Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
104r
Einzelbild herunterladen
 

ApintusDe regulis iuris.

10 4

nore.CDeꝫ.N argumentūª trahi nequeunt que ꝑꝑ neceſſitatem aliqn̄ſunt conceſſa.T Dem.Emo poteſtᵇ plus iuris trāſferre in alium qͣꝫ ſibi competere dignoſcatur.T Dem.Ntotoᶜ partem non eſt dubium contineri. Dem.N generaliᵇ conceſſione.Iveniunt ea que quis non eſſetverſimiliter in ſpecie conceſſurusI Dem.

Ui contraᵉ iura mercat̉ bonam fidem preſumitur nonhabere.T Dem.Onaᶠ fides patitur: vt ſemel exactum iteruꝫ exigatur.Dem.Um quidᵍ vna via prohibetur alicui: ad id alia non debꝫadmitti.Dem.Ontractusᵖ ex ꝯuētiōe lēgeꝫacciꝑe dignoſcūt̉.DeAmnumⁱ quod quis ſua culpaſentit: ſibi debet: non alij

nore iuriſpa. ſic ī onere defenſandi eccl̓iaꝫ ſuccedere dꝫ .xvi. q. vij. filijs acnepotibꝰ. Itē pone ī p̓lato ſuccedit ī honore: ſic onere ſoluēdi p̄deceſſoris d̓bita eccl̓ie vtilitate ꝯͣcta.. de ſolu. c. i. idē ī iudice. ff. de iudi. l. mortuo iudice. iudicarertuerat.eꝫ ei ſubſtitutꝰ eſt ſequi oꝫ adidē.. de offi. dele. qm̄ abbas. ꝯcor.lam. c. di. rōnis.. e.qui ſentit onꝰ. Et quodibi dixi hic adde: per illam regulā pōt ēt reſolui: ut .ſ. ſuccedat ī onere ſubſtituitur ī honore: ad. xi. di. non nos.a N argumētū. hecL regula ſumitur ex.l. ff. e. ti. que ꝑꝑ neceſſitatē. Po. ca. lv. di. c. i.vbi ex neceſſitate tꝑispter miniſterioꝝ defectūmonachos ꝑmiſſuꝫ fuitaſſumi ad pochiales eccleſias: ceſſāte hac neceſſitate ī arg. trahi. dꝫvt ibi. Iteꝫ decre.. deelec. ī cūctis. ibi nea quibuſdaꝫ pro neceſſitate tꝑis ⁊c̄. Et alienatio ſacroꝝ vaſoꝝ ꝑꝑ neceſſitatē redimēdoꝝ captiuo ꝯceſſa ad ꝯn̄tiaꝫ ꝯtrahi dꝫ. C. ſacroſanc. ec. l. an̄pe. īcipit ſancimꝰ ꝯcor. ad hāc regulā.. e. a iur̄.. eo. qd̓ alicui. nec ſuꝑfluit hec regula illas loquūt̉ ī eo qd̓ ꝯcedit̉ ob fauorē vel gr̄aꝫ: hoc ī eo qd̓ cōcediturob tꝑis neceſſitacit ēt ī ar. q. d. iuriſta: vl̓ arguēs dꝫ arguereeo qd̓ īterdū ex neceſſitate cōceſſuꝫ eſt: qꝛ arg. de ſil̓ibus ad penitꝰ ſimiliaꝓcedūt. ſꝫ īter tp̄s neceſſitatis neceſſitatis eſt ſil̓itudo: ergo ꝓcedit argumētatio. Et cōcordat ad hāc regulā. xxxv. q. i. c. i. qd̓ et exēplificare potes: a pͥncipio generis hūani licite ꝯͣxit frater ſorore: qꝛ ex neceſſitate id fiebat: hodie aūt creuit hūanū genus: ſublata eſt neceſſitas: licite ꝯͣhit̉.. quartū gradū. de. affi. dꝫ. C. pa. fi. di. l. i..ij. vbi ꝑꝑ neceſſitatē famis: lꝫ filiū diſtrahere: qd̓ al̓s liceret. Et no. exhac regula illd̓ generale: qd̓ ceſſante ceſſat effectꝰ: iureiur. ſi xp̄s īfi. de ap. ceſſante. de pe. re. īfirmitas. quo dic vt no. renū. poſttrāſlationē. lxi. di. §. his oībꝰ. xix. q. ij. due. ceſſāte igit̉ neceſſitate ꝑꝑ quādiſpēſatū ē ceſſat cōſtitutio .i. q. vij. pro remedio: qd̓ veꝝ ē circa faciēda circa facta: vt ibi no. iureiur. ſi xp̄s. ī fi. ad hoc.. e. factū legitime. ī fi. ē ēt hoc verū niſi vtilitas ſuccedat