rholē.nt. Itc.imimnati.

in. .xii.

Neditatio prima tercie ferieneris humani. Et aduerte ꝙ hec conſummatio nōfuit ſine notabili pena: ſicut qͥ ꝑtrāſiuit multa ꝑicl̓avel grauia ſupplicia: nō ſine magno horrore p̄t cogi-tare ea. licet ex alia ꝑte gaudeat ea in p̄teritū ꝑtranſiuiſſe Talē horrore doloroſū nō dubiū quin xp̄s habuerit in cōſumādo oīa ꝑpeſſa. nec miꝝ qꝛ talis cō-ſūmatio virtualiter vel etiā integraliter cōtinebat īſe oēs ꝑtes paſſionis. qͣs ſimul in ſūma ẜcabat cumdicebat Cōſummatū ē .i. ſil̓ ſūmatū ē. Per hoc do-cemur penitentiā inchoatā cōſummare. ⁊ vitā nr̄aꝫfine bono termīare: ac oīa oꝑa nr̄a ad virtutū ꝑfectionē ⁊ debitā ꝑducere cōſummatiōeꝫ Augꝰ. Felix qͥpoterat dicere cū ieſu cōſummatū eſt. cū ieſu qͥ eſt alpha ⁊ o et oīm cōſummatio Nō eſt premiū in inchoatiōe: ſed in cōſummatiōe Nō dat̉ denariꝰ incipien-tibꝰ ſꝫ finientibꝰ: ⁊ corona nō currētibꝰ. ſꝫ ꝑueniēti-bus. Hinc apl̓s ait Xp̄us factꝰ eſt obediēs vſqꝫ admortē: morte aūt crucis. Sil̓iter et euāgeliſta. Quiꝑſeuerauerit in finē hic ſaluꝰ erit. Dic igit̉ deuotiōecordis tui Dn̄e ieſu xp̄e qui ꝯſummatiōeꝫ totiꝰ curſtui in carne mortali ꝑ paſſiones ⁊ mortē in vna ſumma deo patri offerens dixiſti. cōſummatū eſt: da mi-hi omnia per me: oꝑante te. bene acta et paſſa ad tuam laudē ꝯſummare. ⁊ ꝯſūmata ꝑ te deo prī dignā-ter offerre. Septīꝫ ꝟbū ⁊ vltimū ſcribit lucas quodclamauit hora nona. Ubi homo deuotus cogitabitmente lugubri ⁊ deuota. qualiter ſiccatur ipſe fons

dba