Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : P. 1.2
Seite
46r
Einzelbild herunterladen
 

SecundusDDª Ni .ſ.

De reſti. ſpo.

4 6

.xv. dies al̓s ſit ꝯdēnatio expenſarū. Excipiēs de ſpoliaione facta atertio infra certum tp̄s a iudice ſtatuendū dꝫ reſtitutionem petere alias excuſabitur exceptione nō obſtite. Ultimo dr̄ ꝙ agenti ſuꝑ rebꝰ eccl̓iaſticis nō ob. exceptio ſpoliatōisriuatarū reꝝ vl̓ ecōuerſo. Io. an.Requensª ⁊ aſſidua nosquerela circūſtrepitᵇ: ꝙſpoliatōis exceptio nonnūqͣꝫ in iudicijs calūnioſeᶜ ꝓpoſita cās eccleſiaſticas īpedit⁊ ꝑturbat. dū .n. exceptioniᵇ inſiſtit̉:appellationes interponi contingit⁊ ſic ītermittiturᵉ: ⁊ plerūqꝫ ꝑimit̉ˡcāe cognitio pͥncipalis: ⁊ ꝓptereanos ꝗ volūtarios laboresᵍ appetirnus vt ꝗetē alijs p̄paremus: finēlitibus cupientes imponi: ⁊ calumnie materiaꝫ amputare. Statuimusʰ vt in ciuilibus negocijs ſpoliatiōs obiectu: q̄ ab alio qͣꝫ ab actoreˡ facta proponitur iudex in pͥncipali ꝓcedere nō poſtponat. Sed ſiin ciuilibꝰ ab actore: in crimīalibꝰaūt ſe ſpoliatuꝫ reus aſſerat a quocūqꝫᵏ infra. xv.ˡ dierū ſpatiuꝫ poſtdiem ī quo ꝓponit̉ᵐ: qd̓ aſſeritⁿ cōprobabit: alioꝗnᵈ ī expēſis qͣs interī actor ob hoc fecerit. iudiciali taxationeᵖ pͥhabita ꝯdēnet̉: alias ſi iudici equū viſum fuerit puniēdusq.Illum aūt ſpoliatum intelligi volumus in hoc caſu: cū criminaliteraccuſatur: ꝗ tota ſua ſubſtantiaʳ vl̓maiori parte ipſius ſe per violētiādeſtitutū affirmat ⁊ ẜm hoc loꝗ ca

nones ſano credēdū eſt intellectu.qꝛ nec nudi contēdere: nec īermesinimicis opponer̄ nos debemꝰ: hꝫenim ſpoliatus pͥuilegium vt nonpoſſit exui iam nudatus. Soletenim inter ſcholaſticos dubitari: ſiſpoliatus a tertioᵉ de ſpoliatiōe cōtra ſuum actorē excipiat: an ei tp̄sˡa iudice debeat indulgeri infra qd̓reſtitutionē īploret: ne forte ſicʸ velit exiſtere: vt oēꝫ accuſationem eludatˣ: qd̓ʸ ſatis equitati ⁊ iuri conſonū eſtimamꝰᶻ: ꝙ ſi infra tp̄s indultū reſtitutionē nō petierit. ⁊ cām cūpotueritª non ducat ad finē: nō obſtante ſpoliationis exceptione deinceps poterit accuſari. ¶Ad hociſ ācimus: vt rerū pͥuataruꝫ ſpoliatioagenti ſuꝑ eccleſiaſticis: vel ecōtrario nullatenus opponaturꝰ.Bonifacius octauus. Eccleſia q̄ petit reſtitutioneꝫ decimarū quas ſe dicit īfra parochiāalterius poſſediſſe nō auditur: niſiprobet poſſeſſionē legitimam. Io.D decimas quas canoniciꝰL ſancti nicolai ſe aſſeruntª īfraparochiam eccleſie. B. clerici poſediſſe aliquādiu: ⁊ eis per eundēclericos ſpoliatos fuiſſe nequaquādebēt reſtitui: niſi euidenter docuerint ꝙ earum poſſeſſionem legitime aſſecuti fuiſſent. qꝛ eas occupaſſeᶜ iniuſte veriſimiliter p̄ſumant̉ꝰcum proueniant ex predictis infraalienam parochiam conſtitutis. Sitqꝫ manifeſtum: niſi aliudoſtendaturᵉ eas de iure communi

