Neditatio ferie ſexteſum t̓bꝰ horis cū maxīs cruciatibꝰ pepēdit. Un̄ ꝯn̄t̉ex hmōi tenſiōe vulnera eiꝰ q̄ pͥus ī eximijs veſtimē-toꝝ ſuoꝝ (vt dictū ē ſupra) renouata fuerūt: hic ampliꝰ dilacerata ſūt. Un̄ hec extēſio multū penoſa fu-it ⁊ maximū dolorē xp̄o intulit. qꝛ omīa vulnera ſuamagꝭ āpliata fuer̄t: ſic̄ videmꝰ qn̄ pellis aliqͣ ꝑuū habēs foramē tēdit̉. mox foramē āpliatur. Sic in xp̄ofactū fuit cū nouo vtiqꝫ dolore ⁊ ml̓ta ſanguīs effu-ſione. Deinde attēde eleuatiōeꝫ dn̄i tui ſic ligno affi-xi de t̓ra cū laboribꝰ magnis ⁊ clamoribꝰ factā: ꝓptercorꝑis ſui ponderoſitatē. Et dimittūt crucē cū eo aſfixo in foueā (cruci ꝑata) violent̓ ⁊ vno īpetu decide-re vbi cōcuſſa ſūt ⁊ ſuꝑafflicta oīa mēbra dn̄i etiā in-teriora. nerui ⁊ cōpages eiꝰ: ſic̄ ſolēt ad cordas tra-cti (ſi qn̄ cū baculo aſtātis funis ꝑcutit̉) cū maxīo etqͣſi intollerabili dolore ſentire. Un̄ iteꝝ lacerabant̉vulnera manuū ⁊ pedū ex pōderoſitate corꝑis (vt dictū ē) ꝓfluxerūtqꝫ copioſiriui ſanguīs vndiqꝫ ex illmagnis ſciſſurꝭ ⁊ fontibꝰ ſaluatoris. Tūc aꝑte ſt̓ vene fontis aquaꝝ viuētiū. ⁊ effluxit copioſiſſime p̄ci-oſiſſimū illud balſamū cūctoꝝ penetrās ⁊ liq̄faciēspia corda. Tūc erupit fons ꝑadiſi. fons ſanguīs xp̄ide loco voluptatis. corꝑe ſcꝫ dn̄i ꝑ qͣttuor ꝑtes diui-ſus manuum pedūqꝫ foſſuras: ⁊ copioſiſſime fluēsirrigauit vniuerſā terrā. pctā oīm abluēdo Siue ātin terra poſita cruce extēſus fuerit crucifixꝰ (vt iā dictū ē) ⁊ poſtmodū ip̄m lignū taliter deo inſignitū fu
Druckschrift
Precordiale sacerdotu[m] deuote|| celebrare cupientiu[m]|| vtile et con/||solatoriu[m] o[mn]i dilige[n]tia correctu[m].
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten