PrimusDe reſcrip.

tificeª concedatur: vt bn̄ficiaᵇ q̄ tꝑetue ꝓmotionisᶜ obtinebas: poſſesuſqꝫ ad ſueᵈ uolūtatibus bn̄placitūretinere: huius gr̄a ꝑ eius obitū: ꝑquēᵉ ipſius bn̄placitū oīno extinguiturᶠ: eo ipſo expiratꝰ. ¶ Secus aūtſi vſqꝫ ad apo.ᵖ ſe. bn̄placitū gr̄acōcedatur predicta: tūc .n. qꝛ ſedesipſa nō moriturˡ durabit ꝑpetuoniſi a ſucceſſore fuerit reuocata.Pretextu vero talis cōceſſiōisque debet: cū ſit ambitioſa reſtringiˡ: ea ſolum beneficiaᵐ que canonceⁿ obtines: potes licite retinere.¶ Dem.¶ Uacatio ꝑ mortem ⁊ vacatioꝑ renunciationeꝫ ſunt diuerſa: ⁊ iōin lr̄is ad beneficia impetratis unoexp̄ſſo nō vēit reliquū. h. d. Io. an.I Aſceptum ab ap.º ſe. mandatum vt ab aliquo beneficij qd̓obtinet reſignatiōe recepta: ipſumalteriᵖ cōferas ⁊ aſſignes adīplere

non potes: ſi illeq antea qͣꝫ reſignetrebus eximat̉ humanisᵖ. ¶ Cumᶠv̓o nō ꝑ reſignationē vacauerit: ſꝫꝑ mortēᵗ. ¶ Niſi de intētione mandantis aliud appareret expreſſeᵛ.¶ Si duo ſuꝑ eodeꝫ bn̄ficio lr̄asimpetrent primoˣ eorum per illiusobitum ꝗʸ tenebat: ſcd̓o vero perceſſionem eiuſdemᶻ ip̄m proponēte vacare: Secundusᵉ. y Cū beneficium ip̄ꝫ ceſſione nō morteᶻ vacauerit: dꝫ primo in ipſius aſſecutione preferriʳ.¶ Dem.¶ Licet ignorans beneficium ſibicollatum in impetratione alteriusillius mentionem non fecerit valētlittere: alterum tamen eliget. ſi ſimul teneri non poſſit Io. an.Ratia quam ſuꝑ bn̄ficio a ſe.¶ apo.ª te īpetraſſe ꝓponis: vitioſaᵇ reputari non dꝫ: quāuis dealio beneficio ab ep̄o tuo anteaᵉ tibi abſenti ignorantiᵇ collato nul-

liens mihi quadiutictus remāſerit in furore nō extinguitur mortuo ticiomriuſquā ad ſanā mentē reuertat̉ pro eo ꝙ vſqꝫ ad oē tp̄s vite mei vſufructuarij poterat ſi miſriſſet nō fieri ſane mētis. C. d̓ vſufru. l. ambignitatē ſic videbaī caſu ꝓpoſito: qꝛ papa ſi ſuꝑuixiſſet poterataret gr̄a. vrbanus aūt ꝯͣriū rn̄derat velnō mutaſſe voludicebat .ſ. ꝙ expirabſua exͣuaganti q̄ incipiebat: ſignificaſti nobis: h̓bonifacius diſtinguēdoveritatē exprimit ⁊ declarat qd̓ no. hoſt. sͣ. de preca. c. vl. ⁊ vin. de elec. c.dudum. ij. in vlti. glo. ⁊aibbas ibidē. Io. an̄.k ¶ Gratioſe. in hoc fuitgr̄a: plura bn̄ficia ſiml̓tenere nō poterat. vndeſi pͥmū curatū erat ⁊ ſecūdū curatū pꝰ receptaꝫpoſſeſſionē ſcd̓i ſtatiꝫ uacat primū. xxi. q. ij. ſiꝗsiam. sͣ. de preben. d̓ multa: vel ex quo ꝑ eum ſtatnus poſſeſſionembr̄et. jͣ. de p̓ben. lꝫ. ij. niſi ī caſu. jͣ. d̓ pͥbē. ſi tibi ſiꝓmouebatur in ep̄ꝫ poncōſecrationē vel poſt decurſum tp̄s d̓ cōſecrādisep̄is vacabūt priorā bn̄ficia. sͣ. de elec. cū in cunctis. ē gͦ gr̄a vt donecuoluntas eiꝰ durauerit. beneficia ipſa non vacent.Io. an.a ¶ Aro. pō. ꝗ ſolꝰ ſubꝯditione ⁊ ad tp̄s ſicut vult pōt bn̄ficia ⁊ prelaturas