PrimusDe temporibus

3 2

prouidere neceſſitatibus ſuꝑ hocper ipſum capitulum quācito commode poterit conſulendumª aliudcontigerit ordinariᵇ.¶Dem.¶ Eccleſie cathedrali vacanti ſolus papa viſitationeꝫ deputat niſarchiepiſcopus ꝓpter negligētiaꝫvel doloſam capituli adminiſtrationē cū cauſe cognitione deputaret hoc. d. primo. Uiſitator eccleſievacantis ab inferiore a papa deputatus tēporalia ⁊ ſpiritualia adminiſtrat excepta beneficiorū collatione ad ep̄m pertinēte. h. d. ẜo. Do¶ Aſitatorᵉ ab alio qͣꝫ a Ro. pōſ.¶ Ccleſie cathedraliᶜ vacātiᵈ videputari non pōtᵍ. Niſi forte capitulum ī ſpiritualibus ⁊ tēporalibus negligenterᵖ aut perperaꝫˡ adminiſtret. ¶ Tunc enim archiepiſcopus ob negligentiam vel maliciaꝫ capituli eo vocatoᵏ cauſeqꝫ ſuper hoc cognitione p̄miſſaˡ viſitatorem ſeu adminiſtratorem eideꝫeccleſie licite poterit d̓putar̄. ¶ Huiuſmodiᵐ quoqꝫ viſitator quāquāſpiritualiū ⁊ tēporalium adminiſtrationem legitimāⁿ cenſeatur habere: beneficia tamen que ad collationem pertinēt epiſcopiº conferrenō pōtᵖ: ſi ab alioq qͣꝫ Roͣ. pon. fuerit deputatusᶠ.Rubrica De temporibus. ordinatiorū ⁊ qualitate ordinandorum.CLemens. iiij.¶ Epiſcopus italie vltramontanum non ordinet: niſi de ſpeciali li

cētia pape vel per patētes lr̄as ep̄ſui cōtinentes iuſtā cām quare nolit vel non poſſit illum ordinare: ſiſecus factum fuerit ordinans punietur pena condigna: ⁊ ordinatꝰmanebit ſuſpenſus: ita ꝙ etiā a penitentiarijs pape ſine ipſius ſpāli licentia abſolui non poterit. Io. an.¶ Epeª contingit ꝙ nonnulli clericiᵗ vinculo excōicationisʸ aſtricti: autapoſtateˣ: ſeu irregularesʸ vel alias ordinū ſacroꝝ ſuſceptione indigni ſuā patriamᶻ in quade his habetur notitiaᵉ fugientesᶻſe ī remotis partibus faciūt ad huiuſmōiʸ ordīes ꝓmo ueri¶ Nosigitur volentes animarū ipſorumpericulis obuiare: ſtatuimꝰ: vt nullus epiſcoporūª italieᵇ decetero aliquem vltramōtanū clericuꝫᶜ ordinare p̄ſumat: niſi a nobis ſpālemlicētiaꝫ habeat: uel ab epiſcopo decuiꝰ dioceſi traxit originē ordinandus: vel in cuius dioc. beneficiatꝰexiſtitᵈ: per eius patētes lr̄asᵉ cauſārōnabilem cōtinētes: quare ipſumnolit aut nequeat ordinar̄. ¶ Eosvero quos contra p̄miſſa contigerit ordīari: manere volumꝰ abſqꝫſpeᶠ diſpenſationis ſuper hoc a ſeapo. obtinende ſuſpenſosᵍ: ac ordinantes penitentia condigna prniri Omnibꝰ noſtris penitentiarijs inhibentes diſtricte: ne abſqꝫlicentia nr̄a ſpāliꝰ cum taliter ordinatis diſpenſent: vel ſuas eis tradant lr̄as per quas cuꝫ ipſis debe-