gilij dicebant ꝙ cū ꝓcurator ꝑ litis ꝯte. factꝰ ſit dn̄s litis poterat de calūnia iurare: qd̓ verū nō eſt niſi habeat ad hoc ſpāle mādatū: ut hic vides.7. Hec eſt not. decretalis ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes prīcipales. ī prima ponit̉ ꝓemiū ⁊ ꝯſtōnis cā. ī ſcd̓a ꝯſtō ibi. ſtatuilitē ſcd̓a ſubdiuidit̉ ī tres ꝑtes. pͥmaiidet qn̄ obſtat exceptioſpoliationis in ciuilibꝰ ⁊ criminalibꝰ ⁊ tp̄sꝓbandi ⁊ penā nō ꝓbātis. ſcd̓o ſoluit ſcholaſticā dubitationē ibi: ſolettertio certo caſu ꝓhibetexceptionē ibi: ad hoc. ſecundum. Io. an. Hācdecre. ꝗdā intitulabant̉olim ſub titu. de excepti.alij. ſub ti. de reſti. ſpo. ⁊n̄: vt hic vides. Io.a Frequēs. equuꝫ fuitergo ſuꝑ hoc ius ꝓuiſoriū emanaſſe. ff. d̓ legi.nam ad ea.b Circūſtrepit .i. pulſatvel ledit ⁊ ſumpta ſunthec v̓ba ex canone. liiii.i. frequens.c Calūnioſe. ſic. sͣ. de. ⁊ contu. finem.d Exceptioni. ſpoliatiis de qua. sͣ. dictū ē.e Intermittitur .i. difertur.t Perimit̉. de facto ītelligas non de iure: ꝙmulti ꝓpter tot īpedimēta: timore expenſarū litem dimittunt. Et ſic exponunt ẜm ber. qꝛ exceptio ſpoliationis dilatria eſt nō ꝑemptoria. īob. l. C. vn̄ vi ſi ꝗs in tātā: qꝛ lꝫ pͥuatio dn̄ii īſigat cōditiōe ex illa lenō tn̄ ex interdicto vl̓ exceptione ut no. sͣ. de cauſa poſ. paſtoralis.g Labores. hec uerbafuerūt ſumpta de corpore auc̄. vt diuīe iuſſi. ſubglo. q̄ſto. in prīcol. ix. ⁊ ꝓ republica iperator ndc̄tes ditinſnes. in auc̄. viioquo. ſuf. ina. ii. ⁊ papa idē de ſe dicit. sͣ: in ꝓemio huius libri. Io. an.Statuimꝰīterpͥtatio canonū antiquoꝝ d̓ hac materia loquētiū.quū ꝙ reus exciꝑet ꝯͣ actorē d̓ ſpoliatiōe facta a tercū ī hoc n̄actor: ⁊ iō factuꝫ alteriꝰ ſibi nō debebat obeē. C. d̓ſuoi. ⁊. jͣ. d̓ reg. iu. nō dꝫ. ⁊ peccata ſuos teneāt ace. ſasͣ. de his que fi. a maio. ꝑte capitu. q̄ſiuit. ⁊ reciber. ſe nō naliquē excipientē ſic in ciuilibus.ntiā īter criminalē cām ⁊ ciuilē vt in ciuili nōctore. In criminali ſic cuꝫ moderatioē ſepiꝰ ꝓponebat̉ talis exceptio ut. sͣ.ij. dies ſunt dati. jͣ. de excep. pia.t̉ in. xv. ſic dies in quo ꝓponit̉quo cautū p̄mittit̉ in quo ſiiſſuū. ff. ſi quis cau. l. i. ſic ⁊rtū tp̄s decidēda. sͣ. de ap. ſuꝑdant̉ ad appellandū ꝗbus tpͥs ſnīe ꝓū. vbi de hoc. sͣ. de re iudi. ad cōſultationemari poterit exceptio: ſic. ad. l. iul. de adul. l.ta ⁊. l. is cuius. §. ex ſenatuſcōſulto. ⁊ pōt peti bonorū poſſeſifra cēteſimū: dieꝫ ⁊ cēteſimꝰ in eo numero cōputat̉. ff. de ſucceſ. edic..l.dicimꝰ. ſimile. ff. de verb. ob. l. ꝗ ante calendas. Io.n Aſſerit. ſe ſpoliatū in ciuilibꝰ ab actore: ī criminalibꝰ a quocūqꝫ. Io.oAlioquin .i. ſi infra illud tēpus non ꝓbauerit.p Taxatiōe. de qua dic vt. sͣ. qd̓ me. cau. c. vlti. in glo. que īcipit. vltraim. Bernar.Puniendus. pena arbitraria: ex quo nō ſtatuitur hic certa pena. deoffi. dele. de cauſis. ff. de iur. deli. l. i.f Subſtantia. interpretatur ⁊ exponit hic papa canones illos. iij. q. ii.oportet. ⁊. ij. q. ij. nullus vbi ſunt hec v̓ba. Ridiculū .n. videbat̉ ꝗ crimi-

