TertiusHe prebendis ⁊ di cictil

6 1

beneficiū cum ſecundo retinere valeas non intelligitur diſpenſatum.¶ Hoc enim ſoluꝫ p̄dicta operat̉exp̄ſſio ꝙ facta tibi gratia nequeatſurrepticiaᵇ iudicari.I Deꝫ.¶ Mādato legati ſuper faciēdaꝯuiſione per papā ꝯfirmato: papalis gr̄a ē cēſenda. h. d. ẜm zen.I apoſtoliceᶜ ſedis legatꝰᵈ volēs tibi ſue legationisᵉ auctoritate in certa eccleſiaᶠ ꝓuidere cāonicatum ⁊ prebendam nulli alij deiure debitos proximo in ipſa eccleſia vacaturos collationi ſue reſeruet ⁊ decernatᵍ irritū ⁊ inane: ſi ſecus ſuꝑ hoc ꝯtigerit attētari: certisꝗ eosʰ tibi ꝯferāt cū uacabūt executoribus per ſuas lr̄as deputatis.Noſqꝫ poſtmodum plena de hisfacta narratiōe: qd̓ ab ipſo legatoſcm̄ extitit: ratuꝫ ⁊ gratuꝫ hn̄tes: idauctoritate apoſtolica ꝯfirmamꝰⁱ:⁊ eiſdem executoribus vl̓ alijs noſtris damꝰ lr̄is ī mādatis: vt in huiuſmodi ꝓuiſionis negocio auctoritate nr̄a ꝓcedāt iuxta ip̄iꝰ legaticontinentiaꝫ litteraꝝ. ¶ Certū ē ꝙcum ipſa ꝓuiſio ipſius legati poſtīpartitā a nobis auctoritatē noſtracēſeat̉ effecta: oībꝰ ꝗbꝰ poſtea mādauimus in eadē eccl̓ia ꝓuideri ētſi canonicatū ipſius eccl̓ie duxerimꝰ cōferēdūᵏ eiſdē: de iure preferriˡ debebit in prebēda poſtmodūˡinibi vacatura.I Dem.¶ Obſtat taciturnitas obtenti bn̄ficii lꝫ modici niſi cōſtet ꝓuiſioneꝫſcāꝫ ꝓpͥo moiū pape: ꝗ d̓mū ītelligit̉ ſi hoc ī lr̄a exprimatur. h. d. zenI motuᵘ proprio alicui aliqd̓bn̄ficiūº obtinēti cōferamꝰ ali

ud d̓ illo nō habita mētione nō obhocᵖ gr̄aꝫ huiuſmodi: q̄ d̓ nr̄a mera liberalitate ꝓceſſit īualidam uolumus reputari. ¶ Secus ſi ad petitionē illius vel alterius pro eodēoblatā gratiā huiuſmodi faciamꝰtūc .n. quātūcūqꝫ modicūq bn̄ficiuꝫtaceat̉ʳ ī ea: ipſaꝫ ueluti ſurrepticiāvires nolumus obtinere. FMotu quoqꝫ proprio tūc ſolum gr̄a fieri cenſeat̉: cuꝫ hoc expreſſeᵍ cautūfuerit in eadem.¶ Deni.¶ Collatio facta motu ꝓprio pape pluribus bn̄ficijs in eadeꝫ eccleſia vacantibus ſimul ītelligit̉ fcā d̓pinguiori: ſꝫ ſi bn̄ficia ſunt equaliaad eū ſpectat electio cui gr̄a ē conceſſa. Collatio vero facta ad petitionem alteriꝰ ad minus bn̄ficiū reſtrīgit̉: ſi ſint equalia eligit ꝗ al̓s cōferebat quo negligente alius eligit⁊ etiam econtra. h. d. ẜm. zen.I pluribusᵗ ſimul ī aliqua eccleſia vacantibꝰʸ dignitatibꝰvel prebendis: nos de hac vacatione īcertiˣ dignitatē vel prebēdāⁱſi qua nulli alij de iure debita ī ipſavacat eccleſia cuiquaꝫ ī genere conferamus. ¶ Gr̄aꝫ huiuſmōi ſi motuᶻ proprio cā fecerimꝰ: vt tūc fiat īterpretatio pleniſſima