Quintusō ſuīq e di

Demnia exibicatiōis.

9 I

ſemꝑ anteqͣꝫ audire cauſaꝫ incipiātin caſibꝰ in ꝗbus eis iuriſditio competit iuxta eccleſie formamª dn̄t abſoluere: vtpote ſi poſt diffinitiuamfuerit excōicationis ſnīa ꝓmulgata⁊ ad eos fuerit appellatuꝫᵇ exceptiscaſibꝰᶜ ī ꝗbus iura ꝓhibēt poſt ſententiam appellare. Similiter ſi ſuffraganeus extra iudicium excōicetaliquē pro eiꝰ offenſa: vel ꝓ ſui d̓fēſiōe iuris: ⁊ ſuꝑ hoc querimoniamille ꝓponat: ⁊ ē ille pͥmitꝰ iuxta formā eccl̓ie abſoluendus: niſi ſuffraganeus ꝓbaturum ſe offerat: ꝙ ꝓmanifeſta offenſa excōicatiōis euꝫvīculo innodauitᵈ ¶ Idē eſtᶜ ēt ſiquēqͣꝫ ꝓ p̄ſumpta ꝯtumacia vꝫ qꝛcitatus prefixo ſibi termino non cōparuit excōicatiōe ꝯſtrīgat: qꝛ ſi ſicligatus ꝓpoſita querimonia petitab archiepo ſe abſolui: ſiue quando ſuffraganeus ex ſuo ꝓceſſit officio: ſiue qn̄ eſt ad ip̄m archiep̄ꝫ an̄diffinitiuam ſnīaꝫ appellatuꝫ: ⁊ abaduerſario ꝓponat̉ ꝙ abſoluēdꝰ n̄ſit: nec pandi ei d̓beat iudicij aditꝰ:niſi prius expenſas reſtituat: ⁊ iudicio ſiſti exhibeat cautionē: ipſeqꝫ reſpondeat ꝙ recte ꝯtumax reputarinō dꝫ ꝓ eo ꝙ in itinere captꝰᶠ vl̓ ētalio impedimentoᵍ detentus in termino comparere nequiuit: tūc ꝓtinus ſibi iuxta formam eccleſie bn̄ſiciū debet abſolutiōis īpēdi. ¶ Secus autem ſi ſe contumacē confiteatur: vel al̓s de cōtumacia ſua ꝯſtetqꝛ forte predixerat in iudicioꝰ ꝙ minime cōpareret: tunc enim cuꝫ manifeſta ſit ꝯtumacia: ⁊ manifeſta reputetur offenſaⁱ non ē ei niſi primoexpenſarum ſatiſfactione: ac de ſtādo iudicio cautiōe p̄ſtita abſolutioīpendēda. ¶ Et hoc ipſuꝫ eſt in ſimilibꝰ obſeruādū: ſicut ſi aliꝗs adcertū locū citetur. ⁊ ille ꝓponat ip̄ꝫnon eſſe ſibi tutūᵏ ⁊ iudex poſtea ineū qꝛ nō ꝓbauit hoc: nec comparuit: ſnīaꝫ excōicationis ꝓmulget: nātūc ſi excōicatus ipſe ad ſuperioreꝫappellet ⁊ āte oīa ſe ab eo petat abſolui: cū ꝓbare corā eo velit ipſumlocum non exiſtere ſibi tutumᶠ ī hoceſt proculdubio audiendus cū preſumpta ſolūmō eiꝰ contumacia videat̉: ſed ſi iudex ꝓnunciaſſet locūillum eſſe idoneū ⁊ ſecurū: ⁊ ille nōcōꝑuiſſet: ac ideo excōicaſſet eūdeꝫipſe poſtmodū ſuꝑ hoc niſi poſt latam interlocutoriam infra decendium prouocaſſet: nullatenus audiridebet. ¶ Sꝫ ſi ex cauſa legitīa ſeuprobabili quis appellet: puta quialocus non eſt tutus: ⁊ poſt appellationem huiuſmodi excommunicā

