PrimusDe electione.

fieri poterit legitime intimata: porrectoª videlicꝫᵇ ſibi ſub ſcriptura autenticaᶜ vel perlectoᵍ illius tenore ⁊copia modo cōſimiliᵉ: ſi petitaᶠ fuerit īde facta ¶ Quod ſi forſan appellatū abeſſe: ⁊ procuratoreꝫ talēᵍnon inueniri cōtingatʰ ī domoⁱ quāip̄e appellatus habitareⁿ cōmūitercōſueuit: vel ſi domus eadem in remotisᵐ exiſtat: in eccleſia cathedraliⁿ in cuius ciuitate vel dioceſi conſiſtit beneficiuꝫ: ⁊ nihilominus vtroqꝫº caſu in eccleſia vl̓ bn̄ficioᵖ d̓ quoagitur volumus appellationē huiuſmodi publicari: ac de ipſa quandocūqꝫ petitum fuerit copiam modo pͥmiſſoq fieri appellato. ¶ Uerum ſi propter appellati aut ſuorum metumʳ vel potentiam intimatio fieri nequeat: vt preferturᶠ

appellationem eandem in loco aliquoˡ publicoʸ ſic ſolēniterˣ volumꝰpublicari: ꝙ ad appellati ſeu eiusꝓcuratorisʸ noticiam poſſit veriſimiliterᶻ peruēire ¶ Intimatio vero aliter facta omni careat iuris effectu: nec cauſa per appellationemeandē ad ſedeꝫ cenſeatur d̓uolutaⁱpredictaꝫ: niſi ad appellatūᶻ eiꝰ plena­ ⁊ certaª noticia īfra tp̄sᵇ p̄dictuꝫaliter perueniſſet. ¶ Idem quoqꝫin alijs caſibusᶜ obſeruari volumꝰ:in quibus requiritur intimatio faciI Dem.enda.¶ Decre. vt circa locum non hētcum appellans ius ſuum vel eccleſie directe ꝓſequit̉: ſed cum in formam vel perſonas opponit crimina vel defectus quorū circūſtātiasſi nō ſpecificauit ſuꝑ illis nō audit̉:

in arbitratu boni viri: ⁊ datur hic tp̄s arbitrariuꝫtes. §. ceteꝝ. venietad purgandū moram tꝑis determinati: alibi ccōuerſo dat̉ tp̄s determinatum ad purgandū morāꝑis arbitrarij. in p̓di. §. ceterū. ⁊ ꝑ hoc vr̄ ꝙ poſthoc tpͥs facta intimatiodeuoluat: vt dicam in fi.Porrecto. per hoc patet ꝙ expenſis ītimātis habet hoc fieri: ſicut d̓ liballo dicitur. iij. q. iij. offeratur.b ¶ Uidelicet: declarat v̓bū legitime: qd̓ premiſit¶ Autentica .ſ. confectamāu publica: vel hn̄te ſigillum autenticuꝫ de ſen.n. excom. cum medicīalis. lib. vj. ⁊ ſatis dixi. deproba. poſt ceſſionem. vt.n. dicebat ſpe. in ver. inprin. alle. graue eſſet dicer̄ quod aduerſario meodicenti ſe appellaſſe ad curiam teneatur cedere: cuappellatō hoc caſu habetvim citationis. vt. jͣ. dicam: ⁊ quomodo appellato interduꝫ expediat autentica ſcriptura patet. jͣ.c. ꝓxi. §. pe.¶ ¶ Uel perlecto: patet ꝙprimo caſu cum porriginō eſt legi neceſſe ꝯcor. d̓appellatio. li. vi. ⁊ iſtud ꝑdeſignat integram lectionē: ſimile. ff. d̓ verbo. ſi.vrbana. §. ꝑnoctare.¶ Cōſimili .ſ. ſubſcriptura autentica.¶ Si petita: ſi ergo non petitur ſufficit legiſſe: cōcor. sͣ. d̓ ſepul. c. i. ī fi. li.vj. de ſen. ex. c. i. e. li. ꝑ qd̓. c. patet ꝙ vtile ꝯſiliuꝫ eēt appellato de petitione predicta facere cōfici publicū inſtrumentuꝫ: ſatis tn̄ eēt de hoc ꝑ teſtes fidem fieri poſſe: lꝫ ibi ſecus. vbi notaui. Io. an.¶ Talem: ſpecialē de quo premiſit.h ¶ Contingat. collige litterā q̄ eſt īfra volumus appellationeꝫ hmōi publicario. an.l ¶ In domo .i. an̄ domū: eo .n. īuito nō dꝫ domū īgredi: faceret .n. iniuriam. ff. de in ius vo. l. pleriqꝫ. ⁊. l. ſe. ⁊ de hoc dixi de eo ꝗ mit. ī poſ. c. fi.¶ Habitare: etiam ſi ſit inꝗlinus. ff. de dā. infec. l. iiij. §. ſi domum¶ ¶ Cōiter lꝫ ergo ibi nō habitet vltra dimidiuꝫ āni: ſꝫ minꝰ: ex quo tn̄ habitat pluſquā alibi: ibi poterit fieri ītimatio: ad hoc. ff. de ver. ſig. maioreſꝫ ſi eqͣliter habitaret in duobus locis: ī quolibet illoꝝ fieri poterit vbi elezerit appellās: ⁊ tutū eēt fieri ī vtroqꝫ. facit de ſepul. cū ꝗs. §. i. li. vi.m ¶ Remotis: ex remotione ergo loci ſtatuit̉ ius diuerſum. de ſen. excō. rede tēpo. or. cū nullus. §. ij. li. vj. ⁊ vt ibi no. puto hoc arbitrariaꝫ d̓fi. ī īte. tum ex lr̄is. in glo. pe.drali. cōcor. jͣ. de fo. cōpe. quāuis.zcaſu .ſ. cum publicatio ſit ad domū vel in eccleſia cathedrali ꝓpter domus diſtantiam.¶ Bn̄ficio: ēt ſi eēt cāpeſtre vel rurale: ⁊ ſi nō ſit ibi notarius nec pn̄tia teſtiū illos adducat: ⁊ ſic ẜuat̉ in hoc cāu: ⁊ ī caſu decre. vl. e. ti. li. vi.iſſo .ſ. ſub autentica ſcriptura.r ¶ Metum: iuum. de ap. ſi iuſtus.s ¶ Ut p̄fert̉: qꝛ nec dn̄o: nec ſpāli ꝓcuratori: nec ad domū habitatiōis ⁊ inbeneficio: nec ī eccleſia cathedrali ⁊ beneficio. Si aūt dn̄s vl̓ appellans locuꝫ adir̄ non poſſit ꝑſonaliter: poſſet tn̄ adire ꝑ ꝓcuratoreꝫ vel ecōtra nō ꝑꝓcuratorē: ſed ꝑſonaliter pōt adire: nec erit locus ei qd̓ dr̄: ſꝫ ītimatōeꝫ addomū fieri oportebit: ⁊ hoc vult lr̄a iſta vt prefertur.t ¶ Aliquo. lꝫ ergo ſanū ſit cōſiliū. qd̓ no. guil. māde. in libello p̄dicto ſuper forma pe .ſ. ꝙ ī pluribꝰ locis fiat publicatio: qꝛ tanto maior pͥſumptioerit cōtra appellatum de ſcientia. facit de poſtula. pͥla. c. i. ꝗ ma. accu. poſ.in tuaamen litterā patet ſatis eſſe ꝙ fiat ī vno loco: dummō ſit pu⁊c̄. vt hic dicit.¶ ¶ Publico: ad tollendas illoꝝ fraudes: ꝗ captata oportūitate abn̄tis illorūlos tāgit vel ꝑ quos poſſit infirmari faciūt tales intimationes facit ī auc̄. de litig. §. oēm. col. viij. ⁊ ſil̓r qd̓ no. sͣ. e. ti. c. vlt. li. vi.¶ Solēniter volumꝰ: publicare cōcor. e. ti. qꝛ ꝑp. in fi. fiet aūt ī loco viciniori. e. ti. vbi ꝑiculū. §. porro. li. vi. de preſum. quoſdam. ⁊. c. ꝙͣto. ī publica miſſa ppl̓oſa vel ẜmonibꝰ vl̓ nūdinis vel alio actu ꝑ ppl̓m frequētatoy ¶ Procuratoris: ſpālis. de quo prius dixit.¶ Ueriſimiliter: facit extraua. boni. rē nō nouā. poſt prin. Et no. ꝙ ī ſpicitur veriſi militudo: cōcor. sͣ. de preſump. qꝛ veriſimile. ⁊. c. lr̄as. de reg.iur. inſpicimus lib. vi.¶ ¶ Deuoluta: qd̓ ergo no. Inno. ⁊ Hoſti. in glo. in pͥn. allega. ꝙ decre..i. e. ti. li. vi. artatēt ignorantes: ex quo appellatio publice fuit omiſſa: cuꝫtoſtitutio illa voluerit ꝓuidere ꝯͣ vacationes eccleſiarū: vel eſt falſuꝫ: vel inteligendum non de appellato: ſed de alijs quoꝝ ītereſt: vel intelligēdū eſt