ī eadeꝫ r̄ferri volumus ad dignitatē vel p̄bēdā que inter illas maiorisᵉ cēſet̉ eēualoris: ſeu ſi ſint forſā equales adeam quā is cui cōferimꝰ infra decēdiū poſt habitā de dicta vacationenoticiāᶻ duxerit eligēdā. ¶ Si vero ad petitionē alteriꝰʳ ipſa gratiafuerit ꝑ nos fcā: eā vt hoc caſu prout iuriᵏ cōgruit reſtrīgatur ad illaꝫq̄ minorisᵇ valoris exiſtit: ſeu ſi ſit

vel ea que ⁊c̄. vt ibi dixi.Eundē. ꝑ exceptionē gͦ tertiſ vacāt duo pͥma: vt in cle. e. ti. ſi plures.h ¶ Surrepticia. qd̓ fleret exceptis duobꝰ caſibꝰ. sͣ. de reſcrip. gr̄a. ⁊ jͣ. e.qi motū ꝓprio. no. ergo ꝙ ſufficit huic clauſule ꝙ ſuū conſequat̉ effectu⁊ alium nō poterit operari. ff. de adimē. le. l. l.ita inutiliter.S Duo facEtſo ponit factum ꝯtinēslegati ⁊ approbapapalē. ſcd̓a ibi certumeſt. ſoluit dubiū īſurgēsex facto rōnem inſeres ⁊dubium fortificās ratioibi. Cum ipſa fortificatio: ibi ēt. do.c ¶ Apoſtolice. qd̓ h̓ dr̄habuiſti. sͣ. eo. ſi eum. ⁊emanauit ad declarationē eoꝝ q̄ ibi dixi: nec eſtdifferentia in iure: lꝫ ī facto uideri poſſet: ibi nofuerat obtēperain lr̄i.legati. Itē ibi papa mādauit canoniam ſtatirꝯferri: prebēdam aūt cūvacaret: h̓ canoniaꝫ ⁊ pͥbēdaꝫ ꝯferri mādat cumvacabunt: ⁊ ſic ibi expectās iam erat in canonicum receptus. hic non.d ¶ Legatus .ſ. de latere: alius eniꝫ hec conferre nec reſeruar̄ poſſet. sͣ.eo. li. de of. lega. c. i.i¶ Legationis. ſi enimauctoritate ap. ſpāli hocfaceret nō eſſet alia cōfirmatio neceſſaria. sͣ. e.hi qui. ij. reſponſo.f ¶ Eccleſia. in qͣ eiuſelegati alia reſeruatio nopēdebat: quod dic vt. sͣde of. le. c. iij. ad finem.⁊ quod dixi verum intelligo niſi etiā id papa excerta ſcientia cōfirmareeius rei facta plena narratione: vt. jͣ. dr̄.g ¶ Decernat no. contra opinionē modernoruꝫ ꝗ dicebant̉ ꝙ lenō poterat decretuꝫ apponere: niſi ad id ſpālehaberet mādatū: ad idē.sͣ. e. li. de offi. delegatipreſenti. ⁊ dicā. jͣ. de qͦeſ. prebē. qꝛ cūctis.h ¶ Eos .ſ. canonicatum ⁊ prebendam.i ¶ Confirmamꝰ. nō in forma cōi: ſed ex certa ſcīa facta fuit hec ꝯfirmatio.sͣ. de ꝯfirma. vti. vel inuti. c. penul. Quid dices de vſitata qōne: receptꝰeſt aliꝗs ꝓprio motu capituli. īpetrat ꝯfirmationē a papa ꝑ formā ne inane canonici nomē ⁊c̄. in qua ꝯfirmatione papa qd̓ de ipſo factū eſt ꝯfirmat auctoritate apoſtolica: cū clauſula ſi eſt ita: mādamus ēt executori: ꝙſi eſt ita auctoritate apo. prebendaꝫ ⁊c̄. poſt impetrat aliꝗs canonicatum⁊ prebendaꝫ nulli alij de iure debitā: ẜm ſtillum ſolitū vacat modo prebēda: cui debeat̉ querit̉. Suꝑ hac qōne multotiens fuit a me petitum ꝯſiliū⁊ ſigillum: ⁊ dubitans de ea plura lucra reſpui: ſed aliter tenent doctoresper hanc decre. ⁊ per decreta. sͣ. eo. ſi eum: ꝙ preferatur receptus ⁊ cōfirmatus: ⁊ bene facit pro eis. eo. li. sͣ. de reſcrip. cum aliquibus in fi. quodſatis puto. Io. an.k ¶ Conferendum. ꝙ pluseſt ꝙͣ mandare ꝯferri: vt. sͣ. e. li. de reſcriptis duobus.¶ Preferri. prefert̉ ergo ⁊ hoc ꝯſeꝗtur ꝙ gr̄a ſua eſt ꝑpetua: cum al̓s ſiꝯfirmatio pape nō īterueniſſet: expiraſſet finito legationis offō: ſi ad collatione vacātis proceſſum nō fuiſſet. sͣ. de offolegati preſenti. in pͥncipio.⁊ per hoc patet ꝙ cū per talem ꝯfirmationē acquirat̉ ⁊ augmentet̉ ius: ꝙtalem ꝯfirmationē īpetrans de prioribus beneficijs tenet̉ facere mētionē:⁊ ide dicode recepto ꝓprio motu capituli: ad hoc ſupra eodem lib. de preben. quāuis ⁊ melius eo. ti. non pōt. ſi enim in litteris per quas ius iamacquiſitum conſeruatur .ſ. in diſpenſatione ſuper pluralitate: tenetur īpeirans beneficiorum ſuorum facere mentionem: multo fortius in litteris ꝑquas ius nouumuirit: ⁊ acquiſitum auget eius immutando naturaꝫvt hic patet: ⁊ ſeruat curia: nam ⁊ qui confirmat donat. ff. de verbo. ſig..l. obuenit.m ¶ Poſtmodū .ſ. poſt ꝯfirmationem ⁊ au-

De prebendis ⁊ dignitatibus.ctoritatem īpartitam. sͣ. ver. certum eſt ⁊c̄. ⁊ ſi ꝗ igit̉ medio tꝑe īpetrauerūt a papa .ſ. poſt reſeruationem ⁊ mādatum legati: ⁊ ante ꝯfirmationem: illi preferentur. Plus eſt ergo quo ad hoc qn̄ a principio legatus auctoritate apo. contulit.vt. sͣ. eo. hi qui.CImotu. Diſtinguit duo mēbra ſcd̓m ibi ſi ſecus. Et primuꝫ determinatibi motu proprio.n ¶ Motu. Diſtinctio huiusdecre. Emanauit ad d̓clarationem eoꝝ q̄ no. glo. ⁊ moderni.sͣ. de reſcrip. ſi ꝓponente.o ¶ Beneficium. quid ſi plurabeneficia obtinebat. dicūt ꝗdaꝫhoc locū non habere: ſed quodſequitur: vt multitudo beneficiorum vitetur. Sed credo contrariuꝫ: cum ratio proprij motus adhuc remaneat ſuper quofundatur diſtinctio. ⁊ ſic eſt hodie terminatuꝫ per cle. eo. ti. ſiromanus. Preterea lꝫ valeātlittere: non ꝓpterea poterat beneficia retinere. cū ꝑ hoc ſecuꝫdiſpenſatū nō ſit. sͣ. eo. nō pōtin fi. optime facit. sͣ. eo. li. d̓ reſcrip. gr̄a. ⁊ ꝑ iſtam ⁊ illam vides duos caſus in ꝗbus valētlr̄e: lꝫ de bn̄ficio eiꝰ ꝓ quo ſcribitur mentio nō fiat.p ¶ Ob hoc .ſ. ꝙ mētio nō tuerit habita.q ¶ Modicū. opinio ergo ber.uā cōſuetudo curie approbatper decre. iſtam ēt approbatur⁊ reprobatur opi. G. na. īno.