riori ꝙ ad ipſum ex tali cauſa extititprouocatum nō tamen illicoᵐ pronunciare debet excommunicatiōisſententiam fore nullam: ſed poteſtcam ad cautelam iuxta formam eccleſie relaxare. ¶ Sane ſi certū eſtexcommunicationis ſententiam eſſe iuſtam: velut cum ꝓpter manifeſtum exceſſum eſt in aliquem ꝓmulgata: ſuperior iudex niſi periculuꝫſit in mora excōicatum ad excommunicatorem prorſus remittere d̓bet: necⁿ debet eum abſoluere niſiexcommunicator requiſitꝰ malitioſe illi abſolutionis beneficiuꝫ deneget exhibereᵈ ¶ Si vero ꝯſtet huiuſmodi ſententiam eſſe iniuſtam:nequaquam remittendus eſt ad ſuum excommunicatoreꝫ excommūnicatus: ſed debet ſine difficultatealiqua mox abſolui. ¶ Quod ſidubitetur vtrum iuſta ſit vel iniuſta: ſuperior niſi excommunicatori deferat relaxare iuxta formam eccleſie poteſt illam: quanquam honeſtius ⁊ conuenientius agat ſi eid̓ferat ī hoc caſu. ¶ Ubi autem fuperiori competitᵖ de excommūicatione. cognoſcere: aſolutio ſeu relaxatio quam ipſe fecerit tenet: licetforſan ſit iniuſta: quoniam ⁊ ſi cortra ius litigatoris: non tamen contra ius conſtitutionisq abſoluit.¶ Deniqꝫ a ſubditis ſuffraganeiemendas pecuniarias poteſt archiepiſcopus ẜm conſuetudinem regionis exigere in caſibꝰ in quibusei licet eos excommunicationis vīculo innodareᶠ. ¶ Poteſt quoqꝫarchiep̄s beneficiū abſolutionis iuxta formam eccl̓ie nōnūquā impendere ad cautelam: vtpote ſi aſſerit̉in excōmunicationis ſnīa intollerabilēª errorem fuiſſe patenter expreſſum: ideſt aliꝗd ſub vi precepti velmandati aperte ī ea cōtineri: qd̓ cōmuniter vel in ſuo gn̓e ē peccatumveluti ſi dicat forte aliꝗs ſe a ſuffraganeo excommunicatū fuiſſe ꝓ eoꝙ elemoſynaꝫ pauperi tribuebat:vel quia faciebat aliꝗd alid̓ qd̓ ī ſebonū eſt: aut quia non operabaturid quod ſuo actu illicitum eſt ⁊ prauum: ⁊ ſuffraganeus ipſe aſſerat:ꝙ pro digna ⁊ rationabili cā: vel ꝓcōſeruanda vel exequēda iuſticiaᵗhoc illi prohibuiſſet: vel ēt iniunxiſſet: nam tūc archiepiſcopus ad cautelam abſoluereʸ poteſt eum.¶ Similiterˣ ſi aliquis ꝓponat ſean̄ diffinitiuā ſententiam ī iudicio:vel extra poſt appellationeꝫ ex cauſa legitima īterpoſitam vinculo excōmunicationis aſtrictū: poteſt archiep̄s poſtquaꝫʸ ſibi de hoc conſti

a ¶ Formam. sͣ. eo cum deſideres.y ¶ Appellatum. poſt difinitiuam ſententiaꝫ ⁊ poſt excōmunicationem: ⁊hic terminari puto dubitabilem qōnem: qua queritur ex decre. non ſoluman appellatiota poſt diffinitiuam īfra decem dies reuocet ꝑ modum attentaonem medio tempore inter ſnīam ⁊ appellationem lata⁊ percat alia attentaiſtam litteram eſt dicendum ꝙ non: immo eſt neceſſaria abſolutio: de talienim ſententia loquituriſte. §. ⁊ ꝙ ita ſit verumpatet qꝛ excommunicatioaut ſtatim valet aūt ſtatim non valet: ſed poneꝙ poſt latam diffinitiuāſententiam infra decemdies iudex excōmunicatpartem non parenteꝫ: poſtea illa pars non appellat: non eſt dubium ꝙ bene ligat ſententia: ſpeciale ergo ſit in illa ꝙ ꝑ appellationem ſequentemnon annulletur licet male fecerit iudex exequendoīfra decem dies: ⁊ excōmunicādū: cum tolleretilli beneficiuꝫ iuris .ſ. appellandi: quod eſſe nondebet. jͣ. de regu. iur̄. indultum: alij dicunt hoceſſe īmutatū ꝑ decre. nōſolum: que eſt poſteriorquod non credo rationepredicta.t ¶ Caſibus. quos vide.sͣ. e. li. de appel. romana. §. ſi aūt.d ¶ Innodauit. sͣ. e. ſolet: ⁊ dabitur terminusocto dierum ad hoc probandum vt ibi.e ¶ Ideꝫ ē .ſ. ꝙ primitusdꝫ abſolui: vt dr̄ in fi.¶ Captus: ſic. sͣ. de pigno. c. ſignificante: ⁊ ꝙdicit captus ītelligere potſumus etiam a priuato:qꝛ ex quo venire non potuit non fuit contumax etgo nec excōicādus. xi. q.iij. nemo ep̄oꝝ: ſed quoad reſtitutionem expenſarum bene diſtinguituran a iudice an a priuatocaptꝰ fuerit: vt in primocaſu non cōdēnetur ad expenſas ſecundo ſic: qꝛ hꝫregreſſum contra illumpriuatū capiēteꝫ. ff. ſi ꝗscau. l. ij. in fi. ⁊. l. iij. ⁊. intelligas captus non ſui ꝓcuratione ⁊ dolo:cta. l. ij. ad fi.g ¶ Impedimēto. putavalitudine: tenui fluminum.dimenta videre potes. ff.ſi quis cau. l. ij. ⁊. iiij. ⁊quod dicit de impedimēto. idem dic ſi alia rōnabilis cauſa preter īpedimētum ſubeſſet: puta qꝛꝓbabiliter credebat terminum prorogatum. sͣ.de in inte. reſti. ex lr̄is.h ¶ In iudicio. quaſi ſiextra iudicium hoc dixerit ſecus: ſicut nec nocetcōfeſſio extra iudicium facta: qd̓ dic vt. sͣ. de cōfeſ.

