entia ſuffugere magis velit ⁊ minꝰ poſſit Nō latenttenebre: vl̓ ſeip̄as vidēt q̄ aliud n̄ vidēt Oꝑa tenebrarū ſequūt̉ illas: n̄ ē qͦ ſe abſcōdāt ab illis Hic ē ꝟmisqͥ n̄ morit̉. mēoria p̄teritoꝝ: ſemel īiectꝰ vel potiꝰ in-natꝰ ꝑ pctm̄ heret firmiter. neqͣqͣꝫ dein̄ euellēdꝰ. necceſſat rodere ꝯſciām. ea qꝛ paſtꝰ eſca vtiqꝫ īcōſūptibi-li ꝑpctuat vitā Ibi etiā miẜrima ſocietas dēonioruꝫ⁊ horribil̓ crudelitas tortoꝝ qͥ ſūt ſine mīa In torq̄ndo n̄ fatigāt̉: ad miāꝫ n̄ ꝯmouēt̉: ſꝫ penā ōibꝰ modisqͥbꝰ poterūt augebūt. Ip̄i īſultāt ⁊ ꝯſcīe vermē excitāt dicētes: Ubi nūc gl̓a: vbi voluptas: vbi honor:vbi altꝰ ſtatꝰ: vbi diuitie īmēſe: vbi potētia: vbi dignitas: vbi p̄lat̉a: vbi dominiū; ⁊c̄ Quid nūc ꝓſūt oīa q̄fuerūt tā breuia ⁊ tā cito trāſeūtia; Ibi ꝯſcīe ꝟmisnūqͣꝫ ceſſat: clamat ⁊ affligit: ꝙ ꝓpter tā modicū gaudiū adīſtar pūcti. ad illas pēas deſcēderūt. Horreoſocietatē: horreo ꝟmē mordacē ⁊ mortē viuacē. horreo incidere ī manꝰ mortꝭ viuētꝭ ⁊ vite moriētꝭ Hecſcd̓a mors q̄ nūqͣꝫ poccidit: ſꝫ ſꝑ occidit. Ubi nimiꝝpctī ip̄iꝰ ⁊ carnis qͦdāmō ſil̓is videbit̉ eſſe ꝯditio: vtquēadmodū culpa ſꝑ puniri poterit nec vnqͣꝫ pote-rit expiari. ſic nec ī corꝑe aliqn̄ tormēta finiri: nec corexinaniri valeat in tormētꝭ. Cogita etiā de pͥuatiōeviſiōis diuīe q̄ excedit oēm penā aliā De qͦ Auguſti.Mallem eſſe in inferno ⁊ videre deum: qͣꝫ in celo ⁊ n̄videre eum. O qͣꝫta pena: o qͣntꝰ morſus cōſcīe: amiſiſſe ꝓpter peccata. ⁊ carcere illa beatifica viſiōe. Co

x