naliter accuſatus accuſatorem ſuum per exceptioneꝫ ſpoliationis rei modice ⁊ vilis ab accuſatione repelleret: ⁊ eſt ſimile qd̓ dicit lex ꝙ tutor a tutela excuſari nonpoteſt ratione controuerſie que eſt inter ipſum ⁊ pupillum ſuuꝫ: niſi forte d̓ oībꝰbonis aut plurima parte bonorum ſit controuerſia. ff. de excu. tuto. l. propter litem. inſti. e. ti. §. itē ꝓpter litem lꝫ illud iure auc̄. īmutatum videatur ī auc̄. vt hiꝗ ob. ſe ha. phi. res mi. §. ii. iii.⁊. .iiij. coll̓. vi.s A tertio .i. ab alio ꝙͣ ab accuſatore. iii. q. i. epiſcopi. ⁊. q. ii.cum eccleſie.t Tempusⁱ arbitrarium exquo certum non ſtatuitur: ut dixi ſupra.u Sic .ſ. ſpoliatus.x Eludat. maliciis autē īdulgendum non eſt. sͣ. qui ma. accu. poſ. ſignificante. cum ſuisconcordan.y Quod .ſ. ꝙͣ iudex terminuꝫſtatuat.z Eſtimamus. ⁊ alij eſtimare debent. sͣ. de re iudi. in cāis.⁊ ſic cōpellit̉ aliꝗs agere ad ide.C. de inge. ma. l. diffamari. ſꝫnon preciſe. ſed hoc vt exciperepoſſit: ut h̓ vides.⁊ Potuerit. alias non debetſibi imptari. sͣ. eodem lib. deelec. cōmiſſa. sͣ. de app. ex inſinuatione. cum ſi.ꝯ Opponat̉. ītelligit ber. hocquando inter eccleſiaſticas ꝑſonas cauſa uertit̉: ne ſit ꝯtra. sͣ.de ordi. cogni. cuꝫ dilectus. veldic ꝙ ibi de tēporalibꝰ contēdebatur que proprie priuate dicitur: quia poſſunt a priuato poſſideri: res auteꝫ eccleſiaſtice vocantur h̓ que non cadunt in laicum vt decime ⁊ alia ſpiritualia. ff. de leg. iii. l. hoc legatuꝫ⁊ eſt ratio huiꝰ dicti: qꝛ agensnomīe eccleſiaſtico nō agit ſuoiure ſed nomine eccleſie: undeſicut procurator agens nomīealieno de iure ſuo non excipit:ſic nec hic ad hoc. ff. de. doli excepti. ſi procurator. Iteꝫ res eccleſiaſtice ſunt publici iuris ſedde publico ad priuatum nō ſitcompeuſatio. C. de cōpēſatio.T. l. i. ⁊. iii. Odecimas. Pōt ſūmari aliter ẜm Io. mo. Agens reſtitutorio iudicio cōtra eum qui cōi iure iuuat̉dꝫ docere de titulo. h. d. vel tertio ſic. Spoliatus petens reſtitui contra illuꝫ quiiure communi probato iuuatur ſuccumbit ſi aliud non oſtendat. hoc