtore habente ad hocſpeciale mandatuꝫ quodprobat ſtilus curie quempremiſi ⁊ ſcripſi de p̓bē.īccedēs. ad hoc finis huius. c. ibi. vel per alium.ſicut ⁊ electio per procuratorem fieri poteſt. deelectio. ꝗa ꝓpter. ⁊. c. p.⁊ matrimonium contrahi: d̓ procura. c. fi. li. vi.fa. etiam. eo. lib. de reg.iur. poteſt quis ⁊. ff. de ꝓcuratori. ſi is qui ſtichuꝫ⁊. ff. de le. i. ſi ſit. §. ſi ꝗsita. non ob. ff. de verbo.obli. l. vlt. in prin. ⁊. l. ſiſtipulatus fueriꝫ. in pͥn.que non loquuntur in ꝓcuratore.c Ceterum. equiſſima⁊ expediens fuit etiaꝫ hecouiſio. Loco. ſi locus vbi ſta eſt eccleſia careret habitatoribus: ſatis videretur ponderanda notitialoci vicinioris: facit. sͣ. e.de foro compe. ꝙͣuis. deelec. vbi periculū. §. porro. li. vi.e Uel eccleſia. no. per alternatiuam: ꝙ ſatis eſt ꝙ in eccleſia ſit publicalicet in loco vel oppido ſit occulta.f Nota erit. forte quo ad hunc caſuꝫ inductus eſt rigor iſte: ꝙ mēſis currāt etiam ei qui non fuit ī culpa: vt quia tantū diſtabat a loco beneficij: ꝙpoſt factā gratiā cū tunc vacaret vel paulopoſt vacaſſet infra menſem idſcire non potuit: vel procuratorem habebat ī loco ſed mortuus eſt. vel hisſimile: per hoc tamen ꝙ in hoc caſuſpāliter ſtatuit̉: vt probat lr̄a q̄ ſequitur in hoc caſu: ⁊ quod precedit ibi predicte vacatiōis: nō recedo ab eo: qd̓no. de preben. ſi clericus. li. vi. hic eniꝫ datus eſt menſis in litteris ꝗ currit a tempore noticie. Determinat ergo quando dicatur habere notitiamin hoc caſu. ibi vero prinitur ſimpliciter negligentia: ⁊ ſic non ſe tangūt.Et idem dico de his que notaui de reſcrip. capitulum ſuper glo. ⁊ ita dico etiam quod hic dr̄ locum non habere in caſu. decre. ſi pluribus. de preben. lib. vi. Unde ſi papa contulit proprio motu prebendam ſi qua vacabat in eccleſia: ⁊ due equaſes vacabāt notitia vacationis poſtꝙͣ currūt decem dies prouiſo ad eligendum non recipietur per hunc moduꝫ: qꝛ ibi forſantempore quo fiebat gratia vel prius erat notitia vacationis de quahic dicitur: quā forſan īpoſſibile eſſet ſcire prouiſū infra. x. dies: ⁊ ſic in totum ſibi periret priuilegium optandi ꝗ non fuit in culpa: ⁊ idēo dico de extraua. Io. que incipit ſuſcepti. circa medium. ſed dato ꝙ hic ſubſit impoſſibilitas vel deſit culpa: durat tamen circa alia beneficia priuilegiuꝫ acceptandi: facilius ergo procedit hic iſte rigor vt in prin. dixi. ⁊ tamē ex littera ſequenti videtur colligi: ꝙ vbi ita deficit culpa quod nec per ſe: nec peralium ſcire potuiſſet: non eſt locus huic rigori.g Scire potuerit. imputatur ergo illi qui ſcire potuit inquirēdo. ſic etiāimputatur illi qui ſcire potuit peritiores conſulendo. ff. de bo. poſ. l. in bovrum: vnde dicitur ꝙ vigilantibus ⁊c̄. de his que in fraudem creditorum. l. pupillus.aſtęriorum. Tria facit. Primo prohibet. Secundoibi: ſi quis punit ⁊ decernit. tertio excipit ibi: verum. Io. an.Perpetuo .i. generali. vel perpetuo duraturo: de elec. vtcirca. ⁊. c. perpetuo. li. vi.rohibemꝰ. ſaltē quo ad penā: fateri opꝫ ꝙ eſt iuris noui editoria.ſus. ſeculares ergo clericos non comprehendit hec ꝯſtitutio:ſed ſi tales conceſſiones faciunt: dic vt legitur ⁊ no. xvi. q. i. poſſeſſiones.e his que fiunt a prelatis: cōtinebatur. ſi alias alienant locus eſt canoniqueſtione .ii. monemus. eodem titulo ſi quis: ſi locant: dic vt no. nelati vices ſuas. c. fi.Cuius. id eſt ſiue perpetue ſiue temporalis: maxime eniꝫ propter obes qui faciebant hos contractus reuocari ꝑtinentes ad clauſtrumauitinſtitutio: ⁊ dato ꝙ non ſint obedientiarij: facilius remour atminiſtrationibus: de accu. qualiter. ii. in fi. de ſimoni.

De rebus ecclene non alie.licet. ⁊. c. per tuas. non autem puto eam locum habere in religioſo qui preeſt eccleſie ſeculari: ⁊ quaſi clericus ſecularis: ⁊ hoc probat principium.m Redditus. differunt a fructibus: vt patebit. in fine. & &ni. ſ paſtor aſ. yn Poſſeſſiones. certas vel omnes.p Eius. recipientis vel conceo Alicui. priuato vel collegio.dentis: ⁊ talis conceſſio diciturperpetua. ff. pro ſocio. l. i. ⁊ no..x. q. ii. perpetua.q Pecunia. an dans hāc pecuniam repetat: vide quod no.⁊ dixi. e. ti. ad audientiam.r Quouis modo. ab hac genēralitate excipit duos modosin fine. c.g Aut. ſufficit alterum. ſic alibi equiparātur hec duo: d̓ eta.⁊ qualita. queris. de preben. expoſuiſti ⁊ in diſpenſationibus..i. q. vij. tali. ⁊ facit. eo. titu. dudum. li. vi.t Utilitas. de ſyndi. c. vno.u Non habeat. īnuit ꝙ ſi habeat ꝯuentū non requiritur cōſenſus prelati: hoc verū quo adeuadendam huius ꝯſtōnis penam. ſed alias ad validanduꝫcontractum perpetuum requiritur omnis ſolennitas alienationis. eo. ti. dudum. lib. vi. etconſenſus cp̄i. xij. q. ij. abba. ⁊.c. ſequen. ⁊. c. placuit. ⁊ .xvij..q. iiij. in venditionibus. Proprij. de epiſcopo videtur intelligendum in non exemptis. ꝑ iura allegata in fine proxime. glo. in exemptis de papade priuil. auctoritate. §. i. libr.vi. forſan. intēdit iſte textus approbare qd̓ recitabat. Innocē.de tranſac. ſtatuimus. vbi dicitquoſdam dicere ꝙ abbates qui habent eccleſias ad ſe pertinentes pleno iure poſſint in illarum alienationibus auctoritatē preſtare: ⁊ facit infra de ſta. mona. aſcēdentes. poſt prin. ⁊ quod no. in auc̄. de ali. ⁊ emphi. contrac. in prin. colla. nona⁊ hoc communiter ſeruatur. quod videtur fieri poſſe: ex quo habent epiſcopalemiuriſditionem vel quaſi: ad hoc de priuile. abbates: in fine. libro ſexto. vnde dicebat ipſe Inno. de priuile. cum ⁊ plantare. §. in eccleſijs: ⁊ placet ibi Hoſtien̄. ꝙpreſbyteri non poterant alienare nec maximas cauſas agere ſine conſenſu patronorum exemptorum: quia tales exempti vices epiſcoporum gerunt. argū. xij. q..ij. ſi qua ⁊. c. placuit de vo. magne. §. cum igitur. cum concor. Nihilominus .i. non eo minus ꝙ ſubſit neceſſitas vel vtilitas in contractu.z Penam. que de ſui natura perpetua eſt: ex quo tempus nō adijcitur: de hocde conſti. ex litteris: ſed quis abſoluet: vide quod dixi de ſolu. c. ij. in fi. ⁊ qd̓ dicā.jͣ. de here. c. i. circa finem.⁊ Officio vide quod dixi ſuper eo. ver. jͣ. de deci. c. i.9 Acquiratur. ſi. eo. ti. hoc conſultiſſimo. li. vi. vbi contractus non valet: ⁊ punitur faciens. Locationes. prohibitus alienare obligare vel vendere poteſt locare: ⁊ quodlūs eſt conductorem creditoribus delegare. ff. de leg. ij. l. penul. §. inſtituto. adid. ff. loca. nō ſolet: prelati ergo locant: nec per ſtatutum epiſcopi poſſunt aſtringivt locent certis perſonis: de loca. c. ii. ꝙ autem dixi ꝙ locare non eſt alienare illd̓verum eſt ſi fiat ad modicum tempus vt hic ⁊ ſic non obſtat eodem titulo nulli:vt ibi dixi: licet accurſi. in predicto. §. inſtituto: in fine dicat ꝙ prohibitus alienare locet ad centum de mille annos: ſed non approbatur. ⁊ Dynus ibi cōtra. ſi autem prelatus locans ad modicum tempus infra tempus moritur: quid iuris no.ne prela. vices ſuas. c. fi.Fructuuꝫ. concor. de elec. generali. in fi. li. vi. ⁊ quomodo plus eſt in reddituꝙͣ in fructu. ibi. no. in glo. pe.b Ad tempus modicū. determinat taꝫ verbū locationes ꝙͣ verbū venditiōesvi ſit ſenſus ꝙ locatio ad modicū tempus ⁊ venditio fructuum ad modicum tēpus nō includatur in prohibitione. ſed dubitatur quod dicatur modicū tp̄s glo..ff. de ſuperfi. l. i. §. ꝙ ait: dicit id relinquendum iudicis arbitrio. alle. ff. de iure d̓li. l. i. in fi. ff. de effrac. li. i. §. i. ⁊ facit de offi. dele. de cauſis. de accu. inquiſitionis. primo reſponſo. ⁊ quod no. de loca. potuit: ⁊ quod no. sͣ. eo. hoc conſultiſſimo. li. vi. ⁊ videtur hoc equum propter varias conditiones regionum. Idem tenuit olim in. l. fi. ff. ſi ager vectiga. ſed poſtea in addi. videtur approbaſſe ꝙ modicum tempus dicatur infra decennium. C. de preſcrip. long. temp. l. fi. ff. qui ⁊a qui. ma. ſi cum fideicommiſſo. §. ariſto. ponit etiā opinionem que habet ꝙ modicum tempus dicatur triginta dierum. ff. de iti. actuqꝫ priuato. l. i. §. i. alij biēniū. ff. de loca. ⁊ con. cum domini. inſti. de li. ob. in fine. ⁊ quinquenniuꝫ. facitno. Ioan. de coniu. ſer. licet. ⁊ quod no. hoſtien̄. vt eccle. bene. c. vno. in fi. alij ſeptennium: ne prela. vi. ſu. c. fi. de diuerſis ſpacijs temporum poteſt argui per eaque ſcripſi de fideiuſ. c. fi. de cle. coniug. Ioannes in. iiij. q.

D