⁊ recedēs ab illo bōi ꝓpoſito timore ẜuili ꝯcuſſꝰ qͥ pluribꝰ ꝑſuaſiōibꝰ vīcere tēptauit: volēs placere iudeisore polluto ⁊ eiſdē labijs qͥbꝰ eū ꝓnūciauit innocētēcrudeli ſentētia adiudicauit crucis diro ſupplicio moriēdū. In qͣ ſententia oīm electorum eterna damnatio merito charitatis ieſu eſt ꝑ iſtud iudiciū annibilata. Tūc enim deus in humana natura aſſumptain ſe ad expellēdum noſtra ſcelcra: ſicut peccator proōnibꝰ peccatoribꝰ adiudicatꝰ eſt morti. Logita quā-tum amici eius clamauerūt fleuerūt ⁊ plāgebāt qn̄illam ſentētiam audiuerūt. ſed maledicti gaudent⁊ exultāt ꝙ intētū ſuū prauū hn̄t. ridēt. ⁊ eum qͥ eſtverꝰ ⁊ eternꝰ deꝰ deridēt: ⁊ eiꝰ mortē qͣntū pn̄t accele-rāt O nephas: o iudicij temeritatem: o īauditā a ſcl̓oſummo bono irrogatā blaſphemiā: dīttere latroēm⁊ occidere īnocētē. ſedicioſum homicidā peſſimū ſceleratiſſimū ⁊ inſignē p̄ferre xp̄o mediatori ꝟo deo⁊ puriſſimi hōi O aīa q̄cūqꝫ es xp̄o deuota quō poteris eſſe inſenſibilis ⁊ petra dura. vt auditū talis ſentētie (q̄ ieſus filiꝰ dei ꝓ te adiudicat̉ diro crucis ſup-plicio) nō recipias ſupra te qͣſi gladiū ācipitem penetrātē a ſummo capitꝭ tui vſqꝫ ad plātas pedū. ⁊ pertrāſeūtē ꝑ oēs venas corꝑis tui. ⁊ diuidētē te a vicioſo amore carnis tue īfecte. ⁊ te doloribꝰ ſue mortꝭ totaliter ꝯiūgētē. Nūqͥd nō vides qualis eſt iſta mutatio. vt ſentētia tui eterni ſupplicij in crucifixioēꝫ mutet̉ filij dei; Et nōne ſi ip̄e voluit fieri tu in tua reci-