lfadeet̉ niliā meānſtare d̓e-iſſimt. ̓yiuiꝰit mned.intimIiſt dymcis-irit inpliindelij

Neditatio ſecunde ferie primaT magnā habeas fiduciā ſperādi ⁊ futu-ra gl̓iam obtinēdi: debes ſigͣ dilectiōis quetibi dn̄s tuꝰ exhibuit ſtudioſe reuoluere. ⁊eiꝰ bn̄ficia diligētiꝰ cōſiderare: ⁊ tali conſideratōe accēdi qͣſi qͥbuſdā ſtimulis ad reamādū Cogita igit̉ primū qͣꝫ ſit magnū ſignū dilectiōis dei tuiꝙ te qͥ totiēs eū offendiſti: totiēs ad eū terga vertiſtitotiens ab eo receſſiſti. totiēs grauiſſime peccaſti: qͦtiens reuerti volebas. ip̄e te ſuſcepit: emēdantem ⁊corrigētē adiuuit Cōſidera qͣꝫtate mīa p̄uenerit: qͣꝫbenigne expectauerit: qͣꝫ dulciter mala tua tibi īdul-ſcrit: qͣꝫ crebris viſitatiōibꝰ ꝓmouerit: quātas ingratitudines diſſimulauerit qͣꝫtas occaſiōes bn̄ agendimīſtrauerit Dinūera deniqꝫ bn̄ficia naturalia q̄ ti-bi cōtulit ſi potes Creauit te et eſſe dedit tibi ex nihilo: ſꝫ eſſe pulcꝝ ⁊ ſpecioſū ſenſibile ⁊ viuū qͥnqꝫ ſenſibus de coratū Dedit tibi p̄ceteris creaturis inferioribus intellectū qͦ ceterꝭ animātibꝰ p̄mineres ⁊ deumtuū cognoſcere poſſes ⁊ veritatē ip̄aꝫ intelligere: ethuic intellectui tuo lumē vultꝰ ſui infudit. ⁊ magnāclaritatē lumīs natural̓ dedit. Dedit tibi meōriaꝫ qͣſimiliū reꝝ ſimulachra reponeres: donec alicuiꝰ ti-bi placeret remīſci Sil̓r dedit tibi intellectū poſſibilē: vbi intelligibiliū ſpēs iteꝝ occurrēdas collocaresFecit aīam tuā tāte dignitatis tāteqꝫ nobilitatꝭ: vtnihil eā replere nihil ve poſſit ip̄i illabi niſi ſctā ⁊ glorioſiſſima trinitas vnꝰ deꝰ ad cuiꝰ imaginē ⁊ ſil̓itu