loco neceſſitatis. ſicut ē monachis ordinādis: vt ꝓbat̉. xvi. q. i. ſunt nōnulli ī fi.AEmo pōt. Hec regula ſumpta fuit ex. l. ff. e. ti. ne plus. Po. ca. i.C. q. vij. daibertū. dona. īter vi. vxo. nuꝑ vbi ſunt v̓ba.. ff.acꝗ. re. do. l. traditio. fa. ad hāc regulā.. de pig. ꝯͣ.. e. is ī ius ibidum dic̄ eo. iure. ſic maiori: cōcor. qd̓ nemo dat qd̓ non hꝫ: de iurepa. āt. Cōtra de elec. ſuffraganeis: vbi mādat archip̄s cōſecratuseſt electuꝫ ſuffraganeos cōſecrari.. ff. de acꝗ. re. do. ē nouū. vbi creditor pignꝰ diſtrahit cuiꝰ dn̄iū hꝫ: de. di. iiij. ſolet. vbi ēt baptiſmuꝫdat bꝫ. So. vt no. i. q. i. c. i. qꝛ hoc ē generale illa ſunt ſpālia: ſpālitatis rōneꝫ facile cōſiderare poteris. Et idē no. Ber. ī pre. d̓cre. nuꝑ. iurepa. cura. ſpāle ī baptiſmo: vt ī pre. c. ſolet. d̓mādare iuriſdictōis ē.ergo archiep̄s cōfirmatꝰ demādare p̄t ep̄is cōſecrati erāt: vt ep̄ꝫ ꝯſecrē ī creditore ē ſpāle ſic̄ ī tutore cura. C. de admi. tu. l. vlt.. l. lex īcuratore. īſti. de re. di. §. nihil. In iudice: īſti. offi. iudi. §. fi. in executore.ff. de euic. ſed pignora. ī vſufru. formali. ff. de vſufru. l. qd̓ nr̄m ī eo bona fide emit a male fidei poſſeſſore: qꝛ vſucapit: inſti. de vſuca. §. autē.In cēſitoribus flumine. ff. de acꝗ. re. do. l. ergo. §. alluuio. In donatōelibertatis: inſti. de liberti. §. vlti. Io. an.N toto ꝑtē. Po. exēpla dixi.. e. plus ſemꝑ. ꝓſequere vt ibi:cōcor. ff. de ex. rei iu. l. ſi ꝗs. cuꝫ totū petijſſet: ſi partē petit exceptiorei iu. nocet. pars in toto eſt. ꝯcor. xiiij. q. v. penale.. xxxiij. q. iij. meretrices. de peni. di. i. §. hoc idem.d A generali. Po. c. xvi. q. i. frater nr̄. vbi generalis cōmiſſio factalegato papā extēdit̉ ad cās fidei. Itē pone decr.. e. li. pe. re. ſi ep̄s. vbi hēs v̓ba. Item. l. C. res pig. ob. poſ. l. i. vbi ī generali obatiōe pignoris veniunt vxor alūni. ꝗs viſil̓r ē credēdus ſpāliter obligaſſe: facit opti.. e. li. de offi. vica. generali. no. qꝛ ſoluꝫ ī obſcuris īſpicimꝰ id qd̓ ē v̓iſil̓e: ſꝫ ēt ī generalibꝰ. de pͥmo.. e. īſpicimꝰ. de ſcd̓o hic in cōcor.. ff. de pecul. l. peculij vbi qui admīſtrationē cōcedit vr̄ ꝑmittere generaliter qd̓ ſpāliter ꝑmiſſurus ē.. ff. pr.i. generali. in pignoris obligatiōe generali reꝝ quas ꝗs habuit vl̓biturꝰ eſt ea ꝯtinebunt̉ v̓iſimile eſt aliquē ſpāliter obligaturū fuiſſe: puta ſuppellex. itē veſtis relīquēda ē d̓bitori. Si ꝗs q̄rat qūo ſciueritſunt illa v̓iſil̓r ī ſpecie dicet̉ quē ꝯceſſiſſe. Rn̄. pōt hoc cognoſci ex īpoſibili: vl̓ īhumana vel dura ſeꝑatne: vtputa miniſteria artis ſue: velad affectionem ꝑtinēt: generali obligatiōe veniūt: vt ī pͥn. l. obligatione. ſe. ꝓbatur op. C. cōia vtriuſqꝫ iudi. l. poſſeſſionem. vbi hēs poſſeſſiones ī ꝗbus ſunt aſcripticij: ita dn̄t diuidi penes vnuꝫ quemqꝫ integra familia remaneat: vt pr̄ a liberis cōiunx a viro frater a ſorore ſeparetur. Et no. ex hac regula v̓bum generale reſtringi ad idē.. e. li. de re-

