īpediēte) vel tenuiter poſſē: niſi qꝛ vos total̓r filiꝰ meus ī dulcorē ſui amoris ꝯuertit: vt ſꝑnere vos n̄ poſſim: ſāguis de ſāguīe meo: ⁊ caro de carne mea. Ip̄eem̄ dilciſſimꝰ filiꝰ meꝰ: vos nat̉a ſilueſtres ⁊ duras:in ſui corꝑis plātauit delicioſiſſiā ꝑadiſo Et vos ſuiſanguīs ſic humectauit irriguo: vt n̄ iā aliꝰ cibꝰplusmihi placeat qͣꝫ vr̄a deglutire acumina: ⁊ vos infigere cordi meo. Sꝫ tu crux alte ſtature: ſi ad me pieta-re ꝑmota mitti velleſ ⁊ rigorē tue ntītatꝭ īflectere vtmihi īcliāta: me ꝑmitteres meū dilectū filiū āplexa-ri: iā tuaꝝ īiuriaꝝ oblita: pacē tecū ꝯponerem mente deuota Amen.¶ Deuotā diſputatioēm btē ꝟgīs cū cruce: quamqͥdā deuotꝰ cōtexuit: h̓ ex d̓uotiōe īſerēdā ēe decreuiCrux dura qͥd feciſti. Multū certe preſu-miſti. Chriſtū deū ſuſcepiſti. Qui creauitoīa. O crux redde mihi filiū. Totū meū ſolatiū. Iam n̄ expecto aliū. Sicut ſcript̉e p̄dicāt. Ocrux aꝑte reſpice. Uide terrā tremere. Solē lumenclaudere. Hec xp̄m deū nūciant.¶Reſpōſio crucis ad btām ꝟgiēm.¶ O tibi ꝟ̓go rn̄deo. ꝙ ꝓ mūdo ih̓m teneo. hūc ti-bi n̄ reſtituo. Ut mūdū a morte redimat. Hec ē cer-te lex nat̉e. Iugū gͣue gēit̉e Oēs viuūt iſto iure. Utmors oēs recipiat. Mors ē qͥes viatoris. Finis oīsē laboris. Per mortē corpꝰ redēptoris. Opꝫ ꝙ trāſe-at: Deꝰ morte ordīauit. Mūdū morte ſubiugauit̉.