Liber.

frenētur eo ipſo ius: ſi quod ī dignitatibus perſonatibus ⁊ beneficijsoccupatis taliterª vel ad eaᵇ ipſisforſitan competebat amittant.¶ Dem.¶ Hn̄s poteſtatē apoſtolicaꝫ perſone idonee de bn̄ficio prouidēdial̓s beneficiato ſufficienter ꝓuidere nō poterit: niſi in litteris hoc exprimatur: ⁊ tunc vnicū ſimplex obtinenti prouidebit. Si vero conceditur vt prouideat beneficio obtinenti ad duo tātū refertur ⁊ cōtrafcūꝫ eſt nullum. h. d. Do.S cui ꝯcedit̉ᵉ: vt auctoritateIapo. poſſit vni perſone idoneeᵇ ī ſua vel alia eccleſia prouidere alicui alid̓ beneficiū ſufficiēsᵉ obtinenti prouidere nō potᶠ. Niſipͥmo ille beneficiū qd̓ obtinet oīnodimittatᵍ: uel niſi in cōceſſione huiuſmodi ſit expreſſū: ꝙ alias beneficiate valeat prouidere perſone.Tunc eniꝫʰ ꝓuidere poterit vnicū dūtaxat beneficiū obtinenti: dūtn̄ illi cura nō īmineat animarum.¶ Si uero ꝯceſſuꝫ fuerit: ut prouidere illi valeat ꝗ alia beneficia noſcitur obtinere: huiuſmodi pluralitas debeat ſolū ad duo beneficia ſineⁱ cura reſtrīgi. Prouiſio quoqꝫ facta cōtra p̄miſſa eo ipſo viribus non ſubſiſtatᵏ. T Dem.¶ Si quis ignoras recipiat beneficiuꝫ prius reſeruatū vel alteri collatū per papā: ſi ex quo ſciuit illudſine difficultate dimittit: recuperatpriora beneficia ꝓpter illud dimiſſa: alias non. 3an. an.I beneficiaⁱ que ꝑ ſe. apo.ᵐ cōferuntur: aut decreto īterpoſito reſeruātur: interdum cōtingatabⁿ his: ad quos alias pertinet collatio eorundē aliquibus huiuſmodi collationeꝫ ſeu reẜuationē ignorantibus de facto cōferri: ⁊ beneficia que illi tenebāt ātea: ⁊ poſt pre-

dictorū adeptioneꝫ dimiſſaº ꝑ eosalijs aſſignariᵖ. ¶ Ne talis ignorātia eis: cum ſint ſine culpaq: preiudicialis exiſtat. ¶ Statuimus vt ſiipſi de collatione ſeu reſeruationep̄dicta poſtea certioresᶠ effecti ſublata difficultate quacunqꝫ omninodimiſerīt bn̄ficia ſic ſibi de fctō collata: ad beneficia ſua priora collatione quibuſcunqꝫ perſonis factade ipſis nequaquaꝫ obſtante liberereuertantur. Alioquin redeūdi adea ſi difficultaeꝫ adhibuerint in aliis dimittendis: ſit ipſis penitus interdicta facultas. ¶ Eundem quoqꝫ modum in dimittendo recepta⁊ recuperādo dimiſſa quo ad omnesᵍ alias qui forſan occaſione predicta ſua dimiſerīt beneficia: ⁊ dimiſſa per alios fuerīt aſſecuti: peromnia decernimus obſeruanduꝫ.I Dem.¶ Taciturnitas beneficij: etiā modici viciat diſpenſationē ſuꝑ pluralitate beneficioꝝ: que ēt legittimeſuper duobus obtenta ad duo prima recepta refertur. Item ꝓuiſioalicui fcā de beneficio nō obſtāte ꝙaliquid hēat diſpēſationē ſuꝑ utroqꝫ retinēdo nō īducit. h. d. ẜm. zen.On poteſtᶠ diſpēſatio ſuperIpluralitate beneficioruꝫ conceſſa impetranti prodeſſe: qui aliquod quantuncunqꝫ modicuꝫʸ beneficium ſubticuit in eadem. ¶ Illud autem apoſto.