⁊ ſequacium qui ibi no. diſtinguendum inter tacentem ⁊ mētientem vt in primo caſu valerent lr̄e ſi modicuꝫ erat beneficium in ſcd̓o nō. Uincē. ⁊ gof.diſtinguebant. sͣ. eo. cū teneamur .s. d̓ reſcriptis poſtulaſti.inter tacentē tale beneficiū perſimplicitatem: ⁊ tunc valeat reſcriptum: vel ꝑ dolum vt tuncnō valeat: per decreta. d̓ reſcriptis. ſuper lr̄is.r ¶ Taceatur. īdiſtīcte ītelligocū .n. ius nō diſtīguat nec egodiſtinguaꝫ: vnde ſiue ꝑ maliciam ſiue ꝑ ſimplicitatē taceatlocū hēat hec decre. illaꝫ tn̄ diſtinctionē approbat inno. sͣ. dereſcrip. poſtulaſti. ꝑ decre. e. ti.ſuper lr̄is: q̄ in lr̄is ad lites loquitur: nō in gratioſis.s ¶ Expreſſe. cōcor. sͣ. e. lib. dereſcrip. cū aliꝗbus. sͣ. e. ti. c. ii. ad fi. vnde dico ꝙ lꝫ ꝓbaret̉ ꝙ papa proprio motu collationem fecit: ex quo nō exprimitur in lr̄is: locum hēat ſcd̓m dictum: ⁊ nōprimū. ꝗd .n. ſcimus: forte papa ante annum rogatus fuerat pro illo. ſufficit itaſcriptum eſſe. ff. qui ⁊ a qui. ꝓſpexit. vi. q. iij. ſcriptum.pluribus. Primo ponit thema ex quo dubium orit̉ qd̓ diſtinguendoOſoluit ibi gr̄am ſcd̓m mēbrū ꝓſeꝗtur ibi. ſi vero in vtroqꝫ rōnē reddit ⁊ ſubliſtinguit ⁊ in mēbris ſubdiſtinctis negligētiam punit ibi in alterutro. do.¶ Pluribus. declarat̉ hic dn̄icalis qō bar. brix. que īcipit: ep̄s ꝗdam promiſituctoritate dn̄i pape: ⁊ vtitur hic papa equitate. ⁊ sͣ. ꝓxi. decre.u ¶ Uacantibus. idem eadem rōne puto: qn̄ ſcriberet̉ de prima vacatura: ⁊ dueſimul vacarent: ita ꝙ neutra primo.Incerti. qꝛ ſi certus fuiſſet expreſſiſſet quā dari voluiſſet.y ¶ Uel prebendam. non ſunt iſta verba lr̄arum. ſed mandauit de dignitate ꝓuideri: ⁊ plures dignitates vacant. vel mādauit de prebēda: ⁊ plures vacāt prebende. Io. an.z ¶ Motu proprio. qd̓ nō ītelligit̉ niſi id gr̄a exprimat: vt. sͣ. c. proxi. in fi. illudenim omni caſu locum hꝫ ⁊ generaliter loquit̉.⁊ ¶ Maioris. maioritas cōſiſtit in multis: qd̓ dic vt. sͣ. de teſti. ſuꝑ eo. ii. ⁊ no..sͣ. de reſcrip. ſedes. hic aūt īſpici iuſſit maioritatem valoris. ſcit .n. ꝙ clerici hocmagis cupiunt. sͣ. de cle. nō reſi. qꝛ nōnulli. sͣ. eo. auaricie. excecant̉ ergo auaricia: vt. sͣ. eo. li. de elec. auaricie cecitas.¶ Noticiā. nō ergo currit ignorāti. ſicut nec decēdiū datū ad appellādū. sͣ. eo.li. de appel. ꝯcertationi: ſi. de ꝯceſ. preben. qꝛ diuerſitatem. Io. an.¶ Alterius .ſ. ipſius cui ſit: vel alterius: vt. sͣ. c. ꝓxi.a ¶ Iuri. ſupra eodem quāuis. c. non pōt.b ¶ Minoris. jͣ. de reg. iur. in obſcuris. sͣ. de cenſi. ex parte. ff. ē