Liber

rum mandatum apoſtolicum exequantur aūt alia conſimiliª iudicesvel executores a ſe. apo.ᵇ deputaricontingit: ipſorum quilibet iniūctūpōt libereᶜ adimplere mandatum.¶ Porro vnoᵈ eorum negociuꝫincohanteᶜ cōmiſſum: alij neꝗbūtᶠſe vlterius intromittere de eodeꝫniſi uel infirmitate vel alia iuſta cāillumʰ contigerit impediri: aut ſinollet vel malicioſe in eo procedere recuſaret ¶ Iuriſditione vero perpetuata mandatore viuente per vnum eo caſu quoᵏ pōt ex iudicibus delegatis: perpetuata ītelligitur quo ad oēs.I Dem.¶ Executor ſuꝑ gratia facta datꝰa papa: mortuo papa etiaꝫ re integra gr̄am exequitir. Io. an.Iſuper gr̄a cuiquaꝫ ab apo.ſede factaⁱ executores fuerintdeputati equum eſſe cēſemus: ut ſicut ip̄a gratia licet nōdum ſit in eiꝰexecutione proceſſum morte nonperimitur concedentis: ſic nec eriāre integra perimatur executoribuſdata ptās: quamᵐ veluti gratie pͥ

dicte acceſſoriam naturam ſeꝗ cōgruit principalisⁿ ¶ Ne gratiameandem vel reddi quādoqꝫ omnino inutilemº vel ipſius effectum intempus longiusᵖ cum illius diſpēdio cui facta extitit differri contingat.T Dem.¶ Duos caſus ponit quibus deſubdelegato nō in totum appellatur ad primum delegantem .ſ. cuꝫdelegatus excōicatus vel mortuꝰ.alios caſus ponit infra eodem ſi aſubdelegato. Io. an.Iis cui cauſa. lꝫ ꝓprio nomīenō exp̄ſſoq a ſede fuerat apolſtolica delegata ſubdelegauerit nōin totumᶠ vices ſuas alicui: a ſubdelegato huiuſmodi: ſi delegatuꝫipſum exconmunicariᵍ aut de medioᵗ tolli cōtingat īpedimento taliduranteᵖ ad ſedem ipſam. ¶ Neabſolutionem vel ſucceſſorem expectando illius preiudicari litigantibus vel cauſa plus debito prorogariˣ valeat: volumus appellari.I Dem.¶ Et breuiter dicit ꝙ ab arbitris

ſi alter ſolus procedat: mandatum pape ſit adimpletum. ff. de ſol. ꝗ res. §. arca.in fi. ⁊ in predicta regula in alternatiuis cum ſuis concor.¶¶ Conſimili. vt ſi dicatur ꝙ quilibet eorum inſolidum ⁊ per ſe iudicare ⁊ exeꝗpoſſit. Io. an.Apoſtolica. idem ſi ab alio: eſt .n. quo ad hoc eadē rō.c ¶ Libere .i. ēt nō reꝗſito collega: ſimili modo exponimusillud libere: quod habetur. sͣ. d̓preben. de multa. vt patet. jͣ. d̓preben. lꝫ epiſcopus.d ¶ Uno eoꝝ. idē credo de duobus vel de omnibꝰ qui ſimul īcohauerūt quo ad quid .ſ. ꝙ ſioēs inceperunt: oēs finiāt niſiex cauſa: vt ſequitur.e ¶ Incohāte. qͣlitercunqꝫ etiāſi lis nondum ſit conte. corā eo.sͣ. e. gratum. c. lꝫ. ⁊ sͣ. eo. quāuis. ⁊ jͣ. e. ſi a ſubdelegato. aliud in procu. ꝗ dr̄ occupaſſe litis conte. vt ſit melior eius conditio. jͣ. de ꝓcur. ſi duo.f ¶ Neꝗbunt. ecce aliam differentiā inter clauſulam ꝙ ſi nōoēs. ⁊ clauſulam vos vel alterqꝛ pͥmo caſu qn̄ vno impeditoꝓcedit alter: ceſſante īpedimento ſimul ꝓcedunt: ille .n. īpeditus poſtea veniens ⁊ cum aliovolens procedere admitietur.¶ De eodem. ſic in plu. prour. datis inſolidum. ff. de ꝓcur. l. pluribus. ff. mā. l. creditor. §. duobus. sͣ. de ꝓcura. nōiniuſte. jͣ. eo. li. e. ti. ſi duo. al̓sſequi poſſet ꝑplexitas: ſi ꝗlibetꝑ ſe ꝓcedere vellet: qꝛ eodē forte tempore ad diuerſa loca citarent. sͣ. de reſcrip. c. vlt. ibi vnꝰexcōicaret alter abſolueret. d̓ reſcrip. ſi contingat. ⁊ ſic ſe impedirent: ſicut duo vſufructuarij. ff. de vſufru. l. quotiens. ⁊ neceſſe eſſet ad ſuꝑiorem habere recurſum. sͣ. e. c. ij. ⁊ ſic ꝯtra iura ſuꝑfluis fatigaretur laboribus: tutior ergo ⁊ melior fuit hec interpretatio: vt res valeret non periret. sͣ. de ver. ſig.abbate. ad idem. ff. de admi. tu. l. decreto. ad fi.h ¶ Illum .ſ. incohantem.i ¶ Recuſaret. tunc ergo poterunt alius vel alij ꝓcedere: nō ſic in procura. datisinſolidum: qꝛ vno occupante ⁊ poſtea impedito alij non poſſunt ꝓcedere: niſi dictum fuiſſet in ꝯſtōne ꝙ nō fieret melior ꝯditio occupantis. jͣ. d̓ ꝓcura. ſi duo: ⁊ꝙ dixi de legato impedito collegā hoc caſu ꝓcedere poſſe. verum intelligo niſi ille qui incohabit ſubdelegatū daret. ar. pre. decre. ſi duo: puto etiā ꝙ cum collega ꝑꝑ impedimētum incohantis ꝓcedit: ipſe inchoans ceſſante impedimēto ſuocām reaſſumere non poterit: niſi ⁊ ille impediretur vel procedere nollet: ad īſtareius quod de ꝓcur. dicimus in precedenti decre. ſi duo.z ¶ Quod pōt. vt qꝛ ſcriptum erat: cum clauſula ꝙ ſi non omnes: ⁊ collega etiāactu perpetuatiōis impeditus non poterat intereſſe: vel ſcriptum erat cum clauſula vos vel alter: ⁊ patet ꝑ hāc lr̄am ꝙ ſi iudex ꝓceſſerat cū non poſſet per illuꝫactum non ſit perpetuata iuriſditio: vnde per hāc lr̄am ⁊ per decre. prudētiā terminaui qōnem de legato dato in diem vel ſub ꝯditione: qui forte volētibus partibus ante diem vel ꝯditionem fuerat vſus iuriſditione: deinde mortuus fueratdelegans: an per illum actum perpetuata eſſet iuriſditio: nōne iuriſditio vni ſubconditione mandatur per clauſulam quod ſi ambo: ⁊ ſi antequam cōditio ſuperueniat procedit: nihil reputatur egiſſe. sͣ. eo. prudentiam. in prin. ergo ſi ille actus habetur pro nullo: non eſt perpetuata iuriſditio: ⁊ ſic perpetuationē inducerenon poterit: vnde ſatis eſt ibi caſus. item ex conditionali demandatione nōdumeſt attributa iuriſditio ſed ſpes iuriſditionis: ſicut ex conditionali obligatione ſola ſpes eſt in debitum iri. inſti. de verbo. obli. §. ex conditionali. ergo quod anteconditionem fecit: vt priuatus fecit: non ut iudex. itē ſi prorogatur iuriſditio poſttempus requiritur ꝙ actor reus ⁊ iudex cōſentiāt. ff. de iudi. l. ij. ⁊ facit quod nota. sͣ. eo. p. ⁊. g. in princi. vlti. glo. quod recitatur. sͣ. eodem de cauſis: ita arguendo de poſteriore ad prius in preuentione requiretur conſenſus iudicis: ſed iſtiiudex non erat conditione vel die nō veniēte vt dixi: ſicut ſtatuliber qui agit medio tempore facit vt ſeruus non vt liber. ff. de ſtatulibe. l. ſtatuliberum. idem̄ video ꝙ terminus hominis nō preuenitur. sͣ. de appel. oblate. ⁊ forma mādati exacta diligentia ſeruāda eſt: ita ꝙ ei renunciare nō pōt. jͣ. de prebendis. cui de no.item pendente dilatione iudicis officium ꝗeſcit. sͣ. de appel. ſignificātibus. C. dedila. ſiue pars. ad qōnem bene facit. ff. de verbo. obli. cum filius. ff. d̓ conditio.⁊ demon. l. multum. ff. de condi. inde. l. ſub ꝯditione. item bene facit. jͣ. de ſpon..c. vno. nam vides ibi ꝙ ſponſalia nulla inducunt publice honeſtatis iuſticiaꝫ ⁊tn̄ ſponſalia conditionalia non: qꝛ ante conditionē cōſenſum non habēt: a ſimili dicam: adhuc minus eſſe de iuriſditione ſub conditione delata ante conditionēquam in alias nulla: verū eſt tn̄ quod hoſt. no. sͣ. eo. lꝫ. ꝙ ad ꝑpetuationē iuriſ-

ditionis nō reꝗͥritur ꝙ ille actus de iure teneat: quod nō eſt verum precipue in caſu noſtro: cum nō poſſit ꝑpetuari qd̓ nōdū ē: ſicut nec renaſci qd̓nondum eſt natum de cōſe. di. iiij. qui in maternis. nec relabi qui nondūeſt lapſus. jͣ. de here. accuſatus.Ꝙ I ſuper gratia. Ponit dictum quod primo probat per regulā.ſecundo per euitationeꝫabſurditatis. ſecūda ibi:ne gratiam. Et declarathec conſtitutio que not.gof. ⁊ hoſt. de reſcrip. cōſtitutus. in prin. ⁊ hoſti..sͣ. eo. quoniam. ⁊. c. lꝫ.Io. an.¶ ¶ Facta. iſtud eſt quodſoluit contra. decreta. jͣ.de prebē. ſi cui vt ibi dixi in vlti. glo.m ¶ Quam .ſ. ptātemdatam executoribus ſuꝑipſa gratia ſic facta.n ¶ Principal̓. ad ideꝫ.jͣ. de regu. iur̄. acceſſorium cum ſuis concor. huius contrarium videbat̉qꝛ iura inducta. sͣ. eo. indiſtincte: dicebāt ptāteꝫdelega. perire re integramorte mandatoris. sͣ. e.relatum. gratum. licetcum ſi. ſed executor habet delegatuꝫ: quod patet: qꝛ tractatus ipſoruꝫpōitur ſub iſto titulo: vtdixi. sͣ. d̓ reſcrip. tibi quiergo eorum poteſtas expirare videbatur: et nonob. ſi dicatur illud reſcriptum eſſe executoriū gratie: qꝛ ſi reſcripta q̄ cauſe cognitionem committunt pereunt re integramorte cōmittentis: multo fortius videbatur in executorijs gr̄aruꝫ: cū facilius via extraordīaria quā via iuris cōis tolli debeat. ⁊ ſi dicatur ꝙ gr̄apoſſet eſſe inutilis: recurretur ad ordinariam: ſicuti in caſu. jͣ. de preben. ſiclericus. §. verum. ſꝫ ꝯͣrium eſt verum: ⁊ ratio ſequitur.oInutilem. puta qꝛ gratiam habebat ꝯͣ ordinarium: ⁊ nouos executop ¶ Longius. qꝛ. neceſſe habet adire papam pro ꝯſequenda iuſticia. vel ꝓnon impetrat.nouis executoribus impetrandis.is cui. Ponit dictū cuiꝰ cām īterſerit ibi: ne abſolutionē. d̓o.q M¶ Non expreſſo. al̓s nō erat dubitatio: ſi .n. nomē fuiſſet expreſſuꝫſucceſſor non ſuccederet in delegatione. sͣ. e. qm̄ abbas.r ¶ Non in totum. h. d. qꝛ alias non eſſet dubitatio: ſi .n. delegatus ſubdelegaſſet in totum: indiſtincte appellaretur ad primum deleganteꝫ. sͣ. e.ſuper queſtionum. Sed quando aliquid ſibi reſeruat appellari debet adpſum delegatum ſubdelegantem: vt ibi. ⁊ sͣ. e. ſi delegatus.s ¶ Excōicari. maiori excōicarione: minori eniꝫ excōicatus bene exercet eaſue ſunt iuriſditionis. ſupra de cle. ex. mi. ſi celebrat.t ¶ Medio .i. de hoc mundo: quod quare dicatur medium: vide. xxiij. q.v ¶ Durante. no. qꝛ ſublato impedimēto .i. illo abſoluto vel confirmatoiiij. hec autem vita.ſucceſſore ad primum delegantem appellari nō dꝫ: ⁊ ſi dubitaretur an ipſe ſubdelegatus eſſet abſolutus: credo ꝙ teneret appellatio. alternatiua ꝓpter probabile dubium: ad hoc. sͣ. e. li. de poſtu. c. vno. ſicut etiā ꝑꝑ dubitationē ꝓbabilem format actor libellum alternatiuū. ff. quoꝝ lęrrun.l. i. §. ꝗ aūt. alias nō credo maxīe ẜꝫ canones ꝙ liceat alternatiue appellari: ne liceat vagari ⁊c̄. sͣ. e. li. de elec. vt ꝗs duas. ad idē bn̄ facit. e. ti. c. ij.vbi nō tenent vota alternatiua ẜm canonēs dixi: qꝛ ẜm leges nō appellatur ad imperatorem omiſſo medio: ⁊ ſi appellaretur: imꝑator remittit adeū ad quē debuerat appellari. ff. de ap. l. imꝑatores. vn̄ ſi appellaret̉ adīꝑatorē vel ad preſidem: tenere poſſet appellatio ad p̄ſideꝫ p̓dcā rōne. ſedẜm nos appellari pōt ad papā omiſſo medio. sͣ. de ap. dilecti vlt. ⁊ ad legatū. sͣ. de of. leg. c. i. vn̄ ſi appellans de ep̄o dicat appello ad archiep̄ꝫ vl̓ad papā: non puto appellationē tenere niſi alterū eligat infra id tp̄s infraqd̓ poterat appellari. ar. sͣ. de poſtu. c. i. in fl. ne cum diſcrimine appellatiliceat ſic vagari. ff. de iniu. l. p̄tor. lꝫ. gul. foueat ꝯͣrium in ſpe. de appel. §.nūc tractemus. v̓. ſed pone aliꝗs. ⁊ ver. ꝗd ſi dicat. bn̄ facit aūt hec decre.⁊ illa. jͣ. e. ſi a ſubdelegato. ad qōnem no. sͣ. de fo. cōpe. ſi ꝗs ꝯͣ clericuꝫ. inglo. ij. ſ. ad quem appellet̉ de legato ep̄i recuſati. ⁊ dicebant vin. ⁊ tan. ꝙappellari pōt ad archiep̄m: nō ob. decre. dilecti. cū hic iam per recuſationem ſublatum ſit medium: pro quibus in ar. faciunt iſta iura.x ¶ Prorogari. circa quod debent iudices ꝓuidere. sͣ. de do. ⁊ cōtu. finē.