mortꝭ ad cordis trāſformationē ⁊ ſuffocationē apꝑpīquare. Heu heu qͣꝫ male ⁊ negligēter qͣꝫ carnaliter⁊ inſipiēter n̄ ſolū īfructuoſe ⁊ ocioſe: ſꝫ ⁊ vicioſe tꝑsmihi ꝯceſſū ꝯſūpſi in vāitate ⁊ p̄ſūptiōe: in gula ⁊ ī-cōtinētia: in ludis: iocis: ac riſibꝰ in ꝯfabulatiōe tͣpi⁊ īutili ⁊ ocio. Ecce ꝯfidero iudicē metuēdū: cuiꝰ tribunali mox pn̄tabor: quē totiēs enormiter īhouora-ui: offendi: ⁊ reliqͥ ⁊ iō timor ⁊ tremor me penetrāt.qꝛ cogͦſco īmēſitatē iuſticie eiꝰ: ⁊ qͣꝫ occulta ⁊ rigoroſa ſint iudicia eiꝰ Heu qͦ me vertā; pēitere volo: ſedex ẜuili timore vt ſentio. Cur em̄ cōtriſtor ꝙ p̄fata ōnia q̄ male amaui: relinq̄re nunc cōpeſtor: niſi qꝛ adhūc diligo ea: nec cū tali timore charitas dei habet̉.Quid gͦ facturus ſum; deſꝑare ꝓhibeor: ⁊ fine meritis ſperare videtur inane Et quanuis ſcio adhuc aliqd̓ ſuꝑeſſe remediū: vt ſcꝫ dn̄m īuocem: qͣtenꝰ ꝟe contritiōis grām mihi dignet̉ ex ſua pietate immēſa infundere. Nūc tn̄ rō mea ſic obſcurata ē ⁊ impedita ēa libero vſu ac recto iudicio: ex magnitudīe affectio-nū meaꝝ: ex vehemētia āguſtiaꝝ: ex multitudīe ⁊ꝯfuſiōe fantaſiaꝝ: ex debilitate capitis ac nat̉e emer-gētiū ex timore ⁊ tremore. ex de ſolatiōe ⁊ merore. exīuiſibiliū hoſtiū ſuggeſtiōe ⁊ īpugnatiōe. vt ad deūſincere aſpirare n̄ queā: nec vicioꝝ meoꝝ enormita-tē recte ꝑpēdere: ſꝫ ſolo horrore ex ꝯſideratiōe eorūcōcurior. Doleo tn̄ ꝙ decis n̄ pleniꝰ doleo. nec deſꝑatioēm admitto. Ueꝝ qͥs nouit an hͦ mō veniā imꝑe
ripitia. bij.