De diuitiarū contemptuDauid Diuitie ſi affinant noli cor apponere.Deſpice diuitias. ſi vis animo eſſe beatusdiuitias cū amore vlteriores ſemꝑ petuntQuas qui ſuſcipiunt. mendicant ſemꝑ auariSi mundane feditatis velis abhorrere faſtigia: Sivenenate dulcedinis declinare muſcipulam que ī hoc ter-rene inhabitacionis tugurio potenter inuiſcat ſi demū ce-leſtia formarū contendas: et theoreumata ſpeculari: abiecto mūdane cupiditatis ambitu: omnia terrarū opum pondera animo victore deſpicias et cōculces Alioquin liber-tas anime artiſſimis diuitiarū ligata cōpedibus: nunꝙͣ etſi ſufficiens nullo cōgeſte ſuꝑlectilis cumulo poterit ſacia-ri Quas qui ſuſcipiunt mendicant ſemꝑ auari Vn̄ no. ca.Abſit ditari qui ſe vlt rite beariDiues marceſcit ꝙͣto plus copia creſcitQuod egregie docet Cicero in de officijs/ Nichil honeſtius et magnificētius eſt ꝙͣ pecunias ſi nō hēs ꝯtēnere:et ſi habes ad liberalitatem eas conferre Et in parabolisQui odit auaricitiā/ longi fient dies eiusProprijs nature donarijs cōtentus viuasneceſſaria q̄ ſagax eſt in ꝓuidendo nobisCōmoda nature nullo tibi temupore deuntillo bonoSi cōtentus eo fueris qd̓ tꝑa prebentAbiecta cupiditatis viꝑa/ que totā ſpiritualis ꝑfectionis ſubſtantiā abigit et depaſcit/ ſufficientie menſura ſubſeruiens: immenſis nature beneficijs coadiuuata: omnempaupertatis abicit leſionem. ¶ Dum enim attenta menteconſiderat: ꝙͣ paruis amminiculis nature humane fomentatur inopia: et ꝙͣ multiplicibus creaturarū donarijs adiu
Druckschrift
Cato (vulgo Disticha Catonis) : [Mit Komm. des Robertus de Euremodio]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten