Liber

etiam ſi iurat illas didiciſſe de nouo: nec etiam in eadē cā ſuper illisiuditur alius nō appellans ⁊ proſequēs cōe nō propriuꝫ ītereſſe pōttamē aſſiſtere appellanti appellansqui nō ſeruat formā: etiā ſi appellationi renunciat per viam querele n̄proſequitur obiecta: nec etiā alia niſi in caſibus exceptis. Omiſſio forme lꝫ appellantē a ꝓbatione repellat: non tamen infirmat probationem ſuper his legitime factam aduerſarij confeſſione vel aliter. Aliquas opi. determinat: de quibꝰ dicam per partes. h. d. Io. an.I Onſtitutioneꝫ vt circaª editāin concilio lugdun. locum decernimus nō habere: quando queopponuntur directeᵇ reſpiciunt iuseccleſieᶜ vel opponentisᵈ perſoneſedᵉ tantuꝫ ibi per competitoremᶠvel oppoſitorem quemlibet appellantemᵍ in formam aut perſonasᵖ

defectusˡ vel crimina opponūturᵏ¶ Ceterum cuꝫ circa crimina veldefectus debitam circunſtantiarūˡſpecificationem predictus omittitappellans: non eſt poſtmodum inproſecutione negocij ſuꝑ hisᵐ audiendus: etiam ſi circunſtātias huiuſmodi vel probationes earum ꝑiuramentum aſſerat ad ſe perueniſſe de nouoⁿ. ¶ Saneº ſi quis cuiusintereſtᵖ ab electione poſtulationevel prouiſioneq duxerit appellandum opponendo crimina vel defectus: formaʳ dicte conſtitutionisomiſſaᵍ: eodemᵗ poſtmoduꝫ appellationē huiuſmodi ꝓſequēteⁿ: aliꝰſuperueniens non appellansˣ ꝯtraappellatum in eademʸ cauſa principaliter admitti non debet pro intereſſe cōiᶻ eoſdeꝫ articulosᵉ proſequēdo: lꝫ appellanti poſſit aſſiſterene colludatꝰ: non tamen ei propterhoc proſecutioneꝫ proprijˢ intereē

cuit. ij. sͣ. de emp. ⁊ ven. c. fi. sͣ. de offi. ordi. ſi canonici. ⁊. c. quāuis. de ſen. excō.c. i. de ſepul. c. i. li. vi. ⁊. jͣ. de ſepul. dudū. ⁊. jͣ. de here. c. i. cū ſimili. In ꝗbus etiātutum eſt hunc ordinem obſeruari. Sunt ēt quedam intimationes que fieri debētpape in quibus nō puto quod hic dicitur locū habere: vt. sͣ. d̓ pͥben. graue. v̓. metropolitani. de ſta. mo. c. fi. v̓. qd̓ ſi forſan. de cle. egro. c. vno. §. ſi aūt. li. vi. ⁊ inextraua. boni. ſancta romana.⁊ .jͣ. de her. nolentes. ad fi.¶ Conſueuit. hic dicere. d.Oſtitutionem.pe. ꝙ tex. huius cle. eſt difficilior aliquo alio huius voluminisadeo ꝙ nunquam legebat hancdecreta. ⁊ precedentem quin ſibi darent laboreꝫ. Diuidit̉ aūtin ꝗnqꝫ ꝑtes: qꝛ prima declaratdecre. vt circa non habere locuꝫvbi exceptio que opponitur directe ſeu pͥncipaliter cōcernit iuſopponentis vel eccleſie. in ſecūda ibi ceterū declarat in caſibꝰexceptis ī decre. vt circa non admittendū eū qui omiſit debitaꝫſpecificationem circūſtantiaꝝ. ītertia ibi: ſane declarat appellationem factaꝫ in cā beneficiali ꝑeū qui proſequit̉ propriuꝫ intereſſe omiſſa forma decre. ut circaalium volenteꝫ venire pro ītereſſe communi: ⁊ non appellantem non debere admitti contraappellatū. in eadem cauſa proſequendo eoſdem articulos lꝫ poſſit aſſiſtere appellanti ne colludat et ꝓſequi ſuuꝫ intereſſe ſi illud p̄tendat. in quarta ibi inſuper declarat appellanteꝫ nō ſeruata forma debita dec. vt circanon eſſe audiendū ꝑ viam querele regulariter etiaꝫ ſi illa appellatione nollet vti.ī quinta ibi illius declarat omiſſionē forme decre. vt circa repellere omiſſionē fiendam ⁊ nō viciare iam factas. Io. de imo. Licet bonifacius aliqua declaraueritde ꝗbus ſuo tꝑe dubitabatur circa decre. vt circa. vt. sͣ. eo. is qui. ⁊ ꝗ ꝯͣ. ⁊. c. ꝓcurator. ⁊. c. cōſtitutio. lib. vi. poſt eum tamen noua dubia emerſerunt que clemēshac ſua conſtitutione declarat. Et principaliter approbat quod obſcure no. archi.in decre. vt circa dicens ibi: ꝙ electus non tenebatur ſeruare illam cōſtitutionemſed ſatis erat ꝙ in ſua appellatione ſeruaret antiqua iura.¶ Ut circa. sͣ. e. li. vi. ⁊ ita reſtringas hanc declarationem ad illam decre. namdecre. i. ⁊. decre. cupientes. e. ti. ⁊ lib. non contingit hec declaratio. Nam ille locūhabent etiam ſi nō appelletur propter crimina vel defectus: ſed propter iutereſſeproprium appellantis nec mireris. nam ille artant ad veniendum vel mittenduꝫinfra certa tꝑa. decre. vt circa. ad exprimendū ⁊ iurandum.b ¶ Directe: ſemꝑ .n. ſecundario vel indirecte contingit eccleſiam.c ¶ Eccleſie: poſſet cōiungi ⁊ non cōiūgi verbuꝫ opponentis quod ſequitur: ⁊ hocintendit: ꝙ ſi eccleſia vel prelatus ipſius noīe ſe opponit: puta dicendo hoc eſſe d̓re eccleſie illius ꝙ vocē habeat in electione. sͣ. e. ſcriptuꝫ. ⁊. c. cōſtitutis. ⁊. c. cumana. de cauſa poſ. cum eccleſia. vel ꝙ de ipſius gremio debeat eligi: vel ꝙ ad eaꝫſpectat prouiſio de ꝯſue. cum dilectus. de reſti. in inte. c. ij. d̓ ver. ſig. abbate nonerit locus forme decre. vt circa. Idem ſi loquitur de eccleſia ad quā facta ē electiopoſtulatio vel prouiſio: vt qꝛ dicuntur facta p̄dicta ꝯͣ priuilegia ipſius eccleſie. sͣ.de elec. ꝯſiderauimꝰ vel opponit̉ d̓ numero. sͣ. de reſcrip. cōſtitutus.d ¶ Opponentis: vt qꝛ dicit bn̄ficiū ad ſe ſpectare vel ſibi debitū: vl̓ ꝙ ipſe habetprouidere forte iure ad ipſum ſolum deuoluto: vel ꝙ fuit cōtemptus: vel qꝛ ē cāonice electus: his ⁊ ſimilibus caſibus in appellatione nō ē neceſſe ſeruare conſtitutionem vt circa. Percipi dubitatum in curia in hoc caſu ſcripſerat papa mihi ꝓuidere de beneficio in certa dioc. qd̓ nō excedat valorem. l. florenorū: vel ſi de loco ſimoriundus: pro ticio ſcripſit ſimpliciter. ſecundo ꝙ ſibi prouideret̉ ī eademdioce. vt de vacanti vel primo vacaturo: poſt hoc vacante beneficio in dioceſi: facio mihi per meū executorem illud cōferri: ticius etiā facit ſibi idem bn̄ficiū ꝑ ſuos executores cōferri: ⁊ appellat a ꝓuiſione mihi facta: ⁊ ꝓceſſibus executoꝝ meoruꝫ dicens ꝙ bn̄ficiū excedat ſummā taxatā: vel