9.c. vl. vnde ꝑ hoc videt̉ ꝙ ſi nuncio citāti dixerit ſe nolle venire: ⁊ nūcius ſic retulerit non propterea dicatur vera contumacia: ⁊ facit qd̓ dixi. sͣ. de cōfeſ. c. ij.Offenſa. sͣ. de ver. ſig. ex parte. ⁊. c. cum olim.k ¶ Tutū. iuſta erat expectatio ſi vera fuiſſet. sͣ. de appel. ex ꝑte. sͣ. e. lib. de priui.cum perſone. cum ſi. l ¶ Decendiuꝫ. ſic. sͣ. de electi. cū dilec. ad fi. trāſit igitur interlocutoria in rem iudicatam ſi īfra decem dies nō fuerit appellatū quo ad partem ſꝫnō quo ad iudicem qd̓ dic. vt.sͣ. de appel. cū ceſſante. Io.Iſte. §. cum pe. ⁊ vltimo. h. d. excōicatō lata poſtappellationē interpoſitaꝫ ex cāꝓbabili nō ſtatm̄ pronuncianulla ſed fleri pōt relaxatio adcautelaꝫ ēt antequā incipiat deveritate cognoſcere cauſe. Ideꝫſi dicat̉ lata ꝑ ītollerabilē errorem ⁊ in ꝯͣrium error ille ꝓbabiliter defendatur. Io. an.m ¶ Illico. ante enim ꝙͣ de nullitate ꝓnūciet: oportet ꝙ doceatur de veritate cauſe appellationis: nec ſufficit ad hoc ꝓnunciādum ꝙ oſtendat ſe ex cauſa legitima appellaſſe: ad idem. sͣ. deappel. interpoſita in prin.¶ Sane. Si certū eſt excōicationem eſſe iuſtam ſit remiſſio:ſi certum eſt eā liuſtam remiſſionon fiet: ſi eſt dubiū fieri pōt relaxatio: ſed honeſtius eſt remittere: tenet tn̄ relaxatio vbi archiep̄s eſt iudex lꝫ non fiat remiſſio.h. d. Io. an.n ¶ Nec dꝫ. tn̄ ſi abſoluerit tenet abſolutio: vt. jͣ. §. tibi aūt.o ¶ Exhibere. sͣ. e. ꝑ tuas. sͣ. deof. dele. cum contingat. ⁊. c. prudentiam.¶ Cōpetit. ſi igit̉ ei nō cōpeteret: nō tenet abſolutio ꝑꝑ defectuꝫ iuriſditiōis: vbi competit tenet: lꝫ iniuſta: ſicut ⁊ iniuſta excōicatio. xj. q. iij. c. i. par .n. iusdn̄s eſſe voluit ligandi ⁊ abſoluendi: de pe. di. i. verbum.q ¶ Conſtitutiōis. ad idem. ij..q. vj. §. diffinitiua. ⁊ sͣ. d̓ re iudi. cum inter.Denique. Archiep̄s ī caſibus in quibus excōicare poteſſi conſuetudo hꝫ emendas pecunias exigere pōt. h. d.r ¶ Innodare. excōicatio .n. nōeſt pena ſed medicina q̄daꝫ. sͣ.e. c. i. āte ergo ꝙͣ excōicet ꝓ ſatiſfactione delicti ⁊ in abſolutionevel poſt: penā pecuniariā imponere poterit: ⁊ facit ad ea q̄ no..sͣ. de penis. lꝫ. Io. an.s ¶ Intollerabilē. xi. q. iij. ſi isqui preeſt: ⁊ quō hoc intelligat̉:vidę. sͣ. e. per tuas.t ¶ Iuſticia. ſicut ſi precepiſſetvt hoīeꝫ ꝑcuteret: ⁊ dicit ſe hocfeciſſe ꝓ exequenda iuſticia velpropter delictū ſuū ꝓhibuerateum dare elemoſynam: ſicut ētīterdum ob hoc ꝗs ꝓhibetur aboblationibus. xvij. q. iiij. c. miror vl̓ ꝑꝑ delictū illius ꝗ elemoſynam tribuere volebat: qꝛ vtiilius panis eſuriēti tollit̉ ꝙͣ ⁊c..v. q. v. non omnis.u ¶ Abſoluere. al̓s vbi ita replicaret̉: denunciaret ſnīam illānullā. sͣ. eo. ꝑ tuasx ¶ Similiter. qd̓ hic dicit dixerat. sͣ. e. §. ſed ſi ex cauſa.y ¶ Poſtꝙͣ. de hoc no. ꝙ neceſſe eſt priꝰ cōſtare appellatuꝫ

m iij