ꝯferre. vij. q. i. paſtoralis. sͣ. de fil. preſ. veniens ⁊ in his que vult ē pro rōne voluntas. inſti.de iur. na. §. ſed quod prīcipi. alius aūt hoc non pōt .i. q. ij. quāpio: vij. q..i. quāuis. lxx. di. ſanctoꝝ. lv. di. precepta. nec .n. moribus noſtris expedittemporales habere filios. ff. de op. le. eſt queſitum. nec actus legitimi ⁊c̄.jͣ. de reg. iur. actus.b ¶ Beneficia. large ponitur: ⁊ no. ꝙ dicit beneficia non dicit fructus beneficiorum: vt. jͣ. de preben. ſi tibi conceſſo. hoc dico vt denotem ꝙ hic beueficia non vacent: ibi tamen vacant: ut ibi dicam.romotionis. forte in ep̄m. Io. an.d ¶ Sue .ſ. rōne pōtificis. ⁊ ꝯcor. sͣ. e. lr̄is. vbi ꝑ cl̓am: niſi ꝑ nos ⁊cͣ. nonnitas ſed ꝑſona ſcribentis. e ¶ Per quem. ratio.¶ Extiuit̉. ꝯcor. jͣ. ne ſe. vaca. c. vno in fi. ſic etiam crimina morte extīur. xxiij. di. quorūdā. ⁊ jͣ. de. her. accuſatus. §. ſi vero. in fi. p̄terquābus no. in dicto. c. quorundam. ⁊. xxiiij. q. ij. in ſumma.g ¶ Expirat. expirāte igit̉ papa expirat hec gr̄a. ⁊ ꝯcor. ff. loc. l. iiij. vbi dicit̉ ꝙ locatio vel p̓cariū ꝑ te mihi ꝯceſſum quādiu voles obitu tuo finituad hoc ſignat̉ ꝯͣriū. sͣ. de p̓ca. c. vlt. ⁊. ff. de p̓ca. cū p̄carium. §. i. vbi dr̄ ꝙp̄cariū nōmorte cōcedentis ſꝫ ib̓i ſimpl̓r ſcm̄ fuerat p̄cariū nō adiectaaliqua cōditione vel termino: vt no. in pre. dec. vlti. de preca. itē ꝯͣ. nonnevoluntas pape durare ītelligit̉ donec mutata ꝓbat̉. sͣ. de bap. ⁊ eius effec. maiores ēt poſt mortem. xxv. di. qͣlis. ſed in illa q̄ ſalutē aīe reſpiciuntitem valde ꝯͣdicit predicā. l. ambiguitatē. C. d̓ vſufruc. ꝑ que iura tenebaabbas opi. clemētis. sͣ. de ele. dudū. ij. in fi. ſed in lege illa eſt fauor ꝗ ampliadus eſt: hic odium qd̓ eſt reſtringendū: vt h̓ in fi. vel verius: redire vl̓non redire ad ſanam mentem nō erat in voluntate morientis: ſed hic reuocare ⁊ nō reuocare gr̄am erat in voluntate morientis ex quo ergo adiecit donec volā: ꝑinde ē: ac ſi dixiſſet donec moriar niſi prius reuocauero.b ¶ Apoſtolice ſedis. no. ergo ꝙ aliud eſt cū ſcribit perſona: aliud cuꝫ ſcribit dignitas: ſicut aliud eſt cū ſcribitur ꝑſone: aliud cum ſcribitur dignitati. ſupra de df̄. deleg. qm̄. jͣ. eo. c. vl. ⁊. jͣ. de priui. ne aliqui.¶ Moritur. fic. xij. q. ij. liberti. nō .n. pōt eē nulla. xxiiij. q. i. pudēda qꝛſompro eo orauit. xxi. di. §. i. ad fi.¶ Perpetuo .i. donec vixerit ille cui fuit gr̄a ꝯceſſa. ad ideꝫ. ff. pro ſocio.l. l. vbi de hoc. ⁊ no. ꝙ ſicut pͥuilegium ꝑſonale ex ꝑte eius cui ꝯcedit̉ extiguit cū ꝑſona. vij. q. i. petiſti. ſic priuilegiū ꝑſonale ex ꝑte cōcedentis extinguitur cum ipſo concedente ut hic: ⁊ ſic de vtroqꝫ pōt intelligi. jͣ. de regu.iur. priuilegium: vt ibi dixi priuilegium aūt reale ex parte cōcedentis cumconcedente nō extinguitur: ut hic.l ¶ Reſtringi. qꝛ odia reſtringi ⁊ fauores conuenit ampliari. jͣ. de reg. iu.odia cum ſuis concor.m ¶ Beneficia. nō ꝑ hoc ꝙ hic. sͣ. in princi. dicit beneficia in plurali videt̉ꝙ ꝗs ſimul plura poſſit hr̄e beneficia de hoc dicam. jͣ. c. ij.