hibet ⁊ effatur Ne credas placare deum cum tecla liqua-tur. Vnde nouus cathoUictima ſeruetur dn̄o thus ſacrificeturNunꝙͣ placatur dn̄s nec cede litaturDe longanimitate in infortunijs.ꝓ tꝑe et loco tu hōi fortunato hominiCęde loco leſus fortune cede potentiinferre cōmodūinferre damnūIedere qui potuit aliqn̄ prodeſſe valebit.Multimode ꝑturbationis furijs agitatus: ⁊ ſiniſtrāfortune ſeuioris exꝑtus: nō ob hoc īpacientie gladiū in fortune contumeſiā violenter inflectas. quā nullus mortaliūniſi longanimitatis ac pacientie cōſtantia/ potuit moderare. Sed dū ſeuientes iracūdie vehementis impetus: in ceci numinis maieſtatē impulerit: tantis colliſus duricijs ꝓprie artis deliramenta cōſequitur. ſue ſtoliditatis gladiorepercuſſus. ¶ Speret ergo qui metuit. confidat qui leditur. qui opprimitur nō deſperet. quia quibus fortuna au-ſterioris euentus preſentauit initia: mutabilitatis nō īme-mor ex īſperato fines ꝓſperos exhibebit. Ledere qui potuit quandoqꝫ ꝓdeſſe valebit Ynde nouus cathoNon vlciſceris tu queuis leſus haberisQui ledit temere poterit qn̄qꝫ valere.¶ Teip̄m corrige de peccatisdeliqueris ꝓ tali pccō poſteaCū quid peccaris caſtiga te ip̄m ſubindeinfirmitatis tueꝑ dolores et penaspenaVulnera dum ſanas. dolor eſt medicinā dolorisSi fragilitatis humane propellente laſciuia: in foue-am cuiuſlibet viciorum incideris: non more aſpidis ſurde