dicit: diuiditur in duo: qꝛ primo caſum ſoluit rationem ſubdens ibi: quia eas. Do.x Canonici. nomine ipſius eccleſie agētes ꝙ poſſunt: vt. sͣ. de ꝓba. ex litterisde cōceſ. p̓ben. ex parte. vbi de hoc cum ſimi.a Aſſerunt. ex hoc inſultat preſumptio contra eos que eis veriſimiliter obſtatſecus ſi hoc nō conſtaret ꝙ ille decime eſſent in alterius parochia: ⁊ facit ad ea q̄dicam. jͣ. e. li. de preſcrip. c. i.b Eundem. clericū. no. lr̄am: qꝛ hoc ius facit pro reo ⁊ contra actorē: ſi autemſpoliati eſſent a tertio: ius cōmune lꝫ faceret contra actoreꝫ: nō tn̄ pro reo: vn̄ tūcdecre. locum habere non puto: ⁊ facit qd̓ dixi. jͣ. de preſcrip. c. i.c Occupaſſe. in mala parte: alibi in bona. vij. q. i. factus. ⁊ sͣ. e. li. de procu. ſiduo.d Preſumatur. No. ẜm opi. Io. qui no. xiiij. q. i. §. i. ꝙ laicus reſtitutiōeꝫ decimarum petere non poterat per decre. sͣ. de reſcrip. cauſam. bar. brix. no. contrarium: cum laici decimas interdum poſſideant de facto. Ad decreta. illaꝫ cāmreſpondebat ꝙ decre. ipſa dicit detinere: non dicit poſſidere ſatis puto hāc decre.facere pro Io. vt niſi laicus probet ſe legitime aſſecutum cuꝫ ſit contra euꝫ pͥſumptio non auditur: qui enim reſtitutionē petit hꝫ duo probare: ſe poſſediſſe ⁊ ſpoliatum fuiſſe. sͣ. eo. ca. olim. i. ⁊. iij. Et aliud eſt poſſidere: ⁊ aliud in poſſeſſione eē.ff. de acqui. poſ. ſi quis autem. ⁊ eſt ſimi. sͣ. eo. ex tranſmiſſa. ⁊ quod ibi no. hicergo eſt preſumptio contra actoreꝫ. ⁊ ius commune pro reo: poſſeſſio ergo ⁊ ſpōliatio probata non aduocant: vt fiat reſtitutio petitorio probato pro reo: ad hocde cau. poſ. cum eccleſia. ⁊ ca. cum dilectus. ff. de rei ven. officium. ⁊ ideꝫ videt̉vbicūqꝫ factum eſt pro reo notoriuꝫ. de diuor. ſignificaſti. proprietas igit̉ pro eoꝓbata ipſum in poſſeſſione defendat: ad hoc. ff. d̓ ſuperfi. l. i. §. qd̓ ait. ff. depoſi.e Oſtēdat̉. vt cōpoſitio. titulus pͥſcriptiōis: priuilegiū: vel alid̓ ſimile d̓ dona..l. bona fides. in fi.apoſtolice. jͣ. de his que fi. a prela. cum apoſtolica. cum ſi.