Neditatio pͥma diei dn̄ice.illā exceſſiue commendās d̓t. Mirabilis facta ē ſciētia tua: ⁊ ideo ambo ſimul. dulciſſima mr̄ mea. iubi-lemus iocūdiſſimū all̓a. Hucuſqꝫ poteſt videri. ꝙ īcōtemplatiōe ⁊ ꝟginis marie ⁊ filij ꝓ die reſurrectionis ſanctꝰ iſte deuotos ſuos oſtendit volatus. Ex qͦſatis poteſt patere ꝙ qͥcquid ſit de corꝑali aſpectu.nullum dubium illi fuit de mētali intuitu: ꝓpter qd̓certiſſima. ad ſepulchrū non venit qd̓ vacuum foreſciuit. Et licet ip̄a eſſet multiplici doloris colliſionequaſſata. tamē etiā reputādo ad monumētum veniſſet pre dulcore corꝑis filij amplexandi: ni ſi ſibi certiſſime de reſurrectiōe conſtaret Et ſic attende ꝙ diſputatio dicta loqͥtur de cordiali affectu. ⁊ veriſſimam(qͣꝫtū ad intētioēm ſpūſſcī) in mētem ſcōꝝ dat ꝯtemplandi materiam. Et ſic aduertēdum eſt: ꝙ ꝑ iſta q̄ſancti in ſuis ꝯtemplatiōibꝰ ſcribūt ⁊ mente ꝯcipiūteoꝝ guſtui dat̉ participium: ⁊ eoꝝ intellectui daturſpeculum illoꝝ ineffabilium luminum: ⁊ amoroſoꝝguſtuum q̄ mēs materna in diuerẜ actibꝰ a filio ſuo⁊ tota trinitate recepit. Sed indeuota mēs noſtraignorans commotiōes cordium ⁊ influxus ſpūalisamoris ⁊ aſſueta noſtra inſipiditas in ſua indeuotion ⁊ cordis ariditate ſepe talia deridet. Et tantumde materna apparitione reſurrectionis ih̓u chriſti.Bern̄. in pͥmo ẜmōe paſchali de reſurrectiōe loquēsdicit. Uicit leo de tribu iuda. Uicit plane maliciamſapiētia. attingens a fine vſqꝫ ad finē fortiter ⁊ ſua-