ari. ⁊ poſtli. reuer. l. v. ff. de reg. iur. ſeruitus. recuperat ergo iura ſua qͣſirima actione. vij. q. i. paſtoralis. inſti. qui.iure poſtiodis ioſtibus.ilijͣ. de cle. egro. c. vno.do: vel forte viſitatorē dando: vt. jͣ. c. prox.EAhuiuſmodima pars facit tria. pͥmoponit dictum. ſcd̓o exceptionē ibi niſi. tertio illimitat ibi: tūc .n. d.c ¶ Cathedrali. opiniones erant olim ꝗs poſſitviſitatorem dare cathedrali eccleſie. itē an̄ viſitator poſſet cōferre beneficia: vtrūqꝫ hoꝝ determinat hic papa: ortū hꝫpͥmū dictū huius decre.ex his q̄ no. lxi. di. qm̄ feſtus: ⁊ per inno. ⁊ hoſti..sͣ. ut ec. bene. ut noſtriſecundū ex his q̄ no. lxi.di. obitum.d Uacanti. ideꝫ in quaſi vacante: ut. sͣ. ꝓxi.e ¶ Uiſitator. ideꝫ quodadmīſtrator: d̓ quo. lxi.diſtin. cathinen̄. ⁊. c. qm̄ſtus.f ¶ Pontifice. cuius intereſt eccleſiaꝝ neceſſitatibus ꝓuidere. sͣ. c. ꝓxi.g ¶ Non pōt. hoc p̄ciſetenebat Io. in p̄dicto. c.qm̄ feſtꝰ. bar. brix. ⁊ hu.ibi ꝯtra tenebāt .ſ. ꝙ archiepiſcopꝰ hoc poteratſicut ⁊ p̓ſes dat curatoreꝫ: inſti. de cura. §. vlt.⁊ qꝛ prohibitum non reperiebatur. Lau. idē dicebat: tamen dicebat clericoꝝ reꝗrendū conſenſuꝫ. Inno. ⁊ hoſt. ut ec.bene. c. vno. diſtinguebant ut hic .ſ. ꝙ aliꝰ ꝙͣpapa ſine cāe cognitione⁊ vocatis his ꝗ vocandierant .ſ. capitulo nō poterat viſitatorem dare:⁊ eſt rō: ꝗa archiepiſcopus nō pōt tollere ius ſuū capitulo ſine cā: qd̓ eſt ꝙ ad ipſos vacante ſedeꝑtineat adminiſtratio ſpiritualiū ⁊ tēporaliū. sͣ. c. ꝓxi. cū cōcor. ibi ſignapapa aūt ex ptātis ſue plenitudīe hoc bn̄ pōt: d̓ cōceſ. p̓bē. propoſuit.egligenter. eccem caſum. .ē ſcd̓m. No. hic eꝗparari negligentiā ⁊ d̓lictū alibi diſmiſſarius ꝓ vtraqꝫ ꝑte. eo. ti. ꝙͣꝙͣ. Io. an.n̄ vocandi: qꝛ eoꝝ intereſt. sͣ. de offi. archi. ad hoc. d̓us. ⁊ quomodo interſit. sͣ. dixi.dico viſitatoris dationē nō valere: ad qd̓. sͣ.a. ſufficit .n. legiſlatoreꝫ aliꝗd ꝓhibuiſſe: ⁊ ſialere. C. de legi. nō dubium.dralin̄. ⁊ sͣ. de ele. cū nobis olī. ī fi. n̄. n.ō bn̄ficia ꝯfert vide inſtātiā init dare īſtātiā. ut. i. q. i. ſic̄ vrgeritulo confert: qd̓ dic ut. jͣ. ne ſe. va. c.Nō pōt. ſuꝑ hoc vide qd̓ no. d̓ ma. etIo. ⁊ hu. tenebāt ꝯͣrium: dicebant .n. inferre. ⁊ hoc no. lxi. di. obitū. Lau.ꝯͣ. opi.ab alio ꝙͣ a papa: pͥma in viſitatorea papatis p̓rogatiuā ampliore fungi ptāte: ad hat ⁊ delegatꝰ a papa ſubdelegatum dat abberdele. paſtoralis. ⁊. c. vlt. ad idē. jͣ. de preAb alio. puta archiep̄o in caſibus ſupradictis: vello ſi alicui cōmitterentvlle diceretur viſitator.atus. ille ebene hoc poterit: qꝛ oīa poteſt que eleeo. li. de elec. is cui. Io. an.rimo ponit cōſtitutiōis cām impulſiuamtuit ibi: nositur. Tertio tranſgreſſores punit ibi

