¶ Quomodo.¶ Sed qͥs ſufficiat excogitare Quō veīs. Certe tu venis ſapiēter cū occultatiōe maieſtatis .ſ. ſub ſpēbus ſacramētalibꝰ. veīs potēter cū gl̓a dītatis .ſ. cū oībꝰ ſcīsveīs clemēter cū dignatiōe pietatis .ſ. modis pijs.¶ Quid em̄ ſapientius qͣꝫ adeo ꝯuenienter ſtatui nōſtre ꝑuitatis conſulere. Et ſi tuam potentiam non. occultares. quis ſtaret ad videndum te: Quam autem clemēter ad nos venire dignaris totum minus eſt quicquiddēhoc dici poterit. Uenis enim in tāta humilitate ꝙ necviliſſimum ſpernis In tanta pacientia ꝙ ⁊ inimicis re-conſiliari petis. In tanto amore ꝙ ⁊ algentes incēdijs⁊ obſtinatos emollis. In tāta claritate ꝙ omnes illuminas In tāta cibi largillua ſufficientia. ꝙ nullꝰ tameger vel famelicꝰ qͥn abūde valeat ſatiari.Et vt compendio cūcta ꝯcludam Uenis inſtar oīmqui vnquam aliqua pietate alterum viſitauerunt. Sednulla ſimilitudo huic tue viſitationi ꝯueniens dare poterit. Nullus enim amicus ad alium inuiſendum vnquātanto affectu ꝓperauit. nullus ſitiens tam feruide delicatiſſimum potum deſiderauit aut moriturus vitam ꝯctismortalibus exoptatam affectauit Quanto deſiderio ⁊ affectu huc ad nos in ſacramento properas. O charitatēo dilectionem Quis non obuiam tante charitati ruet:f iij