ẜm proximū dictū qn̄ .ſ. ita publice factū: ē ꝙ veriſimiliter potuit ad appellati. vl̓ſpecialis procuratoris noticiā ꝑuenire: ⁊ hoc tunc demū quādo propter metuꝫ vl̓potētiaꝫ ⁊c̄. vt ibi. cū .n. talis appellatio habeat vim citationis peremptorie: vt ibiad ideꝫ de ap. ſepe. ita ꝙ non veniens ī termino iuris habet̉ cōtumax ⁊ ꝓcedit̉ contra eū vt ꝯͣ cōtumacē: ⁊ ī pͥncipali abſurdū eſſet ꝯtumacē cenſeri ignoranteꝫ cui appellatio ītimata non eſſet: ⁊ hecoīa vera puto: etiaꝫ in electionibus cathedralium: ⁊ regulariuꝫeccleſiarum de ꝗbꝰ loquitur decre. cupientes: vt ex quo nō aliter quā ꝑ appellationeꝫ deuoluunt̉ ad curiā neceſſe ſit ꝑ huncmoduꝫ ītimationē fieri. Fortiꝰenim punit ⁊ artat ꝯſtitutio cupientes. quā d̓cre .i. priuat eniꝫiure queſito ⁊ totali proſecutione proceſſus ⁊ ad ꝑſonalē artatcōparationeꝫ ſed decre .i. punitſolū ī ꝓceſſu fiendo ī partis abſentia: ⁊ per eū ſatis ē procuratorem mittere: ergo etiā fortiusibi facienda eſt ītimatio ⁊ ſic abolim ſeruauit curia. quando tn̄appellatus non poterit haberi:varie loquebātur doc. quod tamen hic expeditum eſt. Et not.ꝙ lꝫ hec lr̄a vitiet ītimationem⁊ impediat deuolutionem nō vitiat appellationē quominꝰ ſuꝑea poſſet extra curiaꝫ impetrarivnde in talibus appellationibꝰno. tria tēpora. Primum quopreſcribitur appellatōi nec poſſit īterponi: ⁊ eſt. x. dieꝝ a noticia. de ap. cōcertationi. lib. vi. Secūduꝫ quo p̄ſcribitur deuolutioni pͥncipalis negocij ad curiaꝫ ſi nō fiat ītimatio: vel fiat ſed non īdebito tēpore ⁊ debita forma. ⁊ de hoc hic. Tertiū quo preſcribitur ꝓſecutioni. ⁊ īdeuolutis ſeruanda ſunt tempora decre. i. ⁊ decre. cupientes. in alijs dat̉ ānꝰ ⁊ excā bienniū ⁊ vltra. de ap. cuꝫ ſit ex rōne. p̄dictoꝝ aūt ſecunduꝫ nō pōt eē ſine prīo.i. deuolutio ſine appellatione: ſed primum bene poteſt eē ſine ſecundo. d̓ ap. cordi. li. vi. vnde dicit Io. mo. in p̄dicta regula in generali. ꝙ cum negocium tractari in conſiſtorio principis ſit h̓ ſpāle: hoc ius ſingular̄ facilius tollit ꝙͣ cōe. alle. ff.de pac. ſi vnꝰ. §. pactus. in autē. de non alie. §. qꝛ v̓o coll̓. ij. Audiui aliquos dicentes ꝙ mens eſt huius lr̄e: ꝙ nō valeat appellatio p̄dicto modo non intimata: ita ꝙ non valeat impetratio ſuꝑ ea facta etiā extra curiam. Mihi placet pͥmūdictum: qd̓ etiaꝫ placet Io. mo. vt predixi. Sed ob. qꝛ ẜm hoc erit ī ptāte appellātis eludere decre. ſtatuimus. ⁊ non deferre principale negociū ad curiam. Solutio appellato ⁊ ignorāti non appellanti intendit hec cōſtitutio ꝓuidere: quare conſulo ꝙ appellās vadat vel ſufficientē mittat: vt ſi veniret appellatꝰ forteſciēs quēignorare credebat: ꝓcedi poſſit vel ſi papa ad curiaꝫ citare vellet appellatū aliasex parte appellanti nullo veniente planū ē ꝙ pena ꝓceſſus de qͣ decre .i. loquit̉ locum hr̄e nō poſſet ſed pena decre. cupientes. de qua p̄dixi bene poſſet habere locuꝫetiā appellato non veniente.