ˣ ſe. indultum utquis duo beneficia curamʸ animarum habentia ſi alias canoniceᶻ cōferantur eidem: poſſit recipere acſimul licite retinerẻ: intelligitur d̓duobus primisꝰ beneficiis: que cuꝫcura poſtdictum indultum obtinere contingit eundemª. ¶ Cum uero tibi non obſtante ꝙ aliud beneficium obtinere noſcaris a ſede predicta de aliquo beneficio prouideri contingit: per hoc tecum ut pͥmū

a ¶ Taliter .ſ. violenter. facit pro eo quod. sͣ. dixi ⁊c̄.b ¶ Ad ea. differentia eſt inter ius qd̓ competit in re ⁊ quod competit ad rem vtvidebis. jͣ. de conceſ. preben.S cui. Primo determinat duos caſus. ſcd̓s ibi: ſi vero. Scd̓o decretumapponit ibi: ꝓuiſio quoqꝫ. Prima ēt ſubdiuidit̉: qꝛ pͥmo ponit dem̄ a quoduos caſus excipit ibi: niſi. ⁊ ſecūdū d̓termīat ibi: tūc enī. do.c ¶ Cōcedit̉. approbat̉ h̓ opi.hoſtiē. quā no. sͣ. e. ti. c. vl. ī fi.⁊ reprobat̉ opinio. īno. ibi no.⁊ cōpo. no. sͣ. de reſcri. cū adeoin fi. ⁊ fuit de facto ī mediolan̄.archiep̄o hec qd̓ primi dicti.d ¶ Idonee. ⁊ ſi nō opponaturhoc idem ītelligo. sͣ. d̓ elec. cāꝫq̄. sͣ. de reſcrip. cū adeo: ad hocde preſum. c. vlti.e ¶ Sufficiēs. gͦ ſi nō ē ſufficiēsſec̄us eſt: ad hoc. sͣ. de reſcri. poſtulaſti. Quid aūt veniat ī hacſufficiētia. no. ꝑ Io. xxi. q. i. c..i. ⁊ ꝑ ber. sͣ. e. ti. d̓ monachis.f ¶ Nō pōt. ꝯͣrium notabāt dicti doctores ⁊ mouebāt̉ illa rōne: qꝛ hoc caſu nō fiebat gr̄a ꝓuiſo ſed ꝓuidēti: nec poterat ẜꝫeos ꝓuiſus hoc caſu ambitioſus dici: cū ad ſui inſtantiaꝫ nilfuerit obtētū. sͣ. e. ꝙͣuis. jͣ. e. ſimotu ꝓprio. Sed ꝯͣriuꝫ ē veꝝqꝛ beneficiatꝰ idoneꝰ nō ē. sͣ. e.ſuꝑ īordinata: ⁊ iure cōi beneficiatꝰ beneficiari nō mandat̉. sͣ.eo. ti. qꝛ in tātum. Io. an.Dimittat. ſi ergo dimittiauc ſibi poterit ꝓuideri ⁊ ī hoceſt dr̄ia īter iſtam formā ⁊ illāquā ī pͥncipio īpetrauit ille cuiꝓuidet̉: qꝛ ī illa nō ſufficit mōbeneficium pͥmuꝫ dimittere: ſitūc tacuit. jͣ. eo. ſi motu. h̓ fufficit nunc dimittere: lꝫ in cōceſſione gr̄e nihil fuerit dictum.h ¶ Tūc. n. No. īterpretationēſtrictā: ad idē. sͣ. e. cum in illis.i ¶ Sine cura. ſi igit̉ vtrūqꝫ vl̓ad alteꝝ ſit curatū tali nō poterit ꝓuider̄. Et no. pluralis elocutio nō ē vaga: īmo potiꝰ arta ⁊ reſtrīgēda: ſit ergo ꝯtentaduoꝝ numero. jͣ. d̓ reg. iu. pluralis: cum ſuis concor.k ¶ Subſiſtat. poterit igit̉ illd̓beneficium alteri conferri: ſedſi ille poſſidet n̄ poterit ſine cōgnitione cauſe de poſſeſſiōe repelli. jͣ. e. licet.neficia. Primo ꝓM uidet ignorātie pͥmi gradus. Scd̓o ſcd̓i ⁊ vltimorū ibieundē. Et prima ſubdiuidit̉ intres: qꝛ pͥmo pōit caſū. ſcd̓o rōnem ꝓuiſiōis ibi ne talis. Tertio ꝓuidet parēti ibi: Statuimus. Quarto v̓o ꝓuidet reſiſtēti ibi. Alioꝗn. do.l ¶ Beneficia. hec decre. ſūme īnitit̉ eꝗtati: ⁊ iuſte ignorātie ꝓuidet.m ¶ Sedem apo. idem ſi per alium qui ꝯferre poſſet puta per legatuꝫ. jͣ. e. ti. ſia ſēde: qꝛ nō ius potuit ſed factum.n ¶ Ab his. ſcientibꝰ vel ignorantibꝰ nō curo: vnde ſi bene aduertis hec decre.nō reꝗͥrit ignorātiam in ꝯferente: ſed ſolum in eo cui confert̉: preſumitur autemignorātia: niſi ꝓbet̉ ſcientia. jͣ. de reg. iur. preſumit̉ qd̓ intellige: vt ibi dixi.Dimiſſa. vel iuris neceſſitate vel ignorantia vel ſola volūtate. Io. an.¶ Aſſignari. multo gͦ fortiꝰ recuperabūt: ſi adhuc non ſint alijs aſſignata: vtsͣ. e. ſi tibi ī fi.q ¶ Culpa. ⁊ ſic deberet eē ſine pena: de cōſti. cognoſcētes.jͣ. de re. iur̄. ſine culpa. ſi gͦ ſciuiſſent: fuiſſent in culpa: ⁊ ſic tali pͥuilegio nō vtētur. Io. an. r ¶ Certiores. ⁊ ſic cuilibet referēti credere nō tenent̉: de ſi. pertuas. ij. ſed nō dꝫ ſe dicere dubitare: vbi certꝰ eē dꝫ: de reſcrip. cū ꝯtingat. ⁊ ē ſi.xxxij. di. habuiſſe in pͥn. s ¶ Oēs alios. hoc vult dicere beneficia iſtius. a.fuerunt collata. b. iſte dimiſit q̄ prius hēbat: ⁊ fuerunt collata. c. cuius. c. priorabeneficia fuerunt collata. d. aget. a. ꝯͣ. b. qui ſi dimittat in pace: aget ꝯͣ. c. qui etiāſi ſine difficultate dimittit: repetet. a. d. ⁊ ſic de ſingulis.In poteſt. Sunt tria dicta per. §. diuiſa. Scd̓m ibi illud. Tertiuꝫ ibi:Qcum vero. rōnem ſubdens ibi: hoc .n. do.

¶ Pōt. emanauit hec decre. ad declarationē eoꝝ q̄ no. Inno. sͣ. d̓ elec.dudum. ij. in glo. hoc intellige in fi. q̄ ibi no. hoſti. ⁊ de reſcrip. poſtu⁊ de p̓ben. ſuꝑ īordinata in fi. ⁊ cōpo. in decre. capl̓m de reſcri. ad fi. glo.magne. v̓. item qͥrit̉ de hac. ⁊. c. in noſtra. in glo. pe. ⁊ gar. sͣ. de offi. ordi.in fi. ⁊ guil. in ſpe. ti. de le. §. vidēdum. v̓. illud. cum ſe. vſqꝫ ad fi.v ¶ Modicū. ſi .n. in īpetratiōe hoc locū hꝫ. sͣ.d̓ reſcri. ſi ꝓponēte. jͣ. e.ſi motu. multo fortius īdiſpēſatiōe locū dꝫ hr̄e:cum ⁊ ip̄e diſpēſationesſint ambitioſe ⁊ reſtringende. sͣ. de fi. pͥſby. c. ij.ꝗs aūt ſuꝑ pluralitate bneficioꝝ diſpēſare poſſitvide. lxx. di. ſcōꝝ. ⁊. xxi..q. ij. ſi ꝗs iaꝫ trāſlatꝰ. ⁊.sͣ. eo. ti. de multa. Anaūt de iure ſine diſpentiōe teneri poſſit: vid̓ qd̓dixi. sͣ. de reſcrip. gr̄a.x ¶ Ap. ſe. no. ar. ꝓ illaopi. que habet ꝙ ſolꝰ papa diſpēſet in curatis.y ¶ Curā aīaꝝ. pone habēs eccleſiā curatā diſpiſationē obtinuit vt liceret ſibi recipere aliud beneficiuꝫ: ēt ſi ſit ꝑſonatꝰſil̓eꝫ curā n̄ hn̄s: ⁊ cū p̓ori tenere: ꝯfert̉ ſibi arcdiaconatꝰ: q̄rit̉ an poſſit illuꝫ retinere: ⁊ vr̄ ꝙſic: qꝛ lꝫ archidiaconꝰ curā hēat: nō tn̄ curā ſil̓eꝫcure parochialis eccleſievt. sͣ. de electiōibꝰ.ij. ad finem ad hoc. sͣ. ꝗfi. ſint legi. ꝑ venerabilver. verū. nec ēt pōt diciſil̓e: vbi eſt aliqͣ diſſil̓imdo. xxviij. q. i. ſic. n. ff. d̓iniuſto rup. teſta. l. iiij.expreſſa ſil̓itudo requiritur. sͣ. de trāſlatio. incorporalia. item v̓bū ſimile in īdulgētia poſgr̄oſe īterp̄tandū ē. sͣ. d.v̓. ſi. ſi olim. ſꝫ dicꝯͣ ẜnguil. ꝗ hoc no. ī ſpe. ti. d̓leg. §. videndū. v̓. ꝗd ſihn̄s eccl̓iā. ⁊ sͣ. d̓ of. or.in fi. ſil̓itudo .n. de qͣ fimētio in ldulgētia. n̄ adſpēs ſed ad genꝰ refert̉: ⁊ſufficit qͣlitercūqꝫ curamhēat: cū tal̓ īdulgētia velut ābitioſa ſit reſtrida vt h̓ vides. sͣ. e. li. dereſcri. ſi gr̄oſe. d̓ fi. p̓ſby..c. ij. C. d̓ ſena. ꝯſul. l. i.z ¶ Canōice. ꝯcor. sͣ. eo.li. d̓ reſcri. ſi gr̄oſe. ⁊ sͣ.de elec. dudū. ij. ad fi. ⁊ ¶ Retinere. q̄ro de duobꝰ pͥmo nūꝗd ꝑ talē īdulgētiā videat̉ ꝯceſſuꝫ ꝙ in neutro reſidere teneat̉: vr̄ ꝙ ſic ne īntiliſit īdulgētia ⁊ h̓ vr̄ tenere Io. vij. q. i. ſi ꝗs ī clero. ī glo. ij. cā .n. ꝓhibitisnis eē vr̄ ne ꝗs plura bn̄ficia hēat: qꝛ reſidere tenet̉: hoc īducere vr̄ indulgētia principal̓r ꝙ ad hoc nō teneat̉. dic ẜm guil. ꝗ no. in p̄di. §. v̓. ꝗu̓ ſi īdulget̉: ꝙ tenet̉ ī altera reſidere: niſi illd̓ exp̄ſſe in īdulgētia caueret̉: ꝙ adhoc nō teneret̉. ābitioſe .n. ſūt tales īdulgētie ⁊ reſtrīgēde: vt. sͣ. dixi. reſideat gͦ ī altera quā vult: vel nūc ī iſta: nūc in illa ⁊ ſic vtriqꝫ ſatiſfiet. Seꝗd dices in īdulgētia cauet̉ hec clauſula: dūmō bn̄ficio ī quo n̄ reſidet faciat canonice deẜuiri: nūc ꝗd ſi hūc modū nō ſeruauerit: valet diſpēſatio ⁊bn̄ficioꝝ retētio. Rn̄deo ẜm īno. ⁊ hoſti. ⁊ ꝯpoſt. ꝗ hoc no. ī dcā decre. dudū: ⁊ de p̄ſū. c. vlt. ⁊ guil. ꝗ hoc no. ī p̓di. §. in v̓. ſed ꝗd ſi īdulgētia: ꝙ bn̄tenet diſpēſatio: illud .n. dūmō nō hꝫ vim ꝯditiōis. ſed potiꝰ admonitidūvel cōminatiōis: vt. ff. de tute. l. muto. C. cōni. epiſto. ꝑ totū: ⁊ vide ꝙ dixi. jͣ. de reg. iu. actꝰ. poterit tn̄ ꝑꝑ ẜuitij negligētiā eo iuſte pͥuari. sͣ. de cle.Primis. ita dicebāt p̄dicti doctores ⁊ ꝓbanō reſi. relatū.bāt ꝑ. l. ff. de le. iij. fideicōmiſſa. §. ſi ꝗs. x. ff. de cōdi. ⁊ demō. l. hec conditio. ff. de v̓bo. ſi. boues. §. i. ff. de v̓bo. ob. eum ꝗ calendis: ⁊ idē erat ſatisexpreſſum per decre. sͣ. eo. li. de of. ordi. ordinarij. ad fi. ibi dum dicitur: