illud.i. in nrā voluntateArbitrij noſtri nō eſt qd̓ quiſqꝫ loquatur.Rectioris vite incedēs ꝑ tramites artiores: ſi detractorū maliuolis oppugnaris inſultibus: ſi in te ꝯuentus malignantiū/ omnia venenate detractionis machinamēta cōponat: non ob hoc ſincere rōnis ſtabilitas moueatur. namhoc ſolum ꝓpriū ſibi vendicat virtualis eminentia in ſoliocelſitudinis collocata: ꝙ liuoris aculeos experitur inſtan-cius. quibus nec verboſe corrixationis quaſi iniuriam ꝓ-pellendo vicem maledicis referat. nec a virtuoſe ſtationisculmine tranſferatur Arbitrij noſtri non eſt ꝙ quiſqꝫ loqͣtur. Ynde nouus catho.Si bonus es morū nō cures verba malorūNulli ſcire datur qd̓ ſemꝑ quiſqꝫ loquatur¶ Celato crimen amiciin iudicio tu exn̄s .i. ſalua reuerentia veritatisProductus teſtis. ſaluo tn̄ ante pudore.i. tege ꝑ ſilentiū. aut ꝑ calorē aliquē. ſaluo ⁊c̄.Quantūcunqꝫ potes celato crimen amici.Ad pretoris vocatus iudiciū: ac ſuꝑ delato quolibetamicorū crimine ꝑhibeas teſtimoniū veritati. quoaduſqꝫpotueris amici reatus et crimina/ licet tibi ꝑſpicua ſilencijcautela contegas et colores. ſalua tn̄ in omnibꝰ fidei et honeſtatis reuerētia. quas amico p̄ferre ꝯuenit. ne deerrationis ignominia: aut ꝯſenſu criminis morderi valeas aut cō-uinci Quantūcunqꝫ potes celato crimē amici. Vn̄ no. ca.Cū fueris teſtis ne ſit pudor huic tibi peſtis.Non debet dici tunc ꝑ te crimen amiciDe adulationū blandimentis.molles et adulatorios femineo moreSermones blandos bleſosqꝫ vitare memento