ſcrip. c. ij.. c. ſi eo tꝑe. pͥben. cui.. c. ꝙͣuis. ſi. Itē facit hec regula ad queſtionē: de eo qui generaliter tenet̉ ꝯͣ oēs aliquē iuuare: nunꝗd ꝯͣ ſe ul̓ alios. no.de. xxii. q. v. de forma in. i. glo. de iureiur. petitio. ī vl. glo.U1ꝯͣ. Po. ca. ī eo recipit eccl̓iam manu laici. xvi. q. vii. ſi ꝗs deīceps L de eo emit ſpiritualia. de ſimo. ſatis. ad idē. C. de agri.. l. quē admodū. lib. xi. vbi emit aſcripticiū ſine gleba ꝯͣ legem interdicta mercat̉. male fidei poſſeſſor dr̄: qꝛ talis p̄ſumit̉ nonhr̄e bonā fidē: p̄ſcribit: utī p̄dictis iuribꝰ. ꝯͣ.. do. apoſtolice: ſed ſolue: vt in glo. ſꝫ vr̄Itē ꝯͣ.. iurep. cura. ſolue: utibi. ſic pꝫ iuris ignorātiaexcuſat ī pͥſcrip. ſic̄ nec ī vſuca..ff. de vſuca. l. nūqͣ. Io. an.Ona fides. Hec regulaſūpta fuit ex. l. ff. e. ti bōafides. eccl̓ia dꝫ ſuuꝫ repetere augmēto: ſꝫ ſi ſemel exactuꝫiteꝝ exigeret augmētū reciꝑet.xii. q. ij. frat̓nitas ad idē. pe. c.ſuā. ff. de ta. ex. l. iij. §. ꝯdēnatio hꝫ locū regl̓a ēt ī pēisſel̓ exacte ab eod̓ iteꝝ exigi d̓bēt. ad hoc. xiij. q. ii. c. vlt. iudi. at ſi cl̓ici. C. depe. l. oīs ab eo. dixi: qꝛ ſi plures inſolidū tenent̉ ad penā ſoluta pena vnūliberat̉ alter. xij. q. ij. d̓uotiſſimā. ff. ad. l. acꝗ. itē mela. §. ſꝫ ſi plures. An autēres pena ſimul peti poſſint. dic vt no. xxv. q. ij. ſi eccleſie. Hāc āt regulā dicoverā in his quorū cauſa vnica exactione finit̉. vnde ſi decē debeo ipſorū ſolutiōetollit̉ oīs obligatio. vnde patit̉ bona fides: vt illa iteꝝ exigātur: ſi ſoluāturvt indebita repetūtur: qd̓ dic: vt no. i. q. iij. in fi. de ſolu. c. vlti. ſi auteꝫ vnica exactione finit̉ obligatio. Po. ca. in exactōe debiti vxoris ad virū ecōuerſohꝫ locū regula. Idē ī ꝓcuratōe quā exigit ep̄s viſitās pͥmo āno. ſcd̓o āno viſitās iteꝝ ꝓcuratōeꝫ exigit: idē ſi de neceſſitate eccl̓ie iteꝝ eodē anno viſitaretſic pōt īielligi de cēſi. venerabilis. vbi hoc. xviij. q. ij. viſitādi. Ideꝫ dicoī exactiōe pene: vbi de hoc actū eſt ī cōtractu: vt totiens pena cōmittatur: exigipoſſit quotiēs ꝯtractū fuerit. tunc pena ſel̓ exacta ēt ab eodē iterū exiget̉: ꝯͣctusenī ex cōuentione legē accipiūt.. e. ꝯͣctus. ſuis cōcor. Sed v̓itate īſpecta ī hiscaſibus: ſil̓ibus eſt idē: ſꝫ aliud lꝫ eiuſdē generis. Et facit hec regula ad queſtionē quā no. Io. xij. q. ij. mōemus. an ſi eccl̓ia cōſecuta eſt ſuū a poſſeſſore qd̓facere poteſt: vt ea. q. apoſtolica. an adhuc ideꝫ poſſit petere a prelato: certe:qꝛ bona fides hoc patit̉: vt hic: ad penā tn̄ agere bene poſſet ꝯtra: vt.. dixi de hoc etiā no. de re. eccle. alie. ſi quis.Um ꝗd. Po. ca. xxxiij. q. v. hec imago.. e. li. de cōceſ. pͥben. deteſtandaL. C. ſi māci. ita ven. ne ꝓſti. l. vl. vbi dicit tex. eaꝫ ita venit ne corꝑe q̄ſtūfaciat: nec ī caupona ſub ſpē miniſtrādi ꝓſtitui: ne fraus dicte legi fiat. cōcor..ꝓcu. tue. ſuis cōcor. No. ergo aliꝗd ꝓhibet̉: ꝓhibent̉ oīa que ſequunt̉ exillo. vt.. e. ꝗd ꝑueniri poſſit ad illud: vt. Fallit hoc īterdū: quia ẜuꝰ admittit̉ ad teſtimoniū ferendū: neqꝫ pro dn̄o nec aduerſus dn̄m tamē teſtificat̉ de facto ſuo: puta dr̄ eum depoſitum: vel ꝯmodatū: vel ſimile. iiij. q.iij. ẜui neqꝫ. Itē pōt accuſare denūciat. de iureiu. quēadmoduꝫ. in fi. Sedaliꝰ eſt effectꝰ denūciatōis ꝙͣ accuſatōis: vt ibi pꝫ: ſed idē etiā: vbi idē eſſet effectꝰvtriuſqꝫ de cog. ſpi. tua. vbi de hoc. Iteꝫ pr̄onuꝫ vocat libertꝰ in ius ſine venia: ſi tn̄ agat alieno noīe bn̄. ff. de ī ius vo. l. queſitū. qꝛ ipſe: ſꝫ ille cuiꝰnoīe agit cōuenire vr. facit qd̓ dixi.. e. pōt. Iteꝫ denegat̉ dilatio vna via .ſ.remediū iuris cōis cui cōcedit̉ alia via bn̄ficiuꝫ .ſ. reſti. in integ. vt de reſti. ī īteg. coram. ſed dic vt ibi ī vlt. glo. Itē pͥlatus mobilibꝰ eccl̓iaꝫ acꝗſitis teſtari pōt: tn̄ ī egritudīe moderate pōt de ipſis aliqͣ errogare. teſta. ad. Iteꝫpr̄ pōt filiuꝫ p̄uare qͣrta: tn̄ libertates dādo minuet qͣrtā: ſic alia via pͥuateum. ff. inof. teſt. lege papi. qm̄ autē.. cum igit̉. ē ſpāle libertatum fauore.Satis circa hoc dici poſſet cuꝫ aliꝗd ꝓhibet̉ habito pͥncipaliter reſpectu adhibitū ad viā: vel modū quo ꝓhibet̉. exemplifica per iura. in pͥn. īducta.decre. de cōceſ. p̄ben. cōſtitutus. tūc ſufficit ꝓhibitum vna viā vel: vt ad id īeiꝰ fraudē alia via vl̓ admitti debeat vt. ſpāle tn̄ eſt ī libertate: vt.. dixi. Si aūt ꝓhibitio pͥncipaliter ſe habet ad viā: vel modum ad tunc ſecus.vn̄ alteri eccleſie alligatꝰ ep̄s eligit̉: ſed poſtulat̉. Iteꝫ iurauit non accuſarebene denunciat: qꝛ ſibi eſt ꝓhibituꝫ deferre crimē: ſed moduꝫ accuſatiōs deferre ꝓhibitū ē. Ideꝫ ī caſu de iudi. examinata. vbi petendo reꝫ vna actiōe repellor. aliā admittor. eſt videre ī oībus actionibus. deponens agensmodati repellit̉: agens depoſiti admittit̉: ſic de ſingulis.Ontractꝰ. Dicūt vulgares pactuꝫ rūpit leges:. h. d. regula ſumptaL fuit ex. l. ff. e. ti. l. ꝯͣctus. Quidā ponūt caſuꝫ canonē. xviii. q. ii. eleuiheriꝰ. vbi cōuentio īter ep̄m dioceſanū: fundatriceꝫ inita de oblationibꝰ obueniētibus ī feſto ipſiꝰ eccl̓ie ẜuāda eſt. depoſitariꝰ de iure cōi tenet̉ ſolū de dolo lata culpa ꝯꝑat̉ dolo. ſi tn̄ īteruenit cōuentio: vt teneat̉ de leui de leuiſſima culpa. de caſu fortuito illa ẜuat̉. de depo. c. ii. ad idem. ff. d̓poſi. l. i. §. ſi cōueniat. ibi ſunt v̓ba. cōcor. de cōmo. c. vno.. e. li. de pac. c. i. qd̓ dic̄ regula ꝯuētiōe: ītelligas hōeſta. ꝯͣ bonos mores. vn̄ ſi cōuenerit ne dolꝰ p̄ſtet̉ non vꝫcōuentio: vt ī pͥn. l. ꝯͣctꝰ. ff. eo. ti. ī impoſſibili idem. qd̓ dic vt dixi.. e. nemo p̄t.Amnū. Hec regula ſumpta fuit ex. l. ff. e. ti. qd̓ ꝗs ex ſua culpa. Pōe ca.per canoneꝫ. xxiii.. iiii. diſplicet. vbi ſi quis ad iudiceꝫ ductus ſe equoproiiciat ledat: ſibi ſoli imputet. Idem per decre.. eo. lib. de preben. ſi cleri-