Druckschrift 
Precordiale sacerdotu[m] deuote|| celebrare cupientiu[m]|| vtile et con/||solatoriu[m] o[mn]i dilige[n]tia correctu[m].
Einzelbild herunterladen
 

lis erit tūc dānatoꝝ cōditio. Nō valebūt p̄ces. n̄ clamores. nō gemitꝰ. nō ꝑntes. nō amici. nec quicqͣꝫ a-liud. Bern̄. Ueniet dies iudicij vbi plꝰ valebūt puracorda qͣꝫ aſtuta ꝟba: plus cōſciētia bona qͣꝫ marſu-pia plena. O qͣntū cōtriſtabūtur ꝓpt̓ ſn̄iam. qn̄ audient tonitruū illud grāde ⁊ formidabile: vocē ſcꝫ xp̄iindignāter dicētꝭ. Ite maledicti in ignē eternū qͥ paratus ē diabolo ⁊ angel̓ eiꝰ. Iob xxvi. Quis poterittonitruū magnitudinis illiꝰ intueri; Cogitao hō:qͥd amaritudinis. qͥd horroris. qͥd doloris cōtineatſentētia illa exqͣ ſeꝑabūtur iniuſti a cōſorcio iuſtorū⁊ a viſione dei. Ibuūtqꝫ dānati eiulātes ⁊ q̄rulātesin ignē eternū. Quis hec intimo corde ruminās nōꝓuocet̉ ad fletū. ⁊ vitā ſuā nō emendabit? Puto nullus ſane mētis. Pertracta nō minꝰ qͥd dulcedīs/ qͥdammiratiōis ⁊ gaudij: ⁊ qͥd iubili habeat vox illa. venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete ꝑatū vobis regnumUbi tria verba ſuauiſſima loq̄tur xp̄s electis Pri-mū erit dulcis vocatiōis: qn̄ facie leta ⁊ vultu hilariad dexterā ꝑtem ſe vertēs. aſpiciat ſuā dulciſſimammr̄em quā pͥmo alloquet̉ enumerādo ſeruitia ſua ſibi īpenſa ⁊ merita ꝑ totā vitā ſuā. Deinde apl̓os tuos qͦs noīat frēs ⁊ aīcos qͥ ꝓpter ip̄m oīa reliquerunt⁊ ip̄m ſunt ſecuti. Deinde mr̄es qͥ tormēta fortit̉ ſuſtulerūt. ⁊ cōfeſſores ⁊ virgines ⁊ oēs electos enumerādo oꝑa mīe q̄ impleuerūt. Math̓. xxv. Ad qͦs oēsdicet Uenite O dulce venite. O vox dulcior ſuꝑ mel