eos vero. Quarto ad penā inhibiriam addit ibi: omnibus. Do.s ¶ Sepe. fuit igitur prouidendū. sͣ. de appel. ſepe. sͣ. de elec. ꝗa ſepe. jͣ. de reſti.ſpo. frequēs. ff. de legi. nā ad ea.t ¶ Clerici. no. ꝓ his que. jͣ. dicam.u ¶ Excōicatiōis. de talibꝰ in excōicatiōe n̄i ordis: dic vt. sͣ. de ſen. excō.cū illoꝝ. ⁊ diſtingue inter regulares ⁊s: ⁊ inter ſciētes ⁊ ignorātes ius ul̓factum: ut ibi.x ¶ Apoſtate. qui excōicati nonſunt: d̓ hoc. xxiij. di. ſi ꝗs. sͣ. devit. ⁊ ho. cle. ſi quis de apo. c..iij. niſi ī caſu. c. ut ꝑiculoſa. jͣ.ne cle. uel mo. ut ꝑiculoſa. quiautē ī apoſtaſia recipit ſacrū ordinē ēt ſi religioſus ſit n̄ diſpenſat̉ cū eo ꝑ aliū ꝙͣ per papā. ⁊ͣde apo. c. vlti. qd̓ ītellige ſi ueraerat apoſtaſia: ꝑ id qd̓ habes.e. c. ex parte. ⁊ ibi no. apoſtate ātinfames ſunt. vi. q. i. infames⁊. iij. q. iiij. ſi quis a ſuo ⁊ ſic nōmouendi. xxiiij. di. qm̄.y ¶ Irregulares. ſiue ex crimine ſiue ex defectu puta bigamiaillegitimitate corporis vitio uelalio defectu. Io. an.z ¶ Patriā. d̓ qua inquirere dꝫaminās ordinādos. xxiiij. diſtin. qn̄. ꝑꝑ patriā ēt natiuitateꝫcarnis vel vilis emi ſolet mancipiū. ff. de edil. edic. qd̓ ſi nolit.§. ſi mācipia. ꝯͣ. sͣ. de iudi. cuꝫd̓putati. Sol. nō loꝗtur in ordinādo ꝗ ſubtiliter examinandusē. vt. sͣ. de pur. ca. conſtitutus⁊ ¶ Notitia. ⁊ iō in his fieri dꝫexamīatio. sͣ. de elec. poſtꝙͣ. cuꝫſuis concor.9 ¶ Fugiētes. xix. q. ij. due ſūt.Huiuſmodi .ſ. ſacros.Ya ¶ Epiſcopoꝝ. abbates etiā ordīes conferūt. lxix. diſ. qm̄ videmus. sͣ. d̓ eta. ⁊ qͣ. c. cū ꝯtīgat.ſed talibꝰ cōferre nō poſſunt: ꝙdic: vt. jͣ. d̓ pͥuil. abbates. in. fi.⁊ pͥſbyteri cōferunt pſalmiſtatūvt. xxiij. di. pſalmiſta.b ¶ Italie. ꝗd econuerſo ſi ep̄svltramōtanꝰ ordīet italicū: nonvidet̉ hec decre. locū hr̄e: qꝛ penalis ē: ⁊ ſic reſtringēda ⁊ ſic ꝓpriū nō excedit caſum. sͣ. e. li. d̓elec. ſtatutuꝫ. de pe. di. i. pene.In ꝯͣriū vr̄ cū per oīa ſit eadeꝫrō utrobiqꝫ. ergo idem ius. necvr̄ iſta ampliatio vel extēſio ẜm ea que vides. sͣ. de elec. ſi poſtꝙͣ. ubi conſtitutioilla cupiētes. lꝫ penalis locū habere declaratur ī ꝓuiſionibꝰ ⁊ appellationibus⁊ ꝯfirmatiōibꝰ: de ꝗbus ibi cautū nō erat: ad hoc. ff. de v̓b. ob. l. a ticio. vbi .n. ēeadē rō ⁊ penitus oīmoda ſimilitudo: nō ꝓprie dicimꝰ extēdere. ff. ad. l. iulia. deadulte. l. ſi poſtulauerit. §. idē. ff. de eden. quedā. §. numularios: tūc enī pene d̓cūtur extēdi: qn̄ ad caſum nō oīno ſimilē extēdunt̉: ⁊ ſic ītelligūtur ꝯͣria: facit adhanc q̄ſtioneꝫ: qd̓ no. moderni ⁊ hoſt. p̄cipue.nihil. ⁊ guil. ⁊ gar. e. ti.re. ī italicis vltra mōtes ordīaauaritie. dubitādo credo ꝑ primā rōnē ꝙ hetis locū hēat. ⁊ pōt eē rō: qꝛ vltramontanꝰ citra mōtes exiſtens hꝫ duo remedia:vt cito mittat ad ꝓpriū ep̄m. uel ad papā ſaltē ꝗ ſibi vicinus eſt: licētiaꝫ poſtulet:qd̓ nō ſic facile pōt italicus vltra mōtes exiſtēs: habeāt ergo in hoc caſu locū anqua ⁊ moderna iura: iſtud aūt ſuum ſcriptum caſum nō excedat.c ¶ Clericū. ꝗd dices ſi laicū ordinet ī clericū: vr̄ ꝙ tūc locū nō hēat ꝑ iura gl. ꝓxi. allegata: ⁊ ad hoc. sͣ. in pͥn. decre. Sed 3. jͣ. c. vlti. cū ſuis ꝯcor. ⁊ eadem eſt rōvtrobiqꝫ. ergo idē ius erit. Sol. credo per vltimo dicta ⁊ de laico ī clericū ordīato hāc ꝯſtitutionē ītelligi: ⁊ facit qd̓ dicā. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ litterā lege punctādo poſt vltramōtanū ⁊ n̄ poſt clericū: ⁊ ſic tūc veꝝ ītellectū habebis: ⁊ lꝫ proemiū d̓ ſacrisloqͣtur: cōſtitutio generaliter loꝗtur: uel dicūtur hic ſacri ordines large ut cōpͥhēdant̉ minores: ſic. sͣ. de biga. c. i. de hoc. xxxij. di. in ſūma. alij contra.d ¶ Exiſtit. ſubau. ul̓ vbi hꝫ domiciliū: lꝫ alibi natus fuerit. jͣ. e. cū nullus .i. rn̄.niſi dicere velis hoc ſpāle ī hoc caſu: qd̓ credo veꝝ: ⁊ lꝫ alias videā vnū ius ſuꝑpleri ꝑ aliud: ut. sͣ. de elec. is cui tn̄ iſtud nō credo ſuppleri per illud: alias facilimū erit vltramontano infami ſe facere ordinari: qd̓ vetat hec conſtitutio.e ¶ Litteras. h̓ no. duo ſpālia pͥmo caſu ī quo ſcriptura reꝗͥrit̉: ⁊ hēs de h̓ sͣ. d̓ ꝓba. tertio. ⁊ dixi. jͣ. de cēſi. c. i. ſcd̓o ꝙ nō ſuffixit lnīa: niſi exprimat̉ cā: ⁊ ē ſi. jͣ. deſen. ex. cū medicinalis. f ¶ Spe. fi. sͣ. de elec. c. i. in fi. ep̄s ergo ſuꝑ executione ſecum poterit diſpenſare: ut olim poterat. ix. q. ij. lugdun̄g ¶ Suſpēſos. ī caſu iſto celebrās irregularitatē īcurrit: ⁊ de hoc dicam. jͣ. c. ꝓx.h ¶ Spāli. ſic. jͣ. de offi. vica. c. ij. ⁊. iij. jͣ. de pe. ⁊ re. c. ij. de reg. iur. in generali