¶ Appellatū. nō repetit de ꝓcuratore. ꝑ qd̓ videtur ꝙ hoc caſu vbi nō ꝑ modoſp̄dictos haberet̉ noticia non ſufficiat ꝓcuratorē ſciuiſſe.x ¶ Plena: ⁊ certa no. ꝙ nō ſufficit talis qͣlis: ſicut in caſu decre. illd̓ de cle. ex.mi. cū ſimilibꝰ de plena dicit: vt totiꝰ appellationis ⁊ oīuꝫ obiectorū in illa noticiāhabuerit: ac etiaꝫ teſtis dicit plenam veritateꝫ. d̓ accu. cuꝫ dilecti.a ¶ Certa. dicit vt īdubitatū ſibi ſit vl̓ eſſe debeat ſic appellatuꝫ ex quo auteꝫ certꝰeſt certificari vlterius non debet. de reg. iur̄. euꝫ ꝗ certꝰ. poſſet autē hoc cōſtare: qꝛſuꝑ appellatiōe conſuluit aduocatos amicos vel ſimili mō forte ꝑ amicum ꝓpriūvel amicū appellantis ſibi plene fuerat intimata.b ¶ Tpͥs p̄dictū .ſ. menſis: vl̓ poſtquā cito cōmode fieri poſſet. sͣ. e. c. in prin. ⁊ no.qꝛ ꝑ hanc lr̄am puto ꝙ notificatio facta poſt tp̄s p̄dictuꝫ nō artat appellatuꝫ necdeuoluit alias ſequeret̉ abſurdū: ꝙ ſi poſt annū vel ꝗnquēniuꝫ notificaret appellationem: artaret appellatum ⁊ deuolueret. Hec aūt tꝑis determinatō ꝓcedit abhac conſtitutione: de qua p̄di. doc. non cogitauerunt. Inter alia ergo ſubſtātialiavt deuoluat appellatio cauſas beneficiales ad curiā: de quibꝰ. sͣ. e. c. i. ⁊. c. vt circa. li. vi. reꝗͥrit̉ debita notificatio de qua hic loꝗtur ⁊ ꝙ flat īfra tp̄s hic exp̄ſſū his⁊ alijs cōcurrentibus ſic deuoluitur: ꝙ cōſtituit abſentē cōtumacē ⁊ ꝓcedit̉ ī ipſiꝰabſentia pͥncipali ēt ad diffinitiuā: ex quo nō venit infra tꝑa. Sꝫ an ſic conſtituatcōtumacē ꝙ nō poſſit appellare a diffinitiua ꝯͣ ſe lata dubitari ſolet ⁊ compo. ī pͥdi. decre. i. e. ti. li. vj. in gl. qualiter ꝓbationes ī. v. q. tenet ꝙ qn̄ citatio vel notificatio ꝑſonaliter apprehedit: ſit vere cōtumax nec appellet: qn̄ v̓o facta fuit ad domū eccleſiā vel locuꝫ publicuꝫ: tūc ſit ficte cōtumax ⁊ appellare poſſit: ⁊ fertur hācopinioneꝫ multum vigere in curia. Aliquibus videtur ꝙ ſatis ē in hoc cāu abſentē puniri ī ꝓceſſu ⁊ diffinitione cauſe: nō ē auteꝫ per hoc equum appellationē pͥuari: cum non ſit expreſſum: ⁊ vide qd̓ dicā. jͣ. de dolo ⁊ contu. ſi an̄. ſupradicta ꝓcedunt in his beneficialibꝰ de quibus locū hꝫ hec decre. i. In his vero ꝗbꝰ locumhꝫ decre. cupientes planū ꝙ nō punitur cōtumax ſoluꝫ in ꝓceſſu: īmo cadit ab omc ¶ Caſibus: vt. jͣ. de ap. c. i. jͣ. de renū. c. vno. sͣ. de ꝓcu. mādato ad idē. sͣ. vt li.ni ſuo iure: vt ibi. §. ꝙ ſi. ꝑ. xx.