¶ Canonice. nil .n. noui iuris in bn̄ficijs illis tribuat hec diſpenſatio: ſꝫvetus ꝯſeruat ⁊ ꝓrogat: ⁊ probat̉ hoc. sͣ. de ele. dudum. ij. in fi. ſicut de īnouatione dr̄. sͣ.riui. ex parte. ⁊. c. qꝛ intentionis. ⁊ de confir. vti. vel

i nuti. c. cum dilectus.Iſceptum. Sunt duo dicta pͥncipalia. ſcd̓m ibi ſi duo. ⁊ prima pars triafacit ponit dictū ⁊ rōnē reddit ibi: cū v̓o. tertio determinat vel caſum excipitibi: niſi. ſcd̓a pars decidit caſuꝫ dubiū rōnē interſerens ibi cū bn̄ficium do. emanauit aūt ad declarationē eoꝝ que no. hoſt. sͣ. de of. deleg. ex parte .i.o ¶ Apoſtolica ſede. item ſi abalio ꝗ hoc mādare poſſet: putalegato ꝗ ad hoc hr̄et ſpāle mandatū alias legatus hoc non pōtvt. jͣ. de off. leg. c. pe. §. prohibemus.Alteri. expreſſo vel nō expͥſſo nō curo: lꝫ īterdū ſit differentia vt. jͣ. de of. deleg. is cui. ⁊ .jͣ.de preben. is cui.q ¶ Ille. ꝗ bn̄ficiū obtinebat.Pumanis. arg. ꝯͣ. jͣ. de of.deleg. ſi delegatꝰ i. rn̄. ſo. d̓ ꝓpria ſignificatione vocabuli abeſſe dr̄ ꝗ nō ē in rebꝰ humanis.ff. de v̓b. ſi. mulieris. §. fi. nonſic ī propria ſignificatiōe dr̄ renūciaſſe: ut. jͣ. dicā ꝗ mortuꝰ eſtcū renūciatio ſit voluntaria illacoacta: iō ſecus. ⁊ ſtrictiſſime fitīterpetratio ī reſcriptis ad bn̄ficia. jͣ. de preben. quāuis .i. ⁊ cōcor. ad hoc. ff. de lib. ⁊ poſtu. l.commodiſſime.s ¶ Cū non. ratio. io. an.t ¶ Per mortem. ⁊ in his forma mandati diligēter eſt ẜuanda. jͣ. de p̓ben. cui de non.u ¶ Expreſſe. qꝛ expreſſit ſe velle bn̄ficium tali cōferri reſignatione: uel quocūqꝫ modo vacauerit: ⁊ facit. sͣ. e. c. ij. ⁊. jͣ. de p̓ben. ſi motu proprio.x ¶ Prīo ex hoc videbat̉ d̓bere p̄ferri: vt. jͣ. e. tibi ꝗ. ⁊. jͣ. d̓ prebe̓. eū cui. ſꝫ n̄ ē itaqꝛ lꝫ ille poſterior ſit tꝑe: iure tn̄ ē potior: eo qd̓ veꝝ dixit: primꝰ aūt falſuꝫ: ⁊ eadērōne dico ꝙ poſito ꝙ nullus īpetrauerit ſcd̓o bn̄ciū illd̓ nō debebit̉ impetranti qui falſum ſic expreſſit: nihil .n. ad rubrū īpetratio ſcd̓i qꝛ ſi ius habuiſſet in beneficio primꝰ per ſuꝑuenientē impetrationē ſine prerogatiua illud perdere nonpotuiſſet. ⁊ ē ſi. sͣ. de eo qui co. ꝯſan. vx. ſue. diſcretionē.Qui tenebat. accipe. jͣ. illud aſſerente vacare alias proponente.z ¶ Eiuſdem .ſ. qui tenebat.¶ Scd̓s qui de ceſſione dixit.Nō morte. no. gͦ ꝙ aliud eſt cedere aliud d̓cidere. ad idē. jͣ. de p̓bē. quariuis.tibi. ⁊ .jͣ. d̓ v̓. ſi. c. vlt. ſed nōne renūciās quo ad eccleſiā habet̉ ꝓ mortuo: ut. vij..q. i. §. ecce in ꝗbus. ſicut ⁊ vir ab vxore iudicio eccl̓ie ſeparatus quantū ad ip̄ampro mortuo reputatur. xxxiij. q. ij. §. i. ſicut ⁊ monachus mortuus reputat̉ mūdoxvi. q. i. placuit. ij. ſol. dic̄ lex ꝙ ꝑ fictionē iuris v̓itas nō ꝯfundit̉ nec delet̉. C. deiur. do. in rebꝰ. in pͥn. lꝫ igit̉ renūcians quo ad ipſā eccleſiā fingat̉ mortuꝰ tamēmortuꝰ nō eſt. nec idē eſt ꝑ oīa in eo qd̓ in mortuo. nā talis de nouo poſſet ad eccleſiā reaſſumi. sͣ. de renū. ex tranſmiſſa. qd̓ in mortuo eſſe non poſſet: bene gͦ dicit Io. ꝗ no. ī p̄dicto. c. placuit. xvi. q. i. ꝙ nūquā mors ciuilis naturali cōparat̉niſi in caſibꝰ exp̄ſſis in iure. ad hoc optime. ff. d̓ v̓. ob. ex ea ꝑte. §. īſulam. ⁊. ff.d̓ do. īter vi. ⁊ vx. l. ſꝫ ſi mors. ⁊ lꝫ alias ī bn̄ficijs larga fiat īterpretatio: ī lr̄is beneficialibus q̄ ambitioſe reputant̉ fiat ſtricta: vt. jͣ. de p̓bē. quāuis .i. intelligimſtricte de naturali morte ꝓut v̓bū ſonat: ⁊ adde qd̓ dicam. jͣ. de p̓ben. ꝙͣuis. ij.Preferri. no. gͦ ꝓ illa regula que dicit qui prior eſt tꝑe potior eſt iure. ad qd̓fa. jͣ. eo. tibi ꝗ. ⁊ de p̓ben. eum cui. intelligitur cum vtriuſqꝫ par ē cā. vt. ff. de regu. iur̄. quotiens vtriuſqꝫ. ⁊ dicam. jͣ. de re. iur̄. qui prior. ſi aūt porior eſt cā poſterioris prior erit iure: ut hic. ⁊. jͣ. de preben. hi ꝗ. ⁊. c. ſi a ſede. ff. de pͥui. credi. l.priuilegia. C. qui poti. in pig. ha. l. vlti.gens ibi. vtrunqꝫ. Do.Ratia. Primo ponit dictum ⁊ ſui cauſam. ſecūdo ſoluit dubium emera ¶ Sede apo. idem ſi ab alio: ⁊ facit ad hoc. jͣ. de of. leg. c. ulti.b ¶ Uitioſa. eſt .n. gr̄a vitioſa qn̄ in īpetratione beneficij ſubticet̉ aliqd̓ beneficiūquantūcunqꝫ modicū: vt. jͣ. de p̓ben. ſi motu ꝓprio. niſi forte proprio ſuo motupapa bn̄ficiū ꝯferret ut ibi: hinc eſt ꝙ expreſſio beneficij diſpenſationē nō oꝑaturſed hoc ſolum ꝙ lr̄e ſurrepticie non dicunt̉: ut eo. ti. nō pōt. in fi.Antea. qꝛ ſi poſt: nulla fuiſſet dubitatio.Ignoranti. idem intelligo de ſciente antequā acceptet vel ratam habeat collationem eādē cum .n. ante hoc beneficium ſuum dici nō poſſet: non neceſſe eſt d̓ipſo fieri mentionem. jͣ. de p̄ben. ſi tibi abſenti. Et no. ex hac decre. ⁊ illa: ꝙ beneficia eccleſiaſtica licite ꝯferunt̉ abſenti. Simile in procuratore qui conſtituituret abſens: vt. jͣ. de procur. lꝫ. ⁊. ff. de procur. l. i. in. fi. ſed hic forte procurator preſens habens mādatum ad talia ratum habuerat: ⁊ acceptauerat: per id qd̓ dicitin fi. retinere. vel dic qꝛ in beneficijs uel lr̄is ad beneficia impetrandis nil debettaceri quod poſſit mouere animum concedentis. etiam de tali beneficio antequāacceptet debet facere mentionem. ad hoc. sͣ. eo. in noſtra ⁊ .jͣ. de prebē. quamuis.i. ⁊. c. ſi motu. maxime cum hēat ius ad rem. jͣ. de conceſ. preben. c. vlti. in pͥ-