ꝙ nō ſum de dioceſi oriūdus: dubitatur an decre. vt circa. in appellatione ſeruari debuerit: videt̉ ꝙ non: per hocprincipium: quaſi appellatio fundetur ſuper iure appellantis: nō ſuper defectibꝰvel criminibus. Contrarium videtur qꝛ vtroqꝫ caſu opponitur cōtra formaꝫ prouiſionis: ⁊ nō ſolum contra electionem circa quam ſtatute ſunt forme cōci. qꝛ ꝑꝑeo. ti. ſed etiam ꝯͣ ꝓuiſioneꝫ cadit obiectus in formaꝫ: vt patet ī littera ipſiꝰ decre.vt circa. Item ſecundus obiectus ſatis eſt in perſonā vt defectiua dicatur ex locooriginis: quo ad illud beneficium: ⁊ lꝫ illud procedat a reſcripto ſatiſ tamē ꝯuenitiuri cōi: facit quod no. de reſcrip. ſi ꝓponente. in glo. fi.¶ Sed: repete decernimus locū habere tantū. ⁊c̄.f ¶ Competitorem: eiuſdem dignitatis vel beneficij cuiuſcunqꝫ: ⁊ cōiunge appellantem qd̓ ſequitur.g ¶ Appellantē. non dicit ad ſe. apo. vel ad nos. vt. sͣ. c. ꝓxi. quod facit pro opi.quā tenui in decre. vt circa in glo. ad papā: tamē certū eſt ꝙ ſolū in exiudicialibꝰ

appellationibus hoc locū habet. sͣ. e. cōſtitutio. li. vi.h ¶ Perſonas: eligentium vel electi prouidētium vl̓ prouiſi: poſtulātiuꝫvel poſtulati: ideo vtitur plurali: ad hoc. jͣ. §. fi. ⁊ que poſſint in his opponi: notaui in decre. vt circa.i ¶ Defectus: reſpicit formam ⁊ perſonas: ſed quod ſequit̉ crimina: reſpicit perſonas.k ¶ Opponuntur: ſatꝭ notabunt h̓ verba ipſius cōſtitutionis ibi dum dicebat̉: ſe opponūt ꝓponendo aliqua ⁊c̄. vtiliſſimuꝫtn̄ fuit hoc declarari.l ¶ Circunſtantiarū: approbat hec lr̄a qd̓ no. indecre. vt circa in glo. ꝗdergo ⁊ in decre. ꝓcurator. eo. ti. lib. vi .ſ. ꝙ nonſufficiat opponere periuriū vl̓ homicidiuꝫ: niſi fiat illorū exp̄ſſio: ſic alibidebēt expͥmi circunſtand̓ cle. egro. c. vno. li. vi.m ¶ Suꝑ his .ſ. ſuꝑ quibus omiſit debitam ſpecificationeꝫ: ac ſi dicat̉ ꝙq̄dam plene ſpecificauitquedā nō: ⁊ legitime iurauit: ſuper ſpecificatisaudiet̉. ſuꝑ alijs non etiāſi vult iurare ꝙ circunſtātias ſeu ꝓbationes ipſaꝝde nouo ꝑcepit: vt ſeꝗt̉.n ¶ De nouo: videbaturꝯͣrium per decre. vt circavbi ſuꝑ nō oppoſitis audit̉ appellans cum iuramēto ꝙ illa de nouo peruenerint ad ipſius noticiā. ergo idē videbatur d̓ circunſtātijs n̄ ſufficiēterexp̄ſſis ſꝫ ꝯͣriū h̓ determinat: qꝛ vbi nō oppono qd̓ ignoro vl̓ qd̓ ſcio: ſꝫ nōcredo me poſſe ꝓbare ꝙ h̓ nullū vitiū eſt: iuſtū: eſt ergo vt poſtmoduꝫ admittar cum iuramento vt ibi ſꝫ vbi oppono ⁊ circunſtantias nō expͥmo: h̓vitiū ē: qꝛ nō debite oppono. Iteꝫ qꝛ nō vr̄ iuramētū poſſe defendi: quo iuraui me poſſe credere ꝓbare: ex quo nūc dico me nouiter circunſtātias vl̓ ꝓbationes ꝑcepiſſe: ergo merito h̓ aliud ꝙͣ alibi: ⁊ ſic no. qd̓ dicere ſol eo: deconfir. vti. vl̓ īuti. bōe. qꝛ īterdū expediētiꝰ eſt in totū v̓itatē tacere ꝙͣ nō ꝑfecte dicere. Io. an. o ¶ Sane: determīat aliqualiter no. ꝑ Compo.sͣ. e. c. i. li. vi. ī glo. vn̄ merito. v̓. ſed ad ꝗd admittetur.Intereſt. de hoc intereſſe no. in decre. vt circa.q ¶ Prouiſione: ſcā vel facienda: qd̓ dic vt. sͣ. eodē. ꝗ ꝯͣ certā. li. vi.Forma. ſpecificationis de qͣ pͥmiſit. s ¶ Omiſſa: in quibuſdam.t ¶ Eodē .ſ. appellante: ⁊ idē in adherēte: ꝑ decre. vt circa. v̓. alioꝗn.u ¶ Proſequente: quo ad illa ī ꝗbꝰ ẜuauit cōſtitutionē vel in ꝗbus ꝯſtitutio n̄ artabat. vt. sͣ. i. rn̄. certū eſt .n. ꝙ ſi aliqua ſufficienter exp̄ſſit aliqͣ nō:quo ad expreſſa tenet appellatio dūmō ī alijs ꝯſtitutionē ſeruauerit.x ¶ Nō appellans: nec etiā adherens: vt ſit fortius dubiū: ſꝫ lr̄a ſequens q̄dicit ꝙ pōt affiſtere videtur ꝯͣria: ſed illud ꝑꝑ intereſſe.y ¶ Eadē cā: ergo in alia poterit: hoc verū ꝑ viā actiōis: ⁊ ſic non fuit d̓ adherentibꝰ vt dicā. jͣ. c. ꝓxi. §. ⁊ ſi dicas ꝗd ꝓficit hec appellatio: dic ꝙ multū. qꝛ ſuccūbet appellans in īſtātia: ⁊ puniet̉ ī expēſis ⁊ penis decre .i. sͣ. e.li. vi. ⁊ fiet executio ꝯͣ ip̄m. itē forſan ille tertiꝰ poſtea non aget vl̓ agens exaliquo capite forſan repelleretur. Io. an. z ¶ Cōi .ſ. qn̄: ⁊ ī his ꝓſeꝗtur ius vl̓ intereſſe eccl̓ie vl̓ cōe ſui ⁊ appellantis: vt cuꝫ dr̄ criminoſus isꝗ eſt electus vl̓ ꝓuiſus vl̓ defectuoſus: vl̓ electio vel ꝓuiſio fcā ꝑ euꝫ ꝗ n̄ potuit ꝑꝑ crimīa vel defectꝰ: vl̓ fcā ꝓuiſio ꝑ lr̄as ſurrepticias ul̓ his ſil̓ia.⁊ ¶ Articulos .ſ. non ſpecificatos: ⁊ h̓ voluit. v̓. alioꝗn̄ ī d̓crę. vt circa quoad appellāteꝫ ⁊ adherētes: ſed iſta latius loꝗt̉. ⁊ lꝫ pͥma facie̓ videretur iniquū ꝙ vnꝰ ꝓſequi nō poſſit id a quo repellit̉ alter ꝑꝑ īeptitudinē ꝓpoſitionis uel defectum ꝓponentis. ⁊. fa. ij. q. j. ꝓhibetur. x. q. ult. libellorum. infi. sͣ. de accuſatio. ueniens. ff. de accu. l. hi tamē. in fi. ⁊. l. iiij. in fi. vbi no.de accuſatore repulſo ꝑꝑ īeptitudinem libelli. ⁊ bn̄ fa. ff. d̓ adul. ſi maritꝰ.ii. in fi. de li. ho. exhi. l. iij. §. hoc īterdictū. Item lꝫ graue uideat̉ ꝙ ngentia uel culpa unius male expͥmētis noceat eccleſie ⁊ oībus alijs habētibus equale ītereſſe. de reg. iur̄. delictum ⁊ regula nō dꝫ aliꝗs. li. vi. tn̄ fateri oportet h̓ equū: qꝛ alias īutilis fuiſſet quo ad hoc ⁊ deriſoria ꝓuiſio decre. ut circa ſi appellans poſſit ſubmittere pedagogū: ꝗ ſibi aſſiſtens ī eadē cā. ut dicit tex. clare formaret ⁊ expͥmeret ꝑ eū male formata ⁊ inſufficiēter exp̄ſſa. Ad ꝯͣria rn̄det̉ ꝙ loquūtur in alia cāuel inſtātia. Itē īputet ſibiꝗ a pͥncipio nō appellauit. Itē qꝛ ī uia nullitatis illi non deficit de ap. concertationi. lib. vi. ⁊ proſecutio proprij ītereē ut ſeꝗtur.¶ Ne colludat .ſ. ſuꝑ exp̄ſſis ī ꝗbꝰ fuit forma ẜuata: ⁊ ē ſi. de procur. c. ij.ī fi. li. vi. Et ꝙ ꝓſit ſic ad eſſe. ibi no. īulti. gl. ⁊. ff. de īof. teſt. ſi ſuſpecta.ꝝ ¶ Proprij: ſi dicat ꝑꝑ qd̓ etiaꝫ fuit appellatum: planum